Fréttablaðið - 01.07.2021, Síða 16

Geirþrúður ferðaðist fyrr í sumar
kringum landið og flutti selló-
svíturnar, sem eru sex talsins á
tónleikum á Akranesi, Ísafirði,
Akureyri, Dalvík og Breiðdalsvík.
„Það var ótrúlega gaman að fá að
ferðast um landið, en ég hef aldrei
áður farið allan hringinn þó svo
ég hafi áður komið á suma þessara
staða. Það var líka flott veður allan
tíman. sem er alls ekki sjálfgefið á
Íslandi.“
Vel var mætt á alla tónleikana
og segist Geirþrúður hlakka til að
fá að spila í Norðurljósum 10. og
11. júlí. Til þess hlaut hún styrk
frá Ýli, Tónlistarsjóði Hörpu fyrir
ungt fólk. „Ég er núna að koma mér
í gírinn eftir ferðalagið til að spila
á næstu tónleikum og mér finnst
alltaf mjög mikilvægt að gera eitt-
hvað öðruvísi í hvert sinn sem ég
spila og upplifa tónlistina á nýjan
hátt.“
Fullkomið verkefni í faraldri
Geirþrúður útskrifaðist vorið
2020 úr tónlistarnámi við Juilliard
skólann í New York eftir tveggja
ára nám, 26 ára gömul. „Ég var að
útskrifast í miðju Covid, sem var
náttúrulega frekar sérstakt og setti
stórt spurningarmerki við hvað
ég vildi gera eftir það. Upphaflega
hafði ég hugsað mér að vera áfram
í borginni og taka að mér gigg en
það var ekki lengur möguleiki.“
Síðastliðnu ári varði Geirþrúður
því í Cambridge í Bretlandi, þar
sem kærasti hennar er í doktors-
námi. „Þar var lítið hægt að spila
með öðru fólki en ég vildi halda
mér í formi eftir nám. Því ákvað
ég setja mér markmið að læra allar
sex Bach svíturnar. Á námstím-
anum hafði ég kynnst svítunum
aðeins og spilað, en aldrei allar í
einu. Mig hafði þó dreymt um að
tileinka mér þær allar einhvern
tíma á lífsleiðinni. Í kjölfarið
skipulagði ég tónleikaferð um
Ísland, sótti um styrki, nýtti mér
sambönd og fleira.
Ég er búin að lifa og hrærast í
svítunum í heilt ár en samhliða hef
ég tekið að mér lítil verkefni hér og
þar í kammertónlist og upptökum.
Svíturnar voru fullkomið verkefni
til að taka að sér í Covid og það er
eiginlega Covid að þakka að mér
tókst að lifa þennan draum. Ég
var eðlilega svolítið hrædd um að
ekkert yrði úr þessum tónleikum,
en lukkulega gekk allt upp.“
Botnlausar svítur
Það hefur komið Geirþrúði á óvart
á þessu ári að því meira sem hún
spilar svíturnar, því meira gefa þær
henni til baka. „Ég hef oft fundið
fyrir því að þegar ég spila eitthvað
lengi, byrjar mér að leiðast það, en
það er ekki raunin með svíturnar.
Þetta eru sex verk, öll mjög ólík og
saman eru þau alhliða krefjandi. Þá
hefur mikið verið skrifað um þau
og það er mjög fróðlegt að kynna
sér það sem aðrir, sem hafa spilað
verkin, hafa sagt um þau. Þetta
eru í raun botnlausar svítur og
mér finnst gott að finna að ég gæti
haldið áfram að spila þessi verk.
Þau gætu allt eins orðið lífstíðar-
verkefni fyrir mig.
Uppáhaldssvítan má segja að sé
sú sjötta, en sú sker sig úr hópnum
þar sem hún er skrifuð fyrir fimm
strengja selló. Í dag er hún yfir-
leitt spiluð á hefðbundið selló með
fjórum strengjum, sem gerir hana
sérstaklega krefjandi. En mér finnst
það bara gera hana enn skemmti-
legri. Fimm strengja selló voru
vinsæl á barokköldinni en duttu
svo úr tísku. Síðustu tuttugu ár
hefur fólk verið að kynna sér aftur
þessi gömlu hljóðfæri og það er
stór draumur hjá mér að fá að spila
sjöttu svítu Bachs einhvern tíma á
fimm strengja selló, eins og hún var
skrifuð fyrir.“
Allt er kynningarblað sem býður auglýsendum
að kynna vörur og þjónustu í formi viðtala og
umfjallana. Í blaðinu er einnig hefðbundið rit-
stjórnarefni. Blaðið fylgir Fréttablaðinu daglega.
