Morgunblaðið - 30.08.2022, Síða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 30. ÁGÚST 2022
✝
Kjartan Jóns-
son fæddist á
Daðastöðum í
Reykjadal, S-Þing.,
4. júlí 1941. Hann
lést á Heilbrigð-
isstofnun Norður-
lands á Sauðár-
króki 18. ágúst
2022.
Foreldrar hans
voru Jón Kjart-
ansson, f. 28.11.
1894, d. 10.2. 1947, og Krist-
jana Sigvaldadóttir, f. 16.6.
1900, d. 3.9. 1949. Systkini
Kjartans eru Hólmfríður Þór-
unn Jónsdóttir, f. 1943, og hálf-
bróðir sammæðra Karl Krist-
jánsson, f. 1937, d. 1995.
Kjartan giftist Ingibjörgu
Stefánsdóttur, f. 4.5. 1939, d.
28.1. 2015, frá Hlíðarenda í Ós-
landshlíð. Synir þeirra eru: 1)
Jón Einar, f. 31.10. 1968, bóndi
á Hlíðarenda í Óslandshlíð.
Sambýliskona hans er Rósa
Emilsdóttir, f. 25.10. 1973, hún
á tvær dætur. 2) Halldór Hlíð-
ar, f. 25.10. 1972, sjómaður,
giftur Steinunni Huldu Hjálm-
arsdóttur, f. 22.9. 1974. Börn
þeirra eru Hrafnhildur Ósk, f.
4.12. 1997, Laufey Harpa, f.
20.5. 2000, Kjartan
Hlíðar, f. 13.4.
2005, og Hulda
Þórey, f. 10.9.
2007.
Kjartan stund-
aði nám við smíða-
deild Héraðsskól-
ans á Laugum
veturinn 1956-
1957. Á árunum
1958-1966 vann
hann hjá Geir
Gunnlaugssyni og Kristínu
Björnsdóttur í Eskihlíð sem
ráku búskap í Lundi Kópavogi,
þar sinnti hann öllum almenn-
um landbúnaðarstörfum. Árið
1966 hóf hann búskap á Hlíð-
arenda ásamt eiginkonu sinni
með blandað bú. Þau hættu bú-
skap 2005 og fluttu á Sauð-
árkrók. Hann sinnti ýmsum
nefndarstörfum þar á meðal við
sóknarnefnd Viðvíkurkirkju og
sat lengi í stjórn Búnaðarfélags
í sinni sveit. Hann sá um bók-
hald fyrir nokkra bændur úr
sinni sveit svo lengi sem hann
hafði heilsu til.
Útför Kjartans fer fram frá
Sauðárkrókskirkju í dag, 30.
ágúst 2022, kl. 14. Jarðsett
verður í Viðvíkurkirkjugarði.
Elsku pabbi, okkur langar að
skrifa nokkur orð um þig. Þegar
við hugsum til baka eru það bú-
störfin sem fyrst koma upp í hug-
ann. Þú varst mikill bóndi, sinntir
dýrunum af mikilli natni og alúð.
Hreinlætið og snyrtimennskan
var alveg einstök hvort sem það
var í kringum dýr, hús eða vélar.
Öll heyvinnutæki voru þrifin upp á
haustin, bónuð og sett inn í véla-
skemmu til vors. Margar góðar
stundir áttum við í fjárhúsunum
meðan við biðum eftir að kindurn-
ar borðuðu heyið sitt, þá lágum við
upp í hlöðu í myrkrinu og sögðum
sögur. Þegar þú varst í stjórn
veiðifélagsins þá fórum við nokkr-
um sinnum í seiðasleppingartúra
með þér, þessar ferðir lengst inn í
Hjaltadal með Sigga heitnum á
Skúfsstöðum voru svaðilfarir í
okkar augum enda ekki háir í loft-
inu þá. Oft spiluðum við á veturn-
ar og var það olsen olsen og borð-
vist sem voru vinsælust. Ekki var
nú ólagið á girðingunum hjá þér,
þú sinntir þeim vel og hélst því
áfram í mörg ár eftir að þú hættir
að búa, varst alltaf tilbúinn að
renna í sveitina og hjálpa til eftir
að þið mamma fluttuð á Sauðár-
krók. Þú varst í gjaldkerastörfum
í nokkrum félögum og sinntir því
af nákvæmni, minnisstætt var
þegar þú varst að fara í inn-
heimtutúra fyrir þrjú félög í einu
og þá varð að hafa þrjú veski svo
allt væri í röð og reglu. Þú varst
með þeim fyrstu í sveitinni sem
eignaðist tölvu og var það náttúru-
lega til að sinna bókhaldi og það
gerðir þú alveg fram að síðustu
stundu. Ekki var til það verk sem
talað var um að væri leiðinlegt, þú
gekkst í verkin og vannst þau af
gleði og skyldir aldrei eftir verk til
næsta dags og hvað þá til að láta
þau bíða fyrir einhvern annan.
