Morgunblaðið - 10.09.2022, Qupperneq 27

MINNINGAR 27
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 10. SEPTEMBER 2022
✝
Aðalbjörg Jak-
obína Hólm-
steinsdóttir fædd-
ist 21. janúar 1926
á Grjótnesi á Mel-
rakkasléttu. Hún
lést á hjúkrunar-
heimilinu Skjóli í
Reykjavík 29.
ágúst 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Hólm-
steinn Helgason,
kennari, sjómaður, útgerð-
armaður og oddviti sveit-
arstjórnar m.m., f. 5. maí 1893
á Kálfaströnd við Mývatn, d.
29. apríl 1988, og kona hans
Jóhanna Björnsdóttir, f. á
Grjótnesi 3. júlí 1901, d. 5. jan-
úar 2004.
Systkini Aðalbjargar voru
sex, í aldursröð: a) Björn Stef-
án, tvíburabróðir Aðalbjargar,
eiginkona hans var Jónína Ósk
Pétursdóttir. b) Helgi Sigurð-
ur, sambýliskona hans var
Jensína Stefánsdóttir, þau slitu
samvistir. c) Arndís Sigur-
björg, eiginmaður hennar er
Karl Jónsson. d) Jónas Maríus,
eftirlifandi eiginkona hans er
Edda Kjartansdóttir. e) Gunn-
ar Þór, eiginkona hans var
Guðrún Gunnarsdóttir. d)
brekkuskóla. Þar lauk hún
starfsævinni um sjötugt. Hún
tók þátt í nokkrum náms- og
kynnisferðum kennara á
starfsferlinum.
Þegar aðrir fóru að huga að
sumarleyfum og ferðalögum
fór Aðalbjörg að undirbúa
sumarvinnuna. Flest sumur
sjötta áratugarins fór hún
norður og annaðist matseld
fyrir starfsfólk á síldarsölt-
unarstöð fjölskyldunnar. Þeg-
ar því lauk fór hún og annaðist
matreiðslu í veiðihúsi við
Langá, síðan á sumarhótelun-
um á Skógum og þá á Laug-
arvatni.
Nokkrar sumarvertíðir sá
hún um og matreiddi fyrir
starfsmenn í hvalstöðinni.
Hún fór nokkur sumur sem
afleysingakokkur á milli-
landaskipum, í Miðjarðarhafið
og víðar með Víkurskipum og í
Ameríkusiglingar á skipum
Eimskipa.
Hún hafði alltaf sterkar
taugar til æskustöðvanna, m.a.
eignaðist hún hlut í jörðinni
þar sem hún fæddist. Þar var
æðarbúskapur.
Hún fór norður á hverju
sumri til stuðnings foreldrum
sínum og þegar þau féllu frá
keypti hún hús þeirra og hélt
áfram að fara norður á hverju
sumri á meðan heilsan leyfði.
Útför Aðalbjargar fer fram
frá Raufarhafnarkirkju í dag,
10. september 2022, klukkan
14.
Baldur, eiginkona
hans er Sigrún
Guðnadóttir.
Björn, Helgi og
Jónas eru látnir.
Aðalbjörg lauk
barna- og ungl-
ingaskóla á Rauf-
arhöfn og síðan
Héraðsskólanum á
Laugum í Reykja-
dal, vorið 1943. Í
Húsmæðraskólan-
um á Akureyri var hún vet-
urinn 1946-1947. Stundaði nám
í Húsmæðrakennaraskóla Ís-
lands, lauk þaðan prófi 1950.
Kennari við húsmæðraskól-
ann á Laugarvatni 1950-1951.
Hún kenndi matreiðslu á nám-
skeiðum hjá Húsmæðrafélagi
Reykjavíkur, á árunum 1951
og 1952, og sumarið 1952 var
hún með matreiðslunámskeið á
Laugarvatni. Á vorönn 1952
var hún kennari við Hús-
mæðraskólann á Ísafirði. Frá
ársbyrjun 1953 var hún fast-
ráðin kennari við húsmæðra-
skólann í Reykjavík, m.a. með
kvöldnámskeið í matreiðslu.
