Morgunblaðið - 06.08.2013, Blaðsíða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 6. ÁGÚST 2013
✝ Guðrún Guð-mundsdóttir
fæddist á Akureyri
12. desember 1919.
Hún lést á dval-
arheimilinu Hlíð,
Akureyri, 29. júlí
2013.
Foreldrar henn-
ar voru Guð-
mundur Pétursson
frá Dálkstöðum,
kaupmaður og út-
gerðarmaður á Svalbarðseyri
og Sigurlína Valgerður Krist-
jánsdóttir frá Mógili á Sval-
barðsströnd. Systkini Guðrúnar
voru Hulda, Sigríður, Kristján,
Helga og Guðmundur, öll látin.
Guðrún Giftist Snorra Ar-
inbjarnarsyni, f. 6.11. 1926, d.
9.7. 2010, 14. nóvember 1954.
Börn Guðrúnar eru Guð-
mundur Hoff Möller, f. 1. mars
1945, kvæntur
Mariönnu Hoff
Möller, f. 21. maí
1946, og eru þau
búsett í Danmörku,
Unnur, f. 14. maí
1955, gift Bjarka
Kristinssyni, f. 26.
apríl 1947, Sig-
urlína, f. 23. ágúst
1956, d. 25. febrúar
2005, Helga, f. 15.
apríl 1958, gift
Kristjáni Ólafssyni, f. 26. sept-
ember.1943, Arinbjörn, f. 30.
maí 1962, var kvæntur Friðnýju
Möller, f. 28. janúar1962. Þau
slitu samvistum. Barnabörnin
eru 13 og barnabarnabörnin 22.
Mestan hluta ævi sinnar var
Guðrún húsmóðir.
Útför Guðrúnar fer fram frá
Akureyrarkirkju í dag, 6 ágúst
2013, og hefst athöfnin kl. 13.30.
Elskuleg tengdamóðir mín,
Guðrún Guðmundsdóttir, lést á
Akureyri þann 29. júlí sl. þá kom-
in langt á 94. aldursár. Mér er það
ljúft að minnast hennar nokkrum
orðum og færa henni þakkir fyrir
margt. Af hennar löngu ævi voru
kynni okkar stutt en afar ánægju-
leg og gefandi. Með okkur tókst
traust vinátta og gagnkvæm virð-
ing. Guðrún var orðin 79 ára göm-
ul þegar við kynntumst fyrst. Þá
voru þau aðeins tvö í heimili, hún
og eiginmaður hennar, Snorri Ar-
inbjarnarson. Guðrún mun ekki
hafa stundað vinnu utan heimilis-
ins lengst af en sinnt þess í stað
uppeldi barnanna á meðan Snorri
aflaði tekna til heimilisrekstrar-
ins. Nærri má geta að vel hafi
þurft að halda á spöðunum til að
láta tekjur einnar fyrirvinnu
duga sex manna heimili þeirra.
Þá kom sér vel að þau hjón voru
samhent, reglusöm og gætin í
fjármálum. Dugnaður og vinnu-
semi var þeim í blóð borin. Þær
fyrirmyndir sem þau voru börn-
um sínum í þessum efnum hafa
skilað sér ríkulega.
Ég minnist tengdamóður
minnar sem afar glæsilegrar
konu. Hún var sannkölluð „lady“
– alltaf vel til höfð í klæðnaði og
snyrtingu. Hún var glaðlynd, ein-
læg og hlý manneskja. Hlátur
hannar kitlaði og var gaman að
heyra þær mæðgur, Guðrúnu og
Helgu dóttur hennar, hlæja sam-
an. Takturinn var sá sami en
„tóntegundin“ mismunandi –
minnti á tvísöng.
Þó æviganga Guðrúnar hafi
lengst af verið farsæl þá fór hún
ekki varhluta af áföllum frekar en
margir aðrir. Má þar nefna bróð-
urmissi í barnæsku sem hefur
vafalaust haft mikil áhrif á hana
og þá ekki síður missir dóttur á
miðjum aldri. Það er þungbært
að sjá á eftir börnum sínum og
ekkert foreldri ætti að þurfa að
lifa slíkt og bera þá sorg í brjósti
er því fylgir. Það er mikil raun.
Eins og áður sagði tókst strax
með okkur traust vinátta og
gagnkvæm virðing. Var ævinlega
vel tekið á móti mér er Akureyri
var heimsótt, hvort heldur þá er
þau hjón bjuggu í Helgamagra-
stræti eða við Mýrarveg. Þegar
Guðrún á0tti leið til Reykjavíkur
til að vitja lækna, að þiggja af-
mælisboð eða viðburði í fjölskyld-
unni, þá dvaldi hún jafnan hjá
okkur Helgu. Var það ævinlega
okkur til gleði að fá hana til okkar
og ekki síst ef Helga mátti
„dekra“ svolítið við hana. Þess
naut Guðrún. Ég aftur á móti lét
henni fúslega eftir rafmagnssjón-
varpsstólinn minn við þessi tæki-
færi.