Umsjónarmenn efnis: Elín Albertsdóttir, elin@frettabladid.is, s. 550 5761 | Oddur Freyr
Þorsteinsson, oddurfreyr@frettabladid.is s. 550 5766 | Sandra Guðrún Guðmundsdóttir,
sandragudrun@frettabladid.is, s. 550 5762 | Sigríður Inga Sigurðardóttir sigriduringa@
frettabladid.is, s. 550 5767 | Þórdís Lilja Gunnarsdóttir, thordisg@frettabladid.is, s. 550 5768
Útgefandi:
Torg ehf
Ábyrgðarmaður:
Björn Víglundsson
Sölumenn: Arnar Magnússon, arnarm@frettabladid.is, s. 550 5652,
Jón Ívar Vilhelmsson, jonivar@frettabladid.is, s. 550 5654, Jóhann
Waage, johannwaage@frettabladid.is, s. 550 5656, Ruth Bergsdóttir,
ruth@frettabladid.is, s. 694 4103.
Geirþrúður Anna Guðmundsdóttir mun leika allar sex sellósvítur Bachs, helgina 10. og 11. júlí í Norðurljósasal Hörpu
klukkan 16.00. Hún spilar á franskt hljóðfæri með einstaka sögu. FRÉTTABLAÐIÐ/ÓTTAR GEIRSSON
Jóhanna María
Einarsdóttir
johannamaria
@frettabladid.is
Áhugalaus nemandi
Geirþrúður byrjaði fimm ára að
læra á fiðlu í Suzuki-námi, en entist
stutt. „Ég man að ég sá krakka spila
á selló og sagði við foreldra mína
að þetta væri eitthvað sem mig
langaði að gera. Þau höfðu sam-
band við frænda minn, Gunnar
Kvaran, sem samþykkti að taka
mig að sér sem nemanda þegar ég
var sex ára,“ segir Geirþrúður.
Hún segir þó að Gunnar hafi
haft orð á því þegar hún var mjög
lítil, að hún væri ekki mjög áhuga-
samur nemandi. „Foreldrar mínir
spiluðu mikið klassíska tónlist, en
það var svo ekki fyrr en ég varð 14
ára og fékk ipod að ég fékk alvöru
áhuga á slíkri tónlist. Ég fór að
hlusta á sellóleikara og konserta
og komst að því að mér þótti þetta
æðisleg tónlist. Þá fóru hjólin að
snúast hjá mér og ég fékk mun
meira út úr sellótímunum en áður.“
Átján ára gömul fór Geirþrúður
í fimm ára nám í Chicago. „Ég var í
námi hjá mjög tæknilega krefjandi
kennara, sem byggði markvisst
upp mína getu. Þetta var mjög
gefandi tími og bjó mig vel undir
næstu skref, sem var Juilliard.“
Selló með sögu
Sellóið sem Geirþrúður spilar á á
sér skemmtilega sögu, en um er að
ræða franskt hljóðfæri. „Þegar ég
fór út í nám fékk ég sellóið hans
Gunnars frænda lánað, en það er
sellóið sem hann spilaði á þegar
hann kenndi mér. Síðar varð ég svo
heppin að fá að eignast það. Sellóið
er því fjölskyldugripur og er mér
afar kært. Það vekur athygli bæði
fyrir fallegan hljóm og útlit, enda
er það virkilega vel smíðað. Svo er
líka einstakt merki á bakhliðinni á
því sem gefur því sérstakan svip.“
Hvað heillar þig við sellóið sem
hljóðfæri?
