Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 28.10.1934, Blaðsíða 7

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 28.10.1934, Blaðsíða 7
ALÞÝÐUBLAÐIÐ Sannar furðusögur frá ýmsum tímum: Smemma vors 1912 koim mað- ur ásamt komu sinni, umgrj og frfðri, frá Búdapest til Czinko- ta, sem er lítill, yndislegur sum- ardvalanstaður aðeins nokkrar mílur frá höfuðborginni, og er mjög fjölsóttur af fólki um helg1- ar, sem fer síðan þaðan í stuttar skemtiferðir út um nágrennið, til Visegrad, Nagy-Moros og Buda- fok. Maður þessi var hár vexti, vel búinn, prúður í framgörigu, þunmleitur, svarthærður, með há kjálkabein, og ekki ósvipaður Tartara að öllu andlitsfála. Hanin virtist vera kiingum fertugt, og mefindist Bela Kiss. Kona hans var fimmtán árum yngri. Hann svip- aðist vandlega eftir húsi við sitt hæfi þar um slóðir, og að lokumi valdi hanm sér eitt. Það var all- stört hús, sem stóð inst inni í stómm garði *við Matyasfoldveg- inm, niokkuð afskekt. Hér dvaldi hann í góðu. giarigl í nokkra máin- luði, og fór til Búdapest einu sinmi eða tvisvar á viku eimn síns Iiðs. Talið var, að hann hefðij verið umsviTamikiLl tinsmiður, er inú hefði sezt í helgan stein. Hjónin eignuðust fáa vini eða fcunmimgja þarna, því að Kiss þótti ekki vera allur þar sem hann var séður og eitthvað dul- arfult í fari hans. Hann hafði oft heyrst tala um sálræn efni við konu sína. Líka fékst hann eitt- hvað við stjörnuspádóma og átti \ margar bækur um þau efni, og kona hans átti krystalskúlu, sem húm starði í stundum saman. Hjónin virtust mjög samrýmd, og óku oft saman í litlum, fiemur hrörlegum bíl, sem maðurinn átti og ók jafnan í, þegar hann fór til Búdapest. ¦ Konan var bráðlagleg og Kiss var aiuðsjáanlega mjög hriæddur L Bela Kiss — Dularfyllsti íllvirki heimsins. Saga sú, sem hér fer á eftir, hlýtur að teljast einhuer hin einkennilegasta, ef ekki hin allra furðulegasta, sem nokkru sinui hefir uerið sögð af menskum manni, Hún á uíssulega engan sinn líka, en hefir pó til pessa verið fáum kunn, uegna pess að lögreglan hefir af skiljanlegum ástœðum reynt að pagga niður alt umtal um málið. m. ¦ v- « Rétti skóáburðurinn gefur mikinn og fall- egan gljáa. Frá Mána. ium hana. Hann ban|naði henni að kynnast nokkrum karimanini í Czinkota. Hún var ættuð frá Zu- nony, sem stendur á Donárbökk- um syðst í Ungverjalandi, en sá staður er frægur af fögrum kon- um. Eftir því sem skæðar tung- lur í þorpinu sögðii ,var frú Kiss þó í þingum við Pál nokkurn Bir kari, listamann í Búdapest, sem sundum var með henni allan 'daginn út í skógi og borðabi með henmi úti á víðavangi, þegarmað- iur hennar var að heiman. Þessi snotri, ungi maður var alkunnur í höfuðborginni, einkum' í Otthon*- klúbbnum, þar sem ungverskir rit- höfundar, listamenn og blaða- menn komu saman á nóttunni. I. Rut fór fram með sama hætti i næstum sex mánuði. Páll var tiður gestur á heimilinu, og hjónfi pn fóru í skemtifeuðir tí.1 fagurra Istaða í hágrenniniu. Bn eitt kvöld- ið, þegar Bela Kiss kom úr einni ferð sinni til Búdapest, kom hann að luktum dyrum. Haim beið fram undir dagsetur, en braut þá upp dynnar. Á matborð^ iniu fann "hanjn miða frá konu sinni, þar sem hún tjáði honum, að hún hefði flúið með elskhhuga sínum og bað hann fyrirgefning- ar. Hann brendi miðianini í bræðí- kasti og skundaði þegar til ná- granna síns, Littman/ns að nafni, sem bjó þar rétt hjá og var einw af þeim fáu, sem hann hafði bundið vináttu við, og sagði honl- um frá því hræðilega áfalli, sem hann hafði orðið fyiir. Daginn eftir var uppí fótur og" 'fit í Czinkota þegar fregnin barst út. En þetta var þó aðeins það, sem fólk hafði lengi átt von á. Bela Kiss var alveg utan við sig af harmi yfir ótrygð konu sinnar og hélt kyríru fyrir