Morgunblaðið - 10.11.1951, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 10.11.1951, Blaðsíða 14
14 ?f ORGVIH BLAÐIB Laugardagur 10. nóv. 1951. Framhaldssagan 44 I Hllll 11111111II ¦¦!•¦ IIIII ¦¦ t ¦•¦¦!• tllllllt 1111111II Mfll IIIIIIIIII llimilMIIIIHIIi. JEG EÐA ALBEBT BAND? '. UllllltllllllltllllllltllllNIIIIllllIllllllllllllllllllI EFTIR SAMÚEL V. TAYLOR ¦ ¦lllllllll.llllllllll? Rand greip um handlegg hennar. helene? Þau unnu öll s.aman við skilríki i hernum. Rand sá fram á „Og ínjer líka". matsöluvagn og kynntust þannig. það að þið munduð þurfa að hafa Hún lyfti höfðinu. „Slepptu mér. Seinna eignuðust þau eigin matsölu- «ama nafn i hernum. Hann varð ætt Jeg giftist honum. Jeg hefi búið með vagn og höfðu ýmis smá viðskipti jaiðarvinur og gekk í herinn undir honum. Og jeg ætla að kveðja þess á milli og á þvi græddist þeim þínu nafni". hann". 19. KAFLI. Rand .flotti. Það vnr skritið að sjá svipbrigðin á andliti hans, sem var var alvc-g eins og andlit mitt. Mjer fannst jeg sá sjálfan mig eins og það sem eftir var i flöskunni aðrir sáu mig. ar hann gerir eitthvað, þá peningur. Og þá fóru þau út i stærri „Hann hafði strax eitthvað á t?.k- „viðskipti". teirtunum, en svo var hann sendur „Þau hljóta að hafa lent í klandri hingað og þangað o,g það fór allt í með þ"ð fyrr eða siðar". vaskinn. Þú varst líka sendur út i „Þú metur ekki Rand að verðleik- huskann. Jeg veit ekki vel hvað á- um", sagði Bill og hellti i glasið sitt formið var. Rand talaði aldrei um ,Þeg- það. Maður talar aldrei um það gerir sem fer í vaskinn". „Jæja, kysstu hann þá að skilnaði, hann það vel. Hann telur ekkert „Þegar þú varst farinn til Evrópu en vertu fljót". Þau fóru öll út. Cora lcit á mig. Það voru tér i augunum á henni. „Þjer virðist líða illa", sagði jeg. „Það hlýtur að vera erfitt að lifa við þetta". „Chick, )eg ............ jeg veit ekki, frrvað )eg á að segja". eftir sjer, þegar því er að skipta. Ekk þá sýndi Rand fyrst, hvað í honum ert er nógu smávægilegt til þess að bjó. I staðinn fyrir að gerast lið- hcnum yfirsjáist það". hlaupi, þá hjelt hann áfram í her- „Þú virðist þekkja hann vel, þjónustunni og beið eftir betra tæki- Bill". i færi. Hann hafoi hitt þessa AIicu „Jeg og konan rrin unnum við Alexander, dóttur bankagj.aldkerans matsöluvagninn. Það var éður en svo að hann kom sjer í mjúkinn hjá jeg fór að ala hunda. Jeg hafði ekki henni. Þegar honum gafst tími til „Jeg þakka fyrir viðkynninguna, sjeð þau í mör» ár. þegfer Rand náði þess, skrapp hann til Los Angeles írú Grclnm". „Það hefði getað verið cðiuvísi, ef við gætum byrjað á nýjan leik............". „Við getum byriað á nýjan leik handan við dauðann". „Chick, þú ert besti maðurinn, sem fóru að ákveða þctta allt fyrir jeg hefi nokkurn tímann kynnst. Og löngu síðan". samhandi við mig eftir striðið. Hr.nn til að halda henni við efnið. Hann þurfti á aðstoð að halda. Þetta er var í liðsforingjabúningi með borða tímafrekt. Því máttu trúa. Það er og stjörnur og hjet þá sínu eigin hreint ótrúlegt hvað það er í mörg nafni. ef hans eigið nafn er þá Rand. horn að líta í svona tilfellum". Heimsóknirnar áttu að vera með „Jeg skil samt ekki. hvernig þau hinni mestu leynd. Hann var í leyni svona þjónustunni. Hún mátti ekki einu sinni.skrifa honum. Hann mátti ekki jeg varð að leika þig svona. Þú mátt Bill hvolfdi flöskunni og reyndi fá brjef. Eftir striðið fjekk hann svo •ckki hnlda að mjer hafi verið það að ná ur henni nokkrum dropum. stöðu í bankanum. Og þá náði hann Jjúft. En þegar maður er byrjaður „Einhver sagði að ef msður hefði sambandi við mig. Þetta var allt