Brátt gengur berjatíminn í
garð. Aðalbláberin tínd af lyngi
seinnipartinn í ágúst. En að þessu
sinni verð ég einn að njóta aðalblá-
berja í þeyttum rjóma. Þá nautn
áttum við Guðrún sameiginlega og
nutum saman.
Við leiðarlok er mér ljúft að
þakka Guðrúnu tengdamóður
minni traustið, vináttuna, hlýjuna
og umhyggjusemina sem hún
ávallt sýndi mér. Hvíl í friði elsku-
leg.
Þinn tengdasonur,
Kristján.
Amma kær, ert horfin okkur hér,
en hlýjar bjartar minningar streyma
um hjörtu þau er heitast unnu þér,
og hafa mest að þakka, muna og
geyma.
Þú varst amma yndisleg og góð,
og allt hið besta gafst þú hverju sinni,
þinn trausti faðmur okkur opinn stóð,
og ungar sálir vafðir elsku þinni.
Þú gættir okkar, glöð við undum hjá,
þær góðu stundir blessun, amma
kæra.
Nú hinstu kveðju hjörtu okkar tjá
í hljóðri sorg og ástarþakkir færa.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Guð geymi þig, elsku amma.
Þínar ömmustelpur,
Rakel Ýr og Rebekka Ýr.
Elsku amma, nú ertu farin frá
okkur, ég vissi að það kæmi að því
að þú mundir kveðja og að það
væri ekki langt í það en einhvern
veginn er maður aldrei tilbúinn
þegar að því kemur. Ég er virki-
lega þakklát fyrir allar stundirnar
sem ég hef fengið að eiga með þér,
ég var alltaf velkomin til þín hvort
sem það var til að borða, sofa,
spjalla, horfa á sjónvarpið eða
bara vera hjá þér.
Mér fannst mjög vænt um þeg-
ar þú sagðir mér að þú ættir nú
mikið í litla drengnum mínum,
ástæðan var sú að 1. september
meðan ég var ólétt var ég að keyra
þig í hjólastólnum um Hlíð, daginn
eftir var ég flutt suður því litli
drengurinn ætlaði að fara að fæð-
ast en beið með það, þú sagðir að
þetta væri þér að kenna, að það
hafi verið of erfitt fyrir mig að
vera að keyra þig um í hjólastóln-
um en ég sagði að þetta væri allt í
lagi. 19. september fór ég aftur
með þig í hjólastólnum um Hlíð og
litli drengurinn fæddist svo að-
faranótt 21. september, aftur
sagðir þú að þetta hefði verið þér
að kenna, ég sagði að svo væri alls
ekki, en þar sem hann var alveg
fullkominn þrátt fyrir að fæðast
um 4 vikur fyrir tíman sagðist þú
sko eiga mikið í honum og við
sættumst á það. Hann Elvar
Magni var svo mættur í sína
fyrstu heimsókn til þín á Hlíð að-
eins 8 daga gamall og kom nánast
daglega til þín næstu 10 mánuð-
ina, ég er mjög þakklát fyrir þenn-
an tíma sem þið fenguð að kynnast
og margar myndir eru til af ykkur
saman sem ég kem til með að sýna
honum og segja honum frá þér.
Meðan ég sat hjá þér sólar-
hring áður en þú kvaddir baðstu
mig að halda á kistunni þinni, og
hjálpa þér alla leið, það var erfitt
að hlusta á þig segja þetta og átta
sig á því að þú værir í alvörunni að
fara að kveðja en, elsku amma
mín, þetta var það eina sem þú
baðst mig um að gera og ég mun
virða þessa ósk þína. Ég vil þakka
þér fyrir alla hlýjuna og ástúðina
sem þú hefur gefið mér og litla
drengnum mínum, minninguna
um góða ömmu mun ég geyma vel
í hjarta mínu. Þorri er þakklátur
fyrir að hafa kynnst þér. Hvíldu í
friði, elsku amma mín.
Minning þín er mér ei gleymd;
mína sál þú gladdir;
innst í hjarta hún er geymd,
þú heilsaðir mér og kvaddir.
(Káinn.)
Sigrún Björk, Þorri og
Elvar Magni.
Elsku besta amma mín. Hér
kveðjumst við að sinni.
Alveg fram á síðasta dag varstu
að hugsa um aðra, hvort við vær-
um búin að borða, hvort við þyrft-
um ekki að hvíla okkur, hvort þú
skuldaðir einhverjum eitthvað og
hvort Bjarki væri með teppi á sér í
stólnum. Svona varstu, hugsaðir
alltaf fyrst um alla aðra. Það var
alltaf svo gott að koma til þín og
spjalla um alla heima og geima.
