Morgunblaðið - 03.11.2014, Blaðsíða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 3. NÓVEMBER 2014
✝
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi og langafi,
SVEINN KRISTJÁNSSON
leigubílstjóri,
lést þriðjudaginn 21. október á Skjóli.
Útförin fer fram fram 5. nóvember kl. 15.00 frá Árbæjarkirkju.
Fyrir hönd aðstandenda,
Valgerður Kristjánsdóttir,
börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn.
Elskuleg eiginkona mín, móðir,
tengdamóðir og amma,
MARGRÉT V. ÞÓRÐARDÓTTIR,
Vestursíðu 2c,
Akureyri,
lést á Landspítalanum miðvikudaginn 29. október.
Útförin fer fram frá Akureyrarkirkju mánudaginn 10. nóvember
kl. 10.30.
.
Grettir Frímannsson,
Haukur Grettisson, Sigurbjörg Rún Valgeirsdóttir,
Axel Grettisson, Ólöf Harpa Jósefsdóttir,
Jenný Grettisdóttir, Georg Gunnlaugsson
og barnabörn.
✝
Ástkær faðir minn, tengdafaðir og afi,
SKAFTI BJÖRNSSON,
lést mánudaginn 13. október á Hrafnistu
í Reykjavík.
Útför hefur farið fram.
Þökkum samhug og hlýju.
Innilegar þakkir til starfsfólks á H-1 á Hrafnistu í Reykjavík
fyrir yndislega umhyggju og umönnun.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á minningarsjóð Hrafnistu.
Árni Björn Skaftason, Bryndís Erlingsdóttir,
Helga Árnadóttir, Davíð Baldursson,
Hildur Árnadóttir, Jóhann Hauksson.
✝ Haraldur Sig-urbergsson
fæddist í Reykjavík
12. mars 1928.
Hann lést á hjúkr-
unarheimilinu Eir
27. október 2014.
Foreldrar hans
voru Valgerður
María Guðnadóttir,
f. á Óspaksstöðum í
Hrútafirði 28. októ-
ber 1894, d. 17. júlí
1966, og Sigurbergur Sigur-
bergsson, f. í Fjósakoti í Meðal-
landi 18. maí 1892, d. 26. ágúst
1981. Systkini Haralds eru: Mar-
grét, f. á Seltjarnarnesi 8. apríl
1921, d. 13. september 2001,
Guðrún, f. í Breiðholti við
Reykjavík 20. desember 1922, d.
2. maí 2006, Steindór, f. í
Reykjavík 21. júní
1930, d. 18. október
1935, og Anna
Guðný, f. í Reykja-
vík 28. apríl 1935.
Haraldur bjó í
Reykjavík ásamt
fjölskyldu sinni
fram á unglingsár
þegar þau fluttu að
Nethömrum í Ölf-
usi. Haraldur bjó í
sjö ár í Ölfusi en
flutti svo til Reykjavíkur og bjó
þar alla tíð síðan. Haraldur vann
margvísleg störf á sínum yngri
árum en stærstan hluta starfs-
ævinnar vann hann hjá Vatns-
veitu Reykjavíkur.
Útför Haralds verður gerð
frá Fossvogskapellu í dag, 3.
nóvember 2014, klukkan 13.
Ástkær frændi okkar, Harald-
ur Sigurbergsson, er látinn. Halli
frændi var órjúfanlegur hluti
fjölskyldunnar frá því að við syst-
ur munum eftir okkur, móður-
bróðir okkar sem fyrstu árin í
okkar lífi bjó með afa, Sigurbergi
Sigurbergssyni. Eftir að afi féll
frá 1981 flutti Halli af Laugateig í
Búðargerði þar sem hann bjó alla
tíð þar til hann flutti á hjúkrunar-
heimilið Eir.
Halli var stríðinn, hafði til
dæmis lúmskt gaman af því að
hrella okkur systur með heldur
ófrýnilegri grýlu sem hann átti í
fórum sínum. Hann var frændi
sem var gott að eiga að og sýndi
því sem við tókum okkur fyrir
hendur áhuga. Halli hafði gaman
af því að fá fréttir af ferðalögum
okkar enda ferðaðist hann sjálfur
mikið á meðan heilsan leyfði, fór
um Evrópu þegar á sjötta og sjö-
unda áratugnum, fór í borgar-
ferðir, bændaferðir og sólar-
landaferðir.
