Morgunblaðið - 29.08.2016, Page 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 29. ÁGÚST 2016
✝ Heiðveig Guð-mundsdóttir
fæddist í Keflavík 28.
ágúst 1939. Hún lést
á Landspítalanum í
Fossvogi 19. ágúst
2016.
Foreldrar hennar
voru hjónin Guð-
mundur Páll Pálsson,
sjómaður og verka-
maður, f. 12. janúar
1906, d. 11. nóv-
ember 1973, og Kristín Þorvarð-
ardóttir klæðskeri, f. 24. sept-
ember 1899, d. 13. janúar 1983.
Systkini Heiðveigar voru: Ása,
f. 24. ágúst 1927, d. 19. apríl
1962, Ófeigur, f. 2. júlí 1930, d. 1.
júní 1931, Sunna, f. 12. maí 1932,
Þorbjörg, f. 8. júlí 1933, d. 19.
júní 1935, og Selma, f. 20. októ-
ber 1937, d. 16. september 2000.
júní 1938. Foreldrar hans voru
Jón Hjörtur Jóhannsson, sjómað-
ur og vélstjóri í Hafnarfirði, f.
1912, d. 1994, og Ingibjörg Jóns-
dóttir húsfreyja, f. 1906, d. 1995.
Systir Sævars er Margrét, f.
1941, og hálfsystir hans sam-
feðra var Þuríður Bernadetta, f.
1931, d. 2012. Sonur Heiðveigar
og Sævars er Bergþór, verktaki,
f. 28. nóvember 1979. Sambýlis-
kona Bergþórs er Sæunn Hall-
dórsdóttir jarðeðlisfræðingur, f.
14. ágúst 1979, og eru börn
þeirra Guðrún Maísól, f. 2012, og
Sævar Örn, f. 2014.
Heiðveig ólst upp í Hafnarfirði
frá unga aldri og bjó þar lengst
af ævi sinnar. Hún vann framan
af við verslunar- og afgreiðslu-
störf í Hafnarfirði og í Reykja-
vík, var ráðskona tvö sumur
austur í Fljótshlíð á sjöunda ára-
tugnum og vann í Bæjarútgerð
Hafnarfjarðar og um árabil á
Sólvangi.
Útför Heiðveigar verður gerð
frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði í
dag og hefst athöfnin klukkan
13.
Heiðveig giftist
ung Bjarna Haf-
steini Sveinssyni,
fv. skipstjóra, f. 28.
október 1929. Þau
eignuðust tvö
börn; Höllu, f. 1.
desember 1958, d.
24. október 1961,
og Þráin, f. 8. októ-
ber 1962, flug-
stjóra. Heiðveig og
Hafsteinn skildu.
Dóttir Þráins og Guðmundu
Rósu Ingólfsdóttur er Heiðveig
Riber Madsen, f. 1985, og er son-
ur hennar Thor, f. 2011. Synir
Þráins og Jófríðar Sveinbjörns-
dóttur eru Bjarni, f. 1987, og
Hafsteinn, f. 1994. Heiðveig gift-
ist á aðfangadag 1972 eftirlifandi
eiginmanni sínum, Sævari Erni
Jónssyni verslunarmanni, f. 6.
Þegar vinur þinn talar, þá
andmælir þú honum óttalaus eða
ert honum samþykk af heilum
hug og þegar þið þegið þá skiljið
þið hvor aðra. Því að í þögulli
vináttu okkar verða allar lang-
anir og allar vonir okkar til.
Svona hófst bréfið sem hún
Heiða, eða Heiðveig eins og hún
hét, skrifaði mér 1980, þá var ég
stödd á krossgötum í lífi mínu.
Þetta var lýsandi dæmi um
hversu umhyggjusöm hún var
um alla. Heiða var móðursystir
mín og alltaf stór hluti af lífi
mínu, enda ólst ég upp hjá for-
eldrum hennar, Guðmundi og
Kristínu, lengst af á Melabraut-
inni. Eftir að afi dó 1973 var hún
stoð og stytta ömmu Kristínar,
sem þá var orðin fullorðin og
heilsulaus. Við Heiða vorum
miklar vinkonur, þótt við hitt-
umst ekki mjög oft í seinni tíð.