J>á getur maður ekki snúið við". „Jeg veit ekki hvort nýi eiginmað- •urinn á eftir að reynast þjer vel". „Hann?" Hún glotfi. „Honum er jiær að snerta mig ekki. Jcg fer burt strax og þessu er lokið þessu flösku í húsinu, gæti maður fengið mjög einfalt. Hann varð bara að einn dropa á dag í þrjátiu daga. Jeg híða þangað til tækifærið kæmi upp ætti að reyna bað". Hann setti flösk- í hendurnar á honum. Jeg man ekki una á bak við hlifina fyrir framan i hvað oft við vorum öll rciðubúin, en arininn og dró þaðan fram .aðra. þá kom alltaf eitthvað smávegis „Þau ákváðu þetta ekki allt strax", fyrir. Rand vissi alltaf hvenær hon- nokkurntímann sagði hann og tók tappann úr flósk- \ mn var óhætt. Þetta var heldur eng inn smáupphæð. Við mundum bíða í tiu ár, ef þess þyrfti". „Verður lokið?" unni. ,-Það kom smátt og smátt. — Það brá fyrir ótta í augum henn- Þegar Buster rakst á þig þá var búið ar. Ottinn hafði fylgt eftir öllum að setja hann í herinn. Rand var ein- tem höfðu verið í stofunni, þótt und hversstaðar í felum til að losna und- erlegt mætti virðast, þá hafði jog an herþjónustu. Buster datt strax i -verið þeirra rólegastur. 'hug að það mundi vera hægt að „Cora, jeg hugsa að þú eigir skilið notast eitthvað við þig, svo að Cora «ð fá þessa peninga, þ?gar þú loksins bauð þjer til kvöldverðar. Þau vissu íærð þá. Þeir verða að minnsta kosti ekki þá, hvað þau ættu að gera' jicgu dýrt keyptir". „Já, þú sergir satt, Chick". Rand stakk höfðinu í gætíina. — Jeg g.at aldrei vanist því að sjá and- litið á mjer birtast þannig allt i einu. „Við skulum fara. Heyrirðu það. Við verðum að fara". — Hann ¦iivarf aftur. „Jeg sje þig liklega ekki aftur", sagði Cora. „Vertu sæl. Og gangi þig vel „Ó, Chick, scgðu þetta ekki............". Rödd hennar brást o,g hún fór að .gráta. Jeg steig yfir stóra hundinn og lagði handlegginn yfir öxlina á henni. Hán hallaði sjer upp að mjer «g gríet. Hún grjet svo að hún liristist frá hvirfli til ilja. Ef til vill átti jeg að nota tæki- íærið og gcfa henni einn vænan utan undir. En á þessu augnabliki ,gat jeg ekki verið henni reiour. Hún •var veiklynd. Þegar hana langaði til að eignast eitthvað, þá varð hún að fá það, hvað sem það kostaði. Jeg minntist loðkápunnar. Hún hafði gert sitt besta til að vera góð eigin- lona. Og þó að hennar besta væri reyndar ekki mikið, þá gat hún ekki að því gert. Ef tekið var tillit til aðstæðna hennar, þá hafði hún gert •vel. Og þó það væri henni þvert um geð, þá þótti henni vænt um mig. Það var einmitt það sem gerði henni erfitt. Það mundi hún hafa viljað síst af öllu. Jeg klappaði á öxlina á henni og lofaði henni að skæla. Bill og konan hans komu inn þeg- ar bílarnir voru farnir. Konan fcír að hátta. Bill Meadowes bcið dálitla ¦stund, en læddist svo fram i eldhús- ið og kom aftur með glösin. Hann tók flöskuna fram undan bókunum, ihellti jafnt í glös handa okkur báð- um. Jcg veltí þvi fyrir mjer. hvort hann mundi drekka nógu mikið til að verða opinskár. En það var ekki i.jikið eftir í flöskunni. ; .„Hver cr þessi Rand?" spurði jeg. „Hann er þú". „Hver er jeg þá?" Hann brosti. „Veistu það ckki?" „Hættu þessum útúrsnúningum". „Attu við hvaða samband cr á tnilli hans cg Cotu 05 Bustsr og Et-' „Það leið mánuður eða meira áð- ur en Rand kom og þá var hann á „Cora sagðist eiga frænda í Los Angeles ...... Herb. Cotter", sagði jeg. „Var það Rand?" „Já. Hún cg Buster þurftu að skreppa við og við til Los Angelcs". „En hvaðan komu svo Curly og Dolly?" „Curly og Dolly? Talaðir þú ekki (við þau. Curly kynntist Rand i hern hraðri ferð. Hann sá strax að þarna um. Svo rakst hