Fréttablaðið - 02.11.2019, Blaðsíða 28

Kynferðisofbeldi 4. hluti af 5
Við teljum að Þor-steinn Halldórsson barnaníðingur hafi byrjað að tæla dreng-inn okkar með gjöf-um, fíkniefnum og
peningum þegar hann var fimmtán
ára gamall. Hann níddist á honum
og sat fyrir honum stanslaust næstu
þrjú árin og í stóran hluta þess tíma
sagðist lögregla lítið sem ekkert geta
gert. Þorsteinn gat nánast óáreittur
níðst á barninu okkar.“
Þetta segja foreldrar þolanda sem
lýsa nokkurra ára baráttu fyrir vel-
ferð og öryggi sonar síns.
Var í tíunda bekk
Þorsteinn var dæmdur í maí 2018
fyrir að hafa ítrekað tælt til sín son
þeirra með fíkniefnum, lyfjum og
gjöfum. Þá höfðu brotin staðið yfir
í tvö ár. Hann var dæmdur fyrir að
hafa gefið honum peninga, tóbak og
farsíma og nýtt sér yfirburði sína til
að hafa við hann samræði og önnur
kynferðismök. Hann var dæmdur í
sjö ára fangelsi en Landsréttur stytti
dóminn í vor í fimm og hálfs árs
fangelsi. Nú í haust var Þorsteinn
ákærður af héraðssaksóknara í
öðru máli þar sem honum er gefin
svipuð háttsemi að sök gegn öðru
barni. Meint brot voru framin bæði
fyrir og eftir að það varð fimmtán
ára gamalt. Málið hefur verið þing-
fest fyrir Héraðsdómi Reykjaness.
Þau vita núna að Þorsteinn setti
sig fyrst í samband við son þeirra á
vefsíðunni einkamal.is snemma árs
2015, þá var hann enn í tíunda bekk.
Hann hafi hitt hann fyrst nokkrum
mánuðum síðar.
Þau lýsa syni sínum sem ljúfum
ungum manni með góða námshæfi-
leika. „Hann er góður við systkini
sín, bóngóður, mikill dýravinur,
átti kærustu og var ágætur náms-
maður. Þrátt fyrir mikla erfiðleika
þá náði hann samt að klára fyrstu
tvö ár framhaldsskólans,“ segir
móðir hans.
Í febrúar árið 2016 fór foreldrana
að gruna að ekki væri allt með
felldu. Þau urðu vör við grunsam-
legar mannaferðir inn og út af heim-
ili sínu. Þau komu því upp öryggis-
myndavélum á heimilinu. Þá kom í
ljós að Þorsteinn mælti sér oft mót
við son þeirra í kjallara hússins.
Faðir hans sýnir blaðamanni eitt
slíkt myndskeið úr öryggismynda-
vél og þar sést Þorsteinn ráfa um í
myrkrinu í kjallaranum kominn
þangað til að hitta son þeirra.
Debetkortið hjá syninum
Þau fara niður á lögreglustöð og
leita til barnaverndar þar sem þau
lýsa því sem þau telja að eigi sér
stað. Ekkert er aðhafst annað en
að lögregla sýnir því áhuga að um
fíkniefnasölu geti verið að ræða og
leitar að ummerkjum í kjallaranum.
„Þrátt fyrir myndefnið þá sagðist
lögregla ekki geta gert neitt. Þegar
við nefndum hins vegar að hann
gæti verið að selja syni okkar fíkni-
efni þá brugðust þeir strax við og
mættu með fíkniefnahunda. Sonur
okkar nefndi það sjálfur þegar við
gengum á hann. Við vissum samt
að það er enginn sextugur karl að
koma um miðjar nætur inn á heim-
ili fimmtán ára drengs til að selja
honum fíkniefni. Fíkniefnasala var
hins vegar eitthvað sem var hægt,
samkvæmt verklagi lögreglu, að
bregðast við en ekki að það væri
verið að níðast á barninu okkar,“