að mestu innan luktra dyra, aleinin, Hamn ók að visu stundum til Búdapest, en hafði hvorki þjóni iné þernu, en matbjó handa sér og annaðist sínar fáu daglegu þarfii sjálfur. Haran gerðistkven- hatari, fullyrtu menn, og fékst ölhim stundum við sálkönnun og dulspeki. Sérryndi hans ágerðist og varð augljósara en áður, óg leftir nokkurin tíma virtist heilsu hans vera farið að hnigna, nnz loks var tekið eftir því, að ekkt- ert hafði sést til ferða hans í mejra en viku, og húsið virtist vera lokað. Þó brann Ijós í^svefni- herbergi hans á hverri nóttu. Nágranna hans, sem hanin hafði trúað fyrir brotthlaupi konu sinm- ar, fór nú að gruna að ekki vaesri alt með feldu og heimsótti hann einn daginin. Þegar hann barði,, kom Bela til dyra, fölur, hálf- klæddur og mjög óstyrkur. > Hann sagði vini sínum að hann hefðS verið veikur, í nokkna daga. Litt- mann lagði þegar til, að einhveil yrði fenginn til að hjúkra hon- um og læknirinn yrði sóttuí. 1 fyrstu maldaði Kiss í móinn og sagði: „Og þó ég deyi, hvað ger- ir það svo sem til? Ég heíi ekkr ert að lifa fyrir, síðan að konan mín fór frá mér!" Nágranni hans talaði tiJ hans hiuggunarorðum, og að lokum kom læknir til hans — þvert á móti vilja hans, og gömul kona úr þorpinu, Kalman að nafni, var fengin til að hjúkra howum. Til dæmis um það, hve kyn- legur hann var orðirin í skapí og háttum, skal þess getið, að íLeinu herber,giniu hafði hann breitt föt komu sinnar og raðað skóm hen^ ar, er hún hafði skilið eftir, á borð. með hinni mestu nostarjs- semi, og inn í það herbergi bannt- aði sjúklinguiinn gömlu feomumjni að fara. I þrjár vikur var konan þarna yfir honum og hjúkraði honum unz hann máði fuUri heilsti. Þegar hann var kominn á fætuii greiddi hann henni kaup hennar og hún fór. Sjálfur Hfði hanm enm wn stund hiniu sama dapur- lega einbúalífi og áður, síðan hfct unga kona hams hljópst á bmtt frá hom'um. II. Brátt fór hann þó aftur að feaja I viðskiftaferðir slnar til Búda- pesit. Venjulega fór harm að heinv an síðdegis og kom ekki heíms aftur fyr en um miðnætti eða seinna. Eins og eðlilegt vapry spurðu vinkonur iog Jiagr»niunr Kalman gömlu spjörunum úr um ásitandið á heimili Mns sorgbitna manmis. Það var heldur ekki nema eðlilegt, að hún segði grönmum sínum frá því, sem fyrir augun hafði borið. Þó að henni hefði verið bannað að fara inn í herw berigið þar sem geymd voru klæði hinmar ótrúu konu, hafði hún samt farið injn í það með leynd meðan Kjúklingurinm svaf. Hún hafðí gægst í gegnum skráarigat inm í mæsta herbergi og séð fimm stórv ar tinámur, sem stóðu í nöð fiiam með veggnum- Forvitni konunnar hafði vakmað við þessa sjón, og vinir hennar, sem hún lýsti þiessu fyrir, tóku að gruna hinn sorigbitna sérvitn- ing um að vera i sambandi við ólögiega bruggara, sem hefðu leyniverksmiðju einhvers sitaðar í mágrenminu. Þessi geysistóru ílát gáfu þorpsbúum efni til ýmsra getgátna og heilabrota. Sumir hlóu og sogðu, að hann ætti mikl- ar birgðir af víni frá uppskeru fyrria árs. Littmann granni hains og trúnaðarmað'ur heyrði þennan orðasveim og leiddi það einu. ^inni í tal við hann hvað Kalmam gamla hefði séð. Kiss hló hjart- amlega og sagði: „Ja, mú þykir mér þeir fara að verða gamamsamir! Þeir halda að ég sé eimm af 'þeim, sem brugga ólöglegt áfengi og selji það síðan á næiturknæpunum í Búdapest — er það ekki? Jæja, haldi þeir það, sem þeir vilja! Ég held égþyrðS aldrei að fást við svo áhættusama atvinmugrein, þótt hún kUvnr.i að vera ábatasöm. Nei, sannleikuiinn «í sá, að ég geymi steinolíuna mjna þarna. Ég keypti hana fyrir litið af manni, sem var komtílnm! að gjaldþroti." Frh. Stangasápan, sem gerir pvott yðar mjallahvitan og friskan. Hána-stangasáp a.

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.