Morgunblaðið - 11.02.2022, Side 24

24 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 11. FEBRÚAR 2022
✝
Magnús Þór
Geirsson fædd-
ist í Steinum undir
Eyjafjöllum 9. maí
1961. Hann lést á
líknardeild Land-
spítalans 29. janúar
2022.
Foreldrar hans
voru Geir Tryggva-
son frá Steinum, f.
1917, d. 2001, og
Þóranna Finnboga-
dóttir frá Neðri Presthúsum í
Mýrdal, f. 1927, d. 2006. Þau hófu
búskap í Steinum 1951 og eign-
uðust alls 12 börn. Systkini
Magnúsar Þórs: Eyjólfur Torfi, f.
6.1. 1949, d. 18.1. 1950; Eyjólfur
Torfi, f. 22.12. 1949; Kristín Guð-
rún, f. 1951; Tryggvi Einar, f.
1952; Kolbrún, f. 1954; Magnús, f.
4.12. 1955, d. 18.11. 1960; dreng-
ur, f. 13.12. 1957, d. 13.12. 1957;
Þórhildur Ragna, f. 1958; Jóhann
Axel, f. 1962; Finnbogi, f. 1963;
Guðlaug, f. 1965.
Eiginkona Magnúsar Þórs er
Margrét Erna Þorgeirsdóttir frá
Borgarnesi, f. 1967. Foreldrar
hennar eru Þorgeir Guðmunds-
son, f. 1949, og Rebekka Benja-
mínsdóttir, f. 1950. Börn Magn-
byggðu þeir bræður upp eina
stærstu blikksmiðju landsins.
Magnús varð verkstjóri og lagði
hart að sér í blikksmíðavinnu,
málefnum starfsmanna og
stjórnun fyrirtækisins. Magnús
hafði forystu um að ráða til
Stjörnublikks starfsmenn frá
Portúgal og ræktaði þar traust
vinabönd. Hann var áhugamað-
ur um knattspyrnu, spilaði með
liðum í sveitinni og síðar með
Þrótti í Reykjavík. Tengsl hans
við Portúgal gerðu hann að
stuðningsmanni Porto og hann
fór gjarnan á völlinn þar. Hann
studdi líka Liverpool í Englandi.
Hann lét sig miklu varða
framtíð barna sinna og vildi hafa
þau með sér. Ekki síst við bú-
skap og ræktun á fjölskyldu-
jörðinni Fornusöndum, þar sem
hann var í fararbroddi í ræktun
lands, sauðfjár og hrossa.
Magnús verður jarðsunginn í
Grafarvogskirkju í dag, 11. febr-
úar 2022, klukkan 15. Hlekkir á
streymi:
https://streyma.is/streymi/
https://www.mbl.is/andlat
Magnús verður jarðsettur í
Eyvindarhólum undir Eyjafjöll-
um.
úsar og Margrétar
eru: 1) Tinna Ósk,
blikksmiður og vél-
stjóri, f. 1989. Börn
hennar og Victors
Guerra eru Rebekka
Sól, f. 2007, og Mar-
grét Þórhildur, f.
2009. Eiginmaður
Tinnu er Andri Már
Jóhannsson, f. 1975.
Börn hans eru Ólöf
Birna, Andri Björn
og Ívar Breki. 2) Vilborg Inga við-
skiptafræðingur, f. 1993. Unnusti
hennar er Marteinn Gauti Kára-
son, f. 1994, barn þeirra er Bjart-
ey Vaka, f. 21.5. 2021. 3) Margeir
nemi, f. 1996. 4) Kolbrún Sóley
nemi, f. 1998. 5) Þorgeir nemi, f.
2003.
Magnús ólst upp í Steinum 4 og
gekk í skóla í Skógum. Hann
stundaði síðan ýmis störf, var
m.a. háseti á Bylgjunni VE þrjár
vetrarvertíðir í Vestmannaeyjum.
