Morgunblaðið - 02.05.2022, Blaðsíða 17

MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 2. MAÍ 2022
✝
Soffía Hrafn-
hildur Jóns-
dóttir fæddist í
Gunnhildargerði í
Hróarstungu 15.
ágúst 1939. Hún
lést 22. apríl 2022.
Foreldrar
Soffíu voru þau
Jón Sigmundsson,
f. 25. október
1898, d. 18. maí
1957 í Reykjavík,
bóndi í Gunnhildargerði, og
Anna Ólafsdóttir, f. 29. ágúst
1902, frá Birnufelli í Fellum,
húsfreyja. Soffía ólst upp í
Gunnhildargerði ásamt systk-
inum sínum, Margréti, f. 30.
maí 1927, d. 1988, Guðrúnu
Ingibjörgu, f. 18. október
1928, d. 2020, Sigmundi
Þráni, f. 5. október 1930, d.
2007, Þórunni Kristbjörgu, f.
28. maí 1932, d. 2021, Ólafi
Heiðari, f. 25. nóvember
1934, Sesselju Hildigunni, f.
4. nóvember 1936 og Jóndóru
Elsabetu, f. 25. maí 1947, d.
2007.
Þann 17. júlí 1971 giftist
Soffía Gunnþóri Bender, f. 28.
febrúar 1926, d. 4. maí 2015.
Dóttir Soffíu og uppeldis-
dóttir Gunnþórs er Guðrún
október 2009, Tristan Frið-
riksson, f. 9. október 2009, og
Mía Alexandra Friðriksdóttir,
f. 5. ágúst 2012. 2) Eva Dögg
Guðmundsdóttir, f. 1. apríl
1981. 3) Brynjar Freyr Guð-
mundsson, f. 11. maí 1985.
Soffía fór í Alþýðuskólann á
Eiðum og lauk gagnfræða-
skólaprófi þaðan.
Um tvítugsaldurinn hóf hún
störf hjá RARIK á Egils-
stöðum. Soffía flutti svo til
Reykjavíkur ásamt vinkonum
að austan árið 1961.
Soffía sinnti ýmsum störfum
eftir að hún kom til Reykja-
víkur, meðal annars hjá RA-
RIK og Rönning. Hún hóf
störf um 1973 sem bréfberi í
hlutastarfi hjá Póstinum. Hjá
Póstinum átti hún mjög far-
sælan feril. Henni var treyst
fyrir stjórnendastöðum hjá
fyrirtækinu, meðal annars
stýrði hún pósthúsinu í Mjódd
í mörg ár og seinna pósthús-
inu í Grafarvogi þangað til
hún lét af störfum.
Soffía vígðist í Alþjóðlega
frímúrarareglu karla og
kvenna árið 1975. Hún var
virkur þátttakandi í reglunni
allt til dauðadags. Hún tók
þátt í ýmsum uppbyggingar-
verkefnum innan reglunnar
og henni voru falin mörg
trúnaðar- og ábyrgðarstörf
þar.
Soffía verður jarðsungin frá
Grafarvogskirkju í dag, 2. maí
2022, klukkan 13.
Dóra Gísladóttir,
f. 9. september
1963, maki Páll
Snæbjörnsson, f.
25. mars 1962.
Börn Guðrúnar
Dóru og Páls eru:
1) Daði Snær Páls-
son, f. 3. febrúar
1988, og 2) Arna
Pálsdóttir, f. 19.
nóvember 1989.
Sonur Soffíu og
Gunnþórs er Jón Bender, f.
26. maí 1969, maki Guðrún
Ragnarsdóttir, f. 17. janúar
1971. Börn Jóns og Guðrúnar
eru: 1) Elísabet Soffía Bender,
f. 25. febrúar 1995, 2) Ragnar
Þór Bender, f. 26. nóvember
1996, unnusta Ragnars Þórs
er Embla Dís Haraldsdóttir, f.
