Morgunblaðið - 25.05.2022, Blaðsíða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 25. MAÍ 2022
✝
Hildigunnur
Sigrún Guð-
laugsdóttir fæddist í
Reykjavík 22. júlí
1972. Hún lést á
heimili sínu 7. maí
2022. Foreldrar
hennar voru Guð-
laugur Björg-
vinsson fv. forstjóri,
f. 16.6. 1946, d. 4.5.
2021, og Þórunn
Eyjólfsdóttir Haf-
stein kennari, f. 13.12. 1946, d.
12.4. 2012.
Systur Hildigunnar eru Ásta
Margrét, f. 8.9. 1965, Þórunn
Björk, f. 3.8. 1974, og Erna, f.
19.5. 1980.
Hildigunnur var í sambúð
með Hermanni Rafni Guð-
mundssyni en þau slitu sam-
vistum.
Synir Hildigunnar og Her-
manns eru Rafn Atli rafvirki, f.
5.8. 1998, og Ernir Atli, nemi í
Menntaskólanum í Reykjavík, f.
8.2. 2005.
Maki Rafns Atla er Halldóra
Dröfn Arnviðardóttir, f. 18.11.
2000.
Hildigunnur ólst upp í Breið-
holti og bjó þar alla
tíð.
Hún gekk í Hóla-
brekkuskóla og fór
þaðan í Fjölbrauta-
skólann í Breiðholti,
þar sem hún útskrif-
aðist sem stúdent
árið 1994. Hildi-
gunnur útskrifaðist
sem hjúkrunarfræð-
ingur frá Háskóla
Íslands árið 2006.
Á árunum 2016-2018 stundaði
hún nám í heilsunuddi í Fjöl-
brautaskólanum við Ármúla.
Hildigunnur starfaði lengst af
sem hjúkrunarfræðingur á
Borgarspítalanum í Reykjavík.
Hún var mikil íþróttakona og
hafði mikinn áhuga á hreyfingu
og líkamsrækt.
Einnig var hún efnileg sund-
kona og æfði sund með sund-
félaginu Ægi til margra ára.
Hún hafði yndi af því að
ferðast með strákunum sínum
til sólarlanda og njóta sam-
verustunda með þeim.
Útför Hildigunnar fer fram
frá Fella- og Hólakirkju í dag,
25. maí 2022, klukkan 13.
Við systur vorum óaðskiljan-
legar sem börn. Þú tveimur árum
eldri, framfærin, frjáls, leiðtoginn.
Ég leit upp til þín. Þú varst ófeim-
in, frökk og uppátækjasöm. Drif-
krafturinn í hverfinu. Þegar þú
fórst um hverfið eins og storm-
sveipur vissu allir krakkarnir að
enginn kæmist undan því að koma
út að leika.
Mamma sagði að læsa hefði
þurft herberginu þar sem ég svaf í
vöggu, svo mikinn áhuga hafðirðu
á mér, ungbarninu sem þar svaf,
að vöggunni hefði hvolft ef þér
hefði ekki verið haldið í burtu. Í
einni utanlandsferðinni tókst þú
upp á því að taka mig í sundtíma,
syntir með mig út í djúpu laugina,
en hvort sem þér var farið að leið-
ast eða ekki þá skildirðu mig þar
eftir. Mér til happs fylgdist Ásta
systir vökul með og hoppaði út í og
bjargaði mér. Önnur eftirminnileg
saga sem mig rámar í og hefur
skemmt fjölskyldunni er þegar við
vorum á Lignano, þú dróst mig að
lyftunni á hótelinu, leiddir mig
inn, ýttir á takkann og sagðir
bæbæ!
Við æfðum báðar sund um tíma,
þú varst mjög efnileg. Man hversu
fallega og tignarlega þú syntir
flugsund. Ég hafði ekki tærnar
þar sem þú varst með hælana.
