Morgunblaðið - 01.11.2007, Síða 30

Morgunblaðið - 01.11.2007, Síða 30
30 FIMMTUDAGUR 1. NÓVEMBER 2007 MORGUNBLAÐIÐ UMRÆÐAN RJÚPNAVEIÐAR hefjast nú fimmtudaginn 1. nóvember. Eins og landsmenn hafa ugglaust tekið eftir, hefur Skotveiðifélag Íslands und- anfarna daga skorað á veiðimenn að gæta hófs við rjúpna- veiðar. Rjúpnataln- ingar sl. vor og seinni hluta sumars sýndu að samdráttur í íslenska rjúpnastofninum hefur orðið meiri en búist var við. Ástæður fyrir því eru ekki kunnar. Vís- bendingar eru þó ýms- ar, aukið afrán rándýra og þá sérstaklega minks og refs en stofn- ar þessara dýra hafa aukist talsvert á und- anförnum árum. Þá mætti nefna aðra þætti eins og breytingar í náttúrufari og vorhret 2006. Þegar rjúpn- astofninn er í lágmarki eru talsverðar líkur á að veiðar geti haft áhrif á vöxt og viðgang stofnsins. Þá eru veið- arnar eini þátturinn sem hægt er að hafa áhrif á. Því ákvað um- hverfisráðherra, í sam- ráði við hagsmunaaðila og þær stofnanir sem málið snerta, að stytta veiðitímann enn frekar en var á síðasta ári. Nú eru veiðar að- eins heimilaðar í nóvembermánuði. Um er að ræða 4 daga í viku; fimmtudaga, föstudaga, laugardaga og sunnudaga. Ábyrgð veiðimanna Ábyrgð veiðimanna er mikil nú í haust. Einfaldast hefði verið að banna rjúpnaveiðar. Hins vegar hef- ur sú ákvörðun verið tekin, eins og áður hefur komið fram, að leyfa tak- markaðar veiðar. Flestum veiði- mönnum ætti því að takast að veiða í jólamatinn fyrir sig og fjölskyldu sína. Rétt er þó að taka fram að það er skoðun stjórnar Skotveiðifélags Íslands að takmarkaðar rjúpnaveið- ar geti verið heppilegri en algjört veiðibann, því með því móti fást ýmsar nauðsynlegar upplýsingar um ástand rjúpnastofnsins. Svo virðist sem niðursveifla sé hafin í rjúpna- stofninum. Vöxtur mun því ekki hefjast að nýju í stofninum fyrr en árið 2010. Stofninn mun því verða lítill næstu þrjú árin og mjög tak- markað hægt að veiða úr honum. Því er mjög brýnt að draga enn frekar úr rjúpnaveiðum og að hver veiði- maður veiði aðeins fyrir sig og fjöl- skyldu sína. Bent hefur verið á að takmarkið sé að hver veiðimaður veiði aðeins 7 rjúpur. Þessi tala er vissulega aðeins til viðmiðunar því sumir veiðimenn þurfa aðeins 5 rjúpur en aðrir 8, svo dæmi sé nefnt. Aðalatriðið er hins vegar það að ekki séu stundaðar græðgisveiðar, þ.e.a.s. að veiðimenn séu að veiða meira en þeim ber. Þeir veiðimenn, sem haga sér þannig, eru raunverulega að koma því þannig fyrir að verulegar líkur verði á að friða verði rjúpuna og eyðileggja þar með ánægjuna, fyrir lög- hlýðnum og sómakær- um veiðimönnum, af að stunda rjúpnaveiðar í íslenskri náttúru. Því er nauðsynlegt að veiðimenn fylgist vel með því að farið sé eftir settum reglum við veið- arnar. Þeir menn sem ekki fylgja þessum til- mælum eru að valda tjóni eins og refur eða minkur. Munurinn er sá að dýrin eru ómeðvituð um það tjón sem þau valda en það eru þessir menn ekki og þess vegna verðskulda þeir ekki að kallast veiði- menn. Ólafur Nielsen Á fundi Skotveiðifélags Íslands í Gerðubergi 28. október var dr. Ólaf- ur K. Nielsen fuglafræðingur sæmd- ur gullmerki Skotveiðifélags Ís- lands. Við það tilefni sagði Sigmar B. Hauksson, formaður félagsins: „Rjúpnarannsóknir dr. Ólafs und- anfarna áratugi eru gríðarlega merkilegar og með tilkomu veiði- kortakerfisins árið 1995 má segja að rannsóknir á íslenska rjúpnastofn- inum hafi vakið verulega athygli í heimi rannsókna á villtum veiðidýr- um. Með rannsóknum sínum hefur dr. Ólafur safnað ómetanlegum upp- lýsingum um íslenska rjúpnastofn- inn, sem er forsenda þess að við get- um vonandi stundað sjálfbærar veiðar úr honum um ókomin ár.