Bæjarins besta - 18.02.1986, Blaðsíða 8

8
BB
Dagný Björk Pjetursdóttir danskennari.
,,Dagný Björk sendir dans-
andi kveðju.“ Svona kveðjur
sendir Dagný Björk Pjeturs-
dóttir nemendum sínum. Hún
hefur nú um þriggja ára skeið
rekið sjálfstæðan dansskóla,
en var áður við kennslu í
Dansskóla Heiðars Ástvalds-
sonar. BB gerði útmann til að
ræða við hana í þann mund er
hún var að Ijúka dansnám-
skeiði hér á Isafirði um dag-
inn.
„Það er alltaf kappnóg að
gera hjá mér,“ sagði Dagný.
„Skólahaldinu er þannig hátt-
að, að ég hef fasta dans-
kennslu í félagsmiðstöðv-
unum Agnarögn og Ekkó í
Kópavogi og á Akranesi. Ég
Tölvu-
möppur
og bréfa-
bindi
frá ODDA
WH-DRFi T ÖLL ALMENN PRENTÞJÓNUSTA
ZXa n rnCli 1 Sími4560
Dans, c
Vildi ekki verða flugfre
sé líka um danskennslu fyrir
íþróttafélag fatlaðra í Reykja-.
vík.“ Utan þessa skólastarfs
fer Dagný til námskeiðahalds í
Búðardal í janúar og tvisvar á
vetri til ísafjarðar. „Ég hef
líka farið tvö síðustu árin til
Súðavíkur og kennt þar, en
komst því miður ekki í vetur.“
En hvers vegna varðstu
danskennari?
„Það var ég búin að ákveða
þegar ég var 7 ára. Allar hinar
stelpurnar vildu verða flug-
freyjur eða hjúkrunarkonur.
Og ef það kom fyrir, sem oft
var í afmælisveislum, að ein-
hver vildi vita hvað við ætl-
uðum að verða þegar við
yrðum stórar, þá var ég alltaf
dregin til hliðar. Það þótti svo
hallærislegt að vilja verða
danskennari. Hvað átti líka
stelputryppi vestur á Fjörðum
að gera með svoleiðis draum-
óra sem aldrei gætu ræst?
Svo fluttum við suður þegar
ég var 12 ára og þá fór ég
fljótlega í dansnám hjá Heið-
ari Ástvaldssyni og komst þar í
sýningarflokk og var í nokkur
ár. Ég lauk grunnskólanámi,
ein hinna fyrstu sem það
gerðu, og byrjaði svo á fram-
haldsnámi; fór í Fjölbrauta-i
skólann í Breiðholti. Það var
nú reyndar ævintýri út af fyrir
sig, allt á tilraunastigi og
enginn vissi hvað morgundag-
urinn gæti borið með sér. En
þennan sama vetur tók ég
heimsprógrammið (e.k. al-
þjóðlegt samræmt próf dans-
skóla), þá 16 ára. Það var
mjög góður undirbúningur
undir danskennaranámið, en
það hafa ekki allir þann undir-
búning áður en þeir fara í
námið.
Danskennaranámið var 3 ár
þá, en er 4 núna, fólgið að
mestu í kennslu; 2 fyrri árin
með umsjón kennara, síðan
önnur tvö þar sem maður
kennir sjálfstætt. Það þarf að
taka próf að loknum hvorum 2
árum, annað í Suður-Amer-
ískum dönskum, hitt í sam-
kvæmis- eða „ballroom“
dönsum.“
Nú tekur kennslan mikinn
tíma. Áttu ekki önnur áhuga-
mál?
„Það kemst ekkert annað að
með dansnáminu, en auðvitað
hefur maður ýmis áhugamál.
Ég hef mjög gaman af skíða-
ferðum og kom m.a. oft
hingað til Isafjarðar um páska
til að fara á skíði. Eins kom ég
oft um jól og í sumarfríum. En
aðaláhugamál mitt utan dans-
ins er Ijósmyndun. Ég mynda
mikið og hef mjög mikla
ánægju af því. Það er kannski
vegna þess hve oft ég tek
myndir af fólki, sem mér líður
óþægilega þegar aðrir taka
myndir af mér.“
Þú kennir marga og margs
konar dansa. Er ekki talsvert
mál að fylgjastmeð þvísem er
að gerastídansinum?
„Jú, og til þess fer ég árlega
til útlanda á nokkurra vikna
námskeið. Þar læri ég nýjustu
dansana og nýjar aðferðir. Ég
hef í nokkur undanfarin ár
farið til Danmerkur, en í fyrra
fór ég til Englands og fer
þangað aftur næst. Þar eru
fjölmargir frábærir skólar og
sýningar. Ég sæki venjulega
námskeið í 2-3 skólum, en