Takk fyrir öll uppátækin. Takk
fyrir að vera við hliðina á mér í
uppvextinum. Takk fyrir sam-
fylgdina elsku systir. Þetta hefði
ekki verið eins skemmtilegt án
þín. Hvíl í friði!
Þórunn Björk.
Í dag kveð ég elsku æskuvin-
konu mína Hildigunni Sigrúnu
Guðlaugsdóttur. Leiðir okkar
lágu fyrst saman þegar við fjöl-
skyldan fluttum í Vesturberg í
Breiðholti fyrir um það bil 45 ár-
um. Við fjölskyldan bjuggum í
Vesturbergi 131 og Hildigunnur
og fjölskylda í Vesturbergi 121.
Þær voru fjórar systurnar, auk
Hildigunnar þær Ásta, Þórunn og
Erna. Við Ingunn systir lékum
endalaust með þeim og var ýmis-
legt brallað. Hildigunnur var fal-
leg ljóshærð stelpa, orkumikil og
uppátækjasöm. Hún elskaði að
leika og var litla gatan okkar alltaf
full af lífi með vinum okkar úr
hverfinu. Við lékum okkur í öllum
helstu barnaleikjum þess tíma,
jörðuðum litla fugla í móanum, og
skoðuðum heiminn með forvitnum
augum. Hildigunnur var dugleg í
skóla, mikill námsmaður og mikil
keppnismanneskja og elskaði að
spila hvers kyns spil. Hún var
meistari í alls kyns spurningaspil-
um og spilaleikjum.
Hildigunnur var mikil íþrótta-
kona og æfði m.a. sund með sund-
félaginu Ægi í Breiðholti. Hreyf-
ing var stór þáttur í lífi hennar og
á seinni árum var hún fastagestur í
World Class og sótti þar alls kyns
tíma. Það var alltaf líf og fjör í
kringum Hildigunni, svo ótrúlega
gaman að eiga hana sem vinkonu,
hún smitaði orkunni sinni og
gleðinni til svo margra. Hún var
fjörmikil og vildi alltaf hafa nóg
fyrir stafni.
Árið 2006 útskrifaðist Hildi-
gunnur sem hjúkrunarfræðingur
frá Háskóla Íslands. Starfið átti
vel við hana því hún var um-
hyggjusöm og nærgætin og þótti
vænt um fólk. Hún var hlý og góð
manneskja.
Hildigunnur og Hermann fyrr-
verandi sambýlismaður hennar
eignuðust tvo yndislega stráka,
Rafn Atla og Erni Atla.
Síðustu ár glímdi Hildigunnur
við erfiðan sjúkdóm, sjúkdóm sem
erfitt er að skilja. Hún gekk oft í
gegnum dimman dal og fallega
góða Hildigunnur kvaddi að lokum
hinn 7. maí sl.
Ég mun alltaf minnast elsku
vinkonu minnar með hlýju og
væntumþykju. Ég þakka henni
fyrir allar stundirnar sem við átt-
um saman þegar við vorum litlar í
einni krónu, á bruni í Bláfjöllum, á
rúntinum að kaupa ís, sumarbú-
staðaferðir í Vaðnesið, með strák-
ana okkar á Tenerife og yfir góðu
spjalli um daginn og tilveruna.
Yndislegu strákunum hennar
Rafni og Erni, systrunum Ástu,
Þórunni og Ernu, fjölskyldu henn-
ar og vinum sendi ég mínar inni-
legustu samúðarkveðjur.
Megi góður guð og englarnir
umvefja þig.
Hvíl í friði og góða ferð inn í
ljósið.
Ég elska þig.
Þín vinkona að eilífu,
Linda Ásgeirsdóttir.
Mínar fyrstu æskuminningar
eru frá okkur vinkonunum saman;
þið systurnar og við systurnar. Ég
yngst og þú þremur árum eldri.
Saman gengum við í gegnum lífið.
Stelpur að leika í Vesturberginu,
skólagangan í Hólabrekkuskóla,
unglingsárin í Breiðholtinu og síð-
an menntaskólaárin í FB. Við klár-
uðum svo stúdentinn, eignuðumst
kærasta og fæddum eldri strákana
okkar á sama árinu.