Skapgerð þín var einstök og mun-
um við varla eftir reiði eða fýlu og
snúast minningarnar frekar um
jákvæðni og réttlæti. Alltaf þegar
einhver kom í heimsókn varð við-
komandi að koma í kaffi og fá með
því, ekki talandi um annað. Enda
bakaðir þú alltaf reglulega, tókst
slátur, bjóst til lifrapylsu og settir
í súr. Eftir að þú hættir að búa
fylgdist þú vel með hvað væri að
gerast á bæjunum, hvernig sauð-
burðurinn gengi, hverning mjólk-
aði, hvort það væri búið að reka á
fjall eða byrjað að slá og hvernig
lömbin væru. Þú fylgdist vel með
hvað barnabörnin voru að gera og
passaðir uppá að þau fengju kakó
eða ís þegar þau komu í heimsókn.
Þú varst nú ekki mikið fyrir knús-
in en maður fann að þér þótti
virkilega vænt um þína nánustu
sem og aðra sem þú umgekkst.
Minning um góðan faðir lifir.
Hvíldu í friði.
Halldór Hlíðar og
Jón Einar.
Elsku besti afi okkar.
Okkur langar að þakka fyrir
allar stundirnar okkar saman og
rifja upp góðar minningar. Við
minnumst þess hve notalegt var
að vera hjá ykkur ömmu á Hlíð-
arenda. Á hausti hverju voru tekn-
ar upp kartöflur og var þá aðal-
sportið að fá að sitja í vagninum
hjá nýuppteknu kartöflunum á
meðan þú keyrðir heim á trak-
tornum. Það var allt svo snyrtilegt
hjá ykkur og eftir mjaltir var ekki
farið úr fjósinu nema stígvélin hjá
öllum væru vel skrúbbuð. Alltaf
var jafn spennandi að fara með
þér í bíltúr á grænu súkkunni því
þar leyndist nefnilega góðgæti.
Það var alltaf til blár Opal og síðar
grænn Opal sem við gæddum okk-
ur á saman.
Okkur þykir vænt um þær
hefðir sem þú hélst í nú í seinni tíð.
Það var árlega sumar grillveislan
og skötuveislan á Þorláksmessu
þar sem sami kjarninn kom sam-
an. Borðuðum góðan mat og að
sjálfsögðu var boðið upp á ís og
ávexti eftir matinn.
Þær eru margar ógleymanleg-
ar minningarnar og gætum við
lengi talið þær upp. Það verður
skrítið að geta ekki kíkt í morg-
unkaffi til þín um helgar í Hlíð-
arkoti eins og við gerðum svo
gjarnan.
Í bænum okkar, besti afi
biðjum fyrir þér
að Guð sem yfir öllu ræður,
allt sem veit og sér
leiði þig að ljóssins vegi
lát’ þig finna að,
engin sorg og enginn kvilli
á þar samastað.
Við biðjum þess í bænum okkar
bakvið lítil tár,
að Guð sem lífið gaf og slökkti
græði sorgarsár.
Við þökkum Guði gjafir allar
gleði og vinarfund
og hve mörg var ávallt með þér
ánægjunnar stund.
(Sigurður Hansen)
Hvíl þú í friði elsku afi.
Þín barnabörn,
Hrafnhildur Ósk, Laufey
Harpa, Kjartan Hlíðar og
Hulda Þórey.
Kjartan Jónsson
✝
Þórarinn Ósk-
arsson fæddist
í Reykjavík 10. júní
1945. Hann lést á
gjörgæsludeild
Landspítalans 17.
ágúst 2022.
Foreldrar hans
voru Þórhildur Þó-
arinsdóttir, hús-
freyja í Reykjavík,
f. 17. september
1918 á Teigi í
Vopnafirði, d. 3. janúar 2015, og
Óskar Emil Guðmundsson, f. 27.
september 1920 í Reykjavík, d.
