Morgunblaðið - 24.05.2022, Qupperneq 28

28 MENNING
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 24. MAÍ 2022
Smiðjuvegur 68, Kópavogi | S. 587 1350 | bifreidaverkstaedi.is
Allar almennar bílaviðgerðir
Helgi Snær Sigurðsson
helgisnaer@mbl.is
Útskriftarsýning BA-nema Lista-
háskóla Íslands í hönnun, myndlist og
arkitektúr, Verandi vera/ Being, var
opnuð á Kjarvalsstöðum á laugardag-
inn. Blaðamaður kíkti við degi fyrr og
tók púlsinn á nokkrum útskriftar-
nemum. Var fólk almennt á lokametr-
unum við uppsetningu verka sinna,
sumir þó búnir að öllu og farnir heim
að strauja útskriftarfötin.
Sýningin er á vef LHÍ sögð gefa
okkur aðgang að hugarheimi þeirra
sem dvalið hafa í Listaháskólanum
síðustu þrjú ár, að rækta sín hugðar-
efni við krefjandi aðstæður. „Ber-
skjölduð horfast þau í augu við sig
sjálf, umhverfi sitt og samfélag.
Ávextirnir eru eftir því áríðandi. Þeir
opna okkur nýja sýn og skilning á til-
veru okkar, tilgang og stefnu inn í
óskrifaða en skilyrta framtíð. Hér rík-
ir mikil mildi,“ segir þar en sýningin
stendur yfir til sunnudagsins 29. maí.
Sýningarstjórar eru Sara Jónsdóttir
og María Kristín Jónsdóttir, fyrir
hönnun og arkitektúr og Hildigunnur
Birgisdóttir fyrir myndlist.
Japanskir hugleiðslugarðar
Verk myndlistarnema eru að vanda
af öllu tagi og nokkrir þeirra voru
truflaðir og beðnir um að segja les-
endum Morgunblaðsins stuttlega frá
verkum sínum og hugmyndum.
Í einu horni salarins sem myndlist-
arnemar sýna í má sjá forvitnilega
innsetningu, dökkmálað tré umlukið
svörtum sandi. „Innblásturinn að inn-
setningunni kemur svolítið frá jap-
önskum hugleiðslugörðum. Í rauninni
er ég að velta fyrir mér tímaleysi,
þeirri tilfinningu þegar tíminn stend-
ur í stað. Hvernig kyrrðin geti líka
verið svolítið ógnvekjandi,“ segir
Victoria Björk Ferrell, höfundur
verksins. Blaðamaður segist hafa
haldið að verkið fjallaði um umhverf-
ismál, mengun og gróðureyðingu.
„Það er náttúrlega hægt að túlka það
þannig,“ svarar Victoria og að ungt
fólk hugsi almennt mikið um
umhverfismál. Fyrir henni sé mynd-
listin leið til að komast í burtu frá hin-
um ýmsu áhyggjuefnum, leið til að
einbeita sér að einhverju einu og
stunda endurtekningu. Þannig teng-
ist hún japönskum hugleiðslugörðum.
Á sjálfshatursströnd
Á gólfinu situr Laufey Björnsdóttir
og vandar sig við að líma saman lítinn
skúlptúr, sem lítur út fyrir að vera
blóm. Blaðamaður fær leyfi fyrir því
að mynda hana en biðst afsökunar á
trufluninni þar sem þetta er greini-
lega vandaverk. Það er góðfúslega
veitt og allt í góðu. Skammt frá má
sjá tvær ungar konur, sína hvorum
megin við vegg sem búið er að saga í
setningu, þannig að opið er á milli.
Þær eru að mála orðin að innan með
rauðum lit og þar stendur: „Elskaðu
mig á meðan ég legg mig á sjálfs-
hatursströnd“. Höfundur verksins er
Andrea Valgerður Jónsdóttir og
reynist hún vera önnur kvennanna.
Titill verksins er „Ég þarf frí“ sem
hún segir undanfara setningarinnar
sem skorin var út í vegginn. „Ég geri
oft verk þar sem ég segi fólki frá
leyndarmálum mínum á einhvern
hátt og nota mikið rauðan líka. Af því
ég tek viðfangsefnið innan úr mér,
langaði mig að taka bókstaflega innan
úr veggnum,“ segir Andrea kímin.
