Dagblaðið Vísir - DV - 01.06.2002, Síða 51

Dagblaðið Vísir - DV - 01.06.2002, Síða 51
LAUGARDAGUR I. JÚNÍ 2002 Helcjarbladi 33"V" 51 Hrottalegt morð á Grenimel ÞAÐ VAR AÐ MORGNI 18. SEPTEMBER 1981 að lögreglan var kvödd að Grenimel. Aðkoman í íbúð á fyrstu hæð hússins var nokkuð skuggaleg því að á stofugólfinu lá húseigandinn örendur. Hann var allsnakinn og þakinn stungusárum um allan lík- amann. Skæri höfðu verið rekin í annað auga hans og stóðu á kafl í höfðinu. Blóðblettir og blóðslettur voru víða í íbúðinni. Við krufningu kom í ljós fjöldi stungusára ofan til á bringu og ofanvert á kvið. Höfðu margar stungurn- ar gengið á hol og inn í og gegnum hjartað, inn í lungu, lifur og maga. Tólf sentímetra langur fremsti hluti af hnífsblaði stóð fastur í 10. brjóstlið og skagaði hnífsblaðið fram í kviðarholið. Skærin í auga manns- ins reyndust hafa gengið upp í gegnum augntóftar- þakið og langt inn í heilann. Oddur af öðrum skærum sat fastur í brjóstbeini. Hinn látni var tæplega frnim- tugur þýskur blómaskreytingameistari sem hafði ver- ið búsettur á íslandi um alllangt skeið. Lögreglan hóf þegar rannsókn málsins og morgun- inn eftir var henni vísað á heimili ungs tæplega þrí- tugs verkamanns sem hafði sagt vini sínum þá um morguninn að hann væri valdur að þessum verknaði. Lögreglan fór þegar aö heimili mannsins þar sem hann var handtekinn mótþróalaust og játaði greiðlega við yflrheyrslur að vera valdur að morðinu. Hinn ungi verkamaður gekk að mörgu leyti varla heill til skógar. Hann hafði átt við áfengisvandamál að stríða og átti erfitt uppdráttar í skóla. Hann var skilgreindur taugasjúklingur, neytti margra tegunda af sterkum taugalyfjum og hcifði skömmu áður en þetta gerðist dvalist um mánaðarskeið á geðdeild Landspítalans. Hann var rannsakaður af geðlækni í tengslum við þessa atburði og í skýrslu læknisins var honum svo lýst: Ekki geðveikur „Ég tel að X sé ekki haldinn geðveiki. X telst held- ur ekki vera fáviti en hins vegar er hann greindar- skertur, þ.e. mælist treggeflnn eftir síðustu greindar- prófum. Ætla má að eðlisgreind hans sé í löku meðal- lagi eða eitthvað hærri en kemur fram á greindar- prófunum en greind hans nýtist greinilega illa. X er hins vegar haldinn miklum persónuleikatruflunum. Tilfinningalíf hans er yfirborðskennt, illa þroskað, sjálfmiðað og bamalegt. Þrjá megin persónuleika- þætti má greina hjá X, sefasýkisviðbrögð sem lýsir sér í ýktum og yfirdrifnum tilfinningalegum við- brögðum og gerðum. Kleyfhugakennd viðbrögð þ.e. skortur hæfileika til þess að mynda dýpri og varanleg tengsl við fólk og í þriðja lagi viss einkenni geðvillu sem einkennast af endurteknum árekstrum við um- hverfið ... X hefur einnig einkenni um ákveðin taugaveiklun- arviðbrögð sem flokkast til kvíðaneurosu og virðast þau hafa komið fram þegar í bemsku .... Að öllum þessum atriðum samanlögðum er ekki að undra þótt viðbrögð hans geti orðið heiftarleg og allt að því til- viljunarkennd þegar hann er undir miklu álagi.“ Geðlæknirinn taldi morðingjann ótvírætt sakhæfan þrátt fyrir þessa annmarka. Þessi hörmulegi atburður átti sér þann aðdraganda að á miðvikudagskvöldið fór verkamaðurinn út að skemmta sér á skemmtistaðnum Óðali við Austurvöll. Hann var alls ekki í jafnvægi heldur vansvefta, leið- ur í skapi og upptrekktur en hann hafði daginn áður útskrifast af geðdeild Landspítalans. Á Óðali hitti maðurinn erlendan mann sem hann hafði ekki séð áður. Þeir tóku tal saman og þar kom að erlendi mað- urinn bauð hinum heim til sin og kvaðst eiga nægt áfengi. Þeir fóru síðan saman til heimilis hans að Grenimel og þar sátu þeir og neyttu áfengis og hlýddu á hljómplötur. Síðan reyktu þeir saman marijúana og eitthvert brúnt efni í pípu. Ákærði fann fyrir undar- legum áhrifum og varð slappur og þar kom að