20. febrúar 1999, sonur þeirra
er Daði Þór Bender, fæddur
23. janúar 2021, og 3) Sófus
Máni Bender, f. 26. apríl 2003.
Fyrir átti Gunnþór Guðleifu
Bender, f. 16. febrúar 1953.
Maki Guðleifar er Guðmundur
Aðalsteinn Gunnarsson, f. 6.
október 1947. Börn Guðleifar
og Guðmundar Aðalsteins eru:
1) Friðrik Örn Guðmundsson,
f. 21. ágúst 1976, börn hans
eru Óliver Friðriksson, f. 9.
Við kveðjustund er margs að
minnast um kæra tengdamóður.
Við höfum gengið saman í nær
fjörutíu ár og eðlilega margt verið
brallað. Soffía var töffari og tók
líka gjarnan að sér hlutverk
hörkutólsins í fjölskyldunni. Hún
kunni best við sig í leðurjakka og
gallabuxum og það breyttist ekk-
ert þó komin væri yfir áttrætt. Þá
var hún stórglæsileg þegar þurfti
að klæða sig í betri fötin. Ég á eft-
ir að sakna mjög okkar samveru-
stunda, alltaf gaman að setjast
niður og spjalla. Soffía hafði
sterkar skoðanir og var skemmti-
legt að rökræða við hana, hvort
sem það var um stjórnmál eða
önnur hugðarefni. Hún var vinnu-
söm og mikil fyrirmynd sinna af-
komanda, allt sem maður tekur
sér fyrir hendur skyldi vera vel
gert. Það hefur hún lært á sínum
uppvaxtarárum í Gunnhildargerði
í Hróarstungu þar sem lögð var
áhersla á að vera sjálfbjarga, ekki
upp á aðra kominn. Það var alltaf
gaman að koma á æskuslóðirnar
með Soffíu, nú síðast í júní í fyrra.
Þar þekkti hún hverja þúfu og gat
þulið fyrir okkur örnefni af mikl-
um móð.
Við kveðjum þig með trega, en
líka þakklæti og virðingu, alltaf
var fjölskyldan og hennar velferð
þér efst í huga. Vertu sæl elsku
Soffía.
Páll
Snæbjörnsson.
Þegar ég horfi til baka og
hugsa um Soffíu tengdamóður
mína þá var hún kletturinn í lífi
okkar. Hún var hörð af sér og
sýndi mikla seiglu. Ég man varla
eftir að hún hafi kvartað eða beygt
af, ekki einu sinni í erfiðum veik-
indum síðustu vikurnar. Þessi ein-
kenni má líklega rekja til tíðar-
andans.
Soffía fæddist í torfbæ í Hró-
arstungu austur á Héraði og bjó
þar fyrstu árin. Hún var næst-
yngst í stórum systkinahópi og
þurfti því að hafa fyrir athyglinni.
Hún tók ung virkan þátt í þeim
verkefnum sem þurfti að sinna,
bæði innanhúss en ekki síður úti-
verkum. Hún flutti til Reykjavík-
ur og var einstæð móðir þangað til
hún kynntist tengdaföður mínum,
Gunnþóri Bender. Til að byrja
með leigðu þau húsnæði og unnu
hart að því að koma undir sig fót-
um. Þau eignuðust sína fyrstu
íbúð þegar Jón maðurinn minn
var unglingur. Hún bar út póst í
öllum veðrum samhliða því að
sinna heimilinu, sem var alltaf
glæsilegt, enda lagði hún mikinn
metnað í tiltekt og þrif. Ég átti
ekki roð í hana á þessu sviði.
Soffía náði langt í lífi og starfi
og barðist við hinn karllæga heim.
Hún kleif metorðastigann innan
Póstsins og tók að sér ýmis
ábyrgðarstörf. Hún var stöðvar-
stjóri í Mjóddinni þegar ég kynnt-
ist henni fyrir 30 árum og sinnti
því starfi innan Póstsins út starfs-
ævina. Soffía var alltaf glæsileg og
klæddist yfirleitt jakkadrögtum í
vinnunni. Eitthvað sem var ein-
kennandi fyrir þær konur sem
náðu langt á þessum tíma. Utan
vinnu var hún skutlan sem eftir
var tekið í galla- eða leðurbuxum.