Um 1960 fór hún að kenna
matreiðslu og aðra hússtjórn
við grunnskóla, fyrst við
Vörðuskóla og síðar Hóla-
Hún Adda frænka, móður-
systir mín, varð 96 ára gömul og
átti að baki langt og viðburðaríkt
líf þótt síðustu árin rændu hana
minninu og heyrninni og héldu
henni fanginni í „Græna land-
inu“. Nú er hún búin að fá hvíld-
ina. Ég á um hana ótrúlega
margar minningar, flestar góðar
og sumar skondnar og ansi
margar tengdar mat. Adda var
að því leyti fyrirmynd að hún var
sjálfstæð og algjör meistara-
kokkur, enda vann hún sem mat-
reiðslukennari lengst af. Þeir eru
ótal munnarnir okkar afkom-
enda systkina hennar og annarra
ættingja og vina sem hún hefur
mettað í gegnum tíðina. Enginn
gerði eins góðar fiskibollur og
hún, og til marks um það sneri
hún stjúpsyni mínum sem taldi
sig ekki geta borðað fisk þar til
hann kynntist Öddu bollum.
Fyrstu árin ein með strákana
mína í Grænuhlíð kom ég oft
heim eftir langan vinnudag og
fann bakaðar brauðbollur snyrti-
lega lagðar í bakka og poka á
hurðarhúninum. Þetta var leið
Öddu til að sýna ástúð og Jónas
Hrafn og Elías Snær elskuðu
þessar góðu matargjafir. Í fjöl-
mörgum matarboðum gegnum
tíðina á Háaleitisbrautinni reiddi
hún fram gríðarleg býsn af góð-
um mat, jafnvel þótt við litlu
frændsystkinin kynnum nú ekki
alltaf að meta það þá. Eins og
þegar við helltum heilu glösun-
um af rækjukokteilum út um
svefnherbergisgluggann. Sem
unglingur fannst mér hún full-
ráðrík þegar hún lagði mér lífs-
reglurnar í Sjónarhóli hjá ömmu
og afa, en ég met margar af þeim
nú. Adda vildi vera stoð fyrir
okkur börn systkina hennar og
sýndi það í verki þótt stundum
gengi hún yfir strikið. Alltaf
fylgdist hún með og spurði frétta
sem var hennar leið til að halda
til haga að við þrifumst. Ég bý að
því að Adda frænka sýndi mér
mikla umhyggju, hún fór með
mér í ótal viðtöl um sveitir norð-
urhjarans í rannsóknum á hög-
um íslenskra bænda. Hún skott-
aðist með mér í berjamó og fékk
mig til að hjálpa til við kartöflu-
rækt við Korpúlfsstaði og sýndi
mér leynistaðinn sinn þar sem
hún tíndi villtan rabarbara í sult-
ur, svo fátt eitt sé nefnt. Einu
sinni ól hún upp innbrotsþjóf
sem villtist nótt eina á svefnher-
bergisglugga í blokkinni. Henni
fannst hann heldur ræfilslegur
svo hún mataði hann, kenndi að
borða súpu með reisn og vísaði
honum að lokum ákveðin á dyr.
Adda var ekkert blávatn, hún gat
verið ósveigjanleg í samskiptum
en eftir stendur að hún hefur
gætt lífið mörgum ómetanlegum
minningum. Nú fær hún hinstu
hvílu á æskustöðvunum hjá
ömmu og afa á Raufarhöfn, stað
sem var hjarta hennar næst alla
tíð. Hvíldu í friði elsku Adda mín.
Anna Karlsdóttir
og fjölskylda í
Stokkhólmi.
Í dag kveð ég hana Aðal-
björgu frænku mína eða Öddu
eins og ég þekkti hana ævinlega.
Hún kallaði mig ævinlega nöfnu
enda vorum við nöfnur, skírðar
eftir sömu Aðalbjörginni. Ég ólst
upp við það að þessi frænka mín
væri sérstök, enda var hún það.
Það var ekki fyrr en ég var kom-
in á fullorðinsár að ég kynntist
harmi þessarar frænku minnar,
sem átti enga afkomendur eða
maka á þeim tíma sem ég þekkti
hana. Hún hafði kynnst sorginni,
sorg þess sem finnur líf vaxa
innra með sér en fær aldrei að
upplifa það að sjá þetta sama líf
koma í heiminn og draga andann,
finna hvernig allt annað verður
hjómið eitt. Við sem verðum
þeirrar gæfu aðnjótandi að eign-
ast börn og fáum að halda í hönd
þeirra í stuttan tíma finnum að
þetta er lífið, tilgangurinn. Í þá
daga var ekkert til sem hét
áfallahjálp og held ég að frænka
mín hafi aldrei borið barr sitt eft-
ir þessa lífsreynslu. Lífsreynslu
sem varð í mínum huga til þess
að hún lenti í útistöðum við fólkið
sitt að ósekju, fólk sem hún hefði
gjarnan viljað hafa í sínu lífi.
Hún var þrátt fyrir allt frænd-
rækin og fannst gott að vita af
sem flestu sínu fólki. Mér var
hún alltaf góð, ég á margar góðar
minningar við matar- og köku-
borð frænku minnar og hlýlega
minnist ég þess hve hún passaði
að kaupa jólagjafir handa börn-
um mínum og pabba mínum,
bróður sínum, fram á síðustu ár
sín þegar hún var orðin of lúin
til að geta búið heima. Það var
oft uppspretta kátínu hvað kom
upp úr pökkunum en alltaf vissi
maður að gefið var af góðum
hug. Hún gat líka verið stór-
skemmtileg, orðheppin á þann
hátt að hún fór frjálslega með
merkingu orðtækja. Einhverju
sinni hafði hún lent í árekstri á
bíl sínum en henni þótti afar
vænt um alla sína bíla enda
táknuðu þeir frelsi hennar til að
setjast upp í bíl og keyra norður
á Sléttu þar sem hjarta hennar
sló alla tíð. Þegar hún lýsti sam-
stuðinu fyrir mér (og hún var án
vafa í órétti blessunin) sagði hún
manninn á hinum bílnum hafa
komið „í loftköstulum“ yfir hæð-
ina þar sem bílar þeirra skullu
svo saman. Þegar maðurinn
kom svo út úr bílnum til að ræða
við hana var hann „alveg á háu
sjöunni!“ Ég vænti þess að loft-
köst og háa c-ið hafi verið það
sem hún meinti en hitt var auð-
vitað miklu skemmtilegra. Til
eru góðar sögu af henni sem bíl-
stjóra, sögur af löngum röðum á
Miklubraut þar sem bíll hennar
var stopp og einhvern tíma var
bíllinn líka fastur í öðrum gír og
þannig keyrði hún langar vega-
lengdir … en þær verð ég að
láta öðrum eftir.
Elsku frænka mín, hvíldu í
friði. Takk fyrir allan matinn,
takk fyrir að hugsa til mín og
barnanna minna, takk fyrir allar
bollurnar og góðmennskuna sem
þú sýndir mér alla tíð.
Aðalbjörg Jóhanna
Helgadóttir.
Okkur systur langar að minn-
ast Öddu Hólmsteins eins og hún
var kölluð á okkar æskuheimili
með nokkrum orðum, en hún lést
á Skjóli í Reykjavík 96 ára gömul
í lok ágúst sl.
Margar minningar vakna þótt
samskipti hafi verið lítil mörg
síðastliðin ár og allar eru þær
góðar. Tenging okkar við Öddu
er í gegnum föður okkar heitinn,
Halldór G. Stefánsson, sem fór í
fóstur 10 ára til ömmu hennar og
afa, hjónanna Aðalheiðar Páls-
dóttur ljósmóður og Björns Stef-
áns Guðmundssonar, sem
bjuggu búi á Grjótnesi.
Sérstakt má telja hversu
mörg ungmenni af Sléttunni sem
voru fædd 1910-1930 sóttu
menntun suður. Þar á meðal var
Adda sem lærði til hússtjórnar-
kennara. Eftir að þau komu suð-
ur efldist sambandið og þau
fylgdust vel hvert með öðru og
heimsóttu á víxl. Væntumþykja
og stuðningur endurspegluðu
samskiptin alla tíð.
Adda kom oft í heimsókn til
okkar á Bugðulækinn til að vera
samvistum við foreldra okkar og
við heimsóttum hana á Háaleit-
isbrautina, þar sem hún hafði bú-
ið sér fallegt heimili með falleg-
um munum en stundum var
heldur þröngt um þá.
Adda var ekki bara menntað-
ur hússtjórnarkennari, hún var
líka snilldarkokkur og ógleyman-
leg eru stórglæsileg „köld borð“
sem hún útbjó í fermingarveislur
okkar systra. Í þá daga var
hjónarúmið tekið upp og sett nið-
ur í geymslu og inn var sett stórt
borð hlaðið kræsingum. Það var
hússtjórnarkennarinn Adda sem
átti heiðurinn af öllum réttum
sem þar voru á borð bornir.
Hafði móðir okkar, sem var sjálf
góður kokkur, ánægju og gleði af
því að taka þátt, aðstoða og læra
af.
Árið 1997 heimsóttum við
Öddu í hús hennar á Raufarhöfn.
Það var mjög gaman að koma til
hennar, hún höfðingi heim að
sækja og greinilegt hve vel hún
naut verunnar á Sléttunni.
Kærar þakkir fyrir samveru
liðinna ára, blessuð sé minning
Aðalbjargar Hólmsteinsdóttur.
Sigrún, Guðrún og
Bryndís, dætur
Emmu og Halla.
Aðalbjörg J.
Hólmsteinsdóttir
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
VIÐ ÞJÓNUM ALLAN SÓLARHRINGINN
Útfararþjónusta
í yfir 70 ár
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1800
www.hjarta.is
Minningarkort á
hjartaheill.is
eða í síma 552 5744
Elskuleg eiginkona mín, dóttir, tengdadóttir,
systir, mágkona, frænka og vinkona,
MARÍA GUÐMUNDSDÓTTIR TONEY
frá Akureyri,
búsett í Noregi og í Bandaríkjunum,
lést á Gjøvik sykehus í Noregi föstudaginn
2. september í faðmi fjölskyldunnar.
Ryan Gene Toney
Guðmundur Sigurjónsson Bryndís Ýr Viggósdóttir
Íris Guðmundsdóttir Espen O. Pedersen
Bjarki Guðmundsson Caspian, Tiril, Chloe, Sunny
Steve M. Toney Debbie M. Perez
ættingjar og vinir
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma,
stjúpmóðir, systir og mágkona,
HAFDÍS MAGNÚSDÓTTIR,
lést á líknardeildinni í Kópavogi
4. september. Útförin fer fram frá
Háteigskirkju föstudaginn 16. september
klukkan 13. Blóm og kransar eru vinsamlegast afþökkuð en
þeim er vildu minnast hennar er bent á líknardeild/Heru
https://www.landspitali.is/um-landspitala/stydjum-starfsemina/
minningarkort/
Helga Bryndís Kristjánsd. Jóhannes Kristjánsson
Andrea Líf, Stella Dís, Jóhannes Örn og Aron Leó
Ragnar Ingi Magnússon Fatou N'dure
Jóhanna Marteinsdóttir Smári Hilmarsson
Okkar ástkæri
SKARPHÉÐINN GUNNARSSON,
Naustabryggju 5, Reykjavík,
lést á hjartadeild Landspítalans
sunnudaginn 4. september.
Útförin fer fram frá Garðakirkju
fimmtudaginn 15. september klukkan 13.
Arndís Leifsdóttir
Jóhanna Skarphéðinsdóttir Gunnar Pálmason
Börkur Gunnarsson
Embla Rún Skarphéðinsdóttir
Jóhanna María Vignir Stefán Björn Karlsson
Íris Telma Ólafsdóttir Höskuldur Eiríksson
Svana Björg Ólafsdóttir Sæmundur Karl Aðalbjörnss.
Lilja Huld Ólafsdóttir Ómar Pálsson
og barnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐNÝ ERLA GUÐMUNDSDÓTTIR
píanókennari,
Lindasíðu 2, Akureyri,
lést 5. september. Útför hennar fer fram
frá Akureyrarkirkju mánudaginn 19. september klukkan 13.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Hollvinasamtök
Sjúkrahússins á Akureyri.
Sérstakar þakkir til starfsfólks gjörgæsludeildar SAK
fyrir hlýja og kærleiksríka umönnun.
Eyrún Halla Eyjólfsdóttir Örvar Sigurgeirsson
Ingunn Eir Eyjólfsdóttir Jón Arnar Emilsson
Guðmundur F. Eyjólfsson Hólmfríður Hulda Pálmarsd.
ömmu- og langömmubörn
Elskuleg eiginkona mín, móðir mín, dóttir,
tengdadóttir, systir og frænka,
HELGA ÞRÁINSDÓTTIR
læknir,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans í
Fossvogi þriðjudaginn 6. september.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju fimmtudaginn 15. september
klukkan 11.
Guðmundur Magnús Sigurbjörnsson
Iðunn Lilja Guðmundsdóttir
Þórdís Lilja Gísladóttir Þráinn Hafsteinsson
Sigríður Jónsdóttir Sigurbjörn Guðmundsson
Hanna Þráinsdóttir
Margrét Stefanía Gísladóttir