Morgunblaðið - 26.04.2021, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 26. APRÍL 2021
✝
Benedikt Jón-
asson fæddist á
Þuríðarstöðum í
Fljótsdal 7. ágúst
1939. Hann lést á
Landspítalanum
14. apríl 2021.
Foreldrar hans
voru hjónin Jónas
Þorsteinsson, bóndi
á Þuríðarstöðum, f.
10. maí 1898, d. 11.
maí 1968, og Soffía
Ágústsdóttir húsfreyja, f. 8. júlí
1906, d. 21. júní 1944. Benedikt
var níundi í röð tólf systkina.
Systkini Benedikts eru: Ágústa
Vilhelmína, f. 9. apríl 1927, d.
31. janúar 1999, María, f. 18.
apríl 1929, d. 30. nóvember
2019, Þórhildur Kristbjörg, f.
18. september 1930, Þorsteinn,
f. 11. apríl 1932, d. 18. október
2011, Hjalti, f. 12. desember
1933, d. 19. september 2013, Jón
Þór, f. 5. maí 1935, Skúli, f. 21.
júní 1936, Bergljót, f. 24. sept-
ember 1937, d. 12. apríl 1999,
Ásgeir, f. 29. ágúst 1941, Unnur
Guðríður, f. 24. mars 1943,
Soffía, f. 21. júní 1944.
Benedikt kvæntist 6. desem-
ber 1964 Kristrúnu Jónsdóttur,
f. 21. febrúar 1942 á Siglufirði.
frá 10 ára aldri til fermingar. Þá
tók við vinna heima í sveitinni.
Hann var eina vertíð í Vest-
mannaeyjum. Árið 1957 réðst
hann sem fjármaður að til-
raunabúinu á Skriðuklaustri í
Fljótsdal. Sumarið 1963 vann
hann byggingarvinnu á Siglu-
firði. Síðar það ár hóf hann störf
hjá Brúnási á Egilsstöðum sem
verkamaður og steypubílstjóri.
Árið 1965 hóf hann nám í múr-
smíði og lauk sveinsprófi 1971
og fékk meistararéttindi 1975.
Frá þeim tíma var múrverkið
hans starfssvið, fyrst hjá Brún-
ási, síðan á eigin vegum í nokk-
ur ár og síðustu starfsárin starf-
aði hann hjá Tréiðjunni Eini.
Hann var mikill dýravinur og
átti um nokkurt skeið fáeinar
kindur. Í 40 ár eða svo átti hann
hesta og hafði unun af ferðalög-
um um hálendið. Síðustu árin og
fram til hinsta dags hefur hann
notið þess að byggja upp æsku-
heimili sitt að Þuríðar-
stöðumÚtför Benedikts fer fram
frá Egilsstaðakirkju 26. apríl
2021 kl. 13. Í ljósi aðstæðna
verður aðeins nánasta fjölskylda
viðstödd.
Streymt verður frá útför:
https://egilsstadaprestakall.com
Streymishlekk má nálgast á:
https://www.mbl.is/andlat
Jarðsett verður í Valþjófs-
staðarkirkjugarði.
Synir þeirra eru: 1)
Jón Óli, f. 20. mars
1964, kvæntur Að-
alheiði Bergfoss, f.
25. febrúar 1966.
Börn: Benedikt, f.
18. nóvember 1990,
Helgi Steinar, f. 4.
apríl 1995, Hinrik,
f. 11. janúar 2003.
2) Snorri Jökull, f.
20. mars 1965,
kvæntur Þóreyju
Ólafsdóttur, f. 28. desember
1964. Börn: Brynjar Gauti, f. 12.
febrúar 1992, í sambúð með
Guðrúnu Svanhvíti S. Michelsen,
f. 7. mars 1994, dóttir þeirra er
Hrefna Bjarkey, f. 11. október
2018, Atli Pálmar, f. 17. apríl
1998, í sambúð með Karen Dögg
Vilhjálmsdóttur, f. 2. október
1997. 3) Kjartan, f. 8. febrúar
1973, unnusta hans er Sólrún
Júlía Hjartardóttir, f. 30. maí
1979. Börn hans eru: Kristrún
Elva, f. 7. júlí 1995, gift Snorra
Felix Guðjónssyni, f. 19. maí
1992, Magni Snær, f. 31. mars
1999, Harpa Líf, f. 16. ágúst
2008, María Mekkín, f. 16. ágúst
2008.
