Verslunartíðindi - 01.08.1930, Blaðsíða 7

VERSLUNARTÍÐINDl
65
Saltfisksmarkaður vor
í Suður-Evrópu.
Eftir Svein Árnason yfirfiskimatsmann.
Framh.
IV.
Jeg varð þess var, meðan jeg dvaldi í
Bergen, að norskum útflytjendum þykir
nóg um gengi íslensks fiskjar á mark-
aðnum. Einhver helsti útflytjandinn ljet
það í ljós við mig, að við ættum von á
sókn frá þeirra hendi í náinni framtíð.
Sagði hann, að Norðmenn hefðu þegj-
andi látið flæma sig burt af markaði í
Barcelona, þeir hefðu litið með skilningi
á uppgang okkar á Norður-iSpáni, en
þegar við seildust nú bæði til Portúgals
og Suður-Ameríkumarkaðsins, þá gætum
við ekki vænst þess, að þeir sætu lengur
þegjandi hjá. Jeg hygg, að forseti Fiski-
fjelagsins, sem var í Noregi um leið og
jeg, hafi orðið var við svipaðan hug
Norðmanna um þetta, í þessu sambandi
er vert að geta þess, að að undanförnu
hefir nefnd setið á rökstólum til þess að
endurskoða fiskimatslögin norsku og
brevta þeim í það horf, sem reynsla und-
anfarinna ára hefir bent á að væri hent-
ug. Er yfirleitt gjörðar víðtækari ráð-
stafanir af hendi þess opinbera til þess
~ð auka gæði vörunnar og tryggja henni
betri sölu. Má þar til nefna: heimilda1"-
lög um blóðgun á fiski, umferðakenn-
ara til þess að fræða um saltfiskverk-
un og líta eftir henni o. s. frv.
Við Helgi urðum þess nokkuð varir
síðar, að Norðmenn búa sig undir það,
að halcla fast í markaðinn þar syðra og
auka sölu sína þar. Ýmislegt heyrðum
við um undirbúning þeirra til þess að
koma fiski sínum inn í Barcelona í sam-
bandi við sýninguna miklu. Er þar sem
hú er ljóst orðið, hvað gjört verður í því
efni og jeg hefi drepið á það áður, þá
sleppi jeg að minnast á það frekar. An .-
ars voru skoðanir manna í Barcelona
mjög skiftar um þýðingu sýningarinnar
fyrir saltfisksöluna.
Norðmenn eru harðir keppinautar
okkar í Suðurlöndum, en þó hefir ís-
lenskur fiskur náð öllu fastari tökum á
markaðnum þar syðra á síðustu árum.
Ber ýmislegt til þess. — Yfirleitt líkar ís-
lenskur fiskur betur, en norskum fist i
þó haldið í hærra verði bæði nú og oft-
astnær síðastliðið ár. — Þetta hvoru-
tveggja hefir eflaust orðið til að aukr
sölu á íslenskum fiski, en sennilega veld-
ur þó mismunandi sölufyrirkomulag okl>
ar og þeirra (sem Helgi minnist á í
skýrslu sinni) ekki öllu minna um þetta.
Jeg hefi minst hjer sjerstaklega á
Norðmenn í sambandi við för mína til
Bergen. En við eigum fleiri keppinauta í
þessum löndum. Má þar til nefna Cana-
damenn (Labrador og Newfoundland),
Frakka, Englendinga, Færeyinga og
Dani, auk fiskneytendanna sjálfra, Spán-
verja og Portúgalsbúa.
Jeg hefi reynt að gjöra nokkra grein
fyrir hve mikið þessi lönd hafa flutt inn
til helstu saltfiskneytslulandanna (SpA .i-
ar, Ítalíu og Portúgals) árið 1928. En
skýrslur þær, sem hægt er að hafa til
hliðsjónar eru ófullkomnar og ber ekkl
saman (nema um Noreg). Með því að
tína innflutninginn saman úr ýmsum átt-
um, og taka meðaltal af því, sem ekki
ber saman, hefi jeg fengið út þessar
tölur:
ísland . . . 59000 smálestir
Canada ... 40000 —
Noregur ... 25285 ■—
Frakkland ... 8000 —
Færeyjar . . . ... 5000 —
Pretl ari d 3000
Þýskaland 250 —