Morgunblaðið - 05.05.1994, Page 38

Morgunblaðið - 05.05.1994, Page 38
38 FIMMTUDAGUR 5. MAÍ 1994 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ t Systir okkar og frænka, ÁSLAUG LOVÍSA GUÐMUNDSDÓTTIR, áðurtil heimilis í Templarasundi 3, andaðist á Droplaugarstöðum 3. maí. Fyrir hönd systra hennar og annarra skyldmenna, Erla B. Gústafsdóttir. t Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, SVAVAR BJÖRNSSON vélstjóri, - Lindasiðu 2, Akureyri, lést í Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri þann 4. maí. Kristjana Ingibjörg Svavarsdóttir, Jón Viðar Guðlaugsson, Skúli Svavarsson, Kjellrun Lovfsa Langdal, Gylfi Anton Svavarsson, Jóhanna Sigríður Guðmundsdóttir, Birgir Björn Svavarsson, Aima Kristin Möller, barnabörn og barnabarnabörn. t Bróðir okkar, VILHJÁLMUR KRISTJÁNSSON frá Skerðingsstöðum, Stigahlíð 32, Reykjavík, lést í Hátúni 10 þriðjudaginn 3. maí. Jaðarförin verður auglýst síðar. Systkinin. t Hjartkær móðir mín, ANNA MARÍA EINARSDÓTTIR frá Hellissandi, lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli 3. maí. Fyrir hönd sona og ættingja, t EINAR BJARNASON fyrrv. skipstjóri og tollvörður, Hafnarfirði, síðast til heimilis í Stóragerði 26, Reykjavík, lést í St. Jósefsspítala, Hafnarfirði, þann 23. apríl. Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins látna. Kristjana Friðjónsdóttir, Hjalti Einarsson, Jóhanna Helgadóttir, Margrét Einarsdóttir.Guðbrandur Geirsson, barnabörn og barnabarnabörn. t Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og bróðir, PÁLL SIGURÐSSON fv. tollfuiltrúi, Blesugróf 3, Reykjavik, lést í Borgarspítalanum þann 3. maí. Útför hans fer fram frá Bústaöakirkju þriðjudaginn 10. maí kl. 13.30. Ragnhildur Geirsdóttir, Ástrfður Pálsdóttirpáll Hersteinsson, Hersteinn PálssonJPáll Ragnar Pálsson, Ingibjörg Sigurðardóttir. Faðir okkar, tengdafaðir og afi, ÞORSTEINN FINNBOGASON fyrrv. tollvörður, Kvisthaga 8, sem lést á heimili sínu 29. apríl, verður jarðsunginn frá Neskirkju föstudaginn 6. maí kl. 13.30. Ástgeir Þorsteinsson, Arnbjörg Sigurðardóttir, Finnbogi Þorsteinsson, Sjöfn Ágústsdóttir, Kristfn Þorsteinsdóttir, Arndfs Þorsteinsdóttir, Sólmundur Björgvinsson og barnabörn. SKULIARNASON + Skúli var fædd- ur í Reykjavík 4. janúar 1919. For- eldrar hans voru Árni Pálsson (1878-1952), pró- fessor í sögu við Háskóla íslands, og kona hans Finn- björg' Kristófers- dóttir (1882-1960), Árni var sonur Páls Sigurðssonar (1839-1887), prests í Gaulverjabæ í Flóa og konu hans Margrétar Andreu Þórðardóttur (1841-1938). Foreldrar Finn- bjargar voru Kristóíer Jónsson bóndi í Vindási í Rangárþingi (1847-1928) og Guðríður Finn- bogadóttir (1858-1934). Systk- ini Skúla eru Karen (1914), Dagmar (1914-1984), Guðný (1917—1992) og Guðmundur (1920-1987). Nú er Karen ein eftirlifandi af þeim systkinum. Skúli átti eina dóttur, Guðrúnu Erlu Skúladóttur (1935). Móðir hennar er Hulda Vigfúsdóttir (1918). Eiginmaður Guðrúnar Erlu er Jóhannes Gíslason (1929), og eiga þau þrjár dæt- ur, Þorbjörgu Huldu (1954), Guðrúnu (1957) og Sigrúnu (1959). Sambýliskona Skúla frá