Við höldum þessu spjalli okkar
áfram seinna.
Hún var einstök perla.
Afar fágæt perla,
skreytt fegurstu gimsteinum
sem glitraði á
og gerðu líf samferðamanna hennar
innihaldsríkara og fegurra.
Fáar perlur eru svo ríkulega búnar,
gæddar svo mörgum af dýrmætustu
gjöfum Guðs.
Hún hafði ásjónu engils
sem frá stafaði ilmur
umhyggju og vináttu,
ástar og kærleika.
Blessuð sé minning einstakrar perlu.
(Sigurbjörn Þorkelsson.)
Hvíl í friði, elsku hjartans
amma mín.
Heiðdís Dröfn og
Bjarki Hólm.
Hvíl þú í friði hjá guði. Nú er
tækifæri til að hvíla sálina kæra
langamma.
Nú ertu komin til afa og Línu
og hvílið þið vel og lengi.
Ó amma langamma, þú varst
svo góð, þú sem gafst alltaf
nammi. Það var missir að missa
þig en auðvitað geri ég það sem þú
sagðir og svo kem ég í jarðarför-
ina og set eitthvað í kistuna,
kannski þetta bréf.
Ó bless langamma, þitt barna-
barnabarn,
Bjarki Hólm 8 ára.
Guðrún
Guðmundsdóttir
Fyrir hartnær
áttatíu árum flutti Svandís í
Hamarstíginn á Akureyri á ská
á móti okkur í nr. 2 ásamt litlu
systur sinni og foreldrum. Litla
systir hennar Margrét var alltaf
kölluð Gréta. Svandís og Gréta
féllu alveg inn í krakkaskarann
sem átti heima þarna í kring og
við lékum okkur með þeim frá
morgni til kvölds. Þann skamma
tíma sem Svandís átti heima í
Hamarstíg varð hún góð vin-
kona okkar systra.
Eftir þetta fylgdumst við allt-
af með Svandísi og Grétu og
hvar þær áttu heima. Ein systir
mín var jafnaldra Svandísi og
með henni í bekk í gegnum allan
barnaskólann. Ég vissi því alltaf
hvað Svandísi leið. Þegar ég tók
aftur upp þráðinn í MA eftir árs
hlé urðum við bekkjarsystur og
þá var það eins og að hitta
gamla vinkonu. Svandís var
óvanalega skapgóð og glaðlynd,
Svandís Ólafsdóttir
✝ Svandís Ólafs-dóttir fæddist í
Reykjavík 27. febr-
úar 1929. Hún lést
á dvalar- og hjúkr-
unarheimilinu
Grund í Reykjavík
19. júlí 2013.
Útför Svandísar
fór fram 29. júlí
2013.
hún kom sér alls
staðar vel og öllum
þótti vænt um
hana.
Þegar við vorum
í 6. bekk í MA átti
Svandís fastan
aðdáanda í bekkn-
um. Hann bjó þá
reyndar í heimavist
en hún átti heima
lengst úti í Brekku-
götu. Við bekkjar-
systkinin fylgdumst með þegar
hann var að hraða sér gegnum
miðbæinn á kvöldin til að ná á
réttum tíma upp í vist áður en
lokað var og dáðumst að hvað
hann tók kirkjutröppurnar
glæsilega. Þessi aðdáandi var
Eyþór Einarsson frá Neskaup-
stað, seinna eiginmaður hennar.
Okkur í Hamarstíg 2 var ekki
sama um Eyþór. Hann kom til
okkar í byrjun árs 1946 og bjó
heima. Er ekki að orðlengja það
að hann varð sérstaklega vin-
sæll. Hann var prúður og reglu-
samur piltur, glaðlyndur og kát-
ur. Við unglingarnir sem
skemmtum okkur við að dansa
heima á kvöldin áttuðum okkur
á því að Eyþór gat spilað dans-
lög á píanó og ef ekki var dans-
músík í útvarpinu spilaði hann
fyrir dansi. Tvær eldri systur
mínar voru að gifta sig á þess-
um árum og einhver spurði
mömmu hvorn heitmanninn
henni litist betur á. „Ég hefði nú
helst viljað Eyþór,“ svaraði
mamma. Þetta fannst öllum
mjög hlægilegt en hún var ekki
að grínast.
Svandís varð stúdent frá MA
vorið 1949. Það vor varð Gréta
systir hennar gagnfræðingur frá
sama skóla. Hún var þá orðin
fullorðin og glæsileg stúlka sem
manni virtist að ætti lífið fram
undan. Það var áreiðanlega
mjög þungbært fyrir Svandísi
að missa hana úr berklum þrem
árum seinna. Fljótlega eftir
stúdentsprófið fluttu foreldrar
þeirra systra til Reykjavíkur og
hitti ég þau þá miklu sjaldnar.
