Morgunblaðið - 28.01.2022, Qupperneq 20

ember 1986, og
stjúpsonur hennar
Þorsteinn Sigurðs-
son, f. 30. nóvem-
ber 2011, og c)
Halla Marín, f. 19.
júlí 2004. Faðir
þeirra er Magnús
Þór Eggertsson. 3)
Rúnar Páll, f. 5.
maí 1974, eigin-
kona hans er Bryn-
dís Kristjánsdóttir,
f. 17. desember 1979. Dætur
þeirra eru: a) Sara Regína, f. 9.
júní 2002, unnusti hennar er
Sölvi Snær Guðbjargarson, f.
2001, b) María Viktoría, f. 24.
apríl 2004, og c) Andrea, f. 16.
maí 2011.
Sigmundur ólst upp í Vestur-
bænum til 12 ára aldurs og flutti
síðan á Bústaðaveg. Hann var
messagutti á vitaskipinu Her-
móði í mörg sumur þar sem
móðurbróðir hans, Guðni
Thorlacius, var skipstjóri. Sig-
mundur var menntaður vél-
stjóri. Hann starfaði sem vél-
stjóri á millilandaskipum
Eimskips og síðan í Andakíls-
árvirkjun í Borgarfirði frá 1970-
1977. Hann starfaði einnig lengi
við sölustörf og framkvæmda-
stjórn. Sigmundur var virkur í
félagsstörfum innan íþrótta-
hreyfingarinnar (ÍR, UMSB,
HSÍ, Valur, Stjarnan), Lions og
Frímúrarareglunni.
Útför Sigmundar fer fram í
Garðakirkju í dag, 28. janúar
2022, klukkan 15.
Hlekkir á streymi:
https://streyma.is/streymi/
https://www.mbl.is/andlat
✝
Sigmundur
Hermundsson
fæddist í Reykjavík
1. ágúst 1940. Hann
lést 18. janúar
2022.
Foreldrar hans
voru hjónin Gyða
Thorlacius, f. í
Reykjavík 25. sept-
ember 1916, d. 21.
júlí 1993, og Her-
mundur Tómasson,
f. 7. júní 1911, d. 6. janúar 1983.
Systur Sigmundar eru: Berg-
ljót, f. 17. desember 1943, d. 11.
mars 2021, eftirlifandi eig-
inmaður hennar er Kristmann
Óskarsson, f. 24. apríl 1944;
Auður, f. 22. nóvember 1946,
eiginmaður hennar er Guðjón
Elí Jóhannsson, f. 1. mars 1944.
Sigmundur giftist hinn 22.
febrúar 1964 Stellu Pálsdóttur,
f. 15. október 1942. Börn þeirra
eru: 1) Hermundur, f. 20. júli
1964, eiginkona hans er Monika
Haga, f. 29. mars 1972. Börn
þeirra eru: a) Fanny f. 1. janúar
1994, sambýlismaður hennar er
Martin Aunemo Suul, dóttir
þeirra er óskírð, f. 15. janúar
2022, b) Fredrik, f. 7. september
2000, og c) Fride, f. 11. apríl
2003, unnusti hennar er Daniel
Raudberget, f. 2002. 2) Helga, f.
13. júlí 1971. Sambýlismaður
hennar er Pétur Sveinsson, f.
1958. Dætur Helgu eru: a) Anna
Stella, f. 20. mars 1993, unnusti
hennar er Bjarni Björnsson, f.
1997, faðir hennar er Björn
Leósson, b) Stella Margrét, f. 8.
júní 1999, eiginmaður hennar er
Sigurður Þorsteinsson, f. 6. nóv-
Elsku pabbi, þetta er okkar
hinsta kveðja til þín. Þú varst
okkar stoð og stytta allt lífið. Þú
varst góður maður með risastórt
hjarta. Alltaf var hægt að leita
til þín og fá góð ráð, við hinum
ýmsu áskorunum sem lífið gefur
okkur. Þú sagðir alltaf að ekkert
er töffara en lífið. Stund eins og
sú sem við upplifum núna er ein
af þessum erfiðu sem maður vill
helst ekki takast á við. En í þín-
um anda þýðir ekkert að gefast
upp þótt þetta séu erfiðar tímar
heldur setja sér ný markmið og
vinna að þeim.
Sigmundur
Hermundsson
20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 28. JANÚAR 2022
✝
Jónas Hall-
grímsson fædd-
ist 6. september
1931 á Kirkjubæj-
arklaustri. Hann
lést á heimili sínu
þann 12. janúar
2022.