Hann lét ævinlega til sín taka í
sveitastörfum á sumrin. Lífsstarf
Magnúsar varð blikksmíði. Hann
starfaði um árabil hjá Blikki og
stáli, en gekk til liðs við Finnboga
bróður sinn í Stjörnublikki árið
1991. Með dugnaði og áræði
Fallinn er frá tengdafaðir
minn og vinur Magnús Þór Geirs-
son, Maggi Geirs eins og hann var
oftast kallaður. Langri baráttu
við illvígan óvin er lokið þrátt fyr-
ir hetjulega baráttu allt til síðasta
dags.
Ég kynntist Magga fyrir rúm-
um 20 árum þegar ég ákvað að fá
mér þægilega sumarvinnu í
Stjörnublikki. Þar tók á móti mér
hvass og beinskeyttur maður
með sterka nærveru. Hann talaði
aldrei í kringum hlutina og kom
hreint og beint fram, þetta feng-
um við strákarnir sem unnum hjá
honum oft á tíðum að reyna. En
þessi hreinskiptni hafði þau áhrif
að þú vildir ekki bregðast honum
og það ber vott um hve miklum
leiðtogahæfileikum hann bjó yfir.
Maggi var hjartað og sálin í
Stjörnublikki og átti hann í góð-
um persónulegum samskiptum
við viðskiptavini um allt land.
Ósjaldan var Maggi með kúnna á
spjalli í kaffistofunni að kryfja
þjóðfélagsmál, en þau voru hon-
um hugleikin eins og svo mörg
önnur mál sem hann hafði sterk-
ar skoðanir á. Skemmtilegast var
þó þegar stjórnmálafólk á röng-
um væng í pólitíkinni lét sjá sig
rétt fyrir kosningar. Þegar
Maggi var búinn að þruma yfir
það án þess það fengi rönd við
reist þá mundi það gjarnan
skyndilega að það þyrfti að vera á
einhverjum öðrum stað og lét sig
hverfa. Svona var hann Maggi,
sagði sínar skoðanir og oft með
hástöfum.
Stjörnublikk var hans annað
heimili, en þar var hann öllum
stundum og ekki óalgengt að sjá
hann standa við rilluvélina. Ég
hélt reyndar lengi vel að Maggi
væri sá eini í heiminum sem kynni
eitthvað á þessa vél því ef einhver
vogaði sér svo mikið sem að hugsa
um að fara í hana þá gat sá hinn
sami átt von á því að fá nokkur vel
valin orð í eyra.
Maggi átti í góðu sambandi við
starfsfólk sitt og þótti gott að
vinna hjá honum. Portúgalar eru
ríflega helmingur þess og gekk
Magga vel að eiga samskipti við
þá á einhvers konar íslensk-
ensku. Ef það dugði ekki til þá
bandaði hann höndum í allar áttir
og lét nokkur vel valin blótsyrði
fylgja með og þá skildu hann allir.
Ég hef stundum sagt að Maggi
hafi ekki verið fyrir viðkvæma.
Hann var harður og sagði skoð-
anir sínar umbúðalaust við hvern
sem er og bar ekki tilfinningar
sínar utan á sér. En Maggi var
hlýr, tilfinningaríkur og ávallt
reiðubúinn að rétta öllum hjálp-
arhönd. Fjölskyldan var honum
allt og sérstaklega var honum
umhugað um að börnum hans liði
vel og þau vanhagaði ekki um
neitt. Ég mun sakna reglulegu
símtalanna frá Magga þar sem
hann spurði út í Tinnu og börnin
og lagði lífsreglurnar ásamt góðu
spjalli. Fyrst og fremst mun ég
sakna góðs vinar sem reyndist
mér vel. Ég er þakklátur fyrir
góðar minningar sem munu lifa
að eilífu og ylja mér um hjarta-
rætur. Ég var lánsamur að eiga
Magga að. Hvíl í friði góði vinur.