Hún komst á þann stað innan
Póstsins sem nánast einungis
karlar sinntu enda var hún vinnu-
söm og fékk það orð á sig að vera
mikill töffari. Þessu orðspori hélt
hún út lífið.
Soffía var með beittan húmor
sem féll vel að mínum. Við ferð-
uðumst mikið saman, hlógum og
spiluðum endalaust. Soffía gerði
miklar kröfur til fólksins síns, við
áttum alltaf að standa okkur vel
og helst að skila af okkur óaðfinn-
anlegu verki. Við Soffía áttum oft
langt og gott spjall um lífið og til-
veruna. Við tókumst líka á, eink-
um í tengslum við pólitískar skoð-
anir en þar vorum við ekki alltaf
sammála.
Soffía tók virkan þátt í lífi og
starfi barnanna minna og hefur
stutt okkur í gegnum súrt og sætt.
Hún var alltaf til í allskonar vit-
leysu með okkur. Áttræð hoppaði
hún til dæmis upp í hraðbát með
mér og Jóni á ferðalagi um Svart-
fjallaland. Þegar við komum að
kletti stutt frá landi fór hún fim-
lega upp úr vaggandi bátnum og
klifraði upp á klettinn þrátt fyrir
sjóveiki og lofthræðslu. Í kjölfarið
borðuðum við fisk við sjóinn og
nutum góða veðursins.
Soffía á stóran þátt í að gera
mig að þeirri konu sem ég er í dag.
Færa mig frá mjúkri og við-
kvæmri stelpu yfir í aðeins harð-
gerðari konu. Við mættumst því á
miðri leið þar sem hún lét í seinni
tíð smá saman undan hörkunni en
hélt þó fast í töffaraskapinn. Fyrir
hjálpina, húmorinn og samfylgd-
ina er ég henni endalaust þakklát.
Ég veit að Gunnþór tekur vel á
móti þér Soffía með opinn og hlýj-
an faðminn. Ég bið þig fyrir
kveðju.
Þín tengdadóttir
Guðrún Ragnarsdóttir
(Gunna).
Amma Soffía var algjört kjar-
nakvendi. Það komst enginn með
tærnar þar sem hún hafði hælana
í sjálfstrausti og óbilandi trú á eig-
in getu. Hún var nýjungagjörn og
frökk og alltaf tilbúin að takast á
við nýjar áskoranir og ævintýri.
Hún vílaði ekki fyrir sér að
ferðast til nýrra landa á síðustu
árum og fór meðal annars til Ung-
verjalands og Svartfjallalands á
áttræðisafmælinu, enda varð hún
aldrei gömul, það var bara fólkið í
kringum hana sem varð eldra og
eldra.
Fyrir nokkrum árum fótbrotn-
aði amma Soffía. Hún fór auðvitað
ekki til læknis strax heldur beið í
nokkra daga og varð svo öskureið
yfir því að vera komin í gifs og á
hækjur og þurfa þá að læra að
ganga á hækjum upp stigann
heima hjá sér. Reiðin rjátlaðist þó
fljótt af henni og við eyddum
mörgum góðum stundum saman
heima hjá henni þegar hún var
fótbrotin. Ég var að skrifa dokt-
orsritgerð og fékk að gera það
heima hjá henni í rólegheitum í
skiptum fyrir búðarferðir, hádeg-
ismat og kaffistundir saman. Við
áttum margar ljúfar stundir á
þessum sex vikum sem hún var í
gifsi. Amma sagði mér frá æsku
sinni, frá því hvernig það var að
flytja með vinkonum sínum frá
Egilsstöðum til Reykjavíkur og
frá ævintýrum þeirra þegar þær
leigðu saman kjallaraíbúð í Teig-
unum. Þetta voru dýrmætar
stundir sem bættust í minninga-
bankann, ofan á allar æskuminn-
ingarnar um pönnukökur og
kókópöffs ásamt sunnudagsmál-
tíðum með fjölskyldunni.