Foreldrar voru
Hallgrímur Jóns-
son, húsvörður í
Sláturfélagi Suður-
lands, f. 5.7. 1900,
d. 13.7. 1983, og Þóranna Magn-
úsdóttir húsfreyja, f. 24.1. 1900,
d. 17.4. 1985.
Eftirlifandi eiginkona er
Anna Margrét Lárusdóttir hús-
móðir, f. 1.5. 1934. Foreldrar
hennar voru Lárus Guðjón Jóns-
son skókaupmaður, f. 28.4. 1906,
d. 23.11. 1991, og Anna Kristín
Sveinbjörnsdóttir húsfreyja, f.
8.10. 1905, d. 14.8. 1992. Börn
Jónasar og Önnu Margrétar
eru: 1) Hallgrímur, doktor í líf-
eðlisfræði, f. 26.5. 1953, fyrri
kona er Steinunn Rósa Hilm-
arsdóttir, f. 5.10. 1955. Sonur
þeirra er Matthías Valur Hall-
grímsson, f. 19.10. 1987. Þau
skildu. Núverandi eiginkona
Hallgríms er Sylvia Ekstrand
matráðskona, f. 15.11. 1957; 2)
Pétur, gítarleikari og dokt-
1960-1961. Árin 1961-1965 var
hann í sérnámi í líffærameina-
fræði á Massachusetts General
Hospital í Boston, og aðstoðar-
kennari í líffærameinafræði við
Harvard-háskóla og Tufts-
háskóla. Eftir heimkomu 1965
starfaði Jónas sem sérfræðingur
á Rannsóknarstofu Háskólans í
meinafræði á Landspítalanum
og varð yfirlæknir 1969. Hann
var fyrsti kennslustjóri lækna-
deildar HÍ 1969-1970, dósent við
læknadeild 1967-1978, prófessor
í meinafræði og forstöðumaður
Rannsóknarstofu Háskólans
1978-2001. Jónas var sviðsstjóri
og framkvæmdastjóri á sviðum
Landspítalans 1985-1993 og
deildarforseti læknadeildar
1981-1984. Hann gegndi um ára-
bil ýmsum nefndarstörfum á
vegum læknadeildar og Ríkis-
spítalanna og sat í stjórn Happ-
drættis Háskóla Íslands 1983-
1991.
Eftir Jónas liggur fjöldi
fræðigreina í innlendum og er-
lendum læknatímaritum. Jónas
var einn af ritstjórum Meina-
fræðirits Norðurlandanna (AP-
MIS) og aðstoðarritstjóri tíma-
ritsins Heilbrigðismál, tímarits
Krabbameinsfélagsins 1961-
2000.
Útför Jónasar verður frá
Garðakirkju í dag, 28. janúar,
kl. 13. Einungis nánustu að-
standendur verða viðstaddir.
Athöfninni verður streymt:
https://youtu.be/M05etUcA-_E
https://www.mbl.is/andlat
orsnemi, f. 20.5.
1959, fyrri kona er
Sigurlaug I. Löv-
dahl, f. 4.4. 1958.
Sonur þeirra er
Arnar Pétursson, f.
3.1. 1988. Þau
skildu. Núverandi
eiginkona Péturs
er Hrafnhildur
Hagalín Guð-
mundsdóttir, leik-
skáld og drama-
túrg, f. 30.3. 1965. Dóttir þeirra
er Sigríður Hagalín Péturs-
dóttir, f. 24.10. 2001; 3) Lárus
læknir, f. 25.2. 1968, kona hans
er Valdís Fríða Manfreðsdóttir
læknir, f. 17.2. 1968. Börn
þeirra eru Lúðvík, f. 12.8. 1998,
og Málfríður, f. 29.9. 2003; 4)
Margrét kvikmyndaframleið-
andi, f. 9.4. 1969. Dóttir hennar
er Magdalena Margrét Hösk-
uldsdóttir, f. 28.7. 2003.
