Morgunblaðið - 22.08.2022, Síða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 22. ÁGÚST 2022
Það var mikið
áfall að fá fréttirnar
af skyndilegu frá-
falli Stefáns.
Ég var svo lánsöm að kynnast
Stefáni fyrir rúmum þrjátíu ár-
um, þar sem við vorum gift inn í
sömu fjölskylduna og áttum
margar og góðar stundir saman.
Okkar samband var svolítið
sérstakt og einlægt og mér er
það ólýsanlega sárt að hugsa til
þess að hafa Stefán ekki með
Stefán Rafn
Elinbergsson
✝
Stefán Rafn
Elinbergsson
fæddist 16. desem-
ber 1961. Hann lést
7. ágúst 2022.
Útför hans fór
fram 16. ágúst
2022.
okkur áfram, en
jafnframt er ég
þakklát fyrir að
hafa kynnst honum.
Hver á eftir að
hlæja og grínast
með mér eins og við
vorum vön að gera í
gegnum tíðina?
Það eru ekki
margir sem ég hef
kynnst sem hafa
nákvæmlega sama
húmor og ég, en þú varst einn af
þeim og það var alltaf tilhlökk-
unarefni að hitta þig. Það skildu
ekki alltaf allir af hverju við vor-
um að hlæja en yfirleitt vorum
við að gera grín hvort að öðru
eða seinheppni minni.
En við gátum líka talað saman
og verið alvarleg, þrátt fyrir að
það hafi alltaf verið stutt í grínið.
Þú gast sagt mér ýmislegt um
pabba minn sem enginn gat gert.
Þú varst fordómalaus og það var
hægt að tala við þig um allt.
Takk fyrir allt minn besti
„svifi“ og kæri vinur.
Elsku Lísa, Vaka, Heiðdís,
Freyr og allt ykkar fólk. Hugur
minn er hjá ykkur og ég votta
ykkur mína dýpstu samúð.
Hvíldu í friði.
Halldóra.
Við hjá Securitas kveðjum í
dag vinnufélaga og vin sem fall-
inn er frá. Stefán hóf störf hjá
okkur sem öryggisvörður árið
2006 og starfaði lengst af sem
vaktstjóri fyrir Securitas hjá
Landsbankanum. Stefán var
mjög vel metinn bæði af starfs-
fólki Securitas og Landsbank-
ans. Við Stefán unnum saman
frá því hann hóf störf hjá Sec-
uritas og náðum alltaf vel saman.
Við áttum fjölmörg samtöl gegn-
um árin, bæði í persónu og í
síma, og ræddum ýmis mál en
Stefán talaði mikið um fjölskyldu
sína og einnig slógum við gjarn-
an á létta strengi, en húmorinn
var aldrei langt undan. Varðandi
starfið þá var stutt í alvöruna
hjá Stefáni sem sinnti því af mik-
illi ábyrgð og var umhugað um
að öryggisgæslan sem hann og
vaktin hans sinnti væri til fyr-
irmyndar.
Það var okkur samstarfsfólki
þungbært að heyra af því þegar
Stefán lést, en hann var nýlega
farinn í sumarfrí og höfðum við
hist fyrir um viku og meðal ann-
ars rætt um hvað hann ætlaði að
gera í fríinu og fyllist ég þakk-
læti yfir því að hafa fengið að
eiga það samtal við Stefán. Þótt
söknuður og sorg sé efst í hjarta
og huga þá er Stefán kominn á
góðan stað og dvelur nú með
guðs englum. Við minnumst
Stefáns af hlýhug og sendum
fjölskyldu og vinum innilegar
samúðarkveðjur.
Fyrir hönd Securitas,
Ísleifur Árnason.
Minningarvefur á mbl.is
Minningar og andlát
Á minningar- og andlátsvef mbl.is getur þú lesið minningargreinar,
fengið upplýsingar úr þjónustuskrá auk þess að fá greiðari aðgang
að þeirri þjónustu sem Morgunblaðið
hefur veitt í áratugi þegar andlát ber að höndum.
Andláts-, útfarar- og þakkartilkynningar eru aðgengilegar öllum.
www.mbl.is/andlát
Minningargreinar
Hægt er að lesa minningargreinar,
skrifa minningargrein og æviágrip.
Þjónustuskrá
Listi yfir aðila og fyrirtæki sem aðstoða
þegar andlát ber að höndum.
Gagnlegar upplýsingar
Upplýsingar og gátlisti fyrir
aðstandendur við fráfall ástvina.
✝
Þorsteinn
Rúnar Þor-
steinsson fæddist
14. apríl 1945 á
Hellissandi. Hann
lést í Reykjavík
17. júlí 2022.
Foreldrar hans
voru Þorsteinn
Kristbjörn Þor-
steinsson, f. 27.
september 1917, d.
4. október 1982,
og Huldís Guðrún Annels-
dóttir, f. 27. apríl 1926, d. 30.
apríl 2015.
Systkini Þorsteins eru Unn-
ur, f. 1948, Annel Borgar, f.
1955, eiginkona hans er Guð-
rún Sigurðardóttir, f. 1962, og
Guðmundur Mjöllnir, f. 1960.
Með Valgerði Ragnars-
dóttur, f. 1947, eignaðist Þor-
steinn Lindu Waage, f. 1965,
eiginmaður Lindu er Jacob
Norrby, f. 1965.