Rauði liturinn tengist líka því sem er
innan í okkur sem er auðvitað að
mestu blóðrautt.
Spenna, hreyfing og trúður
Í hinum enda hússins má sjá verk
fatahönnuða, grafískra hönnuða og
arkitekta. Blaðamaður staldrar við
fallega hönnun Fawencha Rosa sem
er á staðnum að leggja lokahönd á
þéttofna flík. „Verkefnið snýst um að
kanna nýja möguleika í áferð og form-
um með því að nota laser-skera,“ seg-
ir Fawencha og einnig sé hún að
kanna spennu milli efnis sem er teygj-
anlegt annars vegar og efnis sem er
það ekki. Verkefnið kallar hún
„Tension in Motion“.
Gína ein vekur forvitni. Á höfði
hennar er höfuðfat sem minnir á
höfuðbúnað hirðfífla á miðöldum.
Arna Inga heitir neminn sem á þessa
skemmtilegu hönnun. Hún segist m.a.
hafa sótt innblástur í gamla trúða og
líka gamla minningu. „Trúður bað
mig um að koma upp á svið og öskra í
hljóðnema. Það er fyrsta kvíðakastið
mitt, ég var lítil og þetta er gömul
minning,“ segir Arna og skal engan
undra að þetta sitji í henni.
Nemar í grafískri hönnun eru fáir á
staðnum þegar blaðamann ber að
garði. Tveir eru uppi í tröppu að líma
stafi á vegg. Einbeitingin er slík að
blaðamaður vogar sér ekki að trufla.
Vistþorp í Hvalfirði
Í þeim hluta salar, sem helgaður er
lokaverkefnum nema í arkitektúr,
hittir blaðamaður Sólveigu Maríu
Guðmundsdóttur. Hún segir nem-
endur hafa fengið það verkefni að
gera vistþorp í Hvalfirði. 13 ólíkar
nálganir má sjá á sýningunni og seg-
ist Sólveig hafa unnið með gömlu
hvalstöðina í firðinum. „Ég er að
breyta henni í sameiginlegan snerti-
flöt milli aðgerðasinna og vísinda-
manna. Ég breyti henni í andhverfu
sína og þess vegna heitir þetta And-
hverfa,“ útskýrir hún.
Kolbeinn Hringur Bambus er líka
að útskrifast úr arkitektúr og segist
hafa rannsakað sjónræn tengsl og
mikilvægi kunningjasambanda.
Hvernig birtist það í formi arkitekt-
úrs? „Þetta er unnið mikið upp úr
rannsókn á pólitísku landslagi í Hval-
firði og sjónrænum tengslum núver-
andi íbúa. Þorpið er í raun bara hann-
að og útfært út frá sjónrænum
tengslum og að skapa þessi kunn-
ingjasambönd til að skapa samheld-
inn, góðan og öruggan stað,“ svarar
Kolbeinn.
Útskriftarsýningin stendur yfir til
og með 29. maí og er aðgangur að
henni ókeypis.
Innsetning Victoria Björk Ferrell hugar að verki sínu.
Frí Andrea Valgerður að mála staf-
ina að innan í verkinu „Ég þarf frí“.
Einbeitt Laufey Björnsdóttir, ein BA-útskriftarnema LHÍ í myndlist.
Fatahönnun Fawencha Rosa að
leggja lokahönd á þéttofna flík.
Tengsl Kolbeinn Hugi Bambus við
lokaverkefni sitt í arkitektúr.
Að vera verandi vera
- Sýning á fjölbreytilegum lokaverkefnum BA-nema í hönnun, myndlist og
arkitektúr á Kjarvalsstöðum - Blaðamaður tók nokkra tali degi fyrir opnun
Arkitektúr Sólveig María Guðmundsdóttir við verkefni sitt.Vandaverk Orð á vegg í sýningarými grafískrar hönnunar.
Morgunblaðið/Helgi Snær