húsráð- andi bauö honum að gista og þegar hann kvaðst eiga bágt með svefn gaf húsráöandi honum tvær hvítar töflur. Vakiiað við vondan draum Ákærði kvaðst hafa háttað ofan í rúm og sofnað en vaknað við að húsráðandi var búinn að færa hann úr fotunum og var að hafa við hann samfarir í endaþarm. Ákærði bar fyrir dómi að honum heföi brugðið mjög við þetta og hann kvaðst þurfa á sal- erni og náði að komast frá húsráðanda. Ákærði kvaðst þá þegar hafa verið haldinn þeirri hugmynd að hann þyrfti að ganga frá manninum og fann hann lítil skæri í snyrtiherberginu og fór með þau inn í stofu en fól fyrir aftan bak. Hann rak síðan skærin af alefli í brjóst húsráðanda og ætlaði að hitta í hjartastað. Hann kippti skærunum úr sárinu en húsráöandi reis á fætur tók um úlnlið ákærða og sagði: „Biddu Guð að hjálpa þér.“ Ákærði sótti nú brauðhnif fram í eldhús og lagði til húsráðanda hvað eftir annað, dró síðan manninn inn í stofu og tók þar fyrir vit hans í þeim tilgangi að stytta stundir hans. Húsráðandi braust um þegar hér var komið sögu og þá rak ákærði önnur og stærri skæri í auga hans. Hann bar fyrir dómi að hann myndi ekki greinilega eftir atburðum því á sig hefði runnið nokkurs konar æði. Hann gekk um íbúðina að loknum verknaðinum, tók 200 krónur úr veski sem hann fann og tók einnig kvikmyndavél og filmur ásamt segulbandstæki og hélt brott með verðmæti þessi. Hann skildi íbúðina eftir opna og ljós logandi og hélt heim til sín en varð ekki svefnsamt það sem eftir lifði nætur og fór um morguninn til vinnu sinnar í sælgætisgerð. Seinni hluta næsta dags játaði ákærði fyrir kunn- ingja sínum hvað gerst hafði og þannig komst vit- Fí/r/r rúmum 20 árum vorframið hrottaleqt morð i/ið Grenimel. íIjós kom að morðinq- inn þekkti fórnarlambið sáralítið oq höfðu þeir hist fyrir tih/iljun á skemmtistaðnum Oðali við Austurvöll. Morðinqjanum fannst hann vera að verja hendur sínar þeqar hann vann verknaðinn. neskja um málið að lokum til lögreglunnar. Þá um kvöldið losaði hann sig við munina sem hann hafði stolið á Grenimelnum með því að henda þeim í leðju við Tjarnarendann. Hann svaf ekkert þessa nótt heldur og fór ekki til vinnu daginn eftir heldur ráf- aði um borgina og fór á skemmtistað um kvöldið. Vitni sem hitti ákærða á Óðali hið örlagaríka kvöld skömmu áður en hann hitti fómarlamb sitti lýsti hegðun hans og framkomu svo að sér hafi virst hann ör og spenntur og brothættur tilfinningalega eins og hann væri leitandi eftir samskiptum og hlýju. Ræktaði hass í íbúð hins myrta fundust fíkniefni og merki um að hann hefði ræktað kannabisplöntur til neyslu en hann hafði allmikla kunnáttu á þessu sviði. Fram kom fyrir dóminum að hann myndi hafa fengist við þessa ræktun meðal annars á vinnustað sínum en hann var starfsmaður stórrar blómabúðar í Reykja- vik. Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að rétt væri að hinn myrti hefði gefið morðingja sínum kannabis- efni og síðan svefntöflur og hafið við hann kynmök sofandi. Ákærði hafi unnið á honum í mikilli geðæs- ingu sem leiddi af þessu hátterni en fyrir hafi ekki verið um ásetning til manndráps að ræða. Ákærða var talið til tekna að hann reyndi ekkert að dylja verknað sinn heldur þvert á móti gerði hann ráöstafanir til þess að komast myndi upp um hann og hann skýrði skilmerkilega frá atburðum við rann- sókn málsins. önnur atriði horfðu hins vegar til þyngri refsingar og taldi rétturinn að ásetningur ákærða eftir aö hann var vaknaður hafi veriö styrkur og einbeittur og beitti hann hættulegum tækjum meö hrottalegum að- ferðum. Ekkert var því til fyrirstöðu að ákærði gæti klætt sig og komist af vettvangi án hindrunar. Ákærði var því dæmdur til fangelsisvistar I 12 ár og greiðslu alls sakarkostnaðar. -PÁÁ ■v

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.