Elsku besta amma mín. Það er
erfitt að koma orðum að sorginni
við að missa þig svona hratt. Ég
vona að við sem eftir sitjum höld-
um í allar fallegu minningarnar
sem við bjuggum til saman. Ég
vona einnig að við tökum þína
bestu kosti okkur til fyrirmyndar,
trúum á okkur sjálf, töpum aldrei
lífsgleðinni og mætum nýjum
áskorunum með opnum hug.
Ástarkveðja,
Arna.
Okkur systkinin langar til að
minnast ömmu Soffíu. Amma var
hörkutól og einstaklega góð kona.
Hún rétti allaf fram hjálparhönd
og hugsaði vel um fólkið sitt. Hún
kenndi okkur líka ýmislegt um líf-
ið og tilveruna. Amma var hraust,
oft kaldhæðin og ákveðin en líka
hörkudugleg.
Áður en afi dó voru sunnudagar
bestir. Þá fórum við í mat til
þeirra. Amma tók glaðleg á móti
okkur með tuskuna á lofti en tusk-
an var hennar besti vinur. Hjá
ömmu og afa var ekkert bannað
og brölluðum við ýmislegt. Amma
var alltaf fljót að laga til eftir okk-
ur og afmáði jafnóðum allt kámið
og óhreinindin. Amma var einnig
snillingur í því að baka, pönnsurn-
ar hennar eru ógleymanlegar,
kornflexkakan, bananatertan og
jólabakkelsið. Nú er komið að
okkur að æfa þá takta og miðla
áfram.
Við komum til með að sakna
þess að fá ömmu í heimsókn, heim
eða í vinnuna til pabba. Þar rædd-
um við allt og ekkert. Ragnar Þór
bullaði stanslaust í ömmu og hún
skammaðist glettin yfir iðjuleysi
okkar, óreiðu og sóðaskap. Amma
var einnig alltaf vel til höfð og hún
hafði sterkar skoðanir á fatnaði.
Þegar hún mætti í mátun og mál-
töku í skólann til Elísabetar Soffíu
nöfnu sinnar hafði einn kennarinn
orð á því hversu sterkar skoðanir
hún hafði varðandi stíl á pilsi. Hún
vissir alveg hvað hún vildi og stóð
fast á sínu.
Amma fylgdi okkur einnig vel
eftir í íþróttum. Hún elti okkur frá
einu íþróttahúsi til annars og
fylgdist með okkur keppa um allt
land, á skautum, í fótbolta og
körfubolta. Einnig elti hún Sófus
Mána til Svartfjallalands á átt-
ræðisafmælinu og horfði á hann
spila með U-16 landsliðinu í körfu-
bolta. Amma fylgdi okkur vel eftir
í námi og gerði í því sambandi
miklar kröfur. Hún sætti sig aldr-
ei við lágmarksárangur.
Við vorum öll mjög góðir vinir
og munum við systkinin halda
áfram að búa til góðar minningar
fyrir okkur og hana. Við vitum
líka að hún geymir ánægjulegar
minningar um okkur og yljar sér
við þær hugsanir annað slagið
með afa. Amma hefur kennt okk-
ur hvað hlutirnir geta breyst
hratt. Því er mikilvægt að njóta í
botn og leggja sig fram með húm-
orinn að vopni.
Hér í lokin koma skilaboð frá
hverju okkar:
Elísabet Soffía: Amma það var
svo gott að heyra í þér á hverjum
föstudegi á meðan ég bjó úti og
enn betra að fá að halda samveru-
stundunum áfram eftir að ég kom
heim. Föstudagar verða alltaf
okkar dagar! Við ræddum allt
milli himins og jarðar. Ég skal
passa vel upp passann, peningana
og sólgeraugun eins og þú kennd-
ir mér. Njóttu með afa.