“ F.h. Skotveiðifélags Íslands vill fé- lagið þakka dr. Ólafi fyrir samstarfið og þátt hans í rannsóknum á ís- lenska rjúpnastofninum. Enn er mörgum spurningum ósvarað um ís- lensku rjúpuna. Það eru því næg verkefni framundan hjá dr. Ólafi og væntir félagið góðrar samvinnu við hann á komandi árum og heitir því að veita honum þann stuðning sem við veiðimenn getum veitt. Rjúpnaveiðimenn – göngum hægt um gleðinnar dyr Davíð Ingason skrifar um rjúpnastofninn » Þegarrjúpn- astofninn er í lágmarki eru talsverðar líkur á að veiðar geti haft áhrif á vöxt og viðgang stofnsins. Davíð Ingason Höfundur er varaformaður Skotveiðifélags Íslands. ÞAÐ er auðvitað afar óskemmti- legt að verða fyrir því að manni sé sagt upp atvinnu og enn verra hlýt- ur að vera að ganga um atvinnulaus. Þetta tvennt er þó daglegt brauð margra Íslend- inga, því miður. Oftar en ekki er uppsögn aðgerð á milli tveggja aðila, þeas. vinnuveit- anda og launþega og fer ekki hátt nema þá helzt að um fjölda- uppsagnir sé að ræða. Þó er undantekning á þessu. Það er þegar pólitískt ráðið fólk í opinberum stöðum verður fyrir því óláni að breyting verður á æðri stöðum í stjórnkerf- inu og fólk sem hefur aðrar pólitísk- ar skoðanir hefur komist til valda, vill gera breytingar og rekur við- komandi aðila úr stöðunni. Þannig uppsagnir komast oftast í fjölmiðla og þykja merkilegar frétt- ir. Gjarnan er gefið í skyn að á bak- við slíkar uppsagnir búi annarlegar pólitískar hefndaraðgerðir vegna einhverra annarra uppsagna eða stöðuveitinga sem gengu í hina átt- ina einhverjum misserum fyrr. Fólk sem fyrir þessu verður öðlast stöðu píslarvotta í mislangan tíma. Þeir sem þekkja pólitískar skoð- anir þess sem þetta ritar halda ef- laust að hann sé að réttlæta afskipti núverandi utanrík- isráðherra af brott- vikningu fyrrverandi þingmanns Framsókn- arflokksins úr góðri stöðu. Það er alls ekki svo. Honum var ekki einu sinni kunnugt um að þessi góði maður væri í þessu starfi, eða hvers vegna hann var ráðinn í það. En ætti það ekki að vera þannig, að fólk sem er tilbúið að þiggja stöðu í opinbera geir- anum vegna flokkspólitísks rétt- trúnaðar, ætti líka að sætta sig við að það sé rekið úr þeirri stöðu þeg- ar pólitíska vindáttin hefur breytzt ? Sumir hafa jafnvel orðið fyrir því að stofnanir sem þeir stýra eru lagðar niður, þær fluttar á milli landshluta, skipulagi breytt o.s.frv. til þess að „réttur“ einstaklingur fái djobbið. Í þannig tilfellum er afar sjaldgæft að stöðurnar séu auglýst- ar, enda búið að finna rétta fólkið, sem oftar en ekki hefur innt af hendi ómetanlegt starf fyrir „rétta“ stjórnmálaflokkinn. Þetta þarf ekki endilega að vera svo slæmt fyrir þann sem missir stöðuna, enda bíður hans oftar en ekki glæsilegur starfslokasamn- ingur sem er sennilega miklu ít- arlegri og mikilvægari en sjálfur ráðningarsamningurinn. Vonandi þarf þingmaðurinn fyrr- verandi ekki að vera atvinnulaus lengi. Það vantar allsstaðar gott fólk