Morgunblaðið - 10.11.1951, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 10.11.1951, Blaðsíða 8
M or fzriiv ni. 4 m n Laugardagur 10. nóv. 1951. mtiW&MÖ Útg.: H.f. Árvakur, Reykjavík. Framkv.stj.: Sigíús Jónsson. Ritstjóri: Valtýr Stefánsson (ábyrgðarm.) Lesbók: Árni Óla, sími 3045. Auglýsingar: Árni Garðar Kristinsson. Ritstjórn, auglýsingar og afgreiðsla: Austurstræti 8. — Sími 1600. Áskriftargjald kr. 16.00 á mánuði, innanlands. í lausasölu 75 aura eintakið. 1 króna með Lesbók. ísherjarjtiiHjiií í Parí SJOTTA allsherjarþing Samein- uðu þjóðanna er nú komið saman til fundar í Paris, hinni forn- frægu og fögru höfuðborg Frakk- lands. Enn einu sinni er hin franska höíuðborg miðdepill heimsviðburða á sviði stjórnmál- anna. Enn einu sinni safnast stór- jöfrar heimsstjórnmálanna sam- an á Signubökkum. Hið franska stórveldi hefur að Breskui* vísind&maður9 seni reysisf' hefir sannspár, "g^rir sjcr 'greini' ÍFýrir* hv&rnig lifið verði effir eina élá NYLEGA er komin út bók eftir breska vísindamanninn A. N. Low, er hann nefnir, „Þetta kem- ur fyrr en varir". Fjallar bókin um þær breyting- ar, sem hann telur að mannkynið eigi í vændum. Árið 1925 lýsti hann því, hvers menn mættu vænta sjer af atom- vísindunum. Hann spáði því þá, að flughraðinn yrði 1100 km á klukkustund og menn mundu brátt geta notfært sjer fjarstýrð- Rússa. Þeir munu að sjálf sögðu halda áfram að tala um ar eldflugur. Spádóma sína ger- friðarást sína. Kommúnistar ir hann á vísindalegum grund- munu framvegis sem hingað , velli. Þ. e. a. s. hann leggur til til leggja kapp á undirskrifta- j grundvallar, það sem fram hefur smölun undir „friðarávörp". komið og orðið er. — „Friðardúfan" mun halda | í þessari nýju bók sinni skýrir áfram að prýða barm þeirra. hann frá því hvernig mannlífið En mannkynið er búið að fá gerbreytist á næstu öld. Atóm- nóg af þeim skolialeik. j vísindin valda þar mestum og Óhætt er að fullyrða að hinar gagngerðustum breytingum. vísu glatað miklu af sinni fyrri 'frjálsu þjóðir hafi ekki gert sjer I Hann telur þó, að enn muni nokk reisn, auð og veldi. En París er Jmiklar vonir um að stefnubreyt- ur tími líða, þangað til hægt verð áfram öndvegissetur andlegrar ,ing hefði átt sjer stað hjá Sovjet- ur að nota atómorkuna til að reka auðlegðar, forns menningararfs, 'stjórninni. — Vonbrigði þeirra bíla og flugvjelar. Menn muni íá fagurra lista og eilífra töfra. Iþurfa því ekki að verða mikil yfir að ráða Því nær ótakmark- Á þessum stað ráða forystu- |við þessar undirtektir Vishinskis aðrl raforku, hun muni leggja menn 60 þjóða nú ráðum sínum. undir afvopnunartillögur þeirra. grundvöllinn að hinni „tækni- Takmark yfirgnæfandi meiri- Allsherjarþingið mun halda á- j leKu heimsbyltingu". hluta þeirra er efling friðar og fram störfum sínum. Fleiri til- I Ko1 °S olía nverfl brátt ur s°g- öryggis meðal þjóðanna, aukin raunir munu verða gerðar til unni sem orkugjafar. — Þetta farsæld og lífshamingja mann- þess að samræma hin óiíku sjón-1 frumstæða eldsneyti, segir