Andri Jóhannsson.
Elsku bróðir, mágur og
frændi. Það er sárt að komið sé að
kveðjustund, kveðjustundinni
sem maður hefur vitað af lengi en
alltaf vonað að kæmi aldrei. Þú
sem varst sannarlega vinur vina
þinna, hjartahlýr og greiðvikinn.
það var okkar gæfa okkar að eiga
þig að.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama.
En orðstír
deyr aldregi
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum)
Við þökkum Magga fyrir sam-
fylgdina í lífinu og hugsum hlýtt
til þeirra stunda sem við fengum
að njóta saman.
Möggu, börnum og öðrum ást-
vinum Magga sendum við innileg-
ar samúðarkveðjur.
Guðlaug og fjölskylda,
Þórunn Sif og fjölskylda.
Það er óraunverulegt að elsku
bróðir sé farinn, aðeins sextugur.
Glíman við krabbamein hefur
verið löng og ströng. Bróðir ætl-
aði að sigra veikindin með æðru-
leysi og lífslöngun. Hann átti svo
margt eftir ógert og að njóta,
þegar styttist í starfslok. Maggi
var einn níu systkina sem komust
til fullorðinsára, við misstum þrjá
bræður á barnsaldri. Bróðir okk-
ar Magnús lést úr hvítblæði að-
eins fjögurra ára og Magnús Þór
var skírður í höfuðið á honum.
Foreldrar okkar byggðu um
sama leyti nýtt íbúðarhús á Stein-
um undir Eyjafjöllum og þar ól-
umst við upp við gott atlæti.
Bróðir varð strax ákveðinn og
sjálfstæður og var alla tíð. Hann
gat jú verið dómharður um menn
og málefni, oftast ef hann taldi
menn ekki leggja sig fram. En
undir niðri var hann mannvinur
og mikill vinur vina sinna. Þegar
bræður mínir Magnús og Finn-
bogi stofnuðu blikksmiðjuna
Stjörnublikk jukust samgangur
og samfylgd. Í framhaldi keypt-
um við jörðina Fornusanda undir
Eyjafjöllum. Finnbogi var höfuð
fyrirtækisins, Magnús var hjarta
þess og frábært starfsfólk í gegn-
um tíðina auðvitað sál þess. Þeg-
ar við hófum hobbíbúskap á
Fornusöndum varð bróðir allt í
öllu. Hann stjórnaði og réði, en
oft fékk hann vingjarnlegt sam-
þykki eftir á. Hrossarækt tengdi
okkur sérstaklega og við skröf-
uðum margt um það áhugamál.
Hann náði góðum árangri í rækt-
uninni. Ekki má gleyma þætti
Magga bróður í stórátaki Eyfell-
inga í uppræktun á Almenning-
um í Þórsmörk. Hjálpsemi hans
var einstök. Kraftur og dugnaður
Magga smitaði okkur sem dvöld-
um í sveitinni. Hans góða fjöl-
skylda stóð með honum í þessu
eins og öllu öðru.
Maggi dvaldi í sveitinni frá Co-
vidbyrjun fram á síðasta haust.
Það var honum mikil lífsfylling að
dvelja þar með Möggu og börn-
unum. Ég fór austur í sauðburð
sl. vor. Þá var elsku bróðir orðinn
veikari, en áhuginn á sauðfénu
leyndi sér ekki. Þá varð Maggi
einmitt sextugur. Í morgunsárið
9. maí fórum við ásamt fjölskyldu
hans upp á Eyjafjallajökul í
björtu og stilltu veðri. Útsýnið er
ógleymanlegt í allar áttir af toppi
jökulsins. Ég varð svo ánægður
að Maggi skyldi ná þessu þrátt
fyrir mikil veikindi. Þegar við
komum til baka urðu fagnaðar-
fundir og fjölskyldur okkar fögn-
uðu honum með veislu. Hér verð-
ur líka að nefna hjálpsemi og
vináttu vinanna mörgu í sveitinni
í veikindum hans.