Halli var mikið fyrir að hreyfa
sig, hjólaði til dæmis til Þingvalla
löngu fyrir tíð fullkominna fjalla-
hjóla, stundaði sund og sólböð.
Grettissaga var í uppáhaldi hjá
Halla sem hafði á sínum yngri ár-
um gaman af því að spreyta sig
við aflraunir. Það er gaman að
segja frá því að Bubbi Morthens
vann með Halla í Vatnsveitu
Reykjavíkur fyrir margt löngu
og það var ekki síst vegna áhuga
Bubba á kraftlyftingum sem
Halli hafði gaman af því að rifja
upp kynnin við hann.
Halli tók upp á ýmsu og reyndi
ýmislegt. Þökk sé honum, fjöl-
skyldumyndskeið frá 8. áratugn-
um hafa varðveist sem Halli tók
upp á eigin 8 millimetra mynda-
tökuvél. Það er gaman að fylgjast
með þeim brosmilda unga manni
með blik í auga sem sést bregða
fyrir í þessum myndskeiðum,
óneitanlega hress frændi þar á
ferðinni.
Það er óhætt að segja að Halli
hafi verið vel að sér um óútreikn-
anlegustu hluti og hans sýn á lífið
og tilveruna var heiðarleg og
sönn. Við minnumst huggulegra
heimsókna í Búðargerðið til hans
en Halli var mikill höfðingi sem
alltaf bauð upp á kók í gleri og
gott mjólkursúkkulaði þegar við
heimsóttum hann.
Við systur og fjölskyldur okk-
ar eigum eftir að sakna frænda
okkar í fjölskylduboðum, hann
hefur verið með okkur á afmæl-
um og jólum frá því að við mun-
um eftir okkur. En við erum líka
þakklátar fyrir að hafa haft hann
svona lengi í fjölskyldunni og eig-
um eftir að minnast hans með
gleði í hjarta.
Sigríður Björg
Tómasdóttir og Berg-
lind María Tómasdóttir.
Haraldur
Sigurbergsson
 Fleiri minningargreinar
um Harald Sigurbergs-
son bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
✝ Sigurður Arn-ar Magnússon
fæddist á Akureyri
7. maí 1962. Hann
lést á heimili sínu
17. október 2014.
Sigurður var
sonur hjónanna
Magnúsar Stefáns-
sonar, f. 14. nóv-
ember 1934, og
Guðfinnu Sigurðar-
dóttur, f. 12. ágúst
1939. Sigurður átti tvö systkini,
Hólmstein Rúnar Magnússon, f.
23. febrúar 1966, og Kristínu
Elvu Magnúsdóttur, f. 23. febr-
úar 1970. Eiginmaður hennar er
Örn Guðmundsson, f. 29. júní
1962, og eiga þau tvo drengi,
Stefán Atla og Unnar Óla.
dóttir, f. 4. júlí 1982, gift Hrafni
Jóhannessyni, f. 13. febrúar
1981, og eru börn þeirra þrjú:
Dagbjört Rós, f. 21. júní 2007,
Karen Hulda, f. 19. apríl 2009,
og Víkingur Kári, f. 26. mars
2014. Fóstursonur Sigurðar og
Sigurrósar er Erlendur Helgi
Jóhannesson, f. 7. apríl 1991.
Sigurður ólst upp á Akureyri
og bjó þar alla tíð. Ungur fékk
hann áhuga á farartækjum,
bæði stórum og smáum, og varð
akstur hans starf um ævina.
Hann starfaði t.d. hjá Höldi bíla-
leigu, Möl og sandi, Dreka, Eim-
skipum, Skeljungi og síðustu tvö
árin hjá SBA Norðurleið. Sig-
urður átti sér lengi draum um
að gerast félagi í Frímúrara-
reglunni og sá draumur varð að
veruleika og átti sá félags-
skapur hug hans allan og var
hann mjög virkur félagi þar.
Útför Sigurðar fer fram frá
Glerárkirkju í dag, 3. nóvember
2014, og hefst athöfnin kl.
13.30.
