Morgunblaðið - 21.08.1940, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 21.08.1940, Blaðsíða 8
8 |fllOTgttstMafó& Miðvikudagur 21. ágúst 194ÍP Ferð til Kanaríeyja ÞEIR I.R.-ingar, i*]| er vilja æfa sund, tali við Jónas Halldórsson sundkennara eða fór- mann fjelagsins í síma 1156 sem fyrst. VIKTORlU B AUNIR í pökkum nýkomnar. Þorsteins- búð. Grundarstíg 12, sími 3247. Hringbraut 61, sími 2803. RABARBARI nýupptekinn, rauður og falleg- ur. Þorsteinsbúð, Grundarstíg 12, sími 3247. Hringbraut 61, sími 2803. NÝREYKTUR SJÓBIRTINGUR mikið betri en lax ofan á brauð, verður seldur meðan birgðir endast á aðeins kr. 5,00 kg. Fiskverslunin Hverfisgötu 123. Sími 1456. BESTA TEGUND grænsápu kr. 1,00 pk. Versl. Selfoss, Vesturg. 42. Sími 2414. MEÐALAGLÖS og FLÖSKUR keypt daglega. Sparið millilið- ina og komið til okkar, þar sem þjer fáið hæst verð. Hringið í síma 1616. Við sækjum. Lauga- vegs Apótek. FRAKKAR og SVAGGERAR fyrirliggjandi í miklu úrvali. Guðm. Guðmundsson, klæð- skeri. Kirkjuhvoli. 14. dagur „Góðiminn",sagði hún vingjarn lega. „Mjer þekir þjer ekkert verri þó þjer skvettið í yður. Carajo, nei, síður en svo. Og það hlýtur að vera auma helvítið þeg ar það er lokað fyrir svona í hvelli. Það sem þjer þarfnist er einn lítill — bjór og portari. Sterkt en hressir". Hún deplaði augunum framan í hann. „Aðeins orð frá yður og jeg skal trakt- era". „Nei, þakka yður fyrir", sagði Harvey og bjóst til að fara. „Æ, farið ekki", óð hún áfram. „Tyllið yður og verið hugguleg- ur. Tungan er stokkbólgin í munninum á mjer af hreyfingar- leysi. Með þennan bölvaðan upp- skafning við borðið er ekki hægt að koma einu orði að. Hann myndi ekki eiira sinni taka ofan fyrir Gvöði almáttugum. Einn daginn segir hann veð meg: „Far- ið þjer á veiðar", bara til þess að hrella meg. „Veiðar!" segi jeg, Jeg, sem ekki þekke mun á sporði og hala, en ef þjer eruð að gera grín að mjer, skal jeg fara á veiðar á skallanum á yð- ur svo um munar". Hún hringl- aði hneyksluð með eyrnalokkun- um, en brosti svo undir eins. „Þjer eruð öðruvísi. Þjer hafið lent í því. hanasterturinn minn, eins og jeg. Þessvegna kánn jeg veð yður. Þjer hafið mína hlut- tekningu, það getið þjer hengt meg upp á. Þjer þurfið að heim- sækja meg í Santa. Veð fáum okkur eina kjaftatörn og slag. Númer 116 í Calle de la Tuna. Skrefið það hjá yður". „Þjer ervvð mjög vingjarnleg- ar. En jeg býst samt ekki við að hafa tíma til þess að koma". „Enginn veit sína æfi, hana- sterturinn minn. Og á meðan jeg man: Hvað eiginlega gerir venur yðar Corcoran? Hann hefir eitt- hvað í sigti, þrátt fyrir allan fag- urgalann. Jeg hefi unneð þetta litla af peningum hans í ronimy. Hvað er hann að gera til Santal Jeg get ekki botnað í honum". Harvey hristi höfuðið. „Jeg hefi ekki minstu hugmynd um það", sagði hann kuldalega. og áður en hún gat sagt nokkuð meira, flýtti hann sjer á braut. Hann fór stjórnborðsmegin og ætlaðist til þess að vera einn. Þrátt fyrir það að tveir af stól- Eftir A. J. CBONIN KAUPUM FLÖSKUR 8t6rar og smáar, whiskypela, glös og bóndósir. Flöskubúðin, Bergstaðastræti 10. Sími 5395. Sækjum. Opið allan daginn. FLÖSKUVERSLUNIN á Kalkofnsvegi (við Vörubíla ¦tðöma) kaupir altaf tómar flöskur og glös. Sækjum sam- jrtandis. Sími 5333. NÝJA FORNSALAN !A.8alstræti 4, kaupir allskonar húsgögn og karlmannafatnað jgegn staðgreiðslu. SLYSAVARNAFJELAG ISLANDS jMlur minningarspjöld. — Skrif- stofa f Hafnarhúsinu við Geírs- g*n Sími 14897. unum þar væru uppteknir, sett- ist hann vegna máttleysis. Sólin vermdi hann og