Morgunblaðið - 06.01.2021, Síða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 6. JANÚAR 2021
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
 Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
 Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
 Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
 Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
 Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Húsviðhald
Borðað of mikið yfir
hátíðarnar ?, og er
erfitt að gera það
sem þarf að gera ?
Tek að mér ýmisskonar húsaviðhald ofl.,ofl.
Uppl. í síma 847 8704
manninn@hotmail.com
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Bústaðakirkja Gleðilegt ár, við hefjum árið á göngutúr frá
Bústaðakirkju kl 13 í dag. Virðum millibilið og njótum þess að hittast.
Kveðja Hólmfríður djákni
Korpúlfar Sundleikfimi með Brynjólfi í Grafarvogssundlaug kl.14 í
dag 5. janúar 2021. Með hjartans ósk um gleðilegt ár til ykkar allra og
minnum alla á að fara varlega.
Seltjarnarnes Vegna sóttvarna og fjöldatakmarkana þá eru öll
námskeiðin vegum félags og tómstundastarfsins í samráði við
leiðbeinendur. Kaffikrókurinn er eingöngu opinn fyrir íbúa
Skólabrautar.
atvinna@mbl.is
Pantaðu pláss fyrir þína atvinnuauglýsingu á

Deiliskipulag
Auðarskóli og íþróttamiðstöð
í Búðardal
Sveitarstjórn Dalabyggðar samþykkti á fundi
sínum 10. desember 2020 að auglýsa tillögu
að deiliskipulagi í Búðardal í samræmi við 41.
gr. skipulagslaga nr. 123/2010.
Um er að ræða deiliskipulag fyrir Auðarskóla
og íþróttamiðstöð, þ.e. íþróttahús og sund-
laug.
Skipulagssvæðið er um 17.839 m² að stærð
og er staðsett við Miðbraut 6B, 8 og 10 í
Búðardal og eru þar fyrir grunn- og leikskóli
og félagsheimilið Dalabúð.
Tillagan er sett fram á uppdrætti dags.
04.12.2020 og greinargerð/umhverfisskýrslu
dags. 04.12.2020 og munu gögnin vera til
sýnis frá 6. janúar 2021 á skrifstofu Dala-
byggðar, Miðbraut 11, 370 Búðardal.
Umsagnir, ábendingar og athugasemdir skal
vinsamlegast skila til skrifstofu Dalabyggðar í
stjórnsýsluhúsinu að Miðbraut 11 Búðardal,
eða á netfang embættis skipulagsfulltrúa
sveitarfélagsins: skipulag@dalir.is fyrir 18.
febrúar 2021.
Þeir sem ekki gera athugasemdir innan
tilskilins frests teljast samþykkir skipulags-
tillögunni.
Þórður Már Sigfússon,
skipulagsfulltrúi
Tilkynningar
mbl.is
alltaf - allstaðar
✝ Bryndís Jóns-dóttir fæddist
á Skagen í Dan-
mörku 7. sept-
ember 1925. Hún
lést á líknardeild
Landspítalans 26.
desember 2020.
Foreldrar hennar
voru Sigríður
Zoëga ljósmynd-
ari, f. 14. apríl
1889, d. 24. sept-
ember 1968 og Jón Stefánsson
listmálari, f. 22. febrúar 1881,
d. 19. nóvember 1962. Hálf-
systir hennar samfeðra var
Níní Jónsdóttir Andersen, f.
1913, d. 2007. Hinn 22. ágúst
1947 giftist Bryndís Snæbirni
Jónassyni, f. 18. desember
1921, d. 16. júlí 1999, verkfræð-
ingi og síðar vegamálastjóra.
Foreldrar Snæbjarnar voru
Herdís Símonardóttir og Jónas
Snæbjörnsson, mennta-
skólakennari og brúarsmiður.
Börn Bryndísar og Snæbjarnar
eru:
1) Sigríður, f. 4.
júní 1948, hjúkr-
unarfræðingur og
fv. forstjóri á HSS,
maki Sigurður
Guðmundsson,
smitsjúkdómalækn-
ir og fv. land-
læknir. Börn
þeirra: a) Bryndís,
f. 1970, smit-
sjúkdómalæknir,
maki Jón Gunnar
Tynes Ólason. Bryndís á þrjú
börn með fv. maka. Jón Gunnar
á tvær dætur. b) Kristín, f.
1972, rekstrarfræðingur, maki
Scott Bricco og eiga þau tvær
dætur. c) Guðmundur Ingvi, f.
1977, hrl., maki Magðalena Sig-
urðardóttir og eiga þau þrjú
börn.
