Jökull - 01.12.1958, Side 6

2. mynd. — Sérkennileg
bráðnun við Depil. — Pe-
culiar melting forms at
Depill. The height of the
„penitentes“ is up to 70
cm. — Ljósm. S. Þórarins-
son, 10. júní 1958.
Ar. Fóru þeir að þessum ráðum og komust klakk-
laust til byggða. Þeir gistu tvær nætur í Gríms-
vatnaskálanum og gengu þar rnjög vel um. —
Okkar hópur kom í tjaldstað í Hennannaskarði
um miðnættið og svaf þar um nóttina.
Fösiudagur 13. júní. — Kl. 14 var hiti 0.5° C,
suðaustangola og drungalegt loft. Lagt var af
stað kl. 16,30 og á leiðinni til Grímsvatna var
skoðaður jökulhamar með geigvænlegum sprung-
um, sem er innarlega á hjarnsvæði Skeiðarár-
jökuls, um 15 km suðaustur af Grímsvötnum.
Er líklegt, að jökulsker skjóti þar bráðlega upp
kolli, þótt ekki örli á því enn. Komið í skála
kl. 22,30.
Laugardagur 14. júní. — Þennan dag allan
hélzt suðaustanátt fremur hæg, með nokkurri
snjókomu. Hiti var 0.3° C kl. 14. Var haldið
kyrru fyrir í skálanum til kvölds í von um
bjartviðri og betra færi. Konur bökuðu þennan
dag hlaða af pönnukökum, en karlmenn þeyttu
rjóma. Varð af þessu huggulég veizla.
Sunnudagur 15. júní. — Er sýnt þótti, að
ekki myndi stytta upp, var lagt af stað laust
eftir miðnætti. Sást þá varla út úr augum fyrir
hríð og skafrenningi. Sóttist ferðin því seint
vestur með vötnunum, enda ráð að fara var-
lega í slíku veðri, einkum milli Svíahnúkanna,
þar sem hætta er á að lenda í sprungum. Er
kom niður í 1500 m hæð tók að rofa til. Að
jökulrönd var komið kl. 12,45 og var þar fyrir
Jón Eyþórsson með fylgdarliði, sem komið hafði
til Jökulheima tveim dögum áður til að vinna
að skemmubyggingunni. Veður var gott allan
þennan dag og sóttist verkið við skemmuna vel.
Síðari hluta dags hélt Jón Eyþórsson heim á
leið við ellefta mann.
Mánudagur 16. júní. — Unnið af kappi við
skemmubygginguna og lauk því verki kl. 16.
Skemman er Itið myndarlegasta liús, 4x8 m,
stafnar stafklæddir og dyr á framstafni svo stór-
ar, að snjóbílar komast þar greiðlega inn (mynd
5), hliðar skarsúðaðar, en bárujárn á þaki. A
gólf skemmunnar var borið þykkt lag af rauðu
gjalli. Hafi allir, er að þessari byggingu stóðu
og þar lögðu liönd að verki, þökk fyrir.
Kl. 17 var haldið heimleiðis í veðri slíku sem
'fegurst getur orðið á öræfum. Staldrað var við
nokkra stund rétt suðvestan Ljósuf jalla og geng-
ið upp á eina af hraunborgunum. Þaðan blasti
við Þórðarliyrna á Vatnajökli. Einnig var numið
staðar á eyrinni í Tungnaá á Hófsvaði til að gá
að gæsareggjum, sem Magnús Jóhannsson hafði
merkt fyrr um vorið, en þeim var svartbakur-
inn nú búinn að ræna. Komið í bæinn kl. 2,30
eftir 9i/£ tíma ferð.
HAUSTFERÐIN
Það þarf ekki að eyða að því orðum, að til
þess að fylgjast nægilega með breytingum á
Grímsvötnum milli hlaupa er æskilegt, að ekki
sé aðeins farin þangað ferð á vori hverju, held-
ur einnig haust hvert, m. a. til að öðlast nokkra
vitneskju um að hve miklu leyti vatnssöfnunin
í Grímsvatnalægðinni stafar af ofanbráðnun
(ablation). Fyrsta haustferðin var farin 1957 og
4