Málfríður - 15.03.1987, Blaðsíða 16

mannahöfn og hinn í Bramming á
Jótlandi. Þegar er búið að ákveða
gagnkvæma heimsókn Iíklegast í 8.
bekk.
Bekkirnir byrjuðu að skrifast lít-
illega á í 5. bekk, þar sem okkur
barst beiðni um bréfaskriftir að
utan. Annar bekkurinn úti er jafn-
aldra, hinn er árinu eldri.
Við fyrstu bréfaskriftir höfðum
við eyðufyllingabréfið í ,,Skal vi
snakke sammen 11“ til hliðsjónar.
Ég hafði áður reynt að flokka þá
pennavini saman sem höfðu svipuð
áhugamál með því að lesa upp bréf-
in að utan og nánast bjóða þau upp
um leið og ég kannaði áhugamál
minna nemenda. Gott er að nem-
endur séu með stílabók þar sem
öðru hverju eru skráðir markverðir
atburðir sem gerst hafa, fyrst sam-
eiginlega á töflu síðan íbókina.
Nemendur hafa þá eitthvað til að
moða úr þegar að bréfaskriftum
kemur.
Hugstormun á töflu hefur gefist
mér mjög vel. Ég verð þó að játa að
vegna tímaskorts í vetur, þar sem
nemendur hafa aðeins tvo tíma á
viku í 6. bekk í dönsku, auk þess
sem þeir verða að taka 12 tíma í
skylduvali (í dönsku), fá ýmsir
nemendur að skrifa bréfið sitt fyrst
á íslensku, í aðra hverja línu, svo ég
geti þýtt það beint. Síðan hrein-
skrifa þeir það að sjálfsögðu og
bæta þá við þekkingu sína. Nem-
endur sem skrifa bréf sín á dönsku
vilja mjög gjarnan fá þau leiðrétt.
Eftir áramót fengum við send
dagatöl frá nemendum á Jótlandi
sem þeir höfðu búið til sjálfir til
fjáröflunar fyrir Islandsferðina.
12 ára bekkirnir hjá okkur í ár
eru mjög hugmyndaríkir um fjáröfl-
unrleiðir og standa þá fyrir ýmsum
uppákomum í skólanum sem
styrkja samkennd nemenda. En af
hverju allt þetta umstang? Er ekki
nóg efni í kennslubókunum? Auð-
vitað er nóg efni og við verðum að
velja kafla úr hinu hefðbundna
námsefni, öðruvísi komumst við
ekki yfir námsefnið. En kostirnir
eru líka margir:
1. Kennarinn kemst í ótrúlega gott
samband við nemendur, kynnist
áhugamálum þeirra, hugsana-
gangi o.fl.
2. Áhugi nemenda á faginu eykst.
3. Nemendur uppgötva að þeir
geta notað það sem þeir hafa
lært á hagnýtan hátt.
4. Nemendur víkka sjóndeildar-
hring sinn og kynnast norrænu
samstarfi í raun og átta sig á að í
öðru landi eru unglingar sem
hugsa svipað og þeir.
5. Samkennd bekkja, árganga
eykst.
Að lokum vil ég legja áherslu á
nokkur hagnýt atriði:
a. Safnið öllum bréfunum saman
og sendið þau í einu, ella detta
einhverjir nemendur úr.
b. Leggið áherslu á að kennarinn
úti geri slíkt hið sama.
Nemendur geta svo skrifast á þess
á milli og þeir áhugasömustu gera
það og færni þeirra verður ótrúlega
mikil. Hér fær hver og einn tækifæri
til að spreyta sig eftir sinni getu.
Rúsínan í pylsuendanum er svo
auðvitað utanlandsferðin, en mót-
taka nemenda að utan er líka mjög
gefandi og lærdómsrík fyrir íslensku
nemendurna. Reyndar kom það
mér á óvart í fyrsta skipti hvað ís-
lensku nemendurnir töldu sig hafa
lært mikið.
Mér finnast bréfaskriftir mikil-
vægur þáttur í dönskukennslu.
Þeim ykkar sem ekki hafa þegar
reynt vil ég ráðleggja að hafa sam-
band við t.d. vinabæ ykkar.
P.s. Nú þegar dregur að páskum
langar mig til að benda á forvitni-
legt kver sem Danmarks 4H’s for-
lag, Landskontoret for Ungdomsar-
bejde, Kongsgárdsvej 28, 8260 Viby
J gefa út. Kverið hefur að geyma úr-
val úr samkeppni um „gækkebreve
og gækkevers“ sem efnt var til með-
al barna, unglina og fullorðinna á
síðastliðnu ári. Örugglega mjög
nýtileg hugmynd í dönskukennslu.
16