segir faðir hans.
Það voru ekki eingöngu upp-
tökur úr öryggismyndavélum sem
foreldrar lögðu fyrir lögreglu. Þau
finna á honum nýjan síma, sjá að
einhver borgaði inneign á símann
og þá finna þau loks debetkort Þor-
steins.
Foreldrar máttu ekki kæra
Þrátt fyrir þennan rökstudda grun
sagðist lögregla ekki geta aðhafst.
„Lögregla sagðist ekkert geta
gert því sonur okkar væri orðinn
fimmtán ára gamall. Hann yrði að
kæra sjálfur. Það er algjör skelfing
að fyrir komulagið sé með þessum
hætti. Við vissum að sonur okkar
hefði enga burði til þess að kæra
Þorstein. Þetta er ekki hægt að leggja
á herðar barns,“ segir móðir hans.
Vending í málinu
Næstu mánuði taka foreldrarnir
eftir vaxandi vanlíðan hjá syni
sínum. „Hann hættir með kærust-
unni sinni og er þunglyndur,“ lýsa
þau.
Ekki hægt að
setja þetta á
herðar barns
Foreldrar þolanda brota Þorsteins Hall-
dórssonar lýsa nokkurra ára baráttu fyrir
velferð sonar síns og aðgerðaleysi lögreglu
og barnaverndar um langt skeið. Þau gagn-
rýna að nú sé hann í opnu úrræði á Sogni.
Nokkrum vikum seinna hverfur
sonur þeirra heila helgi. Foreldr-
arnir hringja í Guðmund Fylkisson
lögreglumann sem hefur sýnt mikla
lagni í að skoða málefni ungmenna
í vanda. Hann fær undirritað leyfi
foreldranna til þess að grennslast
fyrir um síma sonar þeirra. Hann
sér mikil samskipti á milli Þor-
steins og sonar þeirra og gerir þeim
viðvart.
„Þá óskuðum við eftir því að það
færi almennileg rannsókn fram á
málinu,“ segir faðir hans.
Í desember þetta sama ár hefur
lögregla afskipti af Þorsteini í Heið-
mörk. Þar er hann á ferð í bíl með
þolanda. Lögregla keyrir þolanda
heim en sleppir Þorsteini. Skömmu
eftir það atvik eiga foreldrarnir
alvarlegt samtal við son sinn og
taka af honum símann. Og þá verð-
ur vending í líðan hans og málinu
öllu.
Hann truflast og ræðst á móður
sína. Lögregla er kölluð til á heimili
þeirra og þolandi er handtekinn.
„Þegar ég hafði náð af honum
símanum vissi hann að hann gæti
ekki leynt neinu lengur. Hann varð
ógurlega reiður og réðst á mig. Hann
Framhald á síðu 30
Kristjana Björg
Guðbrandsdóttir
kristjana@frettabladid.is
VIÐ MISSTUM SON OKKAR
EKKI Í FÍKNIEFNI. VIÐ
MISSTUM HANN Í HENDUR
BARNANÍÐINGS SEM TÆLDI
HANN Í LANGAN TÍMA OG
BRAUT SVO ÍTREKAÐ Á
HONUM, MISNOTKUNIN
VARÐ TIL ÞESS AÐ HANN
FÓR AÐ DEYFA SIG.
2 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9 L A U G A R D A G U R28 H E L G I N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð
0
2
-1
1
-2
0
1
9

0
5
:0
7
F
B
1
0
4
s
_
P
0
8
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
7
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
2
1
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
0
4
s
_
P
0
2
8
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
ti
o
n
P
la
te
r
e
m
a
k
e
:
2
4
2
4
-7
7
1
4
2
4
2
4
-7
5
D
8
2
4
2
4
-7
4
9
C
2
4
2
4
-7
3
6
0
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
6
A

F
B
1
0
4
s
_
1
_
1
1
_
2
0
1
9
C
M
Y
K