í vinnu. Í Kópavogi er mikil eft- irspurn eftir hvalrekum, enda eru þeir ekki á hverju strái. Þeir fá ágæt laun, en þeir verða helzt að vera vinir bæjarstjórans. Það gæti líka dugað að þekkja formann bæj- arráðs. Opinberir hvalrekar Loftur Þór Pétursson fjallar um pólitískar stöðuveitingar Loftur Þór Pétursson » Fólk sem er tilbúiðað þiggja stöðu í op- inbera geiranum vegna flokkspólitísks rétttrún- aðar, á líka að sætta sig við að það sé rekið úr þeirri stöðu ... Höfundur er sjálfstætt starfandi bólstrari án starfslokasamnings. ÞAÐ er mikill viðburður, þegar ný þýðing Heilagrar Ritningar kemur út. Nýja þýðingin nú er augljóslega stórvirki. Þó að fáir dagar hafi gefizt til að fletta henni hygg eg, að þegar frá líður, muni hún fá þann dóm, að vera talin til hinna merkustu, sem út hafa komið á íslenzku; text- inn lipur og mjög víða fagur. Þýðing úr ritum Gamla testamentisins og brjefum Páls post- ula hefur losnað úr læðingi hinnar stirð- legu setningaskipunar, sem einkennir þýðinguna frá 1908 og gerði það hið mesta vandaverk, að lesa þessa texta fyrir öðrum. Þeim, sem fylgzt hafa með fram- gangi þýðingarinnar í sjerútgáfu einstakra rita Bibíunnar á und- anförnum árum, hlýtur að vera það fagnaðarefni, að texti hinnar nýút- komnu Biblíu hefur lagfærzt frá því, sem þar getur að líta, en vakti sann- ast sagna kvíða hjá mörgum um það, hvert stefndi. Þetta á í veigamiklum atriðum við um málfar, einkum hið hátíðlega, hefðbundna orðalag, svo og orðfæri, sem skilað hefur sjer inn í daglegt mál og tungutak þjóð- arinnar. Þarna virðist þó svo, að slysast hafi, sums staðar. Eg hefi gagnrýnt það, að í þýðing- unni eru orð og hugtök, sem ekki eru í frumtextanum, svo sem í brjefum Páls, þar sem hann ávarpar bræð- urna, en í þýðingunni er skotið inn sjerstöku ávarpi til kvenna, til samræmis við kröfu kynja- pólitísks rjetttrúnaðar í samtíðinni. Um þetta ætla eg ekki að fjölyrða umfram það að minna á, að á mjóum þvengj- um læra hundarnir að stela. Hvar verða mörkin, þegar farið er út á slíkar brautir? Loks kem eg að til- efni þess, að eg rita þessa athugasemd: Það er þýðing Jóh. 3:16, þ.e. „Litlu Bibl- íunnar“: „Svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf Son sinn eingetinn til þess, að hver sem á hann trúir glatist eigi heldur hafi eilíft líf“. Guðs eingetinn sonur er þar sagður einkasonur. Þetta kalla eg beinlínis ranga þýðingu. Þetta hefur ekki get- að orðið svo fyrir neina slysni. Fyrir vikið hlýt eg að vantreysta þýðing- unni í heild, því fleiri ritningarstaðir gætu hafa orðið fyrir annarlegum áhrifum í þýðingunni, fyrst þessi lykilstaður er svona leikinn. Í þessu ljósi ber að skilja þau ummæli mín, að eg muni ekki nota hina nýju bibl- íuþýðingu. Það merkir, að eg treysti mjer ekki til þess að lesa hina helgu texta fyrir söfnuðinum og þannig vitandi og óafvitandi hafa rangt fyrir honum. Hins vegar mun eg lesa hina nýju þýðingu í öðru samhengi og njóta hennar sem hún er nautnar verð. Sannast sagna er það í mörgu. Þar streyma lifandi lindir í tæru móðurmáli, þó sums staðar gruggist. Þetta er þeim mun sárara, sem þýð- ingin er miklu þægilegri til upplest- urs en sú, sem í notkun hefur verið. Því vona eg og legg það til, að hinir tiltölulega fáu vankantar verði lag- færðir í næstu prentun, einkum rangar þýðingar