Þorsteinn giftist 9. febrúar
1969 Ágústu Hafdísi Bárðar-
dóttur, f. 1944. Börn þeirra
eru Þorsteinn Örn,
f. 1977, Guðbjörg
María, f. 1979, og
Bára Hrönn, f.
1981. Barnabörnin
eru sex.
Fyrstu árin ólst
Þorsteinn upp á
Hellissandi með
foreldrum sínum
og systkinum en
þegar hann var
átta ára fluttist
fjölskyldan til Keflavíkur. Eft-
ir hefðbundna skólagöngu hóf
hann nám við Iðnskólann í
Keflavík, útskrifaðist þaðan
sem hárskeri árið 1971 og
vann við það stærstan hluta
starfsævi sinnar.
Einnig starfaði hann sem
hljóðfæraleikari og var einn af
stofnendum Félags harm-
onikuunnenda í Reykjavík. Að
auki stóð hann að útgáfu
blaðsins Harmonikunnar,
ásamt Hilmari Hjartarsyni.
Útför Þorsteins fór fram í
kyrrþey hinn 8. ágúst 2022.
Ávallt er þungbært að vera
tilkynnt fráfall gamals vinar.
Þorsteinn Þorsteinsson hár-
skerameistari féll frá hinn 17.
júlí síðastliðinn eftir að hafa
átt í stríði við andlegt heilsu-
far í nokkur ár. Við Steini,
eins og hann oftast kallaðist,
kynntumst í kringum árið 1977
þegar Félag harmonikuunn-
enda í Reykjavík var stofnað.
Hann var einn af hugsjóna-
mönnunum er þar komu við
sögu og þar með einn af stofn-
endunum. Harmonikan hafði
komist í umræðu manna á
meðal eftir alllangt doðatíma-
bil og kreppu. Steini lék á
harmoniku og var einnig góður
gítarleikari, hafði leikið með
ýmsum hljómsveitum lengi
vel, m.a. hljómsveit frænda
síns, Guðjóns Matthíassonar.
Ég og Steini urðum fljótt góð-
ir félagar, sem og konurnar
okkar, báðir fæddir í hrúts-
merkinu sama dag, hinn 14.
apríl. Við mættum á allar sam-
komur félagsins, böll og
skemmtifundi, jafnvel hjá öðr-
um félögum líka er fjölgaði óð-
um. Þegar sænski harmoniku-
snillingurinn Lars Ek kom
hingað til lands 1985 valdist
Steini til að ferðast með hon-
um um landið sem gítarleikari.
Það samstarf gekk snurðu-
laust og urðu þeir mestu mát-
ar og hældi Lars honum mjög.
Dellan sótti í sig veðrið eftir
heimsókn Lars, hann hvatti
okkur til að koma til Svíþjóðar
á heimsins stærsta harmonik-
umót í Ranseter, er var hin
mesta upplifun og góð upplýs-
ingagjöf fyrir verðandi móts-
haldara. Hugmyndaflugið tók
bakföll á ýmsum sviðum, kon-
urnar okkar reyndu ekki einu
sinni að stoppa okkur af, svo
sammála vorum við um að
hefja útgáfu tímarits um mál-
efni harmonikunnar. Vildum
ná til sem flestra er mundu
söguna og annarra aðila úr öll-
um landshlutum með minning-
ar úr fortíð og nútíð. Það
tókst, ásamt að fræða með efni
úr víðri veröld. Með útgáfu
blaðsins Harmonikan brutum
við blað í íslenskri tónlistar-
sögu, eins með harmonikumót-
in sem við stóðum að í Galta-
læk og Þrastaskógi frá
1987-’97. Á þessa samvinnu
bar aldrei skugga. Steini var
heiðarlegur, stóð 100% við sín-
ar skuldbindingar á öllum okk-
ar samvinnutíma. Settar voru
strangar reglur á mótunum
varðandi öryggi og umgengni
er aldrei var vikið frá. Fólk
tók því fagnandi sem og öðru
varðandi mótshaldið. Báðir
vorum við heiðraðir af SÍHU
fyrir þessi frumkvöðlastörf
okkar árið 2009. Árið 1988
gerðumst við félagarnir um-
boðsmenn fyrir SAM-harmon-
ikur, framleiddar að tilstuðlan
fyrrnefnds Lars Eks. Nokkrir
lögðu inn pöntun en aldrei
kom nikka. Steini hafði pantað
eina fyrir sig, hún kom eftir
óratíma, barning og tuð. Þessi
SAM-harmonika er þar með sú
eina þessarar gerðar í landinu,
hreinn safngripur, því verk-
smiðjan fór á hvínandi haus-
inn. Þorsteinn tók þátt í starfi
FHUR, s.s. í skemmti- og hóp-
starfsnefnd um tíma, sá um
nótnasafnið og lék í hljómsveit
félagsins til fjölda ára, lék á
dansleikjunum oftar en orðum
verður að komið, og var
sæmdur silfurmerki félagsins
á 25 ára afmæli þess. Auk þess
sem áður er sagt var honum
margt fleira til lista lagt, eins
og að semja lög, hann söng ef
svo bar við ásamt því að vera
góður penni. Ég votta mína
dýpstu samúð Ágústu og börn-
um þeirra, ásamt öðrum ætt-
ingjum og vinum.
Hilmar
Hjartarson.
Þorsteinn Rúnar
Þorsteinsson