Seinna lá leiðin í háskólanám.
Þegar stutt var í útskrift hjá okkur
fæddust yngri strákarnir okkar
með einungis nokkurra mánaða
millibili. Ári síðar útskrifuðumst
við. Þá hófst nýtt skeið; vinna, fjöl-
skylda og þegar tími gafst ferðir
saman til útlanda. Að nokkrum ár-
um liðnum fór að bera á því að við
gengum ekki lengur sömu leið.
Hljóðlega tók líf þitt aðra stefnu.
Þú þráðir að komast á rétta braut
og reyndir allt til að ganga með
strákunum þínum gegnum lífið.
Við sem vorum í kringum þig
reyndum að hjálpa þér. Við reynd-
um allt en gátum að lokum ekkert
gert. Hildigunnur, elsku æskuvin-
kona mín. Ég vildi óska að við
hefðum getað gengið áfram sam-
an, það var svo margt sem við átt-
um eftir að upplifa í sameiningu.
Elsku Rafn Atli og Ernir Atli,
ég bið algóðan Guð að styrkja
ykkur á þessum erfiðu tímum. Ég
veit að mamma ykkar mun fylgja
og standa næst ykkur í gegnum
allt lífið. Nú hefur hún fengið frið
og er komin á bjartan stað. Elsku
Ásta, Þórunn og Erna, ég votta
ykkur, fjölskyldu ykkar og öðrum
ástvinum mína innilegustu sam-
úð.
Ingunn Ásgeirsdóttir.
Elsku fallega yndislega Hildi-
gunnur mín verður borin til grafar
í dag.
Það sem okkar vinskapur var
mér góður og dýrmætur. Við
kynntumst í hjúkrun í HÍ 2001 og
náðum fljótlega vel saman ásamt
hinum gömlunum og var stofnað-
ur saumaklúbbur sem við höfum
haldið reglulega. Ég fór á Hjarta-
deildina eftir útskrift en þú á Gigt-
ardeildina en eftir 1 ár ákvað ég að
færa mig yfir til þín. Við bara urð-
um að vinna saman, bestu vinkon-
urnar. Við unnum saman, fórum
saman í ræktina og alltaf einn
kaffibolli og spjall eftir pallatím-
ana sem við elskuðum.
Svo kom tíminn sem var ekki
góður og mjög sorglegur. Við fjar-
lægðumst, þú varst í þinni baráttu
og ég reyndi eins og ég gat að
hjálpa þér en sjúkdómurinn
stjórnaði. Þegar þér leið betur og
varst í góðum málum hafðir þú
samband og mættir í saumaklúbb-
ana. Það var svo gaman að sjá þig
þegar allt gekk vel, þú hafðir yndi
af því að tala um elsku strákana
þína sem þú elskaðir út af lífinu og
þú varst svo stolt af og þú bara
blómstraðir. Þá vorum við svo
ánægðar og vongóðar um að þú
værir búin að sigra sjúkdóminn en
því miður tókst þér það ekki, elsku
kerlingin mín.
Þó að okkar samband hafi verið
stopult síðustu árin, sem ég skrifa
eingöngu á sjúkdóminn, var alltaf
eins og við hefðum heyrst í gær
þegar þú hafðir samband.
Elsku vinkona mín með stóra
hjartað sem vildir allt fyrir alla
gera, ég gleymi þér aldrei.
Mínar dýpstu samúðarkveðjur,
elsku Rafn Atli, Ernir Atli og fjöl-
skylda. Guð gefi ykkur styrk á
þessum erfiða tíma.
Hvíldu í friði, elsku besta mín,
við sjáumst síðar.
Þín vinkona,
Guðný.