Ragnar Þór: „Í kvöld er gigg“,
mundu það elsku amma. Ég
treysti á giggið ykkar afa og tek
sjálfur nokkur með Daða Þór og
Emblu.
Sófus Máni: Ég var ótrúlega
heppinn seinasta sumar. Ég kom
daglega til þín í hádegismat og
spjölluðum við mikið saman. Ég
ætla að halda áfram að lifa eftir
gildunum þínum elsku amma,
njóta lífsins og leggja mig fram í
námi og starfi. Ég sakna þín.
Takk fyrir allar samverustund-
irnar okkar og við biðjum að
heilsa afa.
Þín elskandi barnabörn,
Elísabet Soffía Bender,
Ragnar Þór Bender og Sófus
Máni Bender.
Frímúrarasystir okkar, Soffía
Hrafnhildur Jónsdóttir, vígðist
inn í Alþjóðlega frímúrarareglu
karla og kvenna LE DROIT
HUMAIN þann 14. október 1975.
Á þeim 47 árum sem hún starfaði
var hún okkur reglusystkinum
sínum bæði fyrirmynd í allri fram-
göngu og leiðsögumaður í sið-
rænu starfi. Það voru sérstök for-
réttindi okkar sem hún vígði til
starfa að taka fyrstu skrefin innan
Reglunnar undir handleiðslu
hennar. Nærgætni hennar, um-
burðarlyndi, hlýtt viðmót og kær-
leikur til starfsins og hugsjóna
Reglunnar um mannréttindi og
virðingu setti mark á öll hennar
störf.
Soffía vígðist inn í Stúkuna Ými
nr. 724 en stóð síðan að stofnun
Stúkunnar Ljósafara nr. 1676 á
árinu 1997. Þar starfaði hún til
æviloka og var stúkunni alla tíð
mikill styrkur. Sveitungar hennar
á Austurlandi nutu einnig góðs af
elju hennar og virkni og var hún
reglusystkinum á Egilsstöðum
alla tíð trúr haukur í horni. Hún
vann og mikið og fórnfúst starf í
rekstri og utanumhaldi í starfsemi
okkar. Á ferli sínum hlaut Soffía
öll þau stig sem veitt eru innan
Reglunnar, þar með talið það 33.
sem hún vígðist á í París 2013. Á
öllum stigum sem hún starfaði á
var hún kjörin til ábyrgðar um
lengri eða skemmri tíma.
Soffía var óhrædd við að segja
álit sitt og vildi alla tíð standa vörð
um reglufestu og virðingu í störf-
um sínum og annarra. Það fól í sér
að hún sagði okkur óhikað til en
ætíð af fullri virðingu og með
hæfilegri þolinmæði því gjarnan
vildi hún að hlutirnir gengju vel,
skipulega og óhikað fyrir sig.
Það er stórt skarð fyrir skildi
og að leiðarlokum færum við
Soffíu þakkir og óskum henni
ljóss og kærleika á leið til hins ei-
lífa austurs. Fyrir hönd Alþjóð-
legrar frímúrarareglu karla og
kvenna LE DROIT HUMAIN,
votta ég afkomendum hennar,
ættingjum og vinum okkar inni-
legustu samúð. Minning um góða
manneskju og kæran vin lifir með
okkur.
Magnús M. Norðdahl.
Það var í janúarbyrjun er við
sátum í eldhúsinu hjá Soffíu og
ræddum lífið og tilveruna. Við
ræddum um hvort við ættum að
fara saman til Parísar í maí. Þá
sagði Soffía okkur að sér fyndist
hún ekki nógu hress, hún væri að
reyna að komast til læknis en
gengi hægt.
„En ég læt þá ekki komast upp
með að hitta mig ekki, hringi bara
nógu oft.“ París var sett á bið þar
til Soffía væri búin að hitta lækni
og fá lyf til að ná þessum ónotum
úr sér. En í mars kom skellurinn,
París yrði ekki skoðuð í vor.