Jónas gekk í Austurbæjar-
skóla og varð stúdent frá
Menntaskólanum í Reykjavík
árið 1951, lauk embættisprófi í
læknisfræði frá Háskóla Íslands
1958. Jónas fór til Bandaríkj-
anna og stundaði doktorsnám í
blóðmeinafræði við Minnesota-
háskóla 1959-1960, kandídatsár
í Worcester, Massachusetts,
Heimurinn snerist á hvolf
þegar elsku hjartans pabbi minn
kvaddi þennan heim. Hann var
áttavitinn minn, allt frá því að ég
gat myndað heila setningu. Hann
sagði gjarnan að ég hefði byrjað
að tala eins árs og ekki stoppað
síðan. Sjálfur sagðist hann vera
eins og Skaftfellingarnir. Þeir
töluðu bara þegar þeir höfðu
eitthvað að segja. Nú verður mér
loksins orða vant. Það gerir
söknuðurinn og sorgin yfir því að
kveðja.
Frá barnæsku elti ég hann á
röndum. Heima, í bílskúrnum, í
garðinum, í sumarbústaðnum, á
skíðunum. Hann var alltaf kom-
inn fyrstur á ról og sat iðulega
snemma morguns um helgar við
að leiðrétta fræðigreinar eða lesa
í diktafóninn. Hann var alltaf að.
Þá kúrði ég í handarkrikanum á
honum, því það mátti ekki missa
af einni einustu mínútu með
pabba.
Pabbi var sveitastrákur frá
Kirkjubæjarklaustri sem kom til
borgarinnar sex ára gamall.
Fyrstu árin í Skuggahverfinu
voru lærdómsrík. Í Austurbæj-
arskólanum sýndi hann það að
húsvarðarsonurinn úr Slátur-
félagi Suðurlands var afburða-
námsmaður. Vandvirknin, ná-
kvæmnin og einbeittur hugurinn
færðu honum farsæld í námi og
starfi.
Á gamlárskvöld síðastliðið
rifjaði hann það upp með okkur
Lárusi bróður og fjölskyldum að
þann dag voru liðin sjötíu ár frá
því hann fór í Þórscafé og hitti
þar unga fallega stúlku. Hún var
að koma af skíðum og hafði kom-
ist ofan af Hengilssvæðinu með
snjóbíl síðla dags. Hún skellti sér
í kjól og fór út með vinkonunum.
Þau dönsuðu saman allt kvöldið.
Hann bar hana mömmu heim yf-
ir skaflana fyrir sjötíu árum og
svo á höndum sér út ævina. Þau
fóru vel saman í gegnum lífið.
Eldri bræður mínir nutu áranna
í Bandaríkjunum með mömmu
og pabba og við yngri, Lárus og
ég, áranna í Garðabænum. Hann
hvatti okkur til náms og verka.
„Margrét mín, tala minna, gera
meira“ sagði hann þegar honum
þótti nóg um fyrirætlanirnar.
Eftir að Magdalena dóttir mín
fæddist skreið hún í fangið á afa
sínum og ég tók þar með annað
sætið. Mamma og pabbi með
sínu rólega fasi og hjartahlýju
gáfu sér alltaf tíma til að halda
utan um litlu stúlkuna með mér.
Pabbi sagði að þetta væri sam-
vinna. Og svo snerust hlutverkin
við. Við héldum utan um þau.
Pabbi var heima en mamma á
Ísafold. Mér er enn orða vant því
hann var svo stór hluti af lífi okk-
ar. Ég fæ því lánuð orð mömmu
þegar við Lárus bárum henni
sorgarfréttirnar: Hann var svo
góður maður.
Hvíldu í friði, elsku pabbi
minn.
Margrét Jónasdóttir.
Glæsileiki og reisn eru með
fyrstu orðunum sem koma upp í
hugann þegar ég hugsa um
tengdaföður minn, Jónas Hall-
grímsson. Það var svo mikil reisn
yfir honum. Glæsileiki sem fól í
sér alla ævi hans og farsælan
feril sem prófessor og læknir og
yfirmaður Rannsóknarstofu há-
skólans til margra ára. Gamli
skíða- og íþróttamaðurinn bar
höfuðið hátt, líka þegar hann var
orðinn níræður. Hann hélt alltaf
áfram, gafst ekki upp. Yfirburða-
maður á alla lund og hafði ungur
skarað fram úr í námi. Sonur al-
múgafólks frá Kirkjubæjar-
klaustri en ólst seinna upp í
Skuggahverfinu í Reykjavík. Ég
er bara strákur úr Skuggahverf-
inu, sagði hann oft. Varð læknir
af því að vinur hans skráði hann í
læknadeildina, leiðin hlyti að
liggja þangað fyrir svona mikinn
námshest, sagði vinurinn og þar
með var framtíðin ráðin. Hann
var líka fljótur að gera upp hug
sinn þegar hann fór á dansleik
um tvítugt og hitti dóttur skó-
kaupmannsins, Önnu Margréti
Lárusdóttur. Hún bauð honum
upp í dans. Það þurfti ekkert að
hugsa þetta frekar, sagði hann.