Ég hitti Hildigunni í fyrsta sinn
á göngum Bráðamóttökunnar i
Fossvogi. Við vorum á svipuðum
aldri, ég var á kandídatsárinu sem
kallað er, Hildigunnur í starfs-
námi sem verðandi hjúkrunar-
fræðingur. Þetta var í marsmán-
uði, í kringum vorstólstöður þegar
dagatalið gefur fyrirheit um
lengri og bjartari daga, það er
þessi birta sem ég kýs að minnast
í tengslum við fyrsta spjall okkar
Hildigunnar. Ég man ekki hvern-
ig samtalið æxlaðist, hún tjáði mér
að hún hefði unnið á leikskóla áður
en hún fór að nema hjúkrun og að
hún hefði annast tvo drengi sem
voru frændur mínir í föðurætt.
Síðan sagði hún mér sögu, stutta
sögu af afa mínum sem stundum
sótti afadrengina á leikskólann.
Þar talaði hún fallega um afa
minn, hljómar kannski ekki
merkilegt þegar maður rifjar
þetta upp mörgum árum seinna,
en litla sagan gladdi mig mikið,
svona gat Hildigunnur verið gef-
andi í samskiptum. Hún var góð
við sjúklingana sem hún sinnti,
hún var ósérhlífin og gekk fum-
laus til verka. Ég minnist þess að
hún var sérstaklega góð við þá
sem áttu erfitt og höfðu borið
skarðan hlut frá borði. Þar skynj-
aði maður að hún lagði skilning í
vogarskálina í stað þess að beita
einhliða áfellisdómi eins og ein-
faldara hefði verið. Það er með
þessum orðum sem ég kýs að
minnast Hildigunnar. Ég sendi
Rafni og Erni, öðrum fjölskyldu-
meðlimum og vinum mínar dýpstu
samúðarkveðjur.
Gott er sjúkum að sofna,
meðan sólin er aftanrjóð,
og mjallhvítir svanir syngja
sorgblíð vögguljóð.
Gott er sjúkum að sofa,
meðan sólin í djúpinu er,
og ef til vill dreymir þá eitthvað,
sem enginn í vöku sér.
(Davíð Stefánsson)
Guðmundur Gunnarsson.
Elsku frænka mín. Ég á svo
ótrúlega margar góðar minningar
um þig enda var Vesturbergið á
tímabili mitt annað heimili þegar
ég var yngri. Ég tók aldrei strætó
nema heim til þín og það var eina
leiðin sem ég kunni.
Ég man hvað þú treystir mér
vel og það hafði svo ótrúlega mikil
áhrif á sjálfstraust mitt svona ung.
Þú kenndir mér að vera ábyrgð-
arfull og passa dýrmætu strákana
þína, fyrst með hjálp annarra og
svo seinna alveg ein. Takk fyrir
þessa reynslu og þetta traust, það
gerði meira fyrir mig en þig hefur
grunað og hefur gert mig að þeim
karakter sem ég er í dag – þannig
munt þú alltaf eiga hlut í mér.
Ég man að þú hrósaðir mér svo
mikið ef ég tók smá til heima hjá
þér á meðan ég var að passa, sem
gerði mig svo glaða að ég tók alltaf
meira og meira til og fékk fleiri og
fleiri hrós og jafnvel stundum
launahækkun! Ég lít til baka núna
og sé hvað þetta var skemmtilega
gert hjá þér til þess að fá mig til að
vilja taka til fyrir þig án þess að þú
bæðir um það.
Ég man hvað þú hlustaðir á mig
af fullri athygli og einlægni. Ég
man svo eftir því þegar við lágum
uppi í rúminu þínu og ég var að út-
skýra fyrir þér landakort af Ís-
landi sem ég hafði lært í skólan-
um. Þú sýndir svo mikinn áhuga
og spurðir spurninga sem leiddu
til þess að ég fylltist eldmóði að
lýsa meira og meira fyrir þér. Ég
endaði svo á að fá 10 á prófinu
daginn eftir, alveg pottþétt þér að
þakka.
Ég man líka eftir prakkaranum
í þér og ég gleymi því ekki hvað
þið mamma hlóguð mikið að mér
eftir óhapp sem ég lenti í í vatns-
rennibrautagarðinum á Tenerife.