Maggi var mikill gæfumaður í
einkalífi. Margrét kona hans stóð
með honum eins og klettur, sem
og börnin þeirra. Bróðir var ætíð
mikill fjölskyldumaður og mið-
punktur sinna nánustu og stór-
fjölskyldunnar. Fráfall hans er
okkur öllum mikill harmur og
systkini mín hafa beðið mig að
færa þakkir fyrir allt og allt.
Elsku bróðir, lífið heldur
áfram, en verður aldrei eins án
þín. Þú varst ekki bara bróðir, þú
varst einstakur vinur. Elsku
Magga, Tinna, Vilborg, Margeir,
Kolbrún, Þorgeir og fjölskylda,
megi Guð gefa ykkur styrk til að
takast á við þennan mikla missi,
minningin um einstakan mann
mun lifa. Samúðarkveðjur til ykk-
ar allra frá okkur Dagnýju, Davíð
Þór, Ingu Huld og fjölskyldu.
Meira á www.mbl.is/andlat
Tryggvi bróðir.
Maggi Geirs, eins og hann var
ætíð nefndur, varð að lúta í lægra
haldi fyrir illvígum sjúkdómi eftir
tólf ára hetjulega baráttu.
Lengi vel var haldið í vonina að
hann kæmist yfir þessi erfiðu
veikindi, því Maggi lét sem veik-
indin væru bara hluti af vinnunni
og á þeim skyldi tekið. Hann var
ekki maður kvartana og gerði líka
þær kröfur til annarra.
Maggi var mikill búmaður, í
frístundum sínum ásamt fjöl-
skyldunni á Fornusöndum, bú-
garði þeirra bræðra, lagði hann
grunn að góðri ræktun á bústofni
og sérstaklega á sauðfénu, sem
var hans ær og kýr.
Vinnudagurinn var æði oft
langur, oftar en ekki var farið
beint úr blikkinu og í sveitina og
unnið langt fram á kvöld ef ekki
fram á nótt.
Mér er minnisstætt þegar ég
lenti eitt sinn í heyskap með
Magga og bindivélin hnýtti ekki
sem skyldi, varahlutir voru ekki
til, en Maggi var ekki lengi að
leysa það mál, ég ætti bara að
keyra á eftir honum og flauta
þegar vélin sleppti úr hnýting-
unni. Í stuttu máli gekk þetta
bara vel og allir baggar vel hnýtt-
ir og pakkaðir að kvöldi dags.
Maggi lét verkin tala og honum
varð ekki haggað þegar hann var
búinn að ákveða eitthvað.
Þótt Maggi væri dálítið hrjúfur
á yfirborðinu var hann samt mjög
bóngóður og ætíð tilbúinn að
hjálpa ef til hans var leitað.
Þakklæti er efst í huga okkar
Kristínar þegar við kveðjum
Magga, hann mun ætíð lifa í
hjörtum okkar.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt,
þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta,
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo að margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Kæri mágur og bróðir, hvíl í
friði.
Innilegar samúðarkveðjur
elsku Magga og fjölskylda.
Ólafur og Kristín.
Það er erfitt að koma hugsun-
um sínum í orð á kveðjustundum
sem þessari og ég vildi óska þess
að kveðjustundin hefði komið
seinna. Maggi var besti frændi
sem ég hefði getað eignast og það
er skrýtið að hugsa til framtíð-
arinnar án hans.