17. september 1982. Systkini
Þórarins eru Guðjón Óskarsson,
f. 1950, Snjólaug Soffía Ósk-
arsdóttir, f. 1954, og Ragna
urðsson, börn þeirra eru: a)
Petra Marín, f. 2014, b) Nóel
Ingi, f. 2017, c) Kaja Þurý, f.
2022. 2) Berglind, f. 1964, barn
hennar er Loftur Guðmundsson,
f. 2000. 3) Loftur, f. 1969. Eig-
inkona Lofts er Helga Ingibjörg
Gunnarsdóttir, f. 1985, dætur
þeirra eru: a) Guðrún Eva, f.
2010, og b) Emma Sólveig, f.
2013.
Þórarinn (Tóti) ólst upp á
Grettisgötu og gekk í Miðbæj-
arskólann. Flutti síðan með fjöl-
skyldu sinni í Háagerði í Smá-
íbúðahverfinu í Reykjavík.
Hann var lærður símvirki og
starfaði lengst af hjá Símanum
sem símvirkjameistari og síðar
sem kerfisfræðingur hjá bæði
Símanum og Ansa. Hann stofn-
aði einnig sitt eigið hugbúnaðar-
fyrirtæki, Emco Software,
ásamt systursyni sínum.
Útför Þórarins fer fram frá
Laugarneskirkju í dag, 30.
ágúst 2022. kl. 13.
Fanney Ósk-
arsdóttir, f. 1960.
Þórarinn kvænt-
ist eiginkonu sinni
Þorbjörgu Jós-
efsdóttir (Obbu) 1.
september 1981.
Þorbjörg lést 7.
janúar 2015. Þor-
björg átti þrjú börn
fyrir, en þau eru: 1)
Steen Johansson,
börn hans eru: i) Ei-
ríkur Gísli, f. 1983, eiginkona
Eiríks er Fanný Margrét
Bjarnadóttir, dætur þeirra eru:
a) Guðrún María, f. 2012, b)
Margrét Obba, f. 2016. ii) Magna
Ýr, f. 1989, sambýlismaður
hennar er Pétur Friðrik Sig-
Öðlingurinn Tóti er fallinn frá.
Bróðir ætlaði nú bara að fara í
góða viðgerð og koma betrum-
bættur til baka, en það gekk ekki
eftir því miður. Stór og mikil að-
gerð tókst í sjálfu sér vel og
læknateymið gerði hvað það gat.
Hið stóra hjarta bróður okkar
vildi ekki með góðu móti fara í
gang á ný og Tóti kvaddi því
þennan heim tveimur dögum eft-
ir aðgerð. Hann fór æðrulaus,
bjartsýnn og spenntur í þetta
verkefni og sannfærði okkur hin
um að allt yrði í góðu lagi og tók
mestu áhyggjurnar frá okkur.
Þannig var Tóti. Gaf endalaust af
sér, en tók afar lítið pláss sjálfur.
Bóngóður með afbrigðum og ef
mann vantaði hjálp varðandi
tölvumál eða annað þá gat maður
sko leitað til Tóta tölvukarls sem
brást hratt og vel við. Var mætt-
ur nánast áður en maður var bú-
in að leggja símann á.
Hann var enda sjálfmenntað-
ur kerfisfræðingur og eldklár í
þeim efnum. Fylgdist vel með
nýjungum og vel með á nótunum.
Stofnaði sitt eigið hugbúnaðar-
fyrirtæki, Emco Software ásamt
Emil systursyni sínum og rak
þar til yfir lauk. Tók tölvuna með
á spítalann og stefndi á að svara
tölvupóstum eins fljótt og hann
gæti.
Tóti var með jafnaðargeð, svo
mikið reyndar að það eru fáir
sem hafa séð hann skipta skapi
um ævina. Alltaf boðinn og búinn
að aðstoða og redda málum.
Hann var mjög natinn við móður
okkar og sérstaklega eftir að fað-
ir okkar dó 1982. Hann var
reyndar natinn við allt sitt fólk
Tóti var orðinn 35 ára þegar
hann hitti Obbu sína (Þorbjörgu
Jósefsdóttur) og giftu þau sig í
fallegri athöfn í Fríkirkjunni í
Hafnarfirði. Í þeim ágæta bæ
hófu þau sinn búskap.
Þau Obba nutu lífins saman og
voru dugleg að ferðast, fara á
tónleika og aðra menningarvið-
burði.
Obba átti þrjú börn fyrir og
var Tóti til staðar fyrir þau.