Skólaganga Benna var ekki
löng. Venjulegur farskóli í sveit,
Elsku pabbi, mikið er erfitt
sætta sig við að komið sé að
kveðjustund. Margar góðar
minningar koma upp í hugann.
Við erum búnir að eiga frábær-
an tíma saman. Uppbyggingin á
Þuríðarstöðum stendur þar upp
úr. Þar naust þú þín og
draumar þínir rættust. Skóg-
ræktin, byggingarframkvæmd-
irnar og síðan rollubúskapurinn
okkar sem þú lifðir þig alveg
inn í. Þú varst mikill dýravinur
og oft þurftir þú að hasta á okk-
ur bræður þegar við fórum ekki
nægilega gætilega að rollunum
þannig að þér líkaði.
Hestamennska var þitt helsta
áhugamál og þær voru margar
hestaferðirnar sem þú fórst í
um hálendið. Man eitt sinn eftir
því þegar þú hafðir verið
nokkra daga í hestaferð úr
Fljótsdal yfir í Lón með Denna
frænda, þá hringdir þú í mig
þegar þið voruð komnir niður í
Lón og sagðir mér að þig hefði
bara langað að heyra í einhverj-
um sem talaði íslensku.
Ógleymanleg er ferðin sem
ég fór með þér og Halla heitn-
um í Þorgerðarstaði og síðan í
Þuríðarstaði þar sem við sátum
langt fram eftir nóttu og þið
rifjuðuð upp gamla daga.
Ég lærði mikið af þér og ekki
síst þegar við vorum að vinna
saman vð húsbyggingarnar okk-
ar, Einbúablá, Kelduskóga og
síðan Litluskóga. Dugnaður og
vandvirkni var þitt aðalsmerki.
Þú varst fórnfús, hjálpsamur og
vinamargur.
Það er ekki annað hægt en að
dást að ykkur systkinunum og í
mínum augum eruð þið einstak-
ar manneskjur, fólk sem gekk í
gegnum þessa erfiðu tíma þegar
amma dó og þá varst þú aðeins
fimm ára gamall og Ágústa
systir þín tók við uppeldinu.
Hún var þá aðeins 18 ára göm-
ul.
Söngmaður varst þú mikill og
þið systkinin öll og þurfti ekki
mikið til að farið væri að taka
lagið þegar þið komuð saman.
Þú söngst lengi í kirkjukórnum
og Tónkórnum og lagðir mikið á
þig. Minnist þess þegar þú
stóðst upp í stofu og varst að
æfa þig í að lesa nótur, og spil-
aðir Vilhjálm Vilhjálmsson og
söngst með.
Þó svo að þú hafir unnið mik-
ið og verið oft að heiman vegna
vinnu þinnar, komst kannski
bara heim um helgar, þá varstu
alltaf tilbúinn að leggja okkur
bræðrum lið. Man eftir því þeg-
ar við sátum saman við eldhús-
borðið á Dynskógunum, fyrir
um 50 árum, og þú varst að
hjálpa mér að skrifa fyrstu
bréfin til bílaumboðanna til að
panta myndalista yfir nýjustu
bílana. Ég var þá það ungur að
ég var ekki farinn að geta skrif-
að sjálfur og man ég enn þá
hvernig þú orðaðir bréfin (Kæri
umboðsmaður …).
Þar sem þið mamma búið
bara hinum megin við götuna
og við sjáum yfir til ykkar verð-
ur tómlegt að sjá þig ekki leng-
ur vera að brasa utandyra og
heyra ekki í göngudyrunum á
bílskúrnum þegar þær voru
opnaðar eða lokaðar.