Við Maggi áttum óteljandi góð-
ar stundir saman í gegnum árin
en hann byrjaði snemma að taka
mig með í sveitina. Það skipti
engu máli hvort hann hefði boðið
mér eða ég hringt til að spyrja
hvort ég mætti koma með, hann
sagði aldrei nei og var alltaf til í
að taka mig með. Ég beið alltaf
spennt eftir því að hann kæmi að
sækja mig, biðin gat stundum
orðið ansi löng því „ég er á leið-
inni“ gat verið mjög sveigjanlegt
hugtak hjá Magga en það skipti
engu máli. Þegar í sveitina var
komið nutum við svo lífsins, alveg
sama hvort við værum í ævin-
týralegum skreppiferðum, á
kjaftatörn í traktornum eða sitj-
andi í sófanum með snakk og
ídýfu fyrir framan sjónvarpið að
slappa af eftir langan dag.
Maggi var ákveðinn maður og
hafði fastmótaðar skoðanir sem
hann hikaði ekki við að deila með
öðrum. Við vorum ekki alltaf á
sömu skoðun en gátum verið
sammála um að vera ósammála.
Ég var svo heppin að fá að kynn-
ast mörgum af bestu hliðum
Magga í gæðastundunum okkar í
sveitinni og fyrir það er ég þakk-
lát. Þegar ég var yngri grínaðist
fjölskyldan oft með að Maggi
væri átrúnaðargoðið mitt en ég
átti það til að taka því sem hann
sagði sem heilögum sannleik og
svaraði þá foreldrum mínum með
„en Maggi frændi segir …“ ef ég
var ekki sammála þeim eða þeirra
skoðunum. Ef ég var mjög reið út
í foreldrana eða systur mínar
sagðist ég alltaf ætla að flytja til
Magga frænda og að minnsta
kosti einu sinni var ég stoppuð í
bræðiskasti neðst í götunni
heima, þriggja ára á nærfötunum
og í stígvélum með bakpoka á
bakinu með dúkkufötum og dúkk-
una sem fötin tilheyrðu í fanginu,
á hraðferð til Magga frænda.
Magga fannst þetta víst mjög
fyndið og flissaði í hvert skipti
sem sagan var sögð eftir það.
Allir sem kynntust Magga
geta verið sammála um að hann
var góð manneskja sem sýndi
væntumþykju sína í gjörðum
frekar en orðum. Hann var sterk-
ur persónuleiki, traustur og þol-
inmóður með mikinn húmor.
Fjölskyldan var honum mikilvæg
og hann var alltaf tilbúinn að gera
allt fyrir fjölskyldu og vini. Hann
var alltaf til staðar fyrir mig þeg-
ar ég þurfti á því að halda, engu
skipti hvort hann þyrfti bara að
hlusta á mig eða vera með mér en
Maggi var örlátur á tíma sinn og
kenndi mér svo ótalmargt og ég
er svo þakklát fyrir það.
Elsku Maggi takk fyrir allt. Ég
votta Möggu og fjölskyldu inni-
lega samúð mína.
Arna Rán Þ.
Guðlaugardóttir.
Maggi föðurbróður minn er
dáinn eftir margra ára baráttu
við krabbamein. Þó að ljóst hafi
verið í hvað stefndi síðustu mán-
uði þá er þetta samt svo óraun-
verulegt og erfitt að trúa að hann
sé farinn. Hann var okkur svo
kær, hans nánustu fjölskyldu sem
stóð þétt við bakið á honum sem
og systkinum hans, vinum og
kunningjum því hann snerti líf
svo margra á jákvæðan hátt.
Ég kynntist Magga vel í gegn-
um tíðina, þær voru ófáar ferð-
irnar með honum í sveitina, að
Steinum, sem voru farnar um
helgar og á sumrin í minni barn-
æsku. Síðar vann ég í Stjörnu-
blikki nokkur sumur á mennta-
og háskólaárunum. Maggi var
sérlega ósérhlífinn og bjóst við
því sama af öðrum – bæði í sveit-
inni og í vinnunni en hann hafði
einstaklega gott lag á fólki, hann
hafði alltaf hlý orð eða hönd yfir
öxlina þegar hlutirnir voru erfið-
ir, maður vann meira fyrir hann
en nokkuð annað. Hann átti auð-
velt með að ná til fólks á öllum
aldri, nokkuð sem ekki öllum er
gefið. Hann hafði svo góða og
þægilega nærveru. Það var alltaf
hægt að ræða alla mögulega hluti
við hann, bæði persónulega og al-
mennt, því þótt hann hefði vissu-
lega sterkar skoðanir á öllum
mögulegum hlutum þá bar hann
virðingu fyrir skoðunum annarra.