Ég verð henni ævinlega þakklát
fyrir hversu vel hún reyndist
mér, því mun ég aldrei gleyma.
Mér er minnisstætt er ég í eitt
skiptið kom til hennar og Sæv-
ars á Víðivanginn ásamt Sunnu,
systur hennar, og Ásu frænku,
hversu stutt var í húmorinn og
hversu beinskeyttar þær voru
hvor við aðra, enda miklir húm-
oristar þar á ferð. Og eins og
alltaf var gestrisin hjá Heiðu í
fyrirrúmi, þótt hún ætti erfitt
með að bera sig um.
Heiðveig lést 19. ágúst síðast-
liðinn eftir erfið veikindi, hún
var einstaklega myndarleg og
lék allt í höndunum á henni, hún
prjónaði heilu listaverkin á börn
og barnabörn. Það var ákaflega
gott að koma til hennar og Sæv-
ars. sem var stoð hennar og
stytta og reyndist henni ákaf-
lega vel í hennar veikindum. Það
er svo skrítið að hugsa til þess
að hún sé dáin, við hittumst fyr-
ir svo stuttu og áttum langt og
gott spjall eins og við gerðum
alltaf.
Elsku Sævar, Þráinn, Berg-
þór, börn og barnabörn. Ég
sendi ykkur hugheilar samúðar-
kveðjur og enda þetta á að grípa
niður í bréfið frá henni elsku
Heiðu, sem ég byrjaði á: „Þú
skalt ekki hryggjast, þegar þú
skilur við vin þinn. Því það sem
þér þykir vænst um í fari hans
getur orðið þér ljósara í fjarveru
hans.“
Þín frænka og systurdóttir,
Selma Ágústsdóttir.
Með Heiðveigu Guðmunds-
dóttur er gengin uppáhalds-
frænka mín og vinkona. Heiða
var yngst fjögurra systra; elst
var móðir mín, þá Sunna og
Selma. Nú lifir Sunna ein barna
þeirra afa Guðmundar og ömmu
Kristínar en tvö börn misstu
þau ung, Ófeig og Þorbjörgu.
Heiða var fædd í Keflavík en
nokkurra mánaða gömul var hún
komin til Hafnarfjarðar og var
ársgömul þegar fjölskyldan
flutti í Ásbúð, sem þá var utan
við bæinn. Frá 1936 bjó amma
Árnbjörg, langamma mín, á
heimili Kristínar dóttur sinnar
þar sem hún lést 1970, 100 ára
gömul.
Ég man fyrst eftir mér í Ás-
búð. Ég var fyrsta barnabarnið
og var tekið með kostum og
kynjum í þessu kvennaríki.
Heiða var 12 ára þegar ég fædd-
ist, hún passaði mig og komst
næst því að vera stóra systirin
sem ég ekki átti. Mamma og
Heiða voru nánar og milli okkar
Heiðu voru sterk tengsl. Síðustu
helgina sem Heiða lifði fórum
við austur á Selfoss í heimsókn
til Sunnu. Við skoðuðum gamlar
myndir, þær systur rifjuðu upp
sögur og sögðu okkur Ásu
leyndarmál. Um kvöldið heim-
sótti hún Bergþór, Sæunni og
barnabörnin. Þessi sunnudagur
reyndi á þrek Heiðu en svona
var hún: Ættrækin, minnug, fé-
lagslynd og lét sér annt um sitt
fólk.
Heiða var glæsileg kona með
kolsvart og þykkt hár. Hún var
aðeins 22ja ára gömul þegar hún
missti Höllu sína, þriggja ára,
og fylgdi sá missir henni alla tíð.
En hún eignaðist Þráin árið eftir
og síðar Bergþór með seinni
manni sínum Sævari. Ömmu-
börnin eru fimm og eitt lang-
ömmubarn í Danmörku.