Low, kynsins. Æðsta takmark megin- armið og finna nýjar leiðir til yerður notað mjög sem efnivörur hluta mannkynsins í dag er frið- þess að vinna gegn ófriðarhætt- ' efnaiðnaðinum. En þess er ur. unni í heiminum. Kóreumálið tr vænst að °flugri orkugjafi komi Þrátt fyrir það verður engan enn eitt aðalvandamálið, sem við tú skJalanna er notast m. a. til veginn sagt að þetta sjötta þing er að etja. Vopnahijesviðræð- að reka blla- Með honum verðl f- Sameinuðu þjóðanna hafi byrjað urnar í Panmunjom fara hægt af <*• hægt að aka 300 km með 4 með að gefa glæsileg fyrirheit stað og ekki er ástæða til mikill- j lltrf eyðsla- .r lðnaðinum taka um friðvænlega sambúð þjóð- ar bjartsýni um árangur þeirra.' v.l.elarnar melra °g meira yfir- Fulltrúar hinna vestrænu En einnig þar mun þófið halda n°ndlna- sv° mannsorkan kemur anna. stórvelda, Bretlands, Bandarikj- áfram. anna og Frakklands, ljetu það Með ötulu og þrautseigu verða sitt fyrsta verk þar að bera starfi margra einlægra friðar- fram tillögur um takmörkun víg- sinna og mannvina hafa S. Þ. af- búnaðar í heiminum. Kjarni kastað miklu verki. Niðurstaðan þeirra var sá að reglur yrðu vill oft verða sú, að almenning- settar er takmarki herafla og ur veitir því meiri athygli, sem vopnabirgðir einstakra ríkja. Er miður tekst, en hinu, sem vel er gert ráð fyrir að þær reglur nái gert. Góðar frjettir af sáttastarfi . .. einnig til kjarnorkuvopna. , og samkomulagi eru ekki alltaf, °", .^i"3, !i taldar stærstu frjettirnar. þar minna við sögu. Fyrstu til- raunirnar hafa þegar verið gerð- ar í Ameríku, með fullkomlega vjelrænar verksmíðjur. Fáeinir menn stjórna t. d. nýju verksmiðjunum í stáliðnaðinum þar. Járnmálmurinn er fluttur til, settur í ofnana og járnið tekið þaðan, án þess að nokkur manns- Það er skoðun hinna vest rænu lýðræðisríkja að slíkar ráðstafanir yrðu að byggjast á gagckvæmum upplýsingum stórveldanna um vopnabirgðir | sinar. Bcri því nauðsyn til að setja á laggirnar alþjóðlega { eftirlitsnefnd ,sem hefði að- stöðu til þess að kynna sjer að slikar upplýsingar væru rjett gefnar. I Skilyrði þess að slíkar til- raunir til afvopnucar geti haf- Um I þær er vanalega hljóðara en ótíðindi og illindi. En þótt sáttastarfi Samein- uðu þjóðanna miði oft seint áleiðis á mannkynið einskis annars úrkostar en að seíja á þær traust sitt. Þær eru sá vettvangur, er þjóðirnar mæt- ast á til yiðræðna um vanda- má! sín. Á meðan þær hittast þar hefur dyrunum ekki ver- ið lokað til friðsamlegrar lausnar deilna og ágreinings. Ætvínnubæíyr ist er að áliti lýðræðisríkj- anxia að bardögum verði þegar hætt í Kóreu. Vishinski utanríkisráðherra Sovjetríkjanna hefur nú svarað A SIÐASTA bæjarstjórnarfundi þessari friðar- og afvopnunar- skýrði Gunnar Thoroddsen borg- áskorun Vesturveldanna í ræðu, arstjóri frá því að hann hefði, sem hann flutti s.l. fimmtudag ásamt fulltrúum frá fiskvinnslu- á allsherjarþinginu. Undirtektir stöðvunum, átt viðræður við tog- hans voru eins og vænta mátti araeigendur um möguleika þess, úr þeirri átí. Hinn rússneski ut- að togarafloíinn legði afla sinn anríkisráðherra hafnaði alger- UPP til vinnslu í bænum. Hóf lega tillcgum lýðræðisríkjanna. borgarstjóri þessar umræður Hinsvegar lagði hann fram til- vegna þess að á þessum tíma lögu um bann við framleiðslu árs er venjulega hjer minnst um kjarnorkuvopna. Hann var að atvinnu. Ekki er ennþá vitað, sjálfsögðu mótfailirm stofnun eft- hver niðurstaðan verður í þess- irlitsnefndar, sem hefði mögu- um efnum. Togararnir hafa und- leika á að kynna sjer vopnabirgð- anfarið selt afla sinn á erlendum ir hínna einstöku þjóða. imörkuðum við góðu verði. Hins Afstaða Rússa er þannig gjör- vegar ber brýna nauðsyn til auk- samlega óbreytt í þessum málum. innar atvinnu í bænum, þar sem Þeir vilja skilyrðislaust bann við nokkuð er tekið að brydda á at- framleiðslu þeirra vopna, sem vinnuleysi, enda þótt ekki verði þeir eiga minnst af sjálfir. Þeir sagt að mikil brögð sje að því eru mótfallnir öllu eftirliti með ennþá. í tölu þeirra 270 manna, því að slíku banni verði fram- sem taldir voru atvinnulausir við fylgt gagnvart þeim sjálfum. siðustu atvinnuleysisskráningu Þeir vilja gjarnan fá upplvsinffar voru allmargir utanbæjarmenn. Skrifstofuvinna verður meira og meira vielræ.n, reikningar og spjaldskrár gerðar með vjelum, I mikið öruggara og fljótar, en menn geta komist yfir að gera i nú. j Vörudreifingin verður öll önn- ur. Afgreiðslufólk hverfur af vett vangi búðanna. Viðskiptamaður- | inn klippir göt á spjaid eftir því í hvaða vörur hann óskar sjer. Spjaldið er sett inn í rafvjel og I vörurnar spýtast út til viðskipta- mannsins, í haglega gerðum um- búðum. Matargerð eftir núverandi að- ferðum hverfur. Rafsuðan kemst á æðra stig. Matvörurnar verða teknar út úr kæliskápnum, settar inn í rafofninn og maturinn er tilbúinn á fáum mínútum. Ekki þarf lengur að hafa neina fyrirhöfn við að þurrka ryk úr Ræf! um viðskipfi við Ungverjaland cg ÞEIR dr. Oddur Guðjónsson, varaíormaður fjárhagsráðs, og dr. Magnús Z. Sigurðsson, versl- unarfulltrúi í Prag, hafa verið skipaðir til að semja við ung- versk stjórnarvöld um viðskipti milli íslands og Ungverjalands. Samningaviðræður við Ung- verjaland hefjast í þessari viku. Jafnframt hafa dr. Oddur _ Guðiónsson og Haraldur Kröyer, • ¦,.......-. ..„,,.,¦,-.,,. '^ : ll:lUer enguað,SendiráðsritariíOs]o, venðskip- Reykjavík heldur og í mörgum j ^J^^^l^^ í^0™ ríkjanna en sjálfir taka þeir ekki S1ður þörf, ekki aðeins hjer í mál að veita nokkrar upplýs- ingar um sinn eiginn herbúnað. sJávarþorpum og kaupstöðuro arvöld um viðskipti milli Islands og Póllands. Samningaviðræður við Pólland munu hefjast 15.—20. nóvember n. k. (Frá utanrikisráðuneytinu). Auk þess kraíðist Vishinski víðsvegar um land þéss að varnarsamtök lýðræðis- j Óhætt er að fullyrða að aukin þjóðanna, Norður-Atlantsh'afs- fiskvinnsia,.í hraðfrystihúsum og bandalagið, yrðu talin brjóta í öðrum vinnslustoðvum gæti víða "bága við sáttmála Saméinuðu bætt verulega úr því. Er því; BERLÍN - - Arið 1946fæddust ö þjóðamia. | eðhiegt a$ álerslía' -^jfríRJgð é'að j börná. hverja þús. íbúa á Vestur- I pessum boðskap Vishinskis togaraflotínn leggi afla sinn upp | Berlín. 