Morgunblaðið - 09.08.1950, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 09.08.1950, Blaðsíða 8
UORGXJTiBLAÐlB Miðvikudagur 9. ágúst 1950 i IHWgllflMðMft í (Jtg.: Hf. Arvakur, Reykjavík. FrsLmkv.stj.: Sigfús Jónsson. Citstjóri: Valtýr StefánssoD (ébyrg8ar« ,• Frjettaritstjóri: ívar Guðmundsson. ¦iuglýsingar: Arni Garðar KristinssoB* ;. Ristjórn, auglýsingar og afgreiðsla: Austurstræti 8. — Sími 1600. | . Laabók: Arni Óia, tími 8045. j i Aakriftargjald kr. 14.00 á mánuði, immn^nAr l lauaaaBlv M aura amtakíð 85 aura með Lobðk. Liðskönnun kommúnista SAMKVÆMT heimildum frá sjálfu aðalmálgagni komm- únistaflokksins í Rússlandi, „Pravda", er það greinilegt, hvað vakir fyrir flokksdeildum kommúnistaflokksins í Vestur- Evrópulöndum, með undirskriftasmöluninni undir hið svo- nefnda „Stokkhólmsávarp". *Forystumenn flokksdeildanna hafa fyrir löngu gefið yfir- lýsingaf um, að þeir telji það skyldu sína að vera rússnesk- um innrásarherjum til aðstoðar, ef sú stund rynni upp, að rússneskur innrásarher rjeðist á land þeirra. i Yfirlýsingar slíkar eru á venjulegu máli kallaðar opin- her landráð gagnvart þjóð sinni. En þegar það er vitað, að ósögðu, að forystumenn kommúnistadeildanna ætla sjer að svíkjast aftan að þjóðum sínum, ef þeim gefst færi á, koma þeim undir hið rússneska ok, þá er eins gott að ský- lausar yfirlýsingar komi fram frá þeim um þetta. Þá getur enginn efast lengur um hugarfar og fyrirætlanir þessara einræðisþjóna. Forystumenn hinnar íslensku flokksdeildar hafa ekki e'nn gefið slíkar skýlausar yfirlýsingar, eins og starfsbræð- ur þeirra í Vestur Evrópu. Ekki kunnað við það, eða ekki komið sjer að því hingað til. Þó Einar Olgeirsson hafi hvað eftir annað setið fundi með öðrum deildarstjórum kommún- istaflokksins í Vestur Evrópu, er eins og ekkert hafi liðk- ást um málbein hans við þær fundarsetur. Hann hefir þvert á móti komið heim daufari í dálkinn en þegar hann fór. Eins og gefur að skilja, er það ekki fullnægjandi fyrir „Kominform" eða Moskvastjórnina, að tryggja sjer það, að nokkrir forystumenn Fimtuherdeilda þeirra gefi yfirlýs- ingar um, að þeir skuli, hvenær sem kallið kemur, vaða fram í vígamóð með hinum rússnesku hersveitum. Moskva- stjórnin gengur eftir því, að alt hennar lið, verði tilbúið þegar á þarf að halda fyrir „heimsbyltinguna". Þessvegna er efnt til undirskriftarsöfnunarinnar undir Stokkhólmsávarpið. Eftir því sem „Pravda" skýrir frá fyrir skömmu og áður hefir verið getið um hjer í blaðinu, líta yfirvöidin í Moskva svo á, að hver sá maður, sem undir- ritað hefir ávarp þetta, hann sje skuldbundinn til þess, að fylgja fyrirskipunum frá Moskva þegar þess er óskað það- an. Hjer er því um liðskönnun Moskvamanna að ræða, slm er ekki nema eðlileg. Moskvastjórnin, sem önnur her- stjórn, vill vita, hvaða fólk það er, karlar og konur, bæði hjer á landi, sem annars staðar, sem reiðubúið er til þess að leggja hagsmuni þjóðar sinnar á hilluna og berjast fyrir slheimsyfirráðum kommúnista. Þeir, sem fást til að undirrita ávarpið, þar sem þess er óskað, að öll vopn sjeu leyfileg, nema kjarnorkusprengj- ur, uns Sovjetríkin þykjast hafa af þeim nægi- legar birgðar, þeir eru teknir gildir sem Fimtuherdeildar- menn, alveg jafnt hvort þeir láta nafn sitt undir þetta ein- kennilega „friðarplagg" af einlægu fylgi við heimsvalda- stefnu Moskvamanna, ellegar þeir gera slíkt af bláberri heimsku sinni. Á það var bent hjer í blaðinu á sunnudaginn, að hjer á landi væri Fimtaherdeildin undarlega hæglát og aðgerðar- lítil í þessu undirskriftarmáli. Viðbúið væri, að ef sami deyfingjaháttur í herbúðum kommúnistadeildarinnar hjer hjeldi áfram, þá myndu hinir íslensku deildarstjórar fyrr eða síðar fá alvarlegar snuprur frá húsbændum sínum. Sönnun fyrir þessum aðgerðum að austan voru þá ekki langt