grundvallartexta. Eg þakka Biblíufjelaginu og þjóð- inni þýðinguna. Að veturnóttum 2007. Ný biblíuþýðing Geir Waage skrifar um nýja Biblíuþýðingu » Þýðing úr ritumGamla testament- isins og brjefum Páls postula hefur losnað úr læðingi hinnar stirðlegu setningaskipunar, sem einkennir þýðinguna frá 1908 … Geir Waage Höfundur er sóknarprestur í Reykholti. (τον υιον τον μονογενη εδωκεν) MÉR finnst að við Íslendingar höfum verið blessunarlega lausir við kynþáttafordóma, fram undir þetta. E.t.v. var það vegna fjar- lægðar frá hringiðu heimsins. Ég hef grun um að einhver ensk heiti á blökkumönnum fari fyrir brjóst- ið á þeim. Sum þessara heita eiga sér e.t.v. hliðstæður í íslensku, en ég hef aldrei orðið var við að eitt- hvert eftirfarandi heita sé öðrum fremur niðrandi: Blökkumaður – blámaður – svertingi – negri. Surtur er e.t.v. undantekning, þótt mér finnist það oftast notað í góðlega gamansamri merkingu. Fyrir mér þýða öll þessi orð maður með dökka húð. Ég kynnt- ist þessum orðum fyrst í barna- og unglingabókum. Þar voru hetj- urnar ýmist rauðar, gular, svart- ar, bláar, brúnar eða hvítar og skúrkarnir líka. Í indjánasögunum voru hvítir menn stundum kallaðir bleiknefir af indjánum. Hálf fannst mér það óvirðuleg nafngift, en ekki varð því þó á móti mælt að nefin á þessum skepnum voru bleik. Indjánar og rauðskinnar voru menn með rauðleita húð, sem byggðu Ameríku, áður en hvítir menn ruddust þar inn. Kínverjar voru gulir menn, aðra Asíubúa þekkti maður lítið, en þó hafði maður einhverja hugmynd um að þeir væru ekki eins fagurgulir og Kínverjar. Ég man ekki til að ég gerði mér rellu út af því, þótt fæstir þessara marglitu manna hefðu ekki gengið í háskóla, en fannst mikið til um þá reynslu og þekkingu, sem þeir bjuggu yfir úr umhverfi sínu. Ég las auðvitað og söng ljóðið um tíu litla negrastráka. Ég man ekki eftir að mér hefði þótt neitt skrýtið að það skyldu líka vera gerðar vísur um negrastráka rétt eins og hann Gutta, sem gegndi engu. Ég man samt að mér þótti ljóðið um negrastrákana frekar sorglegt, þangað til einhver sagði mér að þetta væri ekki sönn saga. Menn fetta fingur út í að andlit- in á negrastrákunum séu öll eins. Mér finnst ekki vera nein niðr- andi merking í þessu. Í fyrsta lagi eigum við erfiðara með að að- greina svipmót manna af öðrum kynstofni og í öðru lagi verður sagan ekki eins sorgleg, ef maður getur hugsað sér strákana sem íspinna eða bjórflöskur á vegg, en það er akkúrat svoleiðis, sem við hugsum okkur, þetta andlitslausa fólk, sem ferst af hungri, sjúk- dómum og sprengingum á hverj- um degi. Ég ætla bara að vona að menn fari nú ekki að búa til einhverjar neikvæðar merkingar á orð, sem ekki hafa haft neikvæðar merk- ingar fram til þessa. Reyndar er hægt að gera jafnvel hrósyrði nei- kvæð með raddblænum einum. Verum jákvæð, þau sem geta, nóg er samt af hinum. P.s. Þegar við hjónin fréttum að dóttir okkar hefði eignast kærasta í USA og sögðum fólki, þá spurðu sumir: „Er hann svartur?“. Við gátum bara svarað sannleikanum samkvæmt: „Við vitum það ekki.“ ÞÓRHALLUR HRÓÐMARSSON, Bjarkarheiði 19, Hveragerði. Tíu litlir negrastrákar Frá Þórhalli Hróðmarssyni Bréf til blaðsins Morgunblaðið Hádegismóum 2, 110 Reykjavík  Bréf til blaðsins | mbl.is

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.