2) Jónas, f. 6. febrúar 1951,
verkfræðingur og fv. fram-
kvæmdastjóri hjá Vegagerð-
inni, maki Þórdís Magn-
úsdóttir, fv.
framhaldsskólakennari. Börn
þeirra: a) Snæbjörn, f. 1972,
Bryndís tengdamóðir mín er
látin 95 ára að aldri fáeinum vik-
um eftir að hafa greinst með ill-
vígan sjúkdóm. Langt dauðastríð
hefði ekki verið að hennar skapi.
Reyndar vildi hún ekkert af dauð-
anum vita, hvorki nú né áður,
sagði ekki þegar ég dey, heldur ef
ég dey. Hún var þó undirbúin
undir dauðann, en ekki tilbúin.
Enginn vinnur samt sitt dauða-
stríð og hennar var hægt og kyrrt,
án þjáninga.
Þrátt fyrir sóttarfaraldur var
afkomendum, börnum, tengda-
börnum og barnabörnum gefinn
kostur á heimsækja hana á
sjúkrahúsið, allir gátu kvatt, og
bæði hún og við skildum sátt. Við
erum þakklát fyrir það tækifæri.
Kynni okkar hófust fyrir rúm-
um 50 árum þegar ég, ungur og
ráðvilltur, gerði hosur mínar
grænar fyrir heimasætunni á
bænum. Ég var óviss um árangur
bæði hjá dóttur hennar (hún var
að sjálfsögðu aðalatriðið) og
reyndar fjölskyldunni allri, minn-
ugur þess að hverju kvonfangi
fylgir venjulega frændgarður sem
ekki verður undan komist. Þau
Bryndís og Snæbjörn tóku mér
hins vegar opnum örmum frá
upphafi og æ síðan, hef alltaf met-
ið það mikils. Gott er slíkt vega-
nesti.
Bryndís ólst upp í gömlu
Reykjavík millistríðsáranna, var
af Reykjavíkuraðli þess tíma og
að henni stendur mikill og öflugur
ættbogi. Hún var dóttir einstæðr-
ar móður sem rak sitt eigið fyrir-
tæki, Ljósmyndastofu Sigr.
Zoega & Co., og var hún einn af
fyrstu kvenljósmyndurum lands-
ins. Þetta var ekki alsiða á þessum
árum á tímum heimavinnandi
húsmæðra. Bryndís velti vöngum
yfir þessu sem unglingur, en alltaf
með stolti, enda móðir hennar ein-
stök kona. Jón Stefánsson listmál-
ari var faðir hennar. Hún dáði
hann og virti alla tíð, þó samskipt-
in hafi stundum verið stopul.
Bryndís var snörp og skörp,
mjög persónufróð og mátti fletta
upp í henni allt til síðustu stundar.
Hún hafði ákveðnar skoðanir á
mönnum og málefnum, allt frá al-
múgamönnum til biskupa og for-
seta. Þessi eiginleiki dofnaði ekki
þó veikindi sæktu að, hún hugsaði
til dæmis ekki hlýlega vestur um
haf til þeirra sem þar hafa ráðið
ríkjum. Hún var mjög trúföst í
pólitískum skoðunum, kaus alltaf
sama stjórnmálaflokkinn, sama á
hverju gekk, kannski þar sem
okkur helst greindi á. Hún var
glaðsinna og mjög baðstofuhlý,
gat þó orðið þykkjuþung ef henni
mislíkaði eitthvað.
Hún var matriark í bestu
merkingu þess orðs, eignaðist 35
afkomendur og fylgdist vel með
þeim og reyndar ættmennum öll-
um. Bryndís varð ekkja fyrir rúm-
um 20 árum og sá eftir Snæbirni
eftir rúmlega fimmtíu ára hjóna-
band og enn lengri kynni. Hjóna-
band þeirra var sérdeilis gæfu-
ríkt, þau voru samstiga í gerðum
sínum og athöfnum, samband
þeirra var markvisst og taktvisst.
Lífsgleði þeirra kom fram í sam-
bandi þeirra, saman kunnu þau þá
list að njóta þess að lifa, njóta
stundarinnar, grípa daginn, enda
vinmörg og skemmtin. Hjóna-
band þeirra hefur orðið okkur
Siggu fyrirmynd.
Ég kveð tengdamóður mína
með mikilli virðingu og þakklæti,
áhrifa hennar á okkur sem eftir
sitjum mun gæta lengi.
Ég vil þakka henni samfylgd-
ina.
Sigurður Guðmundsson.
Það eru forréttindi að kveðja
ömmu 95 ára, vitandi það að hún
átti 95 góð ár. Það er ekki sjálf-
gefið. Hún bjó ein og án aðstoðar
eftir andlát afa 1999. Hún var
mikil selskapsmanneskja og það
voru ófá hlaðborðin og kaffisam-
sætin með öllum frændsystkinum
sem hún stóð fyrir. Það var fátt
skemmtilegra en fjölskylduboð
hjá ömmu á Laugarásveginum.
