Vísir - 16.01.1957, Blaðsíða 6

Vísir - 16.01.1957, Blaðsíða 6
6 VÍSIR Miðvikudaginn 16. janúar 1957 DAGBLAÐ [ Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. mr- ■ Ausjý singastjóri: Kristján Jónsson. Skrifstofur: Ingólfsstræti 3. Afgreiðsla: Ingólfsstræti 3. Sími 1660 (fimm línur) Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. Lausasala 1 króna. Félagsprentsmiðjan h.f. Dánargjöf — og gamlar minríingar. „Sjállstæd afstala. ií Þjóðviljinn getur verið næsta fyndinn stundum, en þó er slíkt ekki gert með vilja. í ] gær var hann til dæmis að ] karpa við Tímann í sam- ] bandi við það, að Tímiun ] hafi birt einhverja grein úr 1 Land og Foik,. aðalblaði ] danskra kcmmúnista. Segir ] Þjóðviljinn í þvi sambandi, ] að hann og íslenzkir „sós- j íalistar“ hafi fengið loí fyrir ] það erlendis — mcóal ann- ] ars hjá ýmsum dönskum j kommúnistum — hversu sjálfstæða afstöðu þeir tækju ] til ýmissa mikilvægra mála, svo sem atburðanna í Ung- verjalandi. Nægir Þjóðvilj- anum ekki minna en að ' nefna það, að erlendum sós- ] íalistum sé „einmitt stuðn- ingur að hinni sjálfstæðu af- stöðu Sósíalistaflokksins og ' Þjóðviljans í alþjóðamálum ] yfirleitt“. Verður ekki ann- að sagt en að Þjóðviljinn ; heíur. sjaldan hætt sjálfan sig eins rækilega og í þess- um orðum. Það er ekki öldungis víst, að íslenzkur alménningur fáist til að leggja trúnað á það, að ..íslenzkir sósíalistar“ sé ' sjálfstæðir í afstöðu sinni til albióðamála. Að minnsta ] kosti verður Þjóðviljinn að tel.ia upp einhver dæmi, j máli sínu til sönnunar, því ' að hingað til hafa menn ekki orð:ð þess varir, að „sjálf- ' stæði“ hans eða kommún- is+a yfirleitt gagnvart Moskvu og húsbændunum kæmi sérstaklega fram op- inberlega, enda þótt nú þyki þórf á að láta annað í veðri 1 vaka. Afstaða kommúnista hér heíur verið spegilmynd af afstöðu forsþrakkanna í Moskvu. Svo mikið hefur „sjálfstæð- ið“ verið, að með því að líta í Þjóðviljann hafa menn fengið upplýsingar um allt, sem mennirnir í Kreml vilja fá heiminn til að trúa. Að- j eins einu sinni hafa komm- j únistar hér orðið svo hrædd- ir vlð almenningsálitið hér,' að þeir hafa ekki annað en þorað að gjamma dálítið að húsbænum sínum. Það var þegar innrásin var gerð í ( Ungvei-jalandi, og saklaus-1 ir borgarar, karlar, og kon-, ur og börn, brytjaðir niður af fádæma grimmd. Þá þorðu kommúnistar ekki annað en að taka undir, þó I þvernauðugir, en það var þeim til dálítils hugarléttis, I að um leið var hægt að for- j dæma oíbeldisárás Breta og Frakka á Egyptalandi, þótt eftirleikurinn hafi ekki orð- ið hinn sami, og kommún- istum sizt til sóma. Þetta er aðeins e'tt dæmi um „sjálfstæða afsíöðu“ komm- únista hér á Jandi. Fleiri mætti vafalaust telja, en það skal látið Þjóðviljanum eftir. Hann liggur vafalaust ekki á liði sínu. Hann skýr- ir sjálfsagt frá fleiri dæm- um um þessa „sjálfstæðu af- stöðu“ og baráttu, sem gera öðrum flokkum, kommún- istaflokkum annara landa, kleift að standa einnig á eigin fótum. Það verður á- reiðanlega fróðlegur lestur, þegar Þjóðviljinn byrjar þá manndómssögu. Skömmu fyrir nýliðin jól barst Elliheimilinu Grund 5000 kr. dánargjöf úr dánar- búi þeirra starfssystra Hólm- fríðar Rósenkranz og Þórunnar Finnsdóttur, sem allir rosknir Reykvíkingar kannast við — frá Uppsölum. Grund fær fáar dánargjafir, þótt fjölmargir hafi þaðan farið ,,alfarnir“, en því þakklátari erum vér þeim, sem kveðja heimilið á þann veg. Man ég þá sérstaklega eftir einni dánargjöf fyrir löngu síðan, sem koní sér harla vel til að bæta úr skuldabasli, sem þá var erfitt. „Baslið“ er horf- ið nú, sem betur íer, en þakk- læt vort fyrir þakkargjafir er óbreytt. Satt bezt að segja hnykkti mér við, er ég hitti Hólmfríði Rósenkranz nýkomna, heilsu- vana að Grund. Ólafur Rósen- kranz, faðir hennar, var kenn- ari minn í Latínuskólanum og Jón heitinn bróðir hennar var þá 4 ár skólabróoir minn og góður vinur, einkum síðustu æviár sín, er hann tók að sér, stórfatlaður, að annast