Ég gæti rifjað svo margt upp
en þú varst ekki maður margra
orða og læt þetta duga. Vona að
þú hafir skynjað eitthvað af því
sem ég sagði við þig þegar við
sátum yfir þér síðustu dagana á
Landspítalanum.
Margar voru gleðistundirnar
í gegnum árin og það er það
sem við syrgjum.
Ég kveð þið með bæninni
okkar.
Vertu guð faðir, faðir minn
í frelsarans Jesú nafni,
hönd þín leiði mig út og inn,
svo allri synd ég hafni.
(Hallgrímur Pétursson)
Jón Óli.
Kannski voru einhverjir sem
tóku eftir því fyrir skömmu að
Snæfellið hjúpaði sig sorgar-
skikkju og drúpti höfði. Trúlega
var þetta um það leyti sem
Benedikt Jónasson frá Þuríðar-
stöðum í Fljótsdal lagði í sína
hinstu för.
Snæfellið var fjallið hans
Benna. Hann þurfti helst alltaf
að hafa það í augsýn eða vita að
það væri í augsýn. Honum leið
ekkert sérstaklega vel þegar
hann missti sjónar á því. Ef
hann lagðist í langferðir þannig
að hann sá ekki fjallið sitt flýtti
hann yfirleitt för eins og hann
gat. Hann dvaldi því sjaldan
langdvölum frá heimahögum.
Benni mágur minn var ein-
stakur maður en hann var ekki
einhamur. Hann bjó yfir ein-
stöku jafnaðargeði, þolinmæði
og þrautseigju. Fyrirferðin var
ekki mikil en alltaf var hann til
staðar, alltaf hægt að treysta á
Benna. Hann var dugnaðarfork-
ur, mikill verkmaður og vand-
virkur. Ég efast um að hægt sé
að segja að hann hafi verið
hamhleypa til verka, gassa-
gangur og hávaði var ekki hans
stíll. Hann skilaði þó engu
minna dagsverki en hamhleyp-
an. Æðruleysi einkenndi hann.
Hann var einbeittur og fylginn
sér og kunni illa við hálfkák.
Hann gekk ekki frá hálfnuðu
verki. Þeir sem kynntust honum
nutu trúnaðar hans og vináttu,
ekki síst börn. Barnabörnin
hafa misst klett sem þau gátu
stólað á.
Þar sem Benni fór, þar var
Dúrra. Þau voru samrýnd og yf-
irleitt nefnd í sömu andrá,
Benni og Dúrra, Dúrra og
Benni. Þau voru frumbyggjar á
Egilsstöðum, höfðingjar heim
að sækja og viðurgjörningur
annálaður. Hin síðari ár eyddu
þau æ meiri tíma á Þuríðar-
stöðum, ræktuðu skóg og fé
framan af.
Benni var framsóknarmaður
inn að beini og þurfti ekkert
frekari vitna við. Hann var af
kynslóð sem nýtti hlutina til
hins ýtrasta. Sjónvarpi sem
hafði verið að stríða honum um
nokkurt skeið var ekki skipt út
fyrr en græni liturinn, litur
Framsóknarflokksins, breyttist
í rauðan. Þá fyrst var ástæða til
að kaupa nýtt.
Sagan sem sögð verður í fjöl-
skyldunni er að Benni hafi dáið
úr leiðindum yfir dagskrá RÚV.
Sem oftar sat hann og horfði á
sjónvarpið og hafði orð á hversu
leiðinleg dagskráin væri. Í þeim
töluðum orðum hætti hjartað að
slá. Honum hafði sjaldan orðið
misdægurt um ævina og við-
bragðsaðilum tókst að koma
hjartslætti af stað aftur en hann
var lagður af stað í sína hinstu
för, það varð ekki aftur snúið. Í
dag kveðjum við heiðursmann-
inn, öðlinginn og vininn Benna.