1 fyrra fœddnst 10 á hverja birtist. binn sanni „friðarvilji" til vinnslu í landinu sjálfu. ' þúsund íbúa. íbúðum manna. Rafmagnsryk- sugur halda hýbýlunum sííellt hreinum. Svo getur farið, segir Low, að orkan verði leidd í hinn raann- lega iíkama, með rafmagni á með an menn sofa. En þegar fæðan verður óþörf á þann hátt, hætta menn að þurfa á tönnum að halda. Má þá búast við að menn iáti draga þær új sjer og lifi líf- inu tannlausir. ÁHtið er að hár- vöxtur hverfi með tímanum svo eftirkomendur okkar, eftir nokkr ar mill.iónir ára, veroi bæði sköllóttir og tannlausír. Póstgöngur í núverandi mynd hverfa alveg úr sögunni, eida verða þær taldar alltof seinlee- ar. Fólk fær dagblöðin beina leið út úr útvarpstækinu á hverjum morgni, þar sem frjettirnar verða nokkra mínútna gamlar. Framleiðsla hráefna verður með öðrum hætti en nú. Mikið af þeirri vinnu, sem dráttaryjelarn- ar framkvæma, verður gerð með flugvjelum, svo sem sáning og önnur dreifing. Mikið af matvæl- unum verður framleitt með því að rækta ýmiss konar svif. Þá þarf mannkynið ekki lengur að óttast matvælaskort. En þegar daglegu störfin verða svo næsta auðveld, þurfa menn ekki að vinna eins lengi og nú. Kemur þá upp það vandamál, hvernig fólk eigi að nota frístund irnar. í Ameríku er þetta vandamál orðið áberandi, hvernig fólk eigi að eyða tímanum, ekki síst þar sem menn hafa vanist af, að hafa áhu^a fyrir bóklestri. Erillinn og hraðinn í hinu daglega iífi hleyp- ir óróa í blóðið, svo fólk hefur ekkí frið í sínum beinum til þess að haía not af frjálsræðinu. Low segir að hjer sje um að ræða uppeld'smál. Með víðsjánni geti bestu kennarar haft meiri áhrif og víðíækari en áður, enda þótt þeir ágætis menn hafi ekki tök á að fá persónuleg kynni aí hinum mörgu nemendum sínum. Persónuleg kynni manna á: milli, verða minni og minni. Unp- eldis- og skólamál að sama skapi erfiðari. Low segir að mannf: feð- ingar eða skólamenn hafi komist að raun um, að í sumum þjoð-. fjelögum, sem skammt eru á veg komín í tækni, sje uppeldi ungu kynslóðarínnar að mörgu leyti betra en meðal hinna, sem lengra eru komnar i tækninni. Því þar gefi foreldrarnir sjer betri tíma til að ala upp börnin sín. En vera má, segir Low, að óró- leiki hugans sje stundarfyrir- brigði með menningarþjóðunum. Með minnkandi erfiði geti fólkið aftur látið kyrrð færast yfir dag- legt líf sitt, geti lært að hafa betrí hemil á sjer til að njóta hvíldar og leggja stund á þau andlegu verðmæti sem gefa mannlífinu mest gildi. Velvakandi skrifar: ÚR ÐÆCSLECbÆ llFsMU " Hjörð rekur handarvani.' ENGUM dettur í hug-, að hvetja bæklaðan mann til í-; þróttakeppni eða að leggja, á hann þau störf, sem honum láta síst. Menn eru ekki Ijelegri þjóðf jelags- þognar af þeim sökum. Þetta eru svo gömul og kunn sannindi, að varla tekur að minnast á þau. Svo kvað höfundur Hávamála: „Haltr ríðr hrossi, hjörð rekr handar vanr". Hláleg hálfvelgja. EN skyldi ekki þeim, sem þetta kvað, bregða í brún, ef hann fengi að gægjast inn í skólana okkar, þar sem unglingarnir eru að námi. Misvitrir hafa þeir verið, sem um fræðslulögin fjölluðu, ekki síð- ur en Njáll. Við skulum bregða okkur í fyrsta bekk. Honum er skift í dcildir eftir hæfni nemenda, A, B, C, D o. s. frv. Það er þó viður- kcnnt, að krakkarnir eru mis- gefnir eins og fullorðnir. Mikið var. En þar við situr. Sömu námsgreinar eru kcnndar þeim greindu og treggáfuðu, þó að yfir ferðin sje vitaskuld mismunandi eftir dugnaði nemendanna. í Unnið fyrir gýg. STÓRUM skóla er ekki nema eðlilegt, að mörgum gangi und- ir meðallagi við námið, enda ná sumir engum tökum á því. Hvað stoðar að skipa lökustu krökk- unum í fyrstu bakkjum gagn- fræðaskólanna að hesthúsa svo og svo mikið lesmál í þungri mann- kynssögu, sem þeir skilja ekki einu sinni málið á? Það er ekki heldur viskulegt að demba yfir óharðn- aða unglinga einu til tveimur tungumálum, þó að róðurinn sæk- ist þeim svo seint í sjálfri ís- lenskunni, að þeir geti rjett staut- að sig fram úr dagblaðamáli. Eða hvernig haldið þið að kénnaranum sje innan brjósts? Þ Horfst í augu við veruleikann. ETTA er fullkomin hneisa, að þeim lökustu skuli ekki yera þyrmt. Hvcrs vegna cr þeim ekki kennt almennilega lestur, skrift og reikningur, svo að þau hafi þó eitthvert gagn af náminu? Til hvers að rembast eins og: rjúpan við staurinn að gera þeim. skiljanlegt það, sem þeim er of- viða að skilja eða muna? Það mundi engan saka að viðurkenna veruleikann, úr því að börnunum er stíað sundur, hvort sem er eft- ir getu þeirra. Snjíill leikur. RJEF kemur hjer um Dóra. Velvakandi, sæll. Jeg fór í Þjóðleikhúsið í gær- kvöldi og sá þar íslenska gam- anleikinn hans Tómasar Hall- grímssonar, Dóra. Best er að segja hverja sögu eins og er, að jeg hef mjög sjaldan skemmt mjer betur i leikhúsi. Leikurinn er bráðsnjall og meðferðin öll hin prýðilegasta. Haraldur í essinu sínu. ALDREI hefi jeg sjeð Haraldi Björnssyni takast betur og er þá mikið sagt, enda var honum mjög fagnað að lokinni sýningu. Jeg vona, Velvakandi góður, að þú ljáir þessum fáu línum rúm í dálkum þínum. Að minnsta Jcosti vona jeg, að þú bendir lescndum þínum á, að þeir þurfi ekki að óttast að kvöldstundin í Þjóðleik- húsinu verði þeim ekki ánægju- leg, þegar Dóri er sýndur þar. Hrifinn lcikhúsgestur". Islenskur gamanleikur Ö"I er fyrsti, íslenski gaman- leikurinn, sem sýndur er; í Þjóðleikhúsinu, svo að það er held- ur en ekki glcðilegt, að vel skuli hafa tekist til. Nú eiga leikunn- endur ekki að bíða boðanna, því að það eru raimar bestu meðmæli með leiknum, að hann er islenskur. Einu simn <ir taljð, að útlent leikrit.ha.fi, faiið. fyrir -ofan garð og neðs^n: ,hjá; Þjóðleikhúsgestum, af því^.aði efni 'þess og eðli var svo fjarskylt íslenskum hugsunar- hætti. — Otlcndi höfundurinn á að öðru jöfnvííötðugra/ með að ná til islensku li'ikhúsgcstanna én »4 innlendi.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.