Hún fylgdist vel með fréttum og
fannst ekkert betra en að fá slúð-
ursögur frá okkur um þekkta ein-
staklinga, hérlendis og erlendis.
Helst vildi hún heyra eitthvað
„skemmtilegt“. Hún mundi alla
afmælisdaga afkomendanna,
enda vel skráðir í afmælisdagbók-
inni. Á þessum fordæmalausu
tímum síðastliðið ár kom bersýni-
lega í ljós hversu skörp hún enn
var, horfði á upplýsingafundi,
fylgdist með daglegum smittölum
og ræddi alvarlegt ástand úti í
heimi.
Síðastliðna mánuði hefur
ömmu eflaust grunað hvert
stefndi þótt hún hafi ekki viljað
ræða það, enda óumflýjanlegt.
Hins vegar varð hún mjög viljug
að rifja upp æsku sína, mun meir
en áður, um uppeldi sitt og minn-
ingar. Við barnabörnin sem skipt-
umst á að heimsækja hana á líkn-
ardeildina fengum dýrmætan
tíma ein með henni þar sem hún
hvarf aftur til fortíðar um
skamma stund.
Það var erfitt fyrir hana að sjá
ekki sína nánustu eins mikið og
hún hefði viljað þessa síðustu
mánuði. Þegar ég sat hjá henni í
síðasta sinn spurði hún mig
hversu stór dóttir mín, sem er
yngst, væri orðin. Ég vissi það
varla sjálf en hún vildi tölu og ég
skaut á einhverja sentímetra. Hún
varð meyr, áttaði sig á því að hún
myndi ekki sjá barnabarnabörnin
aftur og viðurkenndi hvað henni
fyndist leiðinlegt að missa af
þessu öllu. Þetta lýsti henni svo
vel, því best fannst henni að vera
umkringd sínum nánustu.
Ég veit að amma mun hvíla í
friði, enda sátt við sig og sína.
Megum við öll vera svo lánsöm.
Bryndís Sigurðardóttir.
Elsku amma, nú er komið að
kveðjustund. Samverustundirnar
hafa verið margar í gegnum tíðina
og ég óska þess að þær hefðu ver-
ið fleiri síðustu vikurnar en við
vissum báðar að það var ekki
hægt vegna ástandsins í heimin-
um. Þú fylgdist vel með því. Við
vorum því þakklátar fyrir þær
stundir sem við áttum saman og
ræddum allt milli himins og jarð-
ar. Æskuárin þín og lífið með
langömmu, þegar þú hittir afa og
þið voruð að slá ykkur saman, vin-
konur þínar Bryndísi Þorsteins,
Áslaugu og allan saumaklúbbinn.
Ferðalögin, bústaðinn og fjöl-
skylduna sem þú varst svo þakk-
lát fyrir. Við vorum sammála um
að þú hefðir átt gott líf og þú
þakkaðir fyrir það sem lífið gaf
þér.
Minningar mínar ná mörg ár
aftur í tímann, þið afi að koma í
heimsóknir á Krókinn, við að
koma suður og gista á Laugarás-
veginum og heimsóknir í sum-
arbústaðinn þar sem ýmislegt var
brallað. Alltaf var mikið spilað og
margir kaplar lagðir, seinna áttir
þú eftir að endurtaka leikinn með
mínum börnum. Við fjölskyldan
fluttum í bæinn og samverustund-
unum fjölgaði. Þau voru ófá lin-
soðnu eggin sem við Bryndís syst-
ir borðuðum í hádegismat hjá
ykkur afa á menntaskólaárunum.
Fjölskylduboðin voru mörg og
það sem við skemmtum okkur vel
saman, það vorum við líka sam-
mála um. Rúnturinn um Reykja-
vík í góðu veðri, þú alltaf jafn
hissa á að ég kynni ekki öll götu-
heitin í hundrað og einum og
þekkti ekki allar einstefnurnar.
Ég þurfti aldrei að læra það, þú
kunnir það.
Þú fylgdist alla tíð með okkur
barnabörnunum og svo seinna
meir okkar fjölskyldum. Síminn
hringdi alla afmælisdaga fjöl-
skyldunnar, sama hvar í heimin-
um við vorum, þú hringdir til að
„gratúlera“. Þú fylgdist með lang-
ömmubörnunum í skólanum og
þeirra áhugamálum. Öll þekktum
við nammiskálina þína og ég man
aldrei eftir að hún hafi tæmst.
Starfsfólki blóð- og krabba-
meinslækningadeildar og líknar-
deildar Landspítalans sendi ég
mínar bestu þakkir enda þjónust-
an og umönnun ömmu algjörlega
„first class“ eins og hún sagði
sjálf.