Benni var úr Fljótsdalnum og
unni dalnum og landinu og var
frá blautu barnsbeini náttúru-
barn af bestu gerð, hann þekkti
náttúruna, fjöllin og fallvötnin
og unni hverju strái, náttúran
var hluti af lífi hans. Benni var
hestamaður mikill og var um
hríð fjárbóndi og þá var hann í
„essinu“ sínu. Í Benna kristall-
aðist íslensk menning ljóðs og
laga og virðing og ást á ís-
lenskri náttúru, hefðum og
draumum. Benni var einstakur
maður, hann hafði sérstaka ná-
lægð – trausta og trygga.
Faðmlag Benna var fast og
fumlaust – stóru múrarahend-
urnar umluktu með elsku og
hlýju. Benni var ekki maður
margra orða en þegar hann tal-
aði þá hlustuðum við.
Það voru gæfuspor þegar
Dúrra og Benni mættust á
Skriðuklaustri fyrir hartnær 60
árum. Það var auðna okkar
stórfjölskyldunnar á Sigló þeg-
ar Dúrra kom með Benna inn í
fjölskylduna. Dúrra og Benni
voru einstök hjón – dyrnar allt-
af opnar gestum og gangandi og
gleði og vinátta fölskvalaus.
Fagmennska múrarans Benna
var rómuð, þar unnu saman
elja, útsjónarsemi, dugnaður og
samviskusemi af bestu gerð.
Benni var söngelskur og
söngmaður góður og söng í kór-
um um árabil, hann kunni
ógrynni af ljóðum og unni því
að læra ljóð og vísur til þess
síðasta.
Það var mikið áfall fyrir
Dúrru og Benna þegar Dúrra
veiktist af krabbameini.
Þau tókust á við áfallið af
æðruleysi og hugrekki. Benni
tók að sér nýtt hlutverk, „hús-
móður“-hlutverkið, það var
ótrúlegt að fylgjast með múr-
aranum Benna í nýja hlutverk-
inu – ástin og umhyggjan sýndi
fallega mynd sem ekki gleymist
– kom okkur sem þekktum
hann að vísu ekki á óvart, svona
var Benni.
Þegar vinur eins og Benni
kveður er söknuðurinn mikill og
sár en þakklætið er sterkara –
þakklætið fyrir að hafa átt
Benna – og það er svo gott að
hafa átt Benna í áratugi.
Elsku Dúrra, Jón Óli, Snorri
Jökull, Kjartan og fjölskyldur,
ykkar er sorgin mest en vænt-
umþykjan og óendanlegar
minningar gefa ykkur líkn og
gleði til að halda minningu eig-
inmanns, föður, tengdaföður,
afa og langafa á lofti um ókomin
ár.
Kæri vinurinn Benni. Hvíl í
friði í Fljótsdalnum þínum
kæra.
Sigríður Kristín
Stefánsdóttir,
Ingolf Klausen.
Benni sneri ekki við í miðri á.
Hann andaðist á Landspítalan-
um 14. apríl eftir snarpa glímu.
Elsku systir, strákar ykkar
og fjölskyldur. Bestu óskir ykk-
ur til handa frá okkur Möggu,
börnum og fjölskyldum. Minn-
ing um mætan mann varðveitist
meðal okkar allra.
Þórður (Doddi).
Benedikt Jónasson
✝
Sigrún Auður
Sigurðardóttir
fæddist í Reykja-
vík 22. janúar árið
1934. Hún lést á
Vífilsstöðum 16.
apríl 2021.
Foreldrar henn-
ar voru Sigurður
Auðbergsson,
fæddur 8. mars
1910, látinn 17.
apríl 1988, og
Guðrún Guðjónsdóttir, fædd
15. júní 1909, látin 15. janúar
1993. Systkini Sigrúnar voru:
Haraldur Sigurðsson fæddur,
12. desember 1936, látinn 6.
september 2003, Þórður Sig-
18. apríl 1952, látinn 22. nóv-
ember 2009.