mjólk- urgjafir Samverjans, þegar öll tómstundavinna Samverja- nefndarinnar fór í að koma Elliheimilinu af stað. Þau árin átti eg iðulega erindi til Jóns heitins Rósenkranz, er bjó að Uppsölum hjá systur sinni, og var mér því veikunnugt um fráberan dugnað Hólmfríðar og. Þórunnar. Datt mér sízt í hug, að ég væri um þær mundir að koma af stað heimili, sem yrði síðasti dvalarstaður Hólmfríð- ar. — Svipað gæti ég raunar sagt nú um æðimarga aðra sem voru heilsugóðir dugnaðarmenn fyrir 30 til 35 árum, en seinna komu harla lasburða að Grund. „Ég bjóst ekki við því held- Bana vlS liiseíaklkuiB. Eins og almenningi er kunnugt hefur alþingi bannað iðkun og þjálfun hnefaleika hér á landi, og er það lofsvert. Iínefaleikar geta engan veginn talizt íþrótt, enda ; þótt þeim hafi endur fyrir löngu verið gefið nafnið ,,hin göfuga sjálfsvarnarlist“ ] eða eitthvað því líkt. Þótt ! barizt sé eftir einhverjum reglum innan ,,hringsins“, , þá gengur undirstaða „íþróttarinnar" í berhögg við allt það, sem menn hafa hingað til talið tilgang lík- amsræktar og íþróttaiðkana. Það er gleðilegt fyrir íslend- inga, að löggjafarsamkunda þeirra, hin elzta í heimi, j fikuli hafa gengið á undan í þe^sum efnum. Er ekki ó- sennilegt, að fleiri fylgi á eftir, þótt bað verði kannske ekki sérstaklega vegna for- dæmis íslendinga, heldur vegna þess, að mönnum mun verða æ ljósara eftir því sem hnefaleikar eru stundaðir af meira kappi, að þeir eru villimannalegir og rudda- legir. Að minnsta kosti er svo komið í Noregi, að talið er líklegt, að ,,íþróttin“ verði einnig bönnuð þar. Mun þó vera við ramman reip að draga þar eins og víðar, og hlálegast er, að margir íþróttafrömuðir skuli berj- ast gegn því, að tákn villi- mennskunnar verði útlægt gert úr ítróttasölunum. AEþjéða sáldþrykks- sýning í Miinchen. í vetur efna Samband starf- andi listamanna í Miinchen og fyrirtækið Gebr. Messer- schmitt G. m. b. H. í Munchen til albjóðlegrar sáldþrykksýn- ingar bar í borg. Sýningin stendur yfir frá 9. febrúar n. k. til 6. marz og verður til húsa í sýningarsöl- um listamannasambandsins í Maximilianstræti 26 í Munchen. Tilgangur sýningarinnar er að gefa almenningi kost á að fylgjast með listrænum aðferð- um í sáldþrykki. Það er og ætlunin að jafnhliða hinni al- mennu grafik verði og að ein- hverju leyti sýnd listræn og sérstaklega velheppnuð sýnis- horn sáldþrykks í hagnýtri grafik svo sem auglýsingalist og listiðnaði. Þessi sýning er ætluð öllum listunnendum, hvar sem þeir eru í álfunni og þess að vænta að þeir njóti áhrifa frá henni til listræns starfs og þekkingar. Ef einhverjir íslendingar hefðu áhuga fyrir sýningu þessari eða óskuðu að sækja hana gefur þýzka sendiráðið í Reykjavík allar nánari upp- lýsingar. ur,“ segja þeir, og sumir bæta við: Þegar almenningur hér í bæ bjóst við að Elliheimilis- stjórnin mundi fljótlega gef- ast upp eða sligast undir stór- byggingunni frá 1930; að ég og mínir líkar myndum nokk- urn tima leita þangað, — það var eins Qg hver önnur fjar- stæða á þeir árum.------ Eitthvað í þá átt sögðum við Hólmfríður hvort við annað er við hittumst í fyrsta skipti á Grund. Hún gat tekið alvöru og spaugi og goldið í sömu mynt, þótt heilsan væri farin. I Síðasta vetrardag 1955 var hún vel hress, en gat þess samt við vinkonu sína, að ekki myndi hún lifa lengur en fram undir næsta haust. — En morguninn eftir var hún dáin. — Aldrei sagði hún mér beinlínis hvernig henni félli vistin á Grund, en dánargjöfin sýndi það, — og því var hún kærkomin. Sigurbjörn A. Gíslason. Gengið frá fisksölu til Rússa. í viðskiptasamningi milli ís- lands og Sovétríkjanna, sem undirritaður var í Reykjavík hinn 27. september sl. og gildir fyrir árin 1957—1959 var ráð fju-ir þvi gert, að unnt yrði aðj selja árlega til Sovétríkjanna 32.000 smál. af frystum flökum,l eftir nánari samningum þar um. I Undanfarið hafa farið fram hér á landi samningaviðræður um sölu á frystum flökum og j hinn 11. þ.m. var gengið frá