Sigurður hóf bú-
skap 1982 með Sig-
urrós Önnu Gísla-
dóttur, f. 30. janúar
1964, og gengu þau
í hjónaband 8. sept-
ember 2000. Þau
skildu. Foreldrar
hennar eru Gísli
Jónsson, f. 28. sept-
ember 1914, d. 3.
febrúar 1990, og
María Valgerður
Sigtryggsdóttir, f. 21. nóvember
1931. Systkini Sigurrósar eru
Jón, f. 1951, Sigtryggur, f. 1954,
Jóhann, f. 1956, Stefán, f. 1958,
Sigurður, f. 1959, Árni, f. 1962,
og Sigrún, f. 1965, d. 1967.
Dóttir Sigurðar og Sigur-
rósar er Sigrún Björk Sigurðar-
Hér sit ég og hugsa og hugsa.
Af hverju er lífið svona ósann-
gjarnt, þú á besta aldri og áttir að
eiga svo mörg góð ár framundan
en við erum ekki spurð hvar og
hvenær kallið kemur. Ég vildi svo
að tíminn hefði verið lengri og svo
margt hefði verið öðruvísi, en ég
fæ víst engu breytt þótt ég vildi.
Ég vil þakka þér allar okkar góðu
stundir í gegnum árin okkar 32
sem við áttum saman. Ef ég hefði
ekki átt þig þá hefði ég ekki átt
gullmolann okkar, hana Sigrúnu
Björk, bestu dóttur sem ég get
hugsað mér, og gullin hennar
þrjú, þau Dagbjörtu Rós, Karen
Huldu og Víking Kára.
Þú varst afskaplega stoltur af
henni og barnabörnunum þínum.
Ég vildi svo óska að þú hefðir
fengið að fylgjast með þeim vaxa
úr grasi. Sigrún Björk er að ýmsu
leyti mjög lík þér og segir stund-
um: „Ohh, ég er alveg eins og
pabbi.“ Karen Hulda er alveg
jafnstríðin og þú og Dagbjört Rós
hefur svolítið af þráanum þínum
en það er ekki komið í ljós ennþá
hvort Víkingur Kári hefur eitt-
hvað frá þér, hann er svo lítill
ennþá. Þó svo að við eignuðumst
ekki saman fleiri börn þá eignuð-
umst við eða eignuðum okkur
fjögur til viðbótar; systkini Hrafns
tengdasonar okkar, þau Ella,
Huldu, Húna og Hermann. Bjó
Elli hjá okkur í nokkur ár og hin
hafa átt með okkur margar gleði-
stundir um jól, áramót, páska og
ýmsar fleiri góðar stundir sem við
erum þakklát fyrir.
Margar gleðistundir áttum við
saman tvö og einnig með góðum
vinum í ferðalögum innanlands,
erlendis, í sumarbústöðum og
heimahúsum. Þar fórst þú oft á
kostum með hnyttnum athuga-
semdum þínum sem komu af stað
hlátrasköllum og tilheyrandi
vangaveltum. Þú varst stríðinn og
hrekkjóttur og fannst mest gaman
þegar viðbrögðin hjá viðkomandi
voru nógu mikil. Mikill matmaður
og sælkeri en ekki þurfti alltaf
mikið til að gleðja þig; bara búa til
handa þér hetjusamloku, helst svo
þykka að ekki væri hægt að bíta í
hana, þá varstu sáttur.
Þú varst traustur og tryggur
þínum en áttir afskaplega erfitt
með að tjá tilfinningar þínar og
kannski hafði það áhrif á að fór
sem fór hjá okkur. Fréttir af veik-
indum þínum komu sem reiðars-
lag og kipptu fótunum undan allri
fjölskyldunni. Þú hélst að þetta
væri bara kvef sem ekki vildi fara
en lést tilleiðast að fara til læknis,
sem þú ekki gerðir fyrr en í fulla
hnefana.
Krabbamein; þessi ógnvaldur
hafði skotið rótum í þér. Greining
og aðgerð sem tókst vel og þú
varst svo hress á eftir og við vor-
um svo vongóð en kallið kom fyrr
en varði og við stóðum uppi með
svo sára sorg en samt þakklát að
þú þurftir ekki að kveljast og
þjást.
Elsku vinur, ég er svo þakklát
fyrir að við vorum vinir og ég fékk
að fylgja þér eftir og styðja þig í
gegnum þessi stuttu og erfiðu
veikindi þín. Stundin okkar saman
daginn fyrir andlátið þitt er mér
dýrmæt og ég geymi hana í hjarta
mér ásamt öllum öðrum góðum
stundum í lífi okkar.