Ég hafði ekki mikinn húmor fyrir
því á þeirri stundu en vá hvað við
hlógum mikið saman seinna um
kvöldið.
Þú fórst allt of snemma úr þess-
um heimi en ég trúi því að núna
sértu komin á stað þar sem þú
finnur fyrir frið, ró og hamingju.
Takk fyrir traustið, takk fyrir
hrósin, takk fyrir ábyrgðina, takk
fyrir ástina og allt annað sem þú
gafst mér – ég mun aldrei taka því
sem gefnu. Hvíldu í friði elsku
frænka mín.
Rebekka Rún
Jóhannesdóttir.
Í dag er borin til grafar Hildi-
gunnur Sigrún Guðlaugsdóttir,
nágranni okkar og æskuvinkona
úr Efra-Breiðholti. Sterkur þráð-
ur var ávallt á milli okkar og minn-
ingar um barnæsku í raðhúsa/ein-
býlishúsabotnlanganum við
Vesturberg okkur sameiginlegar,
þar sem Hildigunnur ólst upp í
húsi nr. 121, Ingibjörg í nr. 125,
Arnar í nr. 133 og Davíð í nr. 151.
Breiðholtið var að slíta barns-
skónum eins og við og „botnlang-
inn“ okkar var frábært leiksvæði
fyrir tápmikla krakka en það var
Hildigunnur einmitt, full af orku
og lífi. Brekkan milli efra og neðra
Breiðholts var á þessum árum
gróðurlaus og enn verið að byggja
bílskúra í miðju botnlangans okk-
ar. Þegar þeir höfðu risið var til-
valið að nota þá við leik; í „yfir“ og
svo mátti fara í „brennó“ á gang-
stéttinni eða „eina krónu“ þar sem
ljósastaurinn beint fyrir neðan
húsið hennar Hildigunnar lék
gjarnan lykilhlutverk. Hún var
ávallt vinsæl og vildu allir hafa
hana í sínu liði enda var hún
hreystin uppmáluð og keppti m.a.
í sundi sem styrkti „skot“-höndina
enn frekar í „brennó“.
Við vorum jafnaldrar, öll fædd
1972 og deildum því umfram alla
hina krakkana í hverfinu að lenda
í sama bekk í Hólabrekkuskóla.
Hildigunnur var öflugur nemandi
og lagði metnað sinn í námið og
uppskar ríkulega. Einkunna-
spjöldin hennar skörtuðu eintóm-
um A-um og mætingin var full-
komin. Minningarnar eru margar
frá þessum tíma, sem má ylja sér
við á þessari kveðjustund.
Hildigunnur var glæsileg
stúlka, hjartahlý og skemmtileg.
Umhyggja í garð annarra var
henni eðlislæg og fylgdist hún vel
með sínum gömlu vinum, af ákefð
og einlægni.
Þegar fram liðu stundir fórum
við hvert sína leiðina í lífinu. Hitt-
umst ekki oft en þráðurinn hélt.
Árin liðu. Við fengum af því fréttir
að Hildigunnur hefði ratað ofan í
dimma dali. Hugsuðum til hennar
og gerum nú, að leiðarlokum,
kveðjum yndislega manneskju
sem var okkur samferða á mót-
unarárunum. Sonum hennar, öðr-
um ættingjum og nánum vinum
vottum við okkar dýpstu samúð.
Arnar Barðdal,
Davíð Logi Sigurðsson,
Ingibjörg Guðmundsdóttir.
Elsku fallega brosmilda og
hjartahlýja Hildigunnur er farin
og okkur langar að minnast henn-
ar í nokkrum orðum.
Árið 2001 voru nýinnritaðir
hjúkrunarnemar við HÍ smám
saman að kynnast. Tíu í þeim hópi
mynduðu fljótlega skemmtilega
fjölbreyttan hóp sem allar götur
síðan hefur haldið góðu sambandi.