„Það sem heillar mig mest við
sellóið er tónninn. Það er eitthvað
við tóninn, hvernig maður togar
hann fram, hvað hann er djúpur og
ríkur. Ég hef alltaf heillast af róm-
antískri músík, þar sem safaríkir
og lýrískir eiginleikar hljóðfæris-
ins fá að skína í gegn, en það er eitt
af því sem dró mig að hljóðfærinu
þegar ég var ung og það finnst mér
alltaf mest heillandi að æfa.“
Alltaf best í buxum
Geirþrúður segir vandmeðfarið
að velja fatnað þegar kemur að því
að spila á selló á sviði. „Pils eða
kjólar geta verið vandmeðfarin,
enda mörg hver of þröng, eða of
stutt. Mér líður persónulega alltaf
best í buxum eða samfestingi og
hef því leitað í þannig fatnað fyrir
tónleika. Þægindin þurfa að vera
í fyrirrúmi og sellóleikari verður
að geta hreyft sig á sviðinu, en á
sama tíma finnst mér gaman að
koma fram í einhverju sem vekur
eftirtekt. Ég dregst mikið að fötum
sem eru litrík og þá sérstaklega lit-
ríkum buxum sem sjást vel þegar
ég er að spila. Þá finnst mér dekkri
litir fara betur með hljóðfærinu en
ljósir, sérstaklega rauðir og bláir
litir. Svo finnst mér flott að vera
með opið bak sem sést vel þegar ég
er að ganga inn á og út af sviðinu.
Ég leita að einhverju eftirtektar-
verðu, þá hvort tveggja í lit og
formi.“
„Tískufyrirmynd mín er Emma
Watson. Mér hefur alltaf fundist
hún mjög smekkleg og það er alltaf
eitthvað skemmtilegt og nýtt við
það sem hún kemur fram í. Hún
vinnur líka með skemmtilegum
hönnuðum og mér finnst flott
hvernig hún hugsar um áhrif tísk-
unnar á umhverfið og samfélagið.
Ein helsta fyrirmynd mín í selló-
heiminum er breski sellóleikarinn
Jacqueline du Pré. Hún var minn
fyrsti innblástur sem sellóleikari.
Hún var mjög vinsæl og talin ein af
merkustu sellóleikurum allra tíma.
Hún var mjög ung þegar hún lést
árið 1987, aðeins 42 ára gömul.“
Slysasögur af sviðinu
Geirþrúður segist ekki eiga
margar safaríkar tískuslysasögur
af sviðinu, þótt oft hafi verið
mjótt á mununum. „Við skulum
segja að fyrir kvenkyns selló-
leikara getur verið varasamt að
klæðast einhverju tiltölulega
mikið opnu að framan. Þá getur
maður átt á hættu að sýna aðeins
meira en ætlunin var. Ég hef líka
gert þau mistök að koma fram í
einhverju sem var of sítt, en ég var
eitt sinn mjög nálægt því að detta
ofan á hljóðfærið mitt þegar ég
var að ganga inn á svið.“
Háa hæla segir Geirþrúður ekki
vera vandamál á sviðinu. „Ég er
ekki mjög góð í að ganga á hælum
dagsdaglega, en þeir hafa mjög oft
bjargað mér á sviðinu. Þeir koma
sér sérstaklega vel, þar sem ég
er frekar lágvaxin. Það er nefni-
lega þannig að margir stólar sem
notaðir eru á sviði eru of háir fyrir
mig, og í hælunum þá næ ég betur
niður af stólnum.
Á tónleikunum 10. júlí, þegar ég
leik fyrri þrjár svítur Bachs, hafði
ég hugsað mér að vera í svörtum
samfestingi með opið bak og litlu
opi að framan í miðjunni. Svo á ég
dökkrauðan samfesting sem mun
sóma sér vel með hinum þremur
svítunum sem eru ögn drama-
tískari.“
Kynntist sjálfri sér upp á nýtt
„Mér hefur alltaf fundist mjög
gefandi að spila kammermúsík,
og það er eiginlega hálffyndin
áskorun að hafa spilað svona
mikið ein síðasta ár og komið
fram á sólótónleikum. Ég hafði
alltaf hugsað um sjálfa mig sem
kammerspilara frekar en ein-
leikara, en þetta ár hefur gefið
mér tækifæri til að kynnast sjálfri
mér sem einleikara. Í framtíðinni
langar mig því að byggja mér upp
feril sem sóló- og kammerspilari
og það væri alger draumur ef sú
ósk rættist.“
Næst á dagskrá hjá Geirþrúði
er Artist diplómunám í London,
þar sem hún fær einkatíma og
tækifæri til að að koma reglulega
fram. „Svo verð ég á flakki á milli
London og New York, þar sem ég
kem fram með strengjakvartetti
sem við stofnuðum nokkur saman
úr náminu í Juilliard. Svo mun ég
koma reglulega heim til Íslands og
spila og hitta fjölskylduna.“ n
Það er eitt-
hvað við
tóninn,
hvernig
maður
togar hann
fram, hvað
hann er
djúpur og
ríkur...
2 kynningarblað A L LT 1. júlí 2021 FIMMTUDAGUR