Víkurfréttir - 01.07.2010, Blaðsíða 8

AUGLÝSINGASÍMINN ER 421 0000VÍKURFRÉTTIR I 26. TÖLUBLAÐ I 31. ÁRGANGUR8
BLÓMSTRANDI TEXTI OG MYNDIR: MARTA EIRÍKSDÓTTIR
Hvers vegna
Snæfellsnes?
„Hann langaði að fara burt og
verða bóndi og ég var til“, seg-
ir Hrefna. Þau bjuggu ásamt
tveimur dætrum sínum í Sand-
gerði fram til ársins 1996, þeg-
ar þau ásamt öðrum hjónum,
keyptu jörð og ákváðu að ger-
ast kúabændur á Snæfellsnesi.
Þegar þau tóku öll við jörðinni
ásamt bústofni, tók það þau
nokkurn tíma og reynslu, til
að átta sig á því að kúabúið
reyndist aðeins nægja einni
fjölskyldu til framfærslu. Gísli
og Hrefna ákváðu því að selja
sig út og tók það fjögur ár.
„Þegar maður var búinn að
vera til sjós í sautján ár og láta
skipa sér fyrir, þá langaði mig
að fara burt og láta drauminn
um bóndann rætast, ráða mér
sjálfur í sveitinni“, segir Gísli
kíminn „en svo reyndist búið
ekki vera eins gjöfult og látið
var uppi við kaupin. En ég hef
það fínt í sveitinni í dag og er
hálfgerður bóndi“.
Þau hjónin eiga og reka Vega-
mót en Gísli er einnig umsjón-
armaður, með á annað hundr-
að hross í sveitinni, sem frí-
stundabændur úr höfuðborg-
inni eiga. „Fyrir tíu árum var
allt að lognast hér út af í sveit-
inni en þá komu fjársterkir
aðilar inn, sem keyptu jarðir
hérna. Þeir sáu tækifærin og
smituðu þá, sem ennþá voru
með bú en voru að gefast upp
og bentu þeim á öll tækifærin
sem eru hérna. Þetta var hálf-
gerð vítamínsprauta þegar þeir
komu hingað með hugmyndir
um að gera eitthvað, lífga þetta
allt við, sérstaklega hjá yngri
bændunum“, segir Gísli.
Snæfellsnes hefur nú feng-
ið Green globe vottun og yf-
irvöld Snæfellsbæjar fylgja
Staðardagskrá 21, sem snýst
ekki aðeins um umhverfismál
heldur einnig um sjálfbærni,
um velferð manns og náttúru.
Á svæðinu eru t.d. tíu bændur
í samvinnu og tilraunaræktun
með íslenskt bygg, sem gengur
vel.
Gripu gæsina!
Þau Hrefna og Gísli, keyptu
Vegamót árið 1998 en þá voru
þau reyndar flutt suður aftur
þegar Guðmundur Birkisson,
bróðir Hrefnu hringir í þau
og segir þeim að sjoppan á
vegamótum sé til sölu og hvort
þau eigi ekki öll að skella sér á
kaupin!
„Ég var nýbyrjuð að vinna
aftur í bankanum í Sandgerði
þegar Gummi bróðir hring-
ir“, segir Hrefna, „og ég kunni
ekkert að matbúa fyrir heilan
dag á svona veitingastað, sem
jafnframt var kaupfélagsbúðin
í sveitinni þá. Ég var hálfstress-
uð en vildi láta slag standa því
Gísla langaði hingað aftur. Svo
ég ákvað bara að gefa þessu líf
og sagði upp aftur í bankanum
til að fylgja manninum mínum.
Og hérna erum við og okkur
líður vel. Ég er svo nægjusöm
á félagsskap, mér nægir að
umgangast nánustu fjölskyldu
mína mestanpart af tímanum
en finnst auðvitað gaman að fá
gesti. Nú eru stelpurnar okkar,
Sigrún Erla og Ólöf, orðnar það
stórar og lifa sínu lífi en þær
koma alltaf heim og stoppa þá
einhverja daga. Það er alltaf
mikið fjör hérna á haustin,
þegar við förum í réttir en þá
fáum við hingað í kringum
fimmtíu gesti, sem taka þátt í
rekstrinum, allir fá kjötsúpu
og gistingu. Við sláum upp
balli í lokin með diskótónlist í
félagsheimilinu, þar sem ungir
og aldnir dansa saman“, segir
Hrefna hressilega.
Hún situr heldur ekki auðum
höndum í sveitinni, þar sem
hver manneskja skiptir máli en
hún er í hreppsnefnd, í safn-
aðarnefnd, er umsjónarkona
félagsheimilisins Breiðabliks
og sér oft um að útbúa veisl-
ur þar. Þau hjónin reka Vega-
mót frá aprílbyrjun til fyrsta
nóvember en þá loka þau þegar
minnsta traffíkin er. „Þá fer ég
í andlitsbað og fótsnyrtingu“,
segir Hrefna hlæjandi, „nei við
Hún er úr Keflavík og hann úr Sandgerði en þau búa á Snæfellsnesi og hafa gert í fjórtán ár eða
frá árinu 1996. Hún heitir Hrefna Birkisdóttir og hann
Eyjólfur Gísli Garðarsson, alltaf kallaður Gísli og sam-
an reka þau veitingasöluna Vegamót.
Blaðasnápur var á ferð um Snæfellsnes, að upplifa
töfra Snæfellsjökuls, þegar ákveðið var að kíkja við í
sjoppunni á Vegamótum en hún liggur þar sem ferða-
langar þurfa að ákveða sig, hvort þeir eru á leið til
Stykkishólms eða út á Arnarstapa.
Frelsið í sveitinni