árinu 1948 var Anna Björns- dóttir Maack, (1911) og ólu þau upp þijár dætur Önnu, Katrínu Karlsdóttur (1935-1988), Guð- rúnu H.P. Maack (1939) og Maríu B.J.P. Maack (1940). Elsta dóttir Önnu er Esther Jónsdóttir (1930). Útför Skúla fer fram frá Dómkirkjunni í dag. í DAG ER kvaddur hinstu kveðju frá Dómkirkjunni Skúli Árnason, þekktur Reykvíkingur sem mjög margir minnast úr borgarlífinu, en varð vegna sjúkleika að draga sig í hlé langt fyrir aldur fram. Góður og gegn borgari sem tók virkan þátt í uppbyggingu höfuðborgarinn- ar áratugum saman, og lét margt gott af sér leiða. Skúli ólst upp við mikið ástríki í foreldrahúsum hér í Reykjavík, næstyngstur fimm systkina. Á sumrum mun hann hafa verið í sveit hjá frændfólki sínu að Hjaltabakka í Húnaþingi, þar sem faðir hans var fæddur. En Skúli var borgarbarn. Hér í Reykjavík lifði hann og starf- aði alla sína ævi. Átthagar hans voru Reykjavík og hann unni borg- inni og naut þess að taka þátt í uppbyggingu hennar og deila kjör- um með samborgurum sínum hér. Skúli var stoltur af uppruna sínum, enda átti hann til merkra gáfu- manna að telja. Faðir hans, Árni Pálsson prófessor, var þjóðsagna- persóna í lifanda lífi, þekktur fyrir andríki í samræðum, ræðu og riti og merkur fræðimaður. Föðurafi hans, séra Páll Sigurðsson í Gaul- veijabæ í Flóa, var einnig lands- frægur maður, merkur guðfræðing- ur, boðberi nýrrar, frjálslyndrar guðfræði hér á landi, og áhrifamik- ill predikari. Hann var einnig rithöf- undur, skrifaði m. a. skáldsöguna Aðalstein, sem talin er þriðja í röð íslenskra skáldsagna, næst eftir skáldsögum Jóns Thoroddsen, Pilti og stúlku og Manni og konu. Snæ- bjöm Jónsson bóksali segir í for- mála að páskaræðu eftir séra Pál Sigurðsson, sem hann gaf út 1939, að næst mannkostum hans, gáfum og mælsku hafi styrkur Páls verið hve vel hann var kvæntur. ,Kona hans og föðuramma Skúla var Mar- grét Andrea Þórðardóttir, dóttir Þórðar Guðmundssonar sýslu- manns, síðast í Reykjavík, og Jó- hönnu Andreu Knudsen. Þessi ERFIDRYKKJUR ráúí PERLAN sími620200 merkiskona hefur látið sér annt um Skúla í æsku og verið honum góð, því hann talaði oft um hana með ástúð og mikilli virðingu. Hún náði hárri elli og lifði mann sinn um áratugi. Onnur merkiskona tók ástfóstri við Skúla sem bam, og ávann sér stað í bernskuminningum hans. Það var Theódóra Thoroddsen (1863- 1954), skáldkona. Maður hennar, Skúli Thoroddsen sýslumað- ur, og Árni Pálsson voru góðir vinir og mun Skúli Árna- son hafa verið skírður í höfuðið á honum. Ræktarsemi við minningu forfeðranna og genginna kynslóða var ákaflega ríkur þáttur í fari Skúla og hann var vel ættfróður . Skúli var af þeirri kynslóð íslend- inga sem átti sín mótunar- og ung- lingsár í kreppunni miklu og kynnt- ist þeim erfiðleikum sem henni fylgdu. Þegar þessi kynslóð var komin til starfa voru hins vegar breyttir tímar og tækifæri meiri. Stríðið hafði breytt öllu og mikil bjartsýni ríkti á íslandi 1944 við stofnun lýðveldisins. Skúli lauk hefðbundinni skólagöngu, en hugði ékki á langskólanám, þrátt fyrir góðar námsgáfur. Á stríðsámnum var hann