Eyþór og Svandís bjuggu í
Kaupmannahöfn nokkur ár. Ég
var þar á ferð vorið 1958 og
hringdi í þau og þá vildi svo til
að sama dag var Eyþór að ljúka
meistaraprófi, þau sögðu mér að
taka leigubíl og vera með þeim
þetta kvöld.
Við bekkjarsysturnar frá MA
höfum haldið saman undanfarna
áratugi og reynt að hittast mán-
aðarlega. Þar lét Svandís aldrei
á sér standa. Fyrir hálfu öðru
ári var bersýnilegt að eitthvað
var að og allt í einu fréttum við
að hún væri komin á Grund. Nú
höfum við misst hana úr hópn-
um sem sífellt þynnist. Við get-
um ekki annað en bæði þakkað
fyrir öll þessi ár og vottað Ey-
þóri og dætrum hennar fjórum
okkar innilegustu samúð.
Steinunn Bjarman.
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1825
www.hjarta.is 5351800
✝
Okkar ástkæri
JÓHANNES JÓNSSON
kaupmaður,
Fagraþingi 8,
Kópavogi,
lést á Landspítalanum laugardaginn 27. júlí.
Útförin fer fram frá Hallgrímskirkju
miðvikudaginn 7. ágúst kl. 15.00.
Þeim sem vildu minnast hans er bent á Barnaspítala Hringsins.
Guðrún Þórsdóttir,
Erna og Þór,
Kristín Jóhannesdóttir, Sigurður Rúnar Sveinmarsson,
Gunnhildur og Berglind
Jón Ásgeir Jóhannesson, Ingibjörg Stefanía Pálmadóttir,
Ása Karen, Anton Felix, Stefán Franz,
Sigurður Pálmi, Júlíana Sól og Melkorka,
Ragnheiður Ester Jónsdóttir, Einar Vilhjálmsson.
✝
Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
GISSUR KR. BREIÐDAL,
fyrrverandi veghefilsstjóri,
Hrafnistu í Hafnarfirði,
sem lést fimmtudaginn 25. júlí, verður
jarðsunginn frá Garðakirkju miðvikudaginn
7. ágúst kl. 13.00.
Ingibjörg Gissurardóttir, Stig Svensson,
Skarphéðinn Gissurarson, Ragnheiður E. Stefánsdóttir,
Smári Gissurarson,
Víðir Gissurarson,
Ellert Gissurarson, Selma Björk Petersen,
Stefanía Gissurardóttir, Ásgeir Helgason,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
fósturfaðir, tengdafaðir og afi,
SÍMON SÍMONARSON,
Hamrahlíð 9,
Reykjavík,
lést fimmtudaginn 25. júlí á hjartadeild
Landspítalans.
Símon verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni í Reykjavík
miðvikudaginn 7. ágúst kl. 15.00.
Kristín María Magnúsdóttir,
Atli Símonarson,
Elín Símonardóttir,
Stefán Már Símonarson, Sigríður Erlingsdóttir,
Símon Ægir Símonarson,
Þorgeir Símonarson,
Davíð Örn Símonarson,
Jón Ingi Ríkharðsson, Margrét Árnadóttir,
Magnús Ríkharðsson
og barnabörn.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
VIGDÍS STEINA ÓLAFSDÓTTIR,
frá Flatey
Lindargötu 61,
Reykjavík,
sem lést á elliheimilinu Grund 25. júlí,
verður jarðsungin frá Langholtskirkju fimmtudaginn 8. ágúst
kl. 13.00.
Blóm og kransar afþakkaðir, en þeim sem vilja minnast hennar
er bent á Landsbjörg.
Ingibjörg Arilíusardóttir, Ingólfur Jónsson,
Arilíus Harðarson, Jóna Harðardóttir,
Kolbrún Harðardóttir, Ólafur Sigurðsson,
Hafsteinn Harðarson, Amalía Árnadóttir
og fjölskyldur þeirra.
Okkar yndislega, ástkæra móðir,
tengdamóðir, amma og langamma,
KRISTÍN HALLGRÍMSDÓTTIR,
Boðaþingi í Kópavogi,
lést á heimili sínu að Boðaþingi þann 2.
ágúst sl.
Jarðarför hennar verður auglýst síðar.
Hallgrímur Kristinn Hilmarsson, Nijole Hilmarsson,
Hafdís Hilmarsdóttir, Baldvin R. Baldvinsson,
Berglind Hilmarsdóttir, Óskar Borg,
Elín Brynja Hilmarsdóttir, Eyjólfur Kolbeins,
barnabörn og langömmubörn.