Hann var einnig afar góður afi
barnabarnanna fimm og langafi
barnabarnabarnanna fimm.
Hann fékk því ekki einungis
hana Obbu sína heldur einnig sí-
stækkandi fjölskyldu sem hann
naut vel að fylgjast með í nálægð
og fjarlægð.
Í janúar 2015 missti Tóti bæði
Obbu sína sem og móður okkar,
en þær létust með stuttu millibili.
Þetta var virkilega erfitt tíma-
bil fyrir Tóta, en hann tók því af
æðruleysi eins öðru.
Hann bjó áfram á Laugateigi,
þar sem þau Obba höfðu skapað
sér fallegt heimili og bjó hann
þar einn þar til Guðjón bróðir
okkar fluttist til hans fyrir um
fjórum árum. Þeirra sambúð ein-
kenndist af gagnkvæmri virð-
ingu og bræðraást. Tóti var besti
og mesti stuðningsmaður Guð-
jóns bróður tyggjókalls og fylgdi
honum í því verkefni af natni og
alúð.
Við Stjáni vorum svo heppin
að hafa getað notið þess að eiga
gott samband við þá bræður í
seinni tíð. Elduðum saman, fór-
um á tónleika og hittumst við
ýmis tækifæri og nutum fé-
lagskapar hvort annars.
Örverpið, ég, var mjög heppið
í systkinahappadrættinu með
Tóta elstan, 15 árum eldri og svo
Guðjón og Snjólaugu. Við eigum
yndislegar minningar um góðan
bróður.
Tóti hefur einhvern veginn
alltaf verið til staðar og það er
tóm í tilverunni þegar Tóti minn
er farinn.
Blessuð sé minning þín, elsku
bróðir, og hafðu þökk fyrir allt.
Þín systir
Ragna.
Þórarinn, frændi minn og
jafnaldri, hafði í mínum huga
nokkra sérstöðu meðal föður-
skyldmenna minna. Hann var
öðrum fremur áhugasamur um
að safna og halda til haga mynd-
um og frásögnum af látnum ætt-
ingjum, sem tengja mátti ein-
lægu stolti hans af öllu sínu fólki.
Allt fas Þórarins einkenndist af
trausti, umhyggju og æðruleysi.
Það kom hvað skýrast í ljós þeg-
ar hann þurfti að takast á við ým-
is áföll. Þórarinn fylgdist mjög
vel með nýungum í tölvumálum
og var fljótur að nýta sér þau
tækifæri sem í þeim fólust við að
þróa sérhæfðan hugbúnað til
sölu á alþjóðavettvangi. Því
sinnti hann af aðdáunarverðri út-
sjónarsemi allt til loka. Það var
allltaf jafn ánægjulegt að hitta á
fólk sem hafði kynnst frænda
mínum í störfum hans, því að það
bar honum undantekningalaust
vel söguna. Samskipti okkar voru
nokkuð stopul en ævinlega mjög
gefandi og ég minnist þeirra með
hlýju og þakklæti. Ég votta nán-
ustu aðstandendum hans inni-
lega samúð mína við hið óvænta
fráfall frænda míns.
Sven Þórarinn
Sigurðsson.
Þórarinn
Óskarsson
Elsku amma
mín, hvað ég var
ótrúlega heppin að
fá ykkur afa inn í
líf mitt. Þið voruð
alltaf svo góð og tókuð mér eins
og ég var, jafnvel þó að ykkur
hafi ekki borið nein skylda til
þess. Það er alltaf sérstakt að
eiga bónus-ömmu, en að fá eina
sem er líka nafna þín fannst
Ásta Kröyer
✝
Ásta Kröyer
fæddist 17.
desember 1946.
Hún lést 16. júlí
2022.
Útförin fór fram
12. ágúst 2022.
mér alltaf ótrúlega
verðmætt. Ég man
alltaf hvað ég var
spennt að fá nýjar
handverksgjafir
frá þér og ég tel
mig heppna ef ég
kemst einhvern
tímann með tærn-
ar þar sem þú
hafðir hælana í
handverksgerð.
Lífið er ekki eins
án þín og ég held áfram að lifa,
hugsandi til ykkar afa og von-
ast til að þið væruð stolt af
mér. Skál fyrir þér elsku nafna
mín.
Ásta Rún.