Nýjar áskoranir héldu huga
prófessors Jónasar Hallgríms-
sonar síkvikum alveg fram á síð-
asta dag. Hann fann sér alltaf
eitthvað nýtt að fást við. Hóf
harmónikkunám að nýju 89 ára
eftir áttatíu ára hlé. Las vísinda-
rit á þýsku og handskrifaði upp
heilu ljóðabálkana í litla bók með
bleki og einstaklega fallegri rit-
hendi. Hann sótti bókbandstíma
og batt inn af stöku listfengi
bækur úr eigin safni en einnig
fyrir vini og vandamenn. Gömul
kokkabók móður minnar fékk
þannig slíka andlitslyftingu, var
dubbuð upp í glansandi leður.
Svo var hann þúsundþjalasmið-
ur, hefði lagt smíðar fyrir sig
hefði hann ekki orðið læknir vildi
hann meina. Fáir voru minnugri
en hann og fljótari að hugsa.
Romsaði upp úr sér vísum og
kvæðum á hinum og þessum
tungumálum, líka á latínu. Og
hann var góður við sína, óspar á
hrós og samgladdist innilega
þegar vel gekk, studdi sína nán-
ustu af rausnarskap. Þegar dótt-
ir okkar fór í nám til Parísar
varð hann svo spenntur fyrir
hennar hönd að hann sendi henni
sms á hverju kvöldi mánuðum
saman, eins og börnunum sínum
öllum, alltaf áður en hann fór að
sofa með hvatningarorðum og
upphrópunum og fjölmörg tjá-
merki (emojis) fylgdu en þau
voru eitt af því sem hann hafði
tileinkað sér með hraði á efri ár-
um og beitti fyrir sig óspart eins
og unglingur. Nú gengur allt vel
hjá þér og allt vel hjá mér, skrif-
aði hann henni kvöldið sem hann
kvaddi þennan heim. Og í kjöl-
farið komu mörg hjörtu og fánar
og nokkrir broskallar.
Elsku tengdapabbi, megi allar
góðar vættir vaka yfir þér.
Þakka þér fyrir öll skemmtilegu
og andríku samtölin, fyrir hvatn-
inguna og stuðninginn og fyrir
hlátursköstin sem munu halda
áfram að bergmála í huga okkar
fjölskyldunnar um ókomin ár
ásamt minningunni um alla þína
einstöku og margslungnu mann-
kosti.
Hrafnhildur Hagalín
Guðmundsdóttir.
Elsku afi minn, allra besti og
fyrsti vinur minn. Ég er alveg
miður mín að þurfa að sætta mig
við það að þú sért farinn. Ég fæ
aldrei aftur að koma til þín,
heyra þig hlæja, spila á harm-
onikuna, tala þýsku í skíðaferð-
unum, segja mér sögur eða fara
með þér í búðina á laugardags-
morgnum. Þú keyrðir mig og
sóttir í leikskólann, skólann og
dans alveg þangað til ég fékk bíl-
próf sjálf, þá mátti ég fara að
keyra þig þangað sem þú vildir
fara. Þú gafst mér allt og svo
miklu meira en það. Þú gekkst
mér í föðurstað þegar ég fædd-
ist, komst þegar ég þurfti mest á
þér að halda, án þess að ég fatt-
aði það sjálf. Þú ólst mig upp,
gerðir mig að betri manneskju
með því að kenna mér svo margt
og vera svo góður við mig. Sam-
bandið sem við áttum var svo
sérstakt og gott og mér þykir
svo vænt um það. Ég kveð þig
samt sátt af því ég var svo hepp-
in að fá að hafa þig hjá mér. Ég
held líka að þú hafir alltaf vitað
hvað ég elskaði þig mikið, geri
enn og mun alltaf gera.
Magdalena.
Jónas
Hallgrímsson
- Fleiri minningargreinar
um Jónas Hallgrímsson bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
✝
Áki Jónsson
fæddist á Hjalt-
eyri við Eyjafjörð
4. júní 1938. Hann
lést á líknardeild
Landspítalans í
Kópavogi 19. jan-
úar 2022.
Foreldrar Áka
voru Jón Möller
Sigurðsson, f. 6.11.
