Viljinn - 27.01.1969, Blaðsíða 22

endann í embættisnafni. Þar værirðu púlshestur að vinna
sjálfsögð skyldustörf, annars forkólfur og baráttuhetja. -
Það er öllu glæsilegra, finnst þér ekki?
Fjallkonan er okkur öllum innblástur x flekklausum tignar-
leik sínum. Snemma trúi ég hún felldi fjaðrirnar, tseki hún
að rífast í lokunartíma sölubúða eða ota tota sínum í sóknar-
nefndum og kvenfélögum. En viljir þú endilega ver formað-
ur skemmtinefndar. Eg skal jafnt kjésa þig og styðja, ef
þú telur þér lið f því. Þú verður afbragðs formaður. Það
er alveg áreiðanlegt.
Gamall alþýðufréðleikur ( niðurlag ).
Sum eru þau dýr, er seinna urðu til en önnur, löngu eftir
að guð skapaði heiminn, svo sem síðar má sjá. Þar á
meðal eru hundarnir. Þegar frelsarinn lifði hér á jörð,
kom hann eitt sinn þar, sem menn ráku fjárhép; var hann
latrækur og gekk þeim bæði seint og illa. Þá ték hann
grasvöndul og sneri millum handa sér. Úr gerðist hundur,
hjarðsveinunum til hjálpar. Þegar hundar leggjast eða sofa,
liggja þeir hringaðir að jafnaði, og er það vegna þess, að
lausnarinn sneri vöndulinn f hring, er hann skép.
Hxmdurinn er til margra hluta nytsamlegur. Vettlingar úr
hundsskinni eru évenju hlýir, og eins þeir sokkar og vettl-
ingar, er hundshár er haft saman við ull í. Hundafeiti er QQ
allra áburða bezt á gigt, mar, tognun, harðsperrur, hettu-
j