samningum um sölu á fyrr-1 greindu magni af þorsk- og karfaflökum á árinu 1957. I Af hálfu íslands önnuðust samningana Davíð Olafsson, fiskmálastjóri, Helgi Pétursson, framkvæmdarstjóri og Jón Gunnarsson, framkvæmdar- stjóri en af hálfu matvælainn- kaupastofnunar Sovétríkjanna, Prodintorg A. G. Shchelokov verzlunarfulltrúi við sendiráð Sovétríkjanna í Reykjavík og N. Tretjukhin aðstoðarverzlun- arfulltrúi. (Fréttatilkynning frá Sjáv- arútvegsmálaráðuneytinu). „Ferðin til tunglsins“ licfur verið sýnd sem barnaleikrit nú um skeið og ávallt verið húsfyll- ir, svo gera má ráð fyrir að enn vcrði það sýnt um sinn til gam- ans börnum og uijglingum. Þó var þetta sama leikrit sýnt fyrir skömmu og varð þá strax vin- sælt hjá börnunum, svo færri komust vist að en vildu. — Það er auðvitað ágætt að börnum skuli gefinn kostur á að sjá leik- rit við þeirra hæfi, og rétt er að Þjóðleikhúsið hafi þar forgöngu. Ilitt er svo annað mál, að það verður að stilla vei’ði aðgöngu- miða dálítið í hóf við slík tæki- færi. ✓ Niðursett vcrð. Það eru auðvitað margir, sem vel liafa efni á þvi að lála börnin sin sjá leikrit, enda þótt miða- verðið sé hið sama og fyrir full- orðna, eins og það cr á þetta vin- sæla leikrit. En hætt er líka við að mörg börn verði iit undan, vegna þess eins, að foreldrarnir telja sig ekki geta key])t miða hand-a stórum barnalióp á þessu verði. Það er ekki að efa, að barnaleikrit, sem vel er úr gar<?i gert er litlu kostnaðarminna en venjulegt leikrit, en það væri k-annske hægt að selja inn á sýn- ingar með niðursettu verði í lok- in til þess að gefa þeim efna- minni kost á því að fara með börnin sín. Hér kemur lika til grein-a, að stofnkostnaður ætti að vera lítill, þar sem leikritið hcf- ur verið sýnt áður og alls konar búnaður var þegar til. Leikritið er orðið svo vinsælt, að börnin spyrja hvort annað, livort þau hafi fengið -að fara og getur þá hver maður skilið að sárt cr það fyrir þau, sem ekki fá að fara vegna xess hve dýrt það er. Skólasýningar. Það mætti líka kannskc hafa nokkrar sérstakar skólasýningar með vægu verði og á þann liátt gefa mörgum kost á að sjá leik- inn, se’rn annars myndu ekki fara. Bergmál gerir þetta aðeins að tillögu sinni, en vonast til >að hún verði tekin til vinsamlegrar at- hugunar af ráðamönnum. Aðsókn in að barnaleikriti þessu hefur verið með afbrigðum góð, og hvað eflir -annað verið uppselt á sýn- ingar fyrir sýningardag, svo aug- ljóst er að það fellur í smekk barnanna, og sjálfsagt er það ó- líkt betra fyrir börn að fá að njóta þeirrar skemmtunar en t. d. sumra mynda kvikmyndahús- anna. — kr. 1 Fuglamyndir sýndar á kvöldvöku F.í. Ferðafélag íslands efnir til fyrstu kvöldvöku sinnar á *þessu ári annað kvöld (fimmtudag) í Sjálfstæðishúsinu. | Sýndar verða lit-skugga- myndir af íslenzkum fuglum, sem Björn Björnsson, kaupmað- ur frá Norðfirði, hefir tekið, en hann er brautryðjandi inn- lendra manna um fuglamynda- tökur og hefir náð í því efni einstæðum árangri. | Ferðafélag fslands gaf fyrir mörgum árum út sérstaka ár- bók um íslenzka fugla, sem Magnús Björnsson náttúru- ^ fræðingur skráði. Hún varð ,mjög vinsæl og gekk skjótt til þurrðar. Nú gefst félögum Ferðafélagsins tækifæri til að endurnýja kynni sín af fugl- lunum og horfa á hinar gull- ★ Fregn frá A.-Berlín hermir, að Nasser muni bráðl. senda viðskiptanefnd til Tékkó- slóvakíu, til þcss að semja um kaup á meiri vopnum, m. a. skriðdrekum og vara- Iilutum. 500 egypzkir liðs- foringjar eru væntanlegir til Tékkóslóvakíu til þjálfunar í meðferð ýmissa hergagna. fallegu myndir Björns, sem allar eru teknar í litum. Dr. Finnur Guðmundsson fuglafræðingur talar með mynd unum og skýrir þær en hann er fróðastur allra núlifandi manna um íslenzka fugla. Myndagetraun verður á kvöldvöku þessari og tvenn verðlaun veitt. Dansað verður til kl. 1. Aðgöngumiðar eru seldir í bókaverzlunum Sigfúsar Ey- mundssonar og ísafoldar. -

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.