Minning þín lifir í hjarta mér og
skal henni haldið á lofti og talað
um þig við gullmolana okkar og
vini.
Hvíl þú í friði.
Þín
Sigurrós Anna (Rósa).
Sigurður Arnar
Magnússon
 Fleiri minningargreinar
um Sigurð Arnar Magnús-
son bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
✝ Sverrir fædd-ist 6. mars
1924. Hann lést á
hjúkrunarheimil-
inu Eir 19. októ-
ber 2014.
Foreldrar hans
voru Jón Bjarni
Helgason, fv.
kaupmaður, f.
1893, d. 1984, og
Charlotta Soffía
Albertsdóttir,
húsfrú, f. 1893, d. 1947.
Systkini Sverris voru þau
Alrún Guðný Jónsdóttir
(Stúlla), f. 1921, d. 1993. Leif-
ur Jónsson, framreiðslumað-
ur, f. 1927, d. 1995. Ragnar
Jón Jónsson, fv. forstjóri, f.
1929, og Guðný Jónsdóttir
(Gígja), ritari, samfeðra, f.
1942, d. 1993. Sverrir hóf
störf hjá Flugfélagi Íslands
1948 og starfaði þar allan
sinn starfsaldur. Hann var í
stjórn SMFÍ eða Starfs-
mannafélags Flugfélags Ís-
lands, 1958-1960, 1961-1966
og 1982-1985, þar af formað-
ur FÍ árin 1958-1960 og 1965-
1966. Sverrir var stöðvar-
stjóri í Reykjavík, síðan
fríði Ásgeirsdóttur, f. 1923,
d. 2006. Hólmfríður var fædd
og uppalin á Fáskrúðsfirði.
Foreldrar hennar voru Valdís
Tryggvadóttir, f. 1899, d.
1984, og Ásgeir Guðmunds-
son, f. 1894, d. 1965, ættuð
frá Seyðisfirði og Fáskrúðs-
firði. Ásgeir var símstöðv-
arstjóri og Valdís vann á sím-
stöðinni ásamt því að vera
húsmóðir. Systir Hólmfríðar
er María Jónína, f. 1931.
Börn Sverris og Hólm-
fríðar eru Charlotta Soffía, f.
1950, og Ásgeir, f. 1952.
Charlotta var gift Árna
Björnssyni, f. 1951, en þau
skildu. Þau eiga þrjár dætur,
Valdísi, f. 1973, gift Hafsteini
Kristinssyni, Kolbrúnu Ýri, f.
1977, hennar sambýlismaður
var Einar Rafn Guðmundsson
en þau slitu sambúð sinni, og
Rósu Amelíu, f. 1984.
Ásgeir kvæntist Hildigunni
Haraldsdóttur en þau skildu.
Þeirra börn eru Sverrir, f.
1977, kvæntur Berglindi Mari
Valdimarsdóttur, og María, f.
1982, sambýlismaður hennar
er Michael Sauerbrey. Seinni
kona Ásgeirs er Guðbjörg
María Ingólfsdóttir, f. 1961.
Barnabarnabörnin eru orðin
fimm og von er á tveimur í
vetur.
Útför hans fer fram frá
Grafarvogskirkju í dag, 3.
nóvember 2014, kl. 13.
svæðisstjóri.
Sverrir unni
starfi sínu og
sinnti því heils-
hugar allan sinn
starfsaldur.
Sverrir starfaði
mikið með kirkj-
unni og var með-
hjálpari í Breið-
holtssókn til
fjölda ára auk
þess að syngja í
kórnum þar. Einnig var hann
í stjórn Breiðholtskirkju
1972-1982, formaður árin
1978-1982 og varaformaður
árin 1994-1998. Eftir starfs-
lok var hann formaður
Heldra fólks, klúbbs eldri
starfsmanna FÍ frá 1992-
2011. Sverrir var mikill söng-
maður og söng í einum 4-5
kórum um tíma og stofnaði
kór eldri borgara á Vestur-
götu og einnig Frímúrarakór-
inn. Auk þess söng hann í
Breiðholtskirkjukórnum,
KKK, Kór kátra karla en
hann hefur sungið inn á
marga diska og einnig kór
frímúrara.