Sambandið minnkaði þau ár
sem við fjölskyldan bjuggum er-
lendis. Eftir að við fluttum heim
nutum við þess að heimsækja þau
Möggu að Fornu-Söndum, þar
var okkur alltaf vel tekið og auð-
séð hvað fjölskyldan undi sér vel í
sveitinni. Samtöl okkar voru ófá,
þá sérstaklega þegar meinið kom
svona endurtekið, en það var ekki
bara rætt um það, ósjaldan rædd-
um við um börnin okkar og maður
fann hvað hann var stoltur af
þeim öllum. Hann hélt líka í von-
ina til hins síðasta að það væri
alltaf hægt að gera eitthvað, lífs-
viljinn var mikill hjá honum.
En nú verða samtölin ekki
fleiri, söknuður okkar allra er
mikill, hann var tekinn alltof
snemma. Þetta verður þó erfiðast
fyrir hans nánu fjölskyldu en
minningin um góðan vin og
frænda lifir. Ég votta Möggu og
börnunum mína dýpstu samúð á
þessum erfiðu tímum.
Samúðarkveðjur frá okkur
Önnu, Kolbrúnu, Ásu og
Tryggva.
Geir Tryggvason.
Ég kveð í dag kæran vin sem
fallinn er frá alltof fljótt.
Magnús Geirsson var blikk-
smiður, bóndi og ræktunarmaður
sem undi sér best í sveitinni sinni
á Fornusöndum.
Sumir menn geta sagt hluti
sem aðrir geta ekki, Maggi var
einn þessara manna. Hann sagði
hlutina umbúðalaust á hreinni ís-
lensku. Fyrir nokkrum árum
sagði hann við mig: „Það er
skelfilegt að sjá hvað þú ert alltaf
illa ríðandi Sævar, það er best að
ég láni þér meri til þess að halda.“
Ég hélt merinni og fékk undan
henni einn af mínum traustustu
hestum. Þetta dæmi lýsir Magga
mjög vel. Hann var traustur vin-
ur sem alltaf var hægt að leita til.
Ég vil að leiðarlokum þakka
honum samfylgdina í gegnum ár-
in.
Möggu og fjölskyldunni allri
votta ég mína dýpstu samúð.
Sævar Kristjánsson.
Í dag kveðjum við Magnús Þór
Geirsson eða á Magga á Söndum
eins og hann var kallaður hér fyr-
ir austan. Hann féll úr þeim sjúk-
dómi er leggur alltof marga
snemma að velli. Hann tókst á við
hann af bjartsýni og þrautseigju.
Magnús Þór Geirsson
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma
og systir,
MARGRÉT EGGRÚN ARNÓRSDÓTTIR
viðskiptafræðingur,
lést mánudaginn 7. febrúar á líknardeild
Landspítalans.
Útförin verður auglýst síðar.
Arnór S. Árnason Marta María Skúladóttir
Margrét Laufey Arnórsdóttir
Skúli Snær Arnórsson
Emma Arnórsdóttir
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr
minningargreinum til birt-
ingar í öðrum miðlum nema
að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað get-
ur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skilafrestur
rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt
að senda lengri grein. Lengri
greinar eru eingöngu birtar á
vefnum. Hægt er að senda ör-
stutta kveðju, HINSTU
KVEÐJU, 5-15 línur.
Minningargreinar