augnablik gleymdi hann sorgum sínum. Hann opnaði augun, vegna þess að hann fann, að það var horft á hann. Susan Tranter leit fljótlega undan og roðnaði. Hún sat í næsta stól og var að stoppa í sokk. Vasabók og blý- antur lá í kjöltvv hennar. Hún leit svo snögglega undan, að vasabók- in datt á þilfarið og lá þar opin. Hann tók bókina upp og hann fann það á sjer, að þetta var dag- bókin hennar. Hún íeit einmitt út fyrir að halda nákvæma dagbók og gera við undirfötin af bróður sínum, hugsaði hann. En þegar hann hjelt bókinni í hendi sjer, opnaðist hún óviljandi og hann sá sjer til mikillar undrunar nafu sitt og svohljóðandi setningu á eftir: „Jeg trúi ekki að þetta sje sönu, saga. Hann hefir göfugt andlit". Þetta var alt og sumt. Bókin var aftur komin í k.jöltu hennar. Svipur hans hafði ekkert breyst. Hún var eins og dálítið rugluð og fanst hún mega til að segja eitthvað, en vissi ekki hvað það átti að vera. Að síðustu vogaði hún sjer út í: „Jeg vona — jeg vona að yður líði betur". Hann sneri sjer undan. Eftir uppgötvunina hataði hann um- hyggju hennar. Þó var eitthvað í fari hennar, sem neyddi hann til þess að svara: „Já ,mjer líður betur". „Það er gott. Þegar við kom- um til Las Palmas á laugardag- inn, verðið þjer orðinn það hraust ur, að þjer farið í land og klifr- ið upp fjallið". „Jeg fer sennilega í land og drekk mig fullan. Ekki á neinn hetjulegan hátt, heldur svo jeg viti hvorki í þennan heim nje annan". SMURT BRAUÐ fyrir stærri og minni veislar. M»i»tofan Brytinn, Hafnar- stræti 17. REYKHÚS Harðfisksölunnar við Þvergötu, tekur lax, kjöt og fisk og aðrar rörur til reykingar. KVEN-ARMBANDSÚR (chromað), aflangt, hefir tap- ast. Skilist í Sápubúðina, Lauga veg 36, gegn fundarlaunum. Hún ætlaði að mótmæla, en hætti við. „Bróður minn og mig langaði til þess að hjálpa yður, þegar þjer voruð lasinn. Hann vildi heimsækja yður í klefann, en jeg fann það á mjer, að þjer vilduð vera í friði". „Þjer höfðuð á rjettu að standa". Svar hans var sagt í þeim tón, sem gaf til kynna, að hann vildi hafa þögn. prátt fyrir það sagði hún eftir augnablik: „Það sem jeg sagði, hljómar svo faglega", sagði hún. einurð- arlaust. „Jeg má til að skýra fyr- ir yður, að jeg hefi þriggja ára reynslu sem hjúkrunarkona. Jeg hefi hjúkrað fólki með flesta sjúkdóma, frá malaríu til krampa. Það er ágætt fyrir Ro- bert í trúboðastarfsemi hans. En jeg býst samt við, að heilsuleysi sje ekki mikið í Laguna". Hann hlustaði ekki á. Hann rendi augunum um þilfarið, þar til hann kom auga á unga stúlkUj sem svaf í stól. Augnhárin vörp- uðu skugga á sólbrúna kinn henn- ar. Pyrir innan kápuna glitti í perlvvfesti með hleikum perlum. Hún svaf rólega eins og barn. Fegurðin Ijómaði af henni eins og blómi. Hvin virtist brosa í svefn inum. Susan hafði þagnað þegar hv'in fann, að Harvey hlustaði ekki á hana. Hún gaut hornavvga við og við á hann og sá hvert hann starði. Að lokum gat hún ekki stilt sig um að segja: „Lafði Fielding er mjög ung og ákaflega falleg". „Sennilega einustu dygðirnar", svaraði hann kuldalega. Hann sá eftir þvj á sama augnabliki. Hon- um fanst hann hafa barið eitthvað fallegt, sem engri vörn gat komið fyrir sig. Susan setti ekki ofan 1 við hann fyrir hæðnina og uppörfaði hann heldur ekki til frekara spotts. „Hver af perlum þessum mundi geta haldið lífinu í sveltandi fjöl- skyldu í ár. Pínst yðvvr það ekki voðalegt, Leith læknir? Aumingja fólkið, sem sveltur í fátækrahverf- unum — og þessir skartgripir! I alvöru, þeir ervv gagnslavvsir". „Jeg hefi ekki áhuga fyrir sveltandi