Fjaðrafok - 15.12.1954, Qupperneq 8

8
Á afmælisdaginn hans Palla
Einu sinni var drengur, sem hét Pell ®g ar kallaður
Palli. Palli átti afmæli p. 25. maí, og í dag var 24. maí.
Palli var í sjöunda himni af kátínu og tilhlökkun. Mamma
hans var að baka tertur, kökur og fleira. Pabbi hans var
einhvers staðor að kaupa. afmælisgjöfina.
"Pabbi er að komaj" hrápaði Palli allt í einu og hljóp
á móti pabba sínum. Nu átti Palli að fara að sofa. Mamma
hans hjálpaði honum að hátta og lesa bænirnar sínar, og svo
fór hann að sofa. Hann sofnaði strax.
Þegar Palli vaknaði um morguninn, var mamma hans að koma
með kako og kökur. Mamma hans oskaði honum til hamingju með
lo óra afmælisdaginn. Svo fór Palli að klæða sig. Hann var
fljótur að'pví , og sv© fór hann fram til pabba og mömmu.
Pabbi óskaði honum til hamingju. Þau sögðu honum, að afmælis-
gjöfin væri framrai í gangi. Palli fór fram í gang að skcða
gjöfina. Hvað haldið pið, að pað hafi verið? Ekkert annað
en dýrindis reiðhóóll Palli hljóp inn til pabba cg mömmu og
kyssti pau fyrir. Hann spurði, hvort hann .mætti fara að
reyna að hjóla & pví. Þau leyfðu honum pað. Palli tólc hjólið
sitt út og fór að hjóla. Það reyndist vel.
Palli fór vel með hjólið sitt og átti pað lengi og lifði
bæði vel og lengi.
Jóhann Bergpórsson. Skrifað í október.
Sáttir drengir
o — — — — — o
Einu sinni var drengur, sem hát Nonni. Hann var sex
ára. Einu sinni sem oftsr fór hann út að leika sár. Hittir
hann pá vin sinn, sem hát Siggi. Þá sagði Siggi: nVið
skulum fara að sigla niðri á tjörn,'' ,'Já,,t sagði Nonni. "Eg
á nýjan hát inni." "Og ág líka.," sagði Siggi. "Nú komum við,"
"Já, pað skulum við gera.."
Svo fóru peir niður að tjörn. Þið hefðuð átt að sjá, hvað
Nonni var glaður með nýja bátinn sinnl Svo fóru peir að sigla.
Bátur Nonna skreið betur en bátur Sigga. Siggi varð reiður
yfir pessu og kastaði steini í bátinn hans Nonna, svo að hann
sökk. Þá varð Nonni afar reiður og barði Sigga og kastaði í
bátinn hans Sigga. Og hann fór á sömu leið og bátur Nonna.
Siggi varð afar reiður og fór úr sokkunum og skónum. Hann óð
út í tjörnina og náði í bátinn sinn, en hann kastaði bát Nonna
lengra út i tjörnina. Þá fór Nonni að gráta, en pá vorkenndi
Siggi Nonna og náði í bátinn hans.
Þá urðu beir sáttir hvor við annan. Þeir fyrirgáfu hvor
öðrum. Svo foru peir heim til sín. Nonni sagði pabba og
mömmu, hvernig hefði farið fyrir peim.
Og hármeð endar sagan mín.
Grétar Már Garðarsson. Skrifað í október.