Heiða var ekki sterkbyggð og
glímdi við fjölþætta sjúkdóma
sem ágerðust með aldrinum. Má
rekja það m.a. til þess að hún
veiktist illa af berklum sem barn
en líka til þess að hún kunni
ekki að hlífa sér og líkaminn var
slitinn langt um aldur fram. Síð-
ustu árin naut hún dyggrar að-
stoðar frá lungnadeild Landspít-
ala, m.a. kom
hjúkrunarfræðingur vikulega og
leit eftir henni. Heiða hafði ekki
tölu á því hversu oft hún hafði
verið lögð inn á sjúkrahús eða
skorin upp og því var það þegar
hún lagðist inn á spítalann 18.
ágúst síðastliðinn að engum datt
í hug að það yrði í síðasta sinn.
Næsta morgun var hún dáin.
Á þessum tímamótum vil ég
þakka örlætið og umhyggjuna
sem Heiða sýndi mér og mínum
alla tíð. Þau voru ófá handtökin
hennar Heiðu og Biggu frænku
á Fjólugötunni og í Flatey þegar
við vorum að koma okkur fyrir
þar. Þegar Ingi Kristján fæddist
dugði ekki minna en alklæðn-
aður – allt nema bleyjan – svo
fallega útsaumaður og prjónaður
að athygli vakti á fæðingardeild-
inni. Langt fram eftir aldri fékk
Ingi nýjar flíkur úr prjónastofu
Heiðu frænku og á hverjum af-
mælisdegi hringdi hún til að
heyra í honum og óska til ham-
ingju með daginn.
Á engan er hallað þótt hér sé
fullyrt að Heiða nánast gekk
undir heimili afa og ömmu þegar
þau voru orðin gömul og las-
burða og annaðist þau af ástúð
og dugnaði. Fyrir það vil ég
þakka líka.
Ég hringi ekki oftar til að fá
góð ráð um blómarækt eða mat-
seld. Við förum ekki í fleiri bíl-
túra austur fyrir fjall. Við Sig-
urmar og Ingi Kristján vottum
Sævari, Bergþóri og Þráni inni-
lega samúð.
Álfheiður Ingadóttir.
Heiðveig
Guðmundsdóttir
 Fleiri minningargreinar
um Heiðveigu Guðmunds-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
✝ Erla Aðal-steinsdóttir
fæddist í Reykja-
vík 13. júlí 1929.
Hún lést á hjúkr-
unarheimilinu Eir
15. ágúst 2016.
Foreldrar henn-
ar voru Aðalsteinn
Halldórsson toll-
vörður og Stein-
unn Þórarinsdóttir
húsmóðir. Systur
Erlu eru Áslaug, f. 28. júní
1934, og Brynhildur, f. 15. júní
1944. Þann 7. nóvember 1948
giftist Erla Snorra Bjarnasyni,
f. 24. september 1925, d. 21.
desember 2005, og bjuggu þau
fyrstu árin í Reykjavík en
fluttust norður í Húnavatns-
sýslu árið 1961 þar sem þau
byggðu bæinn Sturluhól. Þar
ólu þau upp börnin sín fimm:
1) Sturlu, f. 28. mars 1956.
desember 1989. Hann á synina
Aðalstein Örn, f. 29. júní 1998,
og Emil Örn, f. 1. febrúar
2002, með konu sinni Ingi-
björgu Kjartansdóttur sem
fyrir átti Hildi Björk Yeoman,
f. 6. desember 1983, og Kjart-
an Örn Yeoman, f. 21. ágúst
1990. 4) Bjarna, f. 10. október
1965. Hann á dótturina Evu
Björgu, f. 22. október 1995,
með konu sinni Kristínu Lindu
Steingrímsdóttur.
5) Steinunni, f. 10. maí
1972. Dóttir hennar og Jó-
hannesar Bergs er Rannveig
Hlín, f. 1. september 1998.
Með manni sínum Sævari
Sverrissyni á Steinunn börnin
Línu Rut, f. 4. desember 2009,
og Snorra Þór, f. 16. febrúar
2011.
Langömmubörnin eru fimm.