f jölskyldum ' í fátækra- hverfum", sagði hann biturt. „Ekki nema í þeim tilfellum sem; þær svelta til davvða. Það mundfc bæta mannkynið. Það þarfnast þess. Þjer vitið auðvitað, að jeg~ iðka drápsaðferðina. Þrír sakleys- ingjar þurkaðir út áður en jegr kom hjer um borð. Góð byrjun!" Það mátti lesa sársauka í svip> hennar. Vegna meðaumkvunar- sinnar fann hún, hve særðvvr haniíi var innra. Andlit hans — það- kom við hjartað í henni — líkt- ist svo málverkinu, sem hv'vn hafði sjeð af Prelsaranvvnv. Hún varð að halda áfram að tala. „Maðurinn hennar er Sir Míé^ hael Pielding", sagði hvm v'it v blá- inn. Hann er forríkur stórekruf- eigandi þarna á eyjunum. Jeg:- býst ekki við, að það sje hans aðalatvinna, en við heyrðum talað um það á ferðaskrifstofunni. Hana hefir gott orð á sjer, og svo er- nafn hans auðvitað — sögulégtt Ætli hann sje ekki eitthvað eldri' en hún? Lafði Pielding er fædd' Mainwaring. Það er undarl'egt,. að hún er á ferðalagi án manns- ins sins. Mjer þætti gaman að vita af hverju". „Þjer gætvið spurt hana", sagði\ haun hörkulega. „Jeg hefi engan, áhuga á hneykslismálum, jafnvei þótt þau sjeu með guðsorða- bragði". Hún starði á bann og svipur hennar breyttist snögglega í ótta. „Mjer þykir þetta leitt", sagði^ hún hálfhvíslandi. „Jeg hefði ekki átt að segja þetta. Mjer þykir þetta mjög leitt". Framh:. otuST onru^kLunnh^ !' Tommi (við föður sinn, sem ætlar að refsa honum): Þegar þú varst óþekkur sem drengur, flengdi pabbi þinn þig þá? Faðirinn: Já, Tommi. Tommi: Og þegar hann var ó- þekkur, flengdi pabbi hans hann þá? Faðirinn: Já, Tommi. En at hverju spyrðu? Tommi; Jeg vil komast fyrir, hver byrjaði á þessum óskunda. íri og eldri herramaður voru einustu farþegar í járnbrautar- vagni. Pat las blað og söng við og \ið hástöfum; Lengi lifi ír- land. Herramaðuriun gat afborið það dálitla stund, en að lokum gat hann ekki stilt sig. Hann hvæsti: Lengi lif' hel- víti. — Þetta er rjetti andinn, hver fyrir sitt eigið land, sagði lrinn. • Hvernig sund yfir Ermarsund er tilkomið. Skoti fann penny í Folkestone eftir lokunartíma búða og synti þessvegna til Bou- logne til þess að eyða honum. Þeg ar hann kom þangað, var þar al- mennur frídagur, svo hann synti til baka til Polkestone. • Lögregluþjónn (við Nonna, sem er að ldifra inn um gluggann) : Þú þarna! Hvað ertu að gera? Nonni: Það er alt í lagi. Mamma var að enda við að skúra tröpp- urnar. * Englendingur kom inn í sápu- vöruverslun í Aberdeen og keypti ýmsar vörur. Hann átti að borga með tveim shillingum, en ljet búð- arþjóninn fá half-a-crown. Skot- inn Ijet hann hafa sixpence til baka, en E«glendinguriim gleymdi að taka þá með sjer. IJm leið og Skotinn sá það, hljóp hann út i glugga og barði í hann — með svampi. • Amman: Jæja, Tommi minn, sestu niður og segðu ímjer, af hverju pabbi þinn flengdi þig. Tommi: Jeg vil heldur standa. og segja þjer það, aimna. * Gamall sjómaðvir: Á hvað ertti að glápa, drengur minn? Drengurimi: Pabbi segir að þií; sjert gamall sjóliestur og jeg er að bíða eftir að þú Imeggir. * Bóndinn (sem heyrir hávaða úr hænsnahúsinu) : Hver er þar? Ekkert svar. Bóndinn; Síðasta tækifærið til að svara áður en jeg skýt. Rödd (úr hamsnahúsinu) : Það eru bara við hænsnin. * Móðirin: Langar þig í clálítið af þessari köku? Siggi: Nei. Móðirin: Hvað viltu þá? Siggi: Mikið, þakka þjer fyrir. • 1. flakkari; Jeg tápaði krónu í dag. 2. flakkari: Var gat á vasanum? 1. flakkari: Nei, maðurinn sem. misti hana, heyrði hana detta.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.