undan. Því á sunnudaginn gleymdi ritstjórn Þjóð- viljans svo til öllu því, sem gerðist og gerst hafði undan- farin dægur, fjær og nær og gaf út æðisgengið áróðurs- blað fyrir Stokkhólmsávarpið. Þetta starblinda Moskvamálgagn Ijet þess ekki getið, af skiljanlegum ástæðum, að það eru fulltrúar Sovjetríkjanna, sem hafa staðið eins og veggur á þingi Sameinuðu þjóð- anna gegn raunhæfu banni gegn kjarnorkuvopnum. Og allur heimurinn veit að það eru yfirboðarar Þjóðviljans, mennirnir, sem gefa þetta blað út, sem einir bera ábyrgðina a því, að kjarnorkuvopnum hefir ekki verið útrýmt úr heiminum. .Æt^ÆtZMP Vikmjlskritar: fl R DAG|_EGA LÍFINU HÁTÍÐIN, SEM HVARF VERSLUNARMANNAHELGIN svonefnda, sem nú er nýafstaðin, var einu sinni mesta hátíð sumarsins í augum Reykvíkinga. Nú er lítið hátíðlegt prðið við þessa helgi, öðrum fremur. Það er ekki nema einstaka maður, sem nennir að flagga, hvað þá meira. Það er helst, að blöðin minnist hátíðarinnar, sem átti að vera og út- varpið fær 2 eða 3 forystumenn verslunar- manna til að segja nokkur orð. En skemmtun fólksins, — verslunarfólksins, — er ekki um að ræða. Mörgum mun þykja eftirsjá að þessari sumarhátíð verslunarmanna, því nú má með sanni kalla frídag verslunar- manna „hátíðina, sem hvarf". • VIRÐINGARVERÐ VIÐLEITNI ÞEIR menn, sem höfðu víðsýni og kjark til að leggja fje í að koma upp skemmtígarðinum Tivoli, eiga þakkir Ryekvíkinga skyldar. Því að þó að*ýmsu megi þar finna, þá má segja, að þetta sje* eini skemmtistaðurinn, sem Reykvík- ingar hafa aðgang að á sumrin. Aðrir' úti- skemmtistaðir hafa gefist upp, eða fólkið gefist upp á skemmtistöðunum. Leiktækin í Tivoli eru yfirleitt ágæt og smekklega frá flestum gengið, þótt mikið vanti á til að jafnast á við Tivoli í Kaupmannahöfn, eða erlenda skemmtigarða, sem von er. En þrek hefur þurft til, að láta sjer detta í hug, að hjer væri hægt að koma upp skemmti- garði á borð við slíkar stofnanir erlendis. • FÁIR ÚTVALDIR EITT AF skemmtiatriðunum á verslunarmanna- hátíðinni var dansleikur í veitingahúsinu í Ti- voli. Þar af leiðandi voru þessi salarkynni lokuð öðrum gestum hátíðarinnar, en þeim, er vildu kaupa sig inn dýrum dómum og dansa. Þetta var mjög svo vanráðið, þótt það kunni að hafa gefið peninga í aðra hönd. Að sjálfsögðu kom- ust ekki nema örfáir hátíðargesta á dansleik- inn, en margir voru snapandi „aukamiða", utan- garðs. • LOKAÐ HÚS BLAÐAMÖNNUM EKKI GET jeg greint frá hvað gerðist, eða hve hátíðlegt var innan húss, því myndarlegur dyra- vörður, valdsmannslegur og sjálfs. efni í kurt eisasta mann, ef hann legði fyrir sig að læra reglurnar, tilkynnti mjer að blaðamenn væru ekki velkomnir á dansleikinn. Og er jeg spurði eftir forráðamönnum hátíðarinnar, til að fá þeirra umsögn um athafnafrelsi blaðamanna á verslunarmannahátíðinni, var svarið, að eng inn þeirra væri við. Ótrúlegt, að þeir hafi allir verið farnir heim að sofa, klukkan tæplega 11, er hátíðin hefði átt að standa, sem hæst. • ORÐ FRÁ ALBERT ÍSLENDING Abert Guðmundsson, knattspyrnusnillingur, var hjer í sumarfríi í sumar, ásamt konu og dótt ur, sem kunnugt er. — Okkur talaðist svo til á meðan hann var hjerna, að við skyldum rabba saman um heimkomu hans, en það fórst fyrir sökum anna. Nú hefur Albert sent mjer línu, þar sem hann minnist meðal annars á heim- komuna og hvernig sjer hafi litist á eftir margra ára fjarveru. Albert er Reykvíkingur, fæddur hjer og upp- alinn og hann tekur vel eftir þeim breytingum, sem orðið hafa í útliti bæjarins. • GRASFLETIR f STAÐ URÐAR OG GRJÓTS „ÞAÐ VAKTI mikla gleði hjá mjer, að sjá hve vel þeim mönnum hefur orðið ágengt, sem geng- ist hafa fyrir fegrun bæjarins. Þar sem áður var urð og grjót, eru nú viða fallegir, einfaldir gras- fletir og blómabeð. Vonandi að haldið verði á- fram á þessari braut", segir Albert í brjefi sínu. Annað var það, sem Albert segir að hafi glatt sig, en það var Þjóðleikhúsið og leikur íslensku leikaranna, sem hann telur jafngóða, ef ekki betri og þá erlendu leikara, sem hann hefur kynnst. En Albert er áhugahaður um leiklist og sækir leikhús í París og annarsstaðar þar sem hann er erlendis af miklu kappi. Auk þess þekk ir hann marga franska leikara persónulega. „En Brynjólfur Jóhannesson er minn maður", segir Albert. • ÁNÆGDUR MEÐ ÍÞRÓTTAMÓTIN AÐ LOKUM drepur Albert í brjefi sínu á í- þróttamótin, sem haldin voru á meðan hann var hjer á landi, en það var meðal annars keppnin við dönsku iþróttamennina. Segir hann, að það hefði undrað sig hve vel mótin voru skipulögð og allt gekk eins og eftir snúru. Segist Albert ekki hafa sjeð frjálsíþrótta- mótum betur stjórnað, nje ganga betur og fljót- ar en á íþróttavellinum í Reykjavík. „Jeg veit, að þarna var erfitt verk vel unnið", segir Al- bert að lokum. En ekki minntist hann á knattspyrnuna í Reykjavík í vor og í sumar, af hverju, sem það er. — • ÓHEPPILEG PRENTVILLA JAFNFRAMT því, sem jeg þakka birtingu á at- hugasemd frá mjer i „Daglega lífinu" á sunnu- daginn, verð jeg að biðja um að leiðrjett verði álappaleg prentvilla er þar hafði komist inn. Mín orð voru á þann veg, að nú væru kirkjur máske friðhelgar fyrir öllum þjófum — ekki þjóðum, skrifar Snæbjörn Jónsson. Athugasemd mín var svo löng, að jeg hikaði af þeirri ástæðu að hnýta aftan í hana þökk til Víkverja fyrir að víta þráfaldlega eitt og annað, sem okkur er til tjóns eða hneisu — enda þótt mjer virtist aðfinnslan i þessu sjerstaka tilfelli ekki ólíkleg til að valda misskilningi. Blöðin þurfa einmitt að vera sívakandi samviska þjóð- arinnar. En eins og þau þurfa oft að finna að og benda á það, sem betur má fara, svo er það einnig vel að þau gefi hrós fyrir hitt, sem til fyrirmyndar má verða. — Sn. J. Vöruhappdrætti S. í. B. S. i íÉM 'úm é SKRA um vinninga í Vöru- happdrætti SÍBS í 4. flokki 1950. 10,000,00 kr. Nr. 6771 i 8,000,00 kr. Nr. 1152 4,000,00 kr. 10967 12798 14262 17548 23932 3,000,00 kr. 7292 16688 17755 29248 35046 2,000,00 kr. 6849 14873 14890 18122 19057 26245 30076 33112 33790 37075 500,00 kr. 1106 2492 3203 4552 4907 7594 8644 8663 9974 10146 20916 22119 24407 28969 39570 300,00 kr. 470 773 1078 1321 3245 S411 3779 6909 7403 8627 8915 14398 19480 25204 35454 38151 9641 11327 14536 14699 20262 21413 28109 33781 35600 35802 38597 39097 14144 15629 22709 35147 35957 39214 200,00 kr. 557 824 933 1101 1595 1950 3202 4305 4755 4889 4935 5168 5248 5258 5807 6336 6456 6479 6796 7295 7741 8397 8666 8894 9360 9523 9668 10252 10612 10631 11111 11145 11349 12057 12290 12334 12632 12852 13033 13112 13375 13556 13618 13657 14700 15130 15266 15465 15868 15910 15912 15927 16731 16873 17048 17662 17979 18640 18697 19188 20061 20210 20490 20629 20976 21147 21879 22107 22430 22435 22474 22717 23334 23412 23542 24140 14214 15888 25138 35405 36263 39954 1192 4399 5172 6396 7630 9181 10576 11307 12448 13370 13970 15581 16527 17694 19548 20712 22393 22837 24350 24405 25389 26805 28852 29857 31762 33187 34090 34773 36403 37401 38258 38810 24589 25662 28306 29101 29861 32086 33428 34351 35582 36661 37432 38456 38874 24603 26034 28309 29263 30221 32375 33464 34403 36179 36985 37534 38478 39084 24713 26070 28656 29590 30401 32618 33636 34537 36285 37300 38092 38560 39281 24805 26462 28791 29815 30672 32816 34022 34751 36391 37324 38236 38619 39542 5 162 878 1209 2114 2412 2848 3358 4276 4777 5053 100,00 kr 70 122 236 569 979 1031 1262 1392 2152 2259 2577 2626 3084 3103 3515 3559 4452 4579 4786 4828 5066 5078 134 644 1127 1440 2340 2641 3135 4059 4604 4863 5356 147 682 1185 1917 2389 2655 3171 4086 4653 4909 5364 Framh. á bls. 12.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.