Hildigunnur var ein af okkur í
þeim hópi. Geislandi falleg og
glæsileg með sitt stóra fallega
bros sem alla bræddi, smitandi
hlátur, nærvera hennar alltaf svo
þægileg. Glöð og kát, hvers manns
hugljúfi og mátti ekkert aumt sjá.
Næstu árin voru samveru-
stundirnar margar, bæði í skóla
og samlestri fyrir próf og alltaf
var mikið hlegið. Það var svo
skemmtileg tilviljun að hún og
Guðrún Svava voru samtímis á
fæðingardeildinni á lokaönninni.
Ekki í verknámi, heldur fæddu
þær báðar drengi sama dag, þá
Erni Atla og Pál Steinar.
Það voru síðan glaðir hjúkrun-
arfræðingar sem útskrifuðust
sumarið 2005 og upp frá því hefur
verið „hittingur“ hjá okkur
hjúkkusystrum nokkuð reglulega
og náinn vinskapur myndast.
Líf Hildigunnar var ekki auð-
velt síðustu árin og við vitum að
henni leið oft ekki vel. Hún mætti
samt alltaf í hitting þegar hún gat.
Við verðum eilíflega þakklátar
fyrir að hafa átt gott spjall við
hana þegar við hittumst síðast,
fyrir nokkrum vikum. Hún var full
tilhlökkunar til sumarsins og fyr-
irhugaðrar utanlandsferðar, stolt
af strákunum sínum og reyndi að
vera bjartsýn þrátt fyrir að glíma
við mikla erfiðleika. Þegar við
kvöddumst föðmuðum við hana
allar, það er gott að eiga það faðm-
lag í minningunni um þessa ynd-
islegu vinkonu okkar.
Skarð er fyrir skildi, við erum
slegnar og sorgmæddar yfir
skyndilegu og ótímabæru fráfalli
hennar.
Megi Guð geyma þig, elsku
Hildigunnur.
Við sendum Erni Atla, Rafni
Atla, systrum og fjölskyldum okk-
ar dýpstu samúðarkveðjur.
Patrycja, Ragnheiður,
Lilja Karitas, Kolbrún,
Gunnhildur, Guðrún Svava,
Guðný, Drífa og Árdís.
Hildigunnur
Sigrún
Guðlaugsdóttir
HINSTA KVEÐJA
Elsku systir. Ég veit
ekki hvar ég á að byrja eða
hvað ég get sagt. Mér
finnst ég tóm að innan af
söknuði. Ég á svo margar
góðar minningar um þig að
það myndi frekar passa í
smásögubók en hér. Ég
mun koma þessum minn-
ingum áfram til strákanna
þinna svo að þeir kynnist
þér eins og ég þekkti þig.
Ég sakna góðu, uppátækja-
sömu og skemmtilegu syst-
ur minnar. Ég elska þig.
Þín
Erna.
Elsku faðir okkar, tengdafaðir og afi,
KRISTMANN ÞÓR EINARSSON
húsasmíðameistari,
lést á hjúkrunarheimilinu Grund
sunnudaginn 22. maí.
Útförin fer fram í kyrrþey.
Guðný Þórunn Kristmannsd. Sigurjón Jóhannesson
Elísa Kristmannsdóttir Heimir Jóhannesson
Halldór Kristmannsson Bryndís Fjóla Jóhannsdóttir
Fanney Kristmannsdóttir Thor Talseth
og barnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
LILJA MAGNÚSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Eir föstudaginn
20. maí. Jarðsungið verður frá Háteigskirkju
fimmtudaginn 2. júní klukkan 13.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir en þeim sem vilja
minnast hennar er bent á Kristniboðssambandið.
Guðbjörn Baldvinsson Ingibjörg Sigurðardóttir
Lilja Baldvinsdóttir
Kristján Árni Baldvinsson
Magnús Þ. Baldvinsson Bettina Wilhelmi
Halldór Baldvinsson Katrín Garðarsdóttir
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn