Morgunblaðið - Sunnudagur - 27.11.2022, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - Sunnudagur - 27.11.2022, Blaðsíða 12
12 VIÐTAL MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 27.11.2022 Erna MistYamagata við aðalbyggingu University College í London, sem Slade-lista- skólinn tilheyrir. getur blandað saman því sem þú sérð og því sem þú finnur og einhvern veginn skipulagt tilveruna í myndlíkingar. Og þú getur safnað saman svo miklu af táknrænum upplýsingum á tvívítt yfirborð sem áhorfandinn, eða sá sem horfir á verkið, innbyrðir strax. Mér finnst svo áhugavert að geta einhvern veginn miðlað þekkingu, eða tilfinningum, eða hugarástandi í gegnum myndir og einhvern veginn talað við fólk í gegnum málverkið.“ – Kemur þetta náttúrulega til þín eða þarftu að hafa mikið fyrir þessu? „Nei, ég held að verkin séu eðlilegt svar við því sem er að gerast í kringum mig. Þegar fólk lendir í einhverju, eða upplifir eitthvað, tala margir við vin sinn og segja honum frá því. En ég geri ekki mikið af því heldur fer frekar að skrifa um það eða mála það. Það er mín leið til að tjá mig. Þetta kemur kannski svolítið í staðinn fyrir að ræða málin við aðra. Sem er gott og slæmt en fyrst og fremst leið til að skrásetja veruleika sinn og einhvern veginn halda utan um sjálfsmyndina. Halda utan um hluti sem gerast, svolítið eins og sjónræn dagbók.“ Eins og að tala – Þarftu að hafa mikið fyrir því að mála? „Ég myndi segja að þetta væri náttúrulegt. Eins náttúrulegt fyrir manni og að skrifa dagbók, ef maður er vanur að skrifa dagbók. Ef maður vinnur í sjónlistum byrjar maður gjarnan ungur að teikna og draga upp myndir af því sem maður finnur eða sér. Og ég held að það sé svolítið eins og að tala. Þetta er visst tungumál. Sjónrænt tungumál sem maður lærir.“ – Þannig að það er ekki erfitt fyrir þig að skapa? „Nei.“ – Og hvað ertu lengi að mála myndirnar? „Það fer eftir því hvað þær eru stórar.“ – En sjálfsmyndin sem þú sýndir í Portfolio galleríi á Hverfisgötu (sjá ljósmynd hér fyrir ofan á síðunni)? „Hún tók svolítinn tíma vegna þess að þá vildi ég virkilega kafa ofan í smáatriðin í sjálfri mér. Það var sjálfsmynd en meira kannski stúdía á holdinu og andliti mínu en ákveðin upplifun. Þannig að hún tók meiri tíma. Vanalega tekur það skemmri tíma að mála myndir vegna þess að ég er að bregðast við einhverju og þarf að vera fljót að klára myndina áður en hughrifin af þeirri reynslu dvína og hverfa síðan.“ Þá verður myndin vond – Þú vilt ekki mála mynd sem þú ert hætt að hafa áhuga á? „Nei. Þá verður myndin vond, eða öllu heldur ósönn. Ég hef reynt það. Og í kjölfarið hef ég þróað með mér þessa áráttu að þurfa að klára hverja mynd eins fljótt og ég get, að ég megi ekki stoppa, og þá er ég líkleg til að missa úr máltíðir og svefn því ég verð að klára myndina. Því ef maður klárar hana ekki strax, þá klárar maður hana aldrei,“ segir Erna. Hún fylgir mér síðan í gegnum Soho-hverfið að neðanjarðarstöð og hverfur svo inn í svart- an leigubíl. Þokan í London, sem var ekki til fyrr en Turner málaði hana, hylur efri hæðir húsanna. Húmið ljósrák sker. Sjálfsmynd (2022) „Sú manneskja fann mig í gegnum annan safnara sem var rússneskur. Maður frá Rúss- landi sá verkin mín á netinu og hafði samband og vildi kaupa verk. Og vinur hans sem er líka safnari og býr í Hong Kong vildi líka kaupa verk. Það eru engin landamæri á netinu. Netið er einn stór markaður.