Sigrún giftist eiginmanni
sínum Jóni Þórarni Bergssyni
þann 5. ágúst 1950 og eign-
uðust þau fimm börn: 1) Sig-
urður Rúnar Jónsson, fæddur
19. nóvember 1950, maki Sig-
urbjörg Ingvarsdóttir, fædd
1952, börn þeirra eru: Atli Gil-
bert, fæddur 1975, Sigrún Auð-
ur, fædd 1980, og Jón Kristinn
fæddur 1989. 2) Bergur Mekk-
inó Jónsson, fæddur 29. maí
1955, maki Birna Kristín Bald-
ursdóttir, fædd 1960, Bergur
var áður kvæntur Margréti
Eggertsdóttur, fæddri 1953, og
eignuðust þau soninn Brynjar,
fæddan 1979. 3) Drengur Jóns-
son, fæddur 19. mars 1961, lát-
inn 19. mars 1961. 4) Oddný
Mekkin Jónsdóttir, fædd 28.
maí 1962, maki Guðmundur
Skúlason, fæddur 1961, dætur
þeirra eru Berglind Rósa, fædd
1984, Guðný Birna, fædd 1991,
og Valdís Björk, fædd 1997. 5)
Þórarinn Helgi Jónsson, fædd-
ur 11. ágúst 1968, maki Harpa
Pétursdóttir, fædd 1969.
Sigrún og Jón bjuggu sín
fyrstu búskaparár að Berg-
staðastræti 57 í Reykjavík en
fluttu árið 1968 að Melaheiði
21 í Kópavogi. Sigrún fór út á
vinnumarkaðinn eftir að börn-
in fóru að stálpast og starfaði
hún við íþróttahús Kópavogs-
skóla í mörg ár. Eftir að Sig-
rún eignaðist sitt fyrsta barn
fór hún í húsmæðraskólann á
Laugarvatni. Hún gekk í kven-
félag Hvítabandsins og var
mjög virk í þeim góða félags-
skap í mörg ár. Síðustu ár
dvaldi Sigrún mikið í Borgar-
firðinum þar sem fjölskylda
hennar er með aðsetur.
Útför hennar verður 26.
apríl 2021 kl. 15 frá Linda-
kirkju.
urðsson, fæddur
18. febrúar 1938,
látinn 26. febrúar
1989, Ingibjörg
Sigurðardóttir,
fædd 13. apríl
1939, látin 24.
desember 2012,
Svavar Sigurðs-
son, fæddur 27.
janúar 1941, lát-
inn 17. mars 1942,
Svavar Ásgeir
Sigurðsson, fæddur 18. sept-
ember 1945, látinn 27. sept-
ember 2005, Halldór Jón Sig-
urðsson, fæddur 6. nóvember
1947, látinn 17. maí 2019, og
Guðjón Sigurðsson, fæddur
Elsku mamma hefur kvatt
þetta jarðlíf 87 ára að aldri, eft-
ir nokkurra mánaða dvöl á
sjúkrahúsi. Mamma var alla tíð
mjög hraust og létt á fæti enda
aukakíló aldrei heft hana. Hún
var karakter sem tekið var eftir
hér á árum áður, með svart, sítt
og þykkt hár niður á mitti, oft-
ast með tvær fléttur, hörundið
mjög dökkt sem minnti helst á
indíánastelpu. Þessi heillandi
stíll sem hún sóttist í höfðaði
ekki til litlu stelpunnar hennar
á þeim tíma, mamma átti að
vera eins og hinar mömmurnar
með stutt hár og ljósa húð. Eftir
að mamma fór að eldast og gráu
hárin fóru að verða sýnilegri
passaði hún vel upp á að mæta
reglulega á hárgreiðslustofu og
fá gamla svarta litinn í hárið,
ekki séns að fá hana til að lýsa
hárið. Hún var mjög ósátt á
spítalanum að geta ekki fengið
svarta litinn sinn í hárið og gat
ekki hugsað sér að líta í spegil
síðustu vikurnar sem hún lifði
svona grá og gömul. Börn heill-
uðust af henni enda gaf hún
þeim mikla hlýju og umhyggju,
sagði sögur og kenndi þeim vís-
ur sem dætur mínar nutu góðs
af enda var amma alltaf til stað-
ar fyrir stelpurnar mínar og tók
stóran þátt í uppeldi þeirra. Öll
handavinna heillaði hana og var
hún alla tíð með eitthvað í hönd-
unum sem hún var að skapa.
