Málfríður - 15.03.1987, Side 21

Fréttir
Stefna eða stefnuleysi í enskukennslu
á íslandi
Svo hljóðaði yfirskrift félagsfund-
ar í Félagi enskukennara á fslandi
er haldinn var laugardaginn 31.
janúar. Astæðan var sú að menn
töldu löngu tímabært að ræða sam-
an um ástand enskukennslunnar,
hvert hún stefndi og hvort ekki
mætti taka einhverja þætti hennar
til athugunar. A fundinn mættu um
30 enskukennarar.
Frummælendur voru tveir, Guð-
rún Jónsdóttir fyrir hönd grunn-
skólakennara og Guðbjörn Björg-
úlfsson fyrir hönd framhaldsskóla-
kennara. Er þeir höfðu lokið máli
sínu áttu sér stað mjög fjörugar um-
ræður sem allir viðstaddir tóku
virkan þátt í. Kom fram að vissu-
lega væri ákveðin stefna í gangi í
grunnskólunum. Gefið er út árlega
opinbert plagg þar sem tekin eru
fyrir helstu atriði varðandi þá þekk-
ingu og tækni sem nemendur er
ljúka 9. bekk grunnskóla eiga að
búa yfir. Þeir kennarar sem kenna í
efstu bekkjum grunnskóla, þ.e. 7.,
8. og 9. bekk taka yfirleitt mið af
þessu.
Vandamálin sem blöstu við, m.a.
ástæðurnar fyrir auknu falli í fram-
haldsskólunum og kunnáttuleysi
nemenda, töldu menn vera af ýms-
um toga. Eftirfarandi atriði voru
nefnd:
1. Nú ná nánast allir nemendur
samræmda prófinu og flykkjast í
framhaldsskólana. Því er um að
ræða breiðari hóp nemenda í
þeim skólum en áður tíðkaðist.
2. Eins og allir vita er mikið af
fólki í kennslu, sérstaklega úti á
landi, sem ekki hefur til þess til-
skilda menntun.
3. Margir telja að úr K.H.Í. útskrif-
ist nemendur vel þjálfaðir í
kennslutækni og með góða
þekkingu á kennslufræðum en
ekki alltaf að sama skapi með
nógu góða kunnáttu í greininni
sjálfri, og að úr H.í. útskrifist
nemendur yfirleitt með hald-
góða þekkingu á faginu en ekki
nógu góða undirstöðu í kennslu-
fræðum. Þarna þyrftu skólarnir
nú að hafa meiri samvinnu þar
sem ljóst er að flestir sem ljúka
B.A. prófi í t.d. ensku stefna í
kennslu að loknu námi.
4. Margir telja að sambandsleysi sé
nánast algjört milli grunn- og
framhaldsskólakennara og telja
það hefta mjög alla þróun og
framför.
5. Eitt af höfuðvandamálunum
telja margir vera þá staðreynd að
meiri stefnumörkun vanti á
framhaldsskólastigi og einnig að
markmiðum sé framfylgt.
Handahófskennd samvinna
milli hinna ýmsu kennara og
skóla er ekki fullnægjandi.
6. Of mikil áhersla virðist oft lögð
á erfiða bókmenntatúlkun og
lestur sem nemendur gætu nán-
ast ekki valdið á sínu eigin móð-
urmáli.
7. Þeirri hugmynd var varpað fram
að koma þyrfti upp styttri braut-
um í framhaldsskólum, t.d.
tveggja ára brautum, en ekki
stefna öllum í átt að stúdents-
prófi og háskóla.
8. Of algengt er að kennslubækurn-
ar sem kenndar eru hverju sinni
ráði ferðinni og þá um leið
hvaða þætti er lögð mest áhersla
á hverju sinni.
9. Samræmda prófið sjálft var
einnig gagnrýnt: Þar sem það er
allt „ólesið“ telja nemendur sig
eiga erfitt með að undirbúa sig.
Menn telja nú að þörf sé á vissri
samræmingu þar sem of mikið mis-
ræmi sé á milli þeirrar kunnáttu
sem nemendur búa yfir að loknu
stúdentsprófi. Ljóst er að sam-
ræma þyrfti meira á einhvern hátt
þau markmið sem kennarar og
nemendur vilja setja sér. Jafnvel þó
svo að margar kennsluskrár hljóði á
svipaðan hátt þá er annar og ekki
síður mikilvægur þáttur sem kenn-
arar þyrftu að hafa í huga: Að fram-
fylgja markmiðunum. Margir
kennarar á háskólastigi telja sig
áþreifanlega verða vara við að nem-
endur séu oft ekki búnir að ná valdi
á nema broti af þeirri kunnáttu og
leikni sem sett eru sem markmið í
kennsluskrám framhaldsskólanna.
Ákjósanlegt er að menn reyndu
að koma upp einhverri heildar-
stefnu frá upphafi til enda, þannig
að skýrt kæmi fram á hvaða þætti
ætti að leggja áherslu á hverju
skólastigi. Þannig mætti gera sér
vonir um samfellt og markvisst
enskunám.
21