Árið 1981 fluttu Erla og
Snorri á Blönduós og bjuggu
þar þangað til Snorri lést. Síð-
ustu árin bjó Erla í Keflavík
og á Eir þar sem hún lést.
Útför Erlu verður gerð frá
Fossvogskirkju í dag, 29.
ágúst 2016, og hefst athöfnin
klukkan 15.
Börn hans með
fyrrverandi konu
sinni, Helgu Magn-
eu Magnúsdóttur,
eru: Olga, f. 7.
ágúst 1979, Erla,
f. 13. apríl 1983,
Tinna, f. 30. maí
1989, og Davíð, f.
25. apríl 1991. 2)
Guðrúnu, f. 16.
september 1960.
Hún á soninn Guð-
mund Snorra, f. 9. mars 1981
með Benedikt Ástmari Guð-
mundssyni og börnin Hörpu, f.
17. janúar 1993, og Gauta, f. 5.
maí 1995, með fyrrverandi
manni sínum, Hreini Magn-
ússyni. Guðrún er í sambúð
með Árna Þór Hilmarssyni. 3)
Aðalstein, f. 16. nóvember
1961. Dóttir hans með fyrrver-
andi konu sinni Dagnýju
Bjarnadóttur er Dagrún, f. 29.
Þá hefur elsku mamma kvatt
þetta líf. Hún er farin á vit æv-
intýranna og getur nú sungið
og dansað með pabba. Allt það
sem mamma gerði var gert af
metnaði og samviskusemi.
Hún hitti pabba sem ung-
lingsstelpa, þá að vinna í mötu-
neyti og pabbi í byggingar-
vinnu að byggja Nýja Garð við
Háskóla Íslands. Mamma fór í
Húsmæðraskólann á Blönduósi
eins og góðum stúlkum sæmdi
sem ætluðu sér að verða hús-
mæður. Fyrirmyndarhúsmóðir
er einmitt það sem hún var.
Þeir sem komu í heimsókn til
mömmu fengu ekki að fara án
þess að borða þar til þeir gátu
ekki meir. Hennar gestir urðu
að komast heim til sín án þess
að finna til svengdar, skipti þá
engu máli hvort gestirnir væru
af næsta bæ við Sturluhól eða
sunnan úr Reykjavík.
Pabbi hafði verið í sveit í
Húnavatnssýslunni og vildi
ólmur komast norður. Þau
keyptu sér land og byggðu upp
bæinn Sturluhól sem þau
bjuggu á í 23 ár. Eftir að þau
fluttust á Blönduós vann
mamma lengst af á Heilbrigð-
isstofnuninni á Blönduósi.
Mamma var fædd Reykjavík-
urdama og elskaði að vera fal-
lega klædd og varð fatnaðurinn
að vera vandaður. Ég man eftir
að fara með henni í fataversl-
anir og það sem hún skoðaði
var hvort efnið væri gott, sniðið
fallegt og ekki síst vandaður
frágangur. Einu sinni sem oftar
sagði hún þegar hún skoðaði
saumaskapinn á búðarflíkum að
svona myndi maður aldrei skila
flík af sér.
Það gat oft tekið á taugarnar
og þolinmæðina að læra að
sauma eða prjóna hjá henni. Að
rekja upp var ekki í uppáhaldi
hjá mér sem unglingi að læra
handbragðið af henni. Hún
sagði að það skipti ekki máli
hversu langan tíma það tæki að
gera gott handverk, gæðin
væru það sem aðrir sæju.
Mamma var mikil hannyrða-
kona og er gaman að eiga
handverk eftir hana. Eitt sinn
þegar hún hafði lokið við að
sauma út blómamynd og það
átti að strengja myndina á
plötu sem fór undir gler í sófa-
borði kom myndin með röng-
una upp. Svo vandaður var
saumaskapurinn að sá sem
strengdi myndina sá ekki mun-
inn á réttunni og röngunni.
Þegar mamma og pabbi
komu suður eftir að ég fór að
búa í Reykjavík gistu þau oft
hjá mér. Naut hún þess að
leika við barnabörnin og oft
kom pakki með prjónuðum
dúkkufötum. Glöddu þessar
sendingar eins og allar flíkurn-
ar sem barnabörnin fengu.