1900, d. 2.11. 1982,
og Kristín Sveins-
dóttir, f. 29.9. 1903, d. 24.8.
1982.
Systkini Áka eru í þessari
röð: Gísli Jónsson, f. 13.9. 1930,
d. 11.2. 2016, Erla Jónsdóttir, f.
4.10. 1931, d. 24.10. 2015, Sig-
urður Sveinn Jónsson, f. 7.1.
1941, Erla Valgerður Jóns-
dóttir, f. 12.9. 1948, d. 25.6.
2019.
Eiginkona Áka var Jónína Á.
Bjarnadóttir, kölluð Nína, f.
17.10. 1940, d. 10.1. 2008.
Börn þeirra eru: a) Bjarni
Þorvarður Ákason, eiginkona
Eva Dögg Sigurgeirsdóttir,
börn þeirra Bjarni Gabríel og
Viktor Áki, fyrir átti Bjarni
þrjár dætur, þær Áróru Huld,
Sædísi og Heklu, sonur Sædísar
er Atlas Nói. b) Jón Gunnar
Jónsson, eiginkona Valentina
Olivo, fyrir átti Jón
börnin Bergljótu
Busk og Baldur
Busk. c) Andri Áka-
son.
Áki flutti 12 ára
gamall frá Hjalt-
eyri til Reykjavíkur
þar sem hann bjó
alla tíð, en nú síðast
í Garðabæ.
Áki lauk námi
frá Loftskeytaskól-
anum og starfaði meðal annars
hjá Burroughs International í
Sviss og sá aðallega um við-
haldsþjónustu tölvukerfa fyrir
bandaríska flugherinn á Íslandi.
Áki starfaði einnig hjá H. Ben
og þjónustaði tölvukerfi í sjáv-
arútvegi og fyrir stórfyrirtæki.
Árið 1976 stofnaði Áki Aco
hf. og rak það til 1997 en þá
keypti Bjarni sonur hans fyrir-
tækið. Áki var síðar landvörður
í nokkur sumur víða um land.
Áki var virkur í félagsstarfi
og sat meðal annars í stjórn
Kiwanis auk þess sem hann var
virkur félagi í Oddfellow-
reglunni um áratuga skeið.
Áki verður jarðsunginn frá
Seljakirkju í dag, 28. janúar
2022, og hefst athöfnin klukkan
13.
Vorið er líklegast 1970 eða
kannski 1971. Ég er staddur á
planinu hjá Álftamýrarskóla baka
til Álftamýrarmegin. Við allur
bekkurinn erum að leik með
Ágústu kennara og út úr sólinni
stígur út maður, þ.e.a.s. hann var
með sólina í bakið og þegar hann
hallaði sér fram og hvíslaði að
kennaranum þá sá ég að þetta var
pabbi minn. Hann gekk að mér og
sagði: „Bjarni minn, við erum að
fara í ævintýri.“ Við fórum upp að
Elliðavatni og ég fékk flotholt
með rauðri Frances og besti dag-
ur lífs míns var mættur, fengum
12 fiska, 7 urriða og 5 bleikjur, og
sólin skein eins og alltaf þegar ég
Áki JónssonÁstkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
GRÉTAR FELIX FELIXSON,
Baugakór 1, Kópavogi,
lést þriðjudaginn 25. janúar á gjörgæslu-
deild Landspítalans í Fossvogi.
Guðlaug Þórs Ingvadóttir
Valgeir Júlíus Grétarsson Sigrún Jóhannesdóttir
Guðmundur Felix Grétarss. Sylwia Grétarss. Nowakowska
Ingi Örn Grétarsson
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæra
KRISTJANA RICHTER
píanókennari,
sem lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli
föstudaginn 21. janúar verður kvödd frá
Áskirkju mánudaginn 31. janúar klukkan 13.
Vinsamlega kynnið ykkur sóttvarnareglur þann dag.
Jarðsett verður í Fossvogskirkjugarði.
Aðstandendur
Elskulegur sonur okkar, bróðir og mágur,
KOLBEINN HLYNUR TÓMASSON
fv. sjómaður,
verður jarðsunginn frá Selfosskirkju
þriðjudaginn 1. febrúar klukkan 13.30.
Vegna sóttvarnaráðstafana verður
athöfninni streymt á vef Selfosskirkju.
Tómas Jónsson
Kristbjörn Hjalti Tómasson Jóhanna Ólafsdóttir
Sigríður Hulda Tómasdóttir Gunnar Árnason