Í dag er mér efst í huga þakk-
læti, fyrir alla samveruna og allt
sem þú hefur kennt mér. Við fjöl-
skyldan munum halda minningu
þinni lifandi um ókomna tíð. Takk
fyrir allt.
Þín
Níní.
Það á vel við um Bryndísi
heitna Jónsdóttur sem segir í Sól-
arljóðum:
Sinna verka
nýtur seggja hver;
sæll er sá sem gott gjörir.
Verka hennar njóta einkum
þeir sem næst henni stóðu. Hún
var glaðlynd og henni var afar
annt um velferð fjölskyldu sinnar
og þar voru þau Bryndís og eig-
inmaður hennar einkar samhent.
Bryndís var gift frænda okkar
Snæbirni Jónassyni, fyrrverandi
vegamálstjóra. Eiginleikar Bryn-
dísar, glaðlyndi og umhyggja,
koma fyrst upp í hugann þegar við
minnumst hennar. Systkini Snæ-
björns ásamt mökum og börnum
hittust gjarnan á Laugarásvegin-
um á myndarlegu heimili
hjónanna. Við systkinin, börn Val-
borgar, eigum notalegar æsku-
minningar frá þessum samfund-
um fjölskyldnanna sem voru
okkur tilhlökkunarefni. Bryndís
tók vel á móti öllum og skapaði
notalegt andrúmsloft með gest-
risni sinni og höfðingsskap. Með
árunum dró nokkuð úr samskipt-
um þeirra sem hittust á Laug-
arásveginum. Nú eru öll systkin-
in, Brjánn, Snæbjörn og Valborg,
látin og makar þeirra. Bryndís
lifði mann sinn Snæbjörn en hann
lést á árinu 1999.
En ættarböndin eru traust og
því tókum við frændsystkinin að
hittast reglulega á ættarmótum.
Okkur þótti vænt um að Bryndís
var með okkur fyrstu árin á þess-
um endurfundum og setti sinn
svip á þá.
Nú þegar komið er að kveðju-
stundu er gott að vera minnug
þess að Drottinn leggur líkn með
þraut. Við sendum fjölskyldu
Bryndísar okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Björn, Herdís og Hanna
Svavarsbörn.
Björt yfirlitum, brosið hlýtt og
hláturinn hjartanlegur.
Bryndís frænka er órjúfanleg-
ur hluti minninga bernsku minnar
og systkina minna, enda sam-
bandið náið milli heimilanna á 61
og 63 og allar götur síðan hefur
taugin verið sterk.
Ég þakka fyrir ævilangan vin-
skap og tryggð og er viss um að
Snæbjörn tekur fagnandi á móti
henni í Sumarlandinu og þau sam-
einast í langþráðum endurfund-
um.
Fjölskyldunni allri sendum við
Gunnar innilegar samúðarkveðj-
ur.
Dagný Helgadóttir.
Bryndís Jónsdóttir verkfræðingur, maki EricaEastick og eiga þau eina dótt-
ur. b) Kristjana, f. 1974, maki
Þorsteinn Krüger og eiga þau
þrjú börn. c) Bryndís, f. 1978,
grunnskólakennari, maki Ög-
mundur Sigfússon og eiga þau
þrjú börn. d) Níni, f. 1978,
hjúkrunarfræðingur, maki
Kristinn Örn Sverrisson og
eiga þau fjögur börn.
3) Herdís, f. 8. nóvember
1953, fv. fulltrúi hjá Eimskip.
Dóttir hennar með fv. maka,
Björgvini Þorsteinssyni, er
Steina Rósa, f. 1976, hún á fjög-
ur börn og tvö barnabörn.
Bryndís lauk stúdentsprófi
frá MR 1945. Hún gekk í Hús-
mæðraskóla Reykjavíkur. Hún
tók við rekstri ljósprentstofu
móður sinnar, Ljósprentstofu
Sigr. Zoëga & Co., og rak hana
til ársins 1978. Bryndís var fé-
lagi í Inner Wheel og kven-
félaginu Hringnum.
Útför Bryndísar fer fram frá
Áskirkju í Reykjavík 6. janúar
klukkan 15 og verður athöfn-
inni streymt þaðan:
https://youtu.be/6mgsNgYudf8/.
Nálgast má virkan hlekk á:
https://www.mbl.is/andlat/.
 Fleiri minningargreinar
um Bryndísi Jónsdóttur bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
Minn kæri faðir,
STEINGRÍMUR KRISTJÁNSSON,
fyrrverandi apótekari,
lést laugardaginn 26. desember.
Sérstakar þakkir fær starfsfólkið á
hjúkrunarheimilinu Mörk fyrir
umönnun hans síðustu árin.
Kristján Steingrímsson
og fjölskylda