Hún Soffía var sannur vinur
okkar. Við gátum leitað til hennar
með ýmsar spurningar og komum
með svör til baka. Hún var klett-
urinn sem við gátum svo vel
treyst á í hugleiðingum um lífs-
gátuna. Við áttum saman mjög
góðar og skemmtilegar stundir í
Fljótunum þar sem hún sagði
sögur því sagnamaður var hún
góður og mikið var hlegið. Meðal
annars sögur úr æsku sinni. Hún
var að austan og Austfirðir voru
nafli alheimsins í hennar huga þar
sem öll fegurðin er. Afkomendur
og ættingjar hennar voru hennar
stolt og þeim sinnti hún af alúð.
Aðdáunarvert hve vel hún hugs-
aði um Guðrúnu systur sína síð-
ustu misserin. Hún talaði oftast
um sig í þriðju persónu, en
kannski má segja að egóið væri
ekki til staðar í henni. Hún leið-
beindi með mýkt, skipaði aldrei
en var föst fyrir.
Okkar leiðir lágu saman fyrir
um 40 árum í alþjóðlegri frímúr-
arareglu karla og kenna, en þar
voru þær systur Margrét, Guðrún
og Soffía. Allt voru þetta skarp-
greindar konur frá Gunnhildar-
gerði í Hróarstungu. Við fengum
að njóta þess hve vel þær voru
lesnar og hve minnugar þær voru,
eins og alfræðiorðabækur. Við
sitjum eftir hnípnar og söknum
okkar góðu vinkonu sem vildi okk-
ur svo vel. Hún var seintekin og
kannski ekki allra því Soffía var á
margan hátt lokuð um sína hagi
og fór um með rólegheitum en
þegar vinaböndin voru bundin
voru þau órjúfanleg. Hún var
sannur vinur vina sinna. Við þökk-
um henni samfylgdina og biðjum
henni blessunar á nýjum slóðum.
Fjölskyldunni sendum við einlæg-
ar samúðarkveðjur.
Kristín Einarsdóttir,
Magnea Erludóttir.
Soffía Hrafnhildur
Jónsdóttir
Elskaður eiginmaður, faðir, tengdafaðir, afi
og nýlega orðinn langafi,
SÆVAR GUÐMUNDSSON,
áður Lyngmóa 13, Reykjanesbæ,
lést á Landspítalanum Hringbraut 26. apríl
síðastliðinn eftir langa baráttu. Útför hans
mun fara fram föstudaginn 6. maí kl. 12 í
Keflavíkurkirkju.
Adda Þorbjörg Sigurjónsdóttir
Þórdís Katla Sævarsdóttir Einar Þorsteinsson
Brynhildur Gugja
Sævarsdóttir
Ásmundur Steinþórsson
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi, sonur
og bróðir,
HELGI SIGURÐSSON,
bakari og einkaþjálfari,
Skipholti 50a, Reykjavík,
lést 23. apríl. Útför fer fram frá
Húsavíkurkirkju föstudaginn 6. maí kl. 14.
Aðstandendur þakka hlýhug og auðsýnda
samúð.
Birkir Þór, Linda Þuríður, Sigurður Atli, Elmar Leó,
foreldrar, tengdasonur, dótturdóttir, systkin og aðrir
aðstandendur
Elskuleg eiginkona mín, móðir,
tengdamóðir, amma og langamma,
HERDÍS EINARSDÓTTIR,
sem lést á Heilbrigðisstofnun Norðurlands
miðvikudaginn 27. apríl, verður jarðsett frá
Blönduóskirkju föstudaginn 6. maí
klukkan 14. Hægt verður að nálgast streymi frá athöfn á
www.mbl.is/andlat.
Jóhannes Þórðarson
Nökkvi og Íris
Snekkja og Hjalti
Ari Knörr og Berglind
barnabörn og barnabarnabörn