Í örfáum orðum
langar mig að
minnast ömmu
minnar, ömmu
Nannýjar, sem hún var alltaf
kölluð af okkur systkinum. Þú
vildir gera allt fyrir okkur fjöl-
skylduna sem þú elskaðir mest
og hjálpa til með það sem þú
gast. Ég man hvað þú varst
stolt af því þegar ég gaf þér
langömmutitilinn og vildir sjá
og vita allt það nýja sem hún
Hrafney gerði. Þú hringdir
mörgum sinnum í viku sem ég
sakna svo mikið. Engin amma
frá Spáni er að hringja lengur
og spjalla og sjá Hrafney sina,
litla blómí, eins og þú kallaðir
hana oft, sem gaf þér svo mikla
gleði.
Takk fyrir allt elsku amma
mín, sem þú gerðir fyrir mig og
okkur.
Minning þín lifir í hjörtum
okkar og ég mun halda uppi fal-
legu minningu þinni og tala um
þig við Hrafneyju. Ég veit að
langamma og afi og Þórir bróð-
ir þinn hafa nú tekið á móti þér
með opin faðminn og veit ég nú
Þórný Kristín
Sigmundsdóttir
✝
Þórný Kristín
Sigmunds-
dóttir fæddist 11.
maí 1954. Hún lést
13. júlí 2022.
Útför Þórnýjar
fór fram 12. ágúst
2022.
að þið hafið sam-
einast á ný.
Hvíl þú í friði
elsku amma og
goða ferð til morg-
unlandsins.
Þín ömmustelpa
Alexandra Gná
ömmubarn.
Elsku fallega
amma mín, sem
átti allan heiminn skilinn.
Amma mín var númer eitt
stuðningskonan mín í einu og
öllu. Það sem ég sakna þess
mikið að spjalla í símann á
kvöldin og tala um lífið og til-
veruna. Það sem ég sakna
knúsanna þinna og kossanna
mikið. Nú eru samverustundir
okkar á jólunum heima, þar
sem þú drakkst kaffibollann
þinn, orðnar mér svo dýrmætar
minningar. Ég mun aldrei
gleyma því þegar þú byrjaðir
að starfa á frístundaheimilinu
mínu, sem ég for alltaf í eftir
skóla, og passaðir alltaf svo vel
upp á mig. Allar þær minningar
sem við höfum skapað held ég
fast í og mun aldrei gleyma, því
þær eru mér allt. Hvíldu í friði.
Elsku amma Nanný. Þar til
við hittumst aftur: Ég elska þig
endalaust, fallegi engillinn
minn.
Þín alltaf,
Natalía Ruth.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr
minningargreinum til birt-
ingar í öðrum miðlum nema
að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda
Morgunblaðinu greinar eru
vinsamlega beðnir að nota inn-
sendikerfi blaðsins. Smellt á
Morgunblaðslógóið í hægra
horninu efst og viðeigandi lið-
ur, „Senda inn minning-
argrein,“ valinn úr felliglugg-
anum. Einnig er hægt að slá
inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum
dögum fyrr (á föstudegi ef út-
för er á mánudegi eða þriðju-
degi).
Þar sem pláss er takmarkað
getur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skila-
frestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu
ekki lengri en 3.000 slög. Ekki
er unnt að senda lengri grein.
Lengri greinar eru eingöngu
birtar á vefnum. Hægt er að
senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur.
Ekki er unnt að tengja við-
hengi við síðuna.
Formáli | Minningargreinum
fylgir formáli sem nánustu að-
standendur senda inn. Þar
koma fram upplýsingar um
hvar og hvenær sá sem fjallað
er um fæddist, hvar og hvenær
hann lést og loks hvaðan og
klukkan hvað útförin fer fram.
Þar mega einnig koma fram
upplýsingar um foreldra,
systkini, maka og börn. Ætlast
er til að þetta komi aðeins
fram í formálanum, sem er
feitletraður, en ekki í minning-
argreinunum.
Undirskrift | Minning-
argreinahöfundar eru beðnir að
hafa skírnarnöfn sín en ekki
stuttnefni undir greinunum.
Myndir | Hafi mynd birst í til-
kynningu er hún sjálfkrafa not-
uð með minningargrein nema
beðið sé um annað. Ef nota á
nýja mynd skal senda hana
með æviágripi í innsendikerf-
inu. Hafi æviágrip þegar verið
sent er ráðlegt að senda mynd-
ina á netfangið minn-
ing@mbl.is og láta umsjón-
armenn minningargreina vita.
Minningargreinar