Elsku mamma, ég ætla ekki
að hafa þessi orð lengri og kveð
þig með kvöldbæninni sem þú
fórst með á hverju kvöldi fyrir
mig þegar ég var lítil stelpa.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni.
Sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sigurður Jónsson)
Þín dóttir
Oddný Mekkin.
Mín yndislega frænka, Sigrún
Auður Sigurðardóttir, er látin.
Hún lést á Vífilsstaðaspítala 16.
apríl í faðmi ástvina. Minningar
hrannast upp og allar eru þær
góðar.
Um 1968 flutti Sigrún ásamt
eiginmanni sínum, Jóni Þ.
Bergssyni, og börnum á Mela-
heiði í Kópavogi og þar bjó hún
alla tíð.
Sigrún var víðlesin og vel að
sér í mörgum málum. Gaman
var að hlusta á hana þegar hún
talaði um sína barnæsku í Laug-
arnesinu, þá var hún í essinu
sínu. Sigrún var minnug svo
með afbrigðum var, kunni
margar vísur og gaman var að
hlusta á hana fara með þær.
Sigrún var mjög vönduð kona
og heyrði ég hana aldrei tala illa
um aðra.
Ég er systursonur hennar og
í mínum uppvexti var systir
mömmu alltaf kölluð Dadda og
ég þekkti hana ekki undir öðru
nafni. Sigrúnu þótti vænt um
þetta gælunafn, sem hún hafði
fengið í bernsku og bað mig um
að kalla sig áfram því nafni. Á
síðustu árum hafði heilsu henn-
ar hrakað, en hún kvartaði aldr-
ei og bar sig jafnan vel. Ég kom
oft á Melaheiði að heimsækja
Döddu mína og voru það alltaf
ánægjulegar stundir.
Móðir mín dó árið 2012 og
það má segja að eftir það hafi
Dadda verið minn besti vinur.
Mér þótti undurvænt um móð-
ursystur mína og ég þakka
henni fyrir allar yndislegu
stundirnar. Dadda átti fjögur
börn sem hugsuðu mjög vel um
hana.
Nú ert þú búin að sameinast
þínu fólki á himnum elsku
Dadda mín og ég hlakka til að
hitta þig seinna. Ég votta öllum
aðstandendum mína dýpstu
samúð og minningin um ynd-
islega konu mun lifa að eilífu.
Hilmar Þór.
Sigrún Auður
Sigurðardóttir
Heittelskuð eiginkona, dóttir, móðir,
tengdamóðir og amma okkar,
SIGRÍÐUR VALSDÓTTIR,
Skrúðási 6,
lést fyrir aldur fram mánudaginn 19. apríl
á líknardeild Landspítalans í Kópavogi.
Útför Sigríðar verður gerð frá Vídalínskirkju hinn 30. apríl
klukkan 15. Vegna aðstæðna í þjóðfélaginu og
fjöldatakmarkana verður boðið til útfararinnar. Streymt verður
frá útförinni, hlekkur tilkynntur síðar.
Guðmundur Jón Elíasson
Guðríður Júlíusdóttir
Elías Freyr Guðmundsson Kristbjörg M. Kristinsdóttir
Valur Árni Guðmundsson Lára Hrönn Hlynsdóttir
Eva María Guðmundsdóttir Guðmundur F. Aðalsteinsson
Elvar Jón Guðmundsson Þórgunnur Þórðardóttir
og barnabörn