Sverrir var kvæntur Hólm-
Ég hitti tengdaforeldra mína í
fyrsta sinn sautján ára gömul
þegar ég kom með Ásgeiri í
Tungubakka. Það er ógleyman-
leg sýn, þau voru glerfín á leið á
frímúraraball, Sverrir hár og
glæsilegur í kjólfötunum, Bíbí
nett og falleg í gullslegnum kjól.
Það var strax eins og við Sverrir
hefðum alltaf þekkst og næstu
árin var ég í eins konar rök-
ræðuskóla hjá honum. Það var
oft talað hátt og andstæð sjónar-
mið rædd. Við Sverrir nutum
samtalsins, en ekki fannst öllum
jafngaman að hlusta á okkur.
Sverrir hætti í skóla þegar
hann var unglingur til að hjálpa
móður sinni að sjá fyrir heim-
ilinu eftir skilnað foreldra hans.
Með dugnaði vann hann sig upp
í starfi hjá Flugfélagi Íslands og
síðar Flugleiðum. Ég vann hjá
Flugfélagi Íslands eitt sumar og
var stolt af því hvað hann var
góður stjórnandi. Sverrir var
einnig flinkur og duglegur hand-
verksmaður og lærði ég margt
af honum varðandi húsbygging-
ar, sem hefur ávallt nýst vel.
Hann kom eins og kallaður þeg-
ar þurfti að laga gólf í litla hús-
inu okkar Ásgeirs í Hafnarfirði
og allt lék í höndunum á honum,
hvort sem um smíðar eða máln-
ingarvinnu var að ræða.
Við Ásgeir vorum sem ung-
lingar ýmist í Breiðholtinu eða í
Vesturbænum og áttum góða
foreldra á báðum stöðum. Á
þessum árum reistu Bíbí og
Sverrir sér fallegt heimili í
Akraseli. Þar bjuggu þau í mörg
ár og undu sér vel í garðinum,
enda hafði Sverrir græna fingur
og garðurinn varð yndislegur.
Síðustu árin sem heilsa Bíbíar
var þokkaleg bjuggu þau í
Fornastekk og fljótt varð garð-
urinn prýddur fegurstu rósum,
dalíum og fjölbreytilegum jurt-
um. Þegar ég færði Sverri gróð-
ur á svalirnar í fyrra kom í ljós
að gróðuráhuginn var enn til
staðar.
Barnabörnin sóttu mikið í
Bíbí og Sverri. Sem smábörn
nutu þau þess að kúra í afafangi
og þegar þau stækkuðu fengu
þau að fara með afa og ömmu til
Kaupmannahafnar. Sverrir
yngri sótti í góða matinn hjá afa
og ömmu og hjólaði oft til þeirra
með vini sínum til að fá eitthvað
gott að borða. Maja og Rósa
gistu oft hjá þeim, mátuðu kjóla
ömmu Bíbíar og nutu sæta
skyrsins hans afa.
Bíbí og Sverrir ferðuðust
mikið meðan heilsa Bíbíar
leyfði. Þau voru í dansi með frá-
bærum vinahópi, Sverrir var
frímúrari, í nokkrum kórum,
golfi og leiðandi í félagsstarfi
fyrrverandi starfsfélaga. Hann
var mikil félagsvera og ávallt
var líf og fjör í kringum hann.
Sverrir hafði skemmtilegan
húmor og hélt honum þrátt fyr-
ir veikindi síðasta árið. Þegar
ég kvaddi hann áður en ég fór í
ferðalag snemma í október
glotti hann og sagði mér að það
væri ekkert varið í þetta lengur,
hann nennti þessu ekki. Þá vissi
ég að það væri stutt í brottför
hans. Sverrir var einstakur fað-
ir, tengdafaðir, afi og langafi.
Hann gaf mér góð ráð, sem
hafa skipt sköpum í mínu lífi.
Ég kveð Sverri full þakklætis
fyrir að fá að njóta yndislegra
samvista við hann um margra
áratuga skeið og votta fjöl-
skyldu og vinum innilega samúð
mína.
Hildigunnur Haraldsdóttir.
Sverrir
Jónsson
 Fleiri minningargreinar
um Sverri Jónsson bíða birt-
ingar og munu birtast í blað-
inu næstu daga.