Landsmál - sep. 1947, Side 6

TÍMARIT UM LANDSMÁL
aukið verðþensluna með sívaxandi fjárveitingum. Ein
hin áhrifamesta aðgerð gegn verðþenslunni sem hægt
var að gera, var að setja sterkar skorður gegn fjáreyðslu
hins opinbera, meðan almenningur í landinu var með full-
ar hendur fjár.
Eg ætla ekki að þessu sinni að ræða um einstök atriði
í f járaustri þingsins en heildarþróunina má nokkuð marka
af eftirfarandi tölum um útgjöld rikissjóðs undanfarandi
ár. Þær tölur, sem merktar eru með stjörnu, eru útgjöld
áætluð í fjárlögum. Hinar eru samkvæmt rekstrarreikn-
ingi eða bráðabirgðaskýrslum:
1943 millj. kr. 92.7
1944 — — 124.3
1945 — — 143.2
1946 — — 173.1
1947 — — 214*
Auk útgjalda fjárlaga koma til greina ábyrgðarheim-
ildir þingsins hvert ár sem nema engum smáræðis fjár-
hæðum. Útgjöld ríkisins á þessu ári eru tíföld á við það
sem þau voru fyrir stríð. Ef útgjöldin hefðu hækkað, að
sama skapi og dýrtíðin, ættu þau að vera um 70—80
milljónir í stað þess að þau eru nú 214 millj. Það er aug-
ljóst að útgjöldin eru vaxin þjóðinni langt yfir höfuð.
Þessi útgjöld ákvað þingið fyrir aðeins sex mánuðum,
en samt mun það þegar komið á daginn, að erfitt verður
að inna þau af hendi. Ráðmennska þingsins hefir enga
afsökun og afleiðingarnar munu kveða upp harðan dóm
yfir verkum þess.
m.
Nýsköpunin og frnmkvtemd hennur.
Þjóðin átti um 570 milljónir kr. í erlendum innstæð-
um þegar ófriðnum lauk. Af þessari fjárhæð var Ný-
byggingarráði fengið til umráða 300 millj. kr., sem átti
6