Mamma var metnaðargjörn
fyrir hönd okkar systkinanna
og vildi að við myndum mennt-
ast. Heimilið vildi hún hafa fínt
og hafði gaman af að fylgjast
með því sem var að gerast í
hönnun heimila og húsbúnaðar.
Mamma hafði gaman af því að
hlusta á fallega tónlist, sungu
bæði hún og pabbi í kirkju-
kórnum og var því oft sungið
heima og jafnvel tekið dans-
spor.
Síðustu árin var mamma á
hjúkrunarheimilinu Eir og naut
þar einstakrar umönnunar,
natnin og sú persónulega þjón-
usta sem mamma og við fjöl-
skyldan hennar fengum er okk-
ur ómetanleg. Nú er mamma
komin til að taka dansspor með
pabba og hafa eflaust verið
fagnaðarfundir. Pabbi sem var
alltaf svo skotinn í mömmu get-
ur nú fengið knúsið sitt á með-
an þau fylgjast með okkur af-
komendunum. Elsku mamma,
takk fyrir allt sem þú hefur
gert fyrir okkur.
Þín dóttir,
Steinunn (Denna).
Við kveðjum elsku Erlu
ömmu okkar með söknuði en
vitum að Snorri afi tekur á
móti henni með fögnuði. Loks-
ins eru þau saman á ný.
Við eigum margar góðar
minningar frá heimsóknum
okkar til afa og ömmu á
Blönduósi og þangað var alltaf
svo notalegt að koma og fá eitt-
hvað gott með kaffinu. Amma
var alltaf að dunda við eitthvað,
og þær voru margar fallegar
flíkurnar sem við fengum að
gjöf sem voru saumaðar eða
prjónaðar af ömmu, enda var
hún einstaklega handlagin.
Amma var alltaf jafn ljúf og
þolinmóð við okkur krakkana
og við áttum margar góðar
stundir með henni. Við eldri
börnin munum vel eftir því að
fara í alls konar erindi með
ömmu, hjálpuðum að bera út
blöðin, heimsóttum spítalann
þar sem amma vann og svo var
farið í búðarferðir í Vísi eða að
heimsækja kunningjafólk.
Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína,
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín, svo blundi rótt.
(Matthías Jochumsson)
Guð geymi þig, elsku amma.
Olga, Erla, Tinna og
Davíð Sturlubörn.
Erla
Aðalsteinsdóttir
 Fleiri minningargreinar
um Erla Aðalsteinsdótt-
ur bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað get-
ur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skilafrestur
rennur út.
Minningargreinar
Ástkær móðir mín, tengdamóðir og amma,
ÞÓRUNN PÁLSDÓTTIR
kennari,
Goðheimum 20,
Reykjavík,
sem lést miðvikudaginn 10. ágúst, verður
jarðsungin frá Áskirkju þriðjudaginn 30. ágúst klukkan 13.
Blóm og kransar vinsamlegast afþökkuð.
.
Magnús Kjartan Hannesson, Feng Jiang Hannesdóttir,
Hannes Hermann Mahong Magnússon.
Elskuleg móðir mín,
ÁLFHILDUR ERNA HJÖRLEIFSDÓTTIR,
til heimilis að
Breiðvangi 7, Hafnarfirði,
lést á Landspítalanum við Hringbraut 22.
ágúst. Útförin mun fara fram í kyrrþey að
ósk hinnar látnu. Fyrir hönd aðstandenda,
.
Sigurður H. Álfhildarson.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SÓLVEIG GUÐLAUGSDÓTTIR,
til heimilis að hjúkrunarheimilinu
Hjallatúni, Vík í Mýrdal,
lést á sjúkrahúsinu á Selfossi 19. ágúst.
Útförin fer fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
.
Sigríður K. Guðjónsdóttir, Hjálmar Hermannsson,
Unnur Guðjónsdóttir, Jóhannes Óttar Svavarsson,
Eggert Guðjónsson, Bryndís Helga Hannesdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.