“ – Hvað varstu gömul þegar þú byrjar að selja á netinu? „Ég var 19 ára þegar ég byrjaði að selja fyrir alvöru á netinu. Þar fór verðmyndunin á verkunum fram. Fólk var að bjóða í verkin eða spurði hvort það mætti kaupa verk fyrir tiltekna upphæð. Sem var kannski hærri en ég hefði ímyndað mér að ég gæti selt verkin mín á. Það skiptir líka máli hver safnar verk- unum þínum. Ef þú ert heppin/n mun safnari með mikið tengslanet kaupa verk eftir þig. Þá er það auðvitað honum í hag að nafnið þitt stækki og verð verkanna hækki, af því að þegar hann kaupir listaverk eftir þig er hann í raun að kaupa hlut í þér, sem er svolítið áhugavert líka. Sá aðili þekkir aðra safnara og þannig fer boltinn að rúlla. Ég held að málið snúist ekki um fjölda fylgjenda á samfélags- miðlum eða hversu mörg læk maður fær.“ Með einkasýningu í City – Hvað er fram undan? „Ég útskrifast eftir hálft ár og þá verð- ur útskriftarsýning. En áður verð ég með einkasýningu í Daniel Benjamin Gallery í City of London. Og í desember mun uppboðshúsið Phillips sýna tvö verk eftir mig í kringum listamessuna Art Basel í Miami en þar ætlar það að sýna blöndu af verkum þekktra og yngri listamanna. Að því loknu verð ég með sýningu í Los Angeles í mars, ásamt list- málurum frá Bandaríkjunum og Kína.“ – Hvernig kom það til? „Það kom þannig til að aðili frá galleríinu í Los Angeles sá verkin mín hjá Daniel Benja- min Gallery, þegar ég tók þátt í samsýningu þar síðastliðið sumar, og spurðist fyrir um mig. En síðasta sumar tók ég jafnframt þátt í samsýningu Cassina Projects í Mílanó.“ Vildi selja fleiri verk – Hvernig komstu í samband við Daniel Benjamin? „Daniel er mjög hrifinn af Slade-skólanum eins og margir galleríistar hér í London. Af því að þessi skóli hefur ákveðið orðspor. Svo margir listmálarar hafa komið úr þessum skóla. Daniel var að skoða skólann þegar ég var að mála og hann stoppar við básinn minn og fer að spyrja mig út í verkin mín og síðan förum við að tala saman og höfum gaman hvort af öðru. Svo spyr hann hvort hann megi kaupa verkið sem ég var að mála og spurði svo hvort hann mætti taka hin verkin og reyna að selja þau fyrir mig. Og síðan selur hann þau öll strax, sem var svolítið skemmti- legt, og spyr svo hvort hann megi halda áfram að selja verkin mín. Og þá verður hann listaverkasalinn minn. Ég er heppin að hafa kynnst honum svona snemma. Gerði það á fyrsta árinu hér í Slade.“ Margir að safna list – Eru margir að safna list hér í London? „Já. Listaverkamarkaðurinn hér er svo stór og alþjóðavæddur og aðeins þaklausari en á Íslandi.“ – Þaklausari. Er það ekki nýyrði? „Jú. Það er einn kosturinn við að tala tvö tungumál dagsdaglega að maður fer að blanda þeim saman og búa til orð sem eiga kannski ekki heima í tungumálinu en það er nýsköpun,“ segir Erna og brosir. Við göngum síðan yfir á The National Gall- ery en þar fer fram sýning á verkum Lucians Freuds. Öryggisgæsla hefur verið hert vegna mótmæla aðgerðasinna í loftslagsmálum – þeir hafa skvett vökva á þekkt listaverk, að vísu þau sem eru varin með gleri, og uppskor- ið heimsathygli fyrir. Það sem þú sérð og finnur Eftir sýninguna spyr ég Ernu hvers vegna hún heillist svo mikið af málverkinu. „Það sem heillar mig mikið við málverk- ið sem miðil er að það er einhvers konar röntgenmynd af upplifunum þar sem þú Erna við verk eftir Lucian Freud. Draumaborgin II (2022)

x

Morgunblaðið - Sunnudagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið - Sunnudagur
https://timarit.is/publication/1078

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.