í Bretavinnu, en vann einn- ig í Sundhöll Reykjavíkur. Árið 1944 hóf hann svo skrifstofustörf hjá Rafveitu Reykjavíkur og var þar starfsmaður í nokkur ár. En stimpil- klukkan var ekki lengi fastur punkt- ur í lífi Skúla Árnasonar. Hann hafnaði henni eftir fárra ára sam- búð, gerðist sjálfs sín herra, og var það ætíð síðan. Ekki er gott að vita nákvæmlega hvaða framtíðarvonir hann hefur alið í bijósti á lýðveldisárinu, en hitt vitum við að hugur hans hefur fyrst og fremst stefnt til efnahags- legs sjálfstæðis, og strax og aðstæð- ur leyfðu hófst hann handa við að gera þann draum að veruleika. Trúnni á steinsteyguna var þá að vaxa ásmegin með Islendingum, og svo fór að Skúli haslaði sér völl við húsbyggingar, ásamt leigu og sölu fasteigna, og þeim málum sinnti hann síðan alla tíð meðan starfs- kraftar entust. Hánn reisti og seidi mörg hús víðs vegar um bæinn, en 1962 hófst hann handa við að reisa stórhýsi að Suðurlandsbraut 12. Þetta var langstærsta verkefni hans, og þurfti mikinn stórhug og kjark að takast það á hendur, og þurfti hann að leggja mikið undir. Skúla tókst með harðfylgi að ljúka byggingunni, en því miður brást heilsa hans, svo langt er frá að hann hafi fengið notið þess seiii skyldi. Þessi örstutta lýsing á ævistarfí Skúla Árnasonar segir ákaflega lítið um manninn. Eins og þeir vita sem þekktu hann kom hann að mörgum og margvíslegum málum um dag- ana, ýmist í sína þágu eða annarra. Hjá honum var líf og starf svo sam- ofið, að sjaldgæft verður að teljast. Hann vann stöðugt að þeim málum sem á honum brunnu hveiju sinni, með heimsóknum á skrifstofur og stofnanir, að bönkum borgarinnar ógleymdum. Alltaf hafði hann samt tíma til að huga að vandamálum annarra sem til hans leituðu. Þess á milli sinnti hann svo áhugamálum sínum sem voru mörg, en bókagrúsk var þar efst á blaði. Vinir hans, fjöl- skylda og venslamenn voru alltaf ofarlega í huga hans, sérstaklega ef einhver vandamál voru uppi, og þá hugði hann að lausn þeirra. Skúli var fróður og vel lesinn, mikill bókamaður og unnandi ís- lenskrar menningar. Hann talaði vandað mál, var kjarnyrtur, og hafði á hraðbergi fleyg orð og orðtök. Skúla lét ákaflega vel að standa í samningum hvers konar, og þurfti enda oft á því að halda til að koma málum fram. í samningum naut hann mannkosta sinna og marg- þættra hæfileika. Hann var fljótur Jj að setja sig inn í mál og gera sér grein fyrir að hveiju skyldi stefnt. Þolinmæði hafði hann næga og var seinþreyttur. Þá hafði hann til að bera mikla mannþekkingu en um- fram allt mælsku og skarpa greind. Hann gekk til viðskiptasamninga af íþrótt og keppnisskapi. Hann hafði vit á því að leita aðstoðar ef sérþekkingar var þörf, en langoftast kaus hann að vera sinn eigin mál- svari og tala máli sínu sjálfur. Hann var líka oft málsvari annarra; marg- ir leituðu til hans, og þá oft þeir sem minnst máttu sín, og báðu hann að tala máli sínu. Hann taldi það skyldu sína að rétta hjálparhönd ef hann gat, og ef hann sinnti vandamáli á annað borð, var ekkert'svo smátt í sniðum að það verðskuldaði ekki fulla athygli hans. Þótt Skúli Árnason ætti sam- skipti við marga menn á lífsleiðinni og væri mikill málafylgjumaður, þá eignaðist hann ekki marga óvildar- menn um dagana og ber það vott um drengskap hans og mannkosti sem menn kunnu að meta. Hann átti hins vegar marga góða vini og enn fleiri voru málkunnugir honum vegna þess hve létt honum veittist að stofna til kynna við menn. Hann hafði til að bera mikinn áhuga á fólki, samferðamönnum sínum og samborgurum. Þegar hann hitti fólk í fyrsta sinn var hann ófeiminn að spyija um ætt og uppruna, „Hver á þig?“ spurði hann þá gjarnan, að gömlum íslenskum sið. Honum var stundum bent á að þetta væri nú bara venjuleg forvitni um náung- ann. Þá hló Skúli, og gaf í skyn að hjá öðrum gæti það vel verið svo. En þegar hann ætti í hlut gilti allt öðru máli. Þessi áhugi hans var a.m.k. einlægur og græskulaus, og fólk tók þessu vel. Eitt af því sem gerir hann eftir- minnilegan er hver samræðusnill- ingur hann var. Honum var einkar lagið að lyfta taii á hærra plan með leiftrandi tilsvörum og andríki eða beina því á nýjar brautir með ögrandi tilgátum. Þarna naut hann ríkulega meðfæddrar kímigáfu. Hann vitnaði líka oft í tilsvör ann- arra manna, sem hann hafði á hrað- bergi ef þau voru fyndin, og ekki spillti ef í þeim mætti finna vott af ósvífni. Þá hermdi hann gjaman eftir röddum manna. Ekkert kunn- ingjaspjall í annríki dagsins var svo lítilljörlegt að ekki bæri að nota það til hins ýtrasta til að styrkja kunn- ingsskapinn, miðla einhveijum fróð- leik, vekja hlátur eða þoka málum áfram. Honum var lagið að krydda tilvemna á þennan hátt og það gerði daglegt líf hans fijótt og innihalds- ríkt. Skúli var mjög félagslyndur mað- ur og naut mannlegra samskipta. Hann var hins vegar ekki meðlimur í mörgum félögum, sinnti félags- störfum lítt og sóttist ekki eftir vegtyllum. Tvennt átti þó hug hans óskiptan: Sjálfstæðisflokkurinn og Oddfellowreglan. Hann gekk ungur í regluna og starfaði þar ávallt síðan og sótti fundi mjög vel. Ekki er vafi að það starf hefur verið honum mjög mikils virði og gefið honum mikið. Ekki er minna um vert hve vel reglubræður hans hafa reynst honum eftir að hann veiktist og allt til hinstu stundar. Það er ómet- anlegt og er þakkað hér. Stjórnmálaskoðanir hans fóru heldur ekki milli mála. Hann starf- aði í Sjálfstæðisflokknum frá unga aldri og studdi þann fiokk með ráð- um og dáð. Ekki sóttist hann eftir mannvirðingum, en hafði að sjálf- sögðu mikil persónuleg tengsl við samheija sína í Sjálfstæðisflokkn- um, og átti þá mjög marga að vin- um. Hann mat menn þó meira eftir verðleikum þeirra en flokksskírtein- um, og átti líka vini í öðrum flokk- um. Þó Skúli væri ekki maður sam- eignar og samvinnu, þá vissi hann mætavel að enginn stendur óstudd- ur af sér stórsjói lífsins. Hann þurfti oft sjálfur á stuðningi annarra að halda, og taldi sér því einkar ljúft og skylt að veita öðrum stuðning sinn ef til hans var leitað, ekki síst lítilmagnanum. Raunar var mjög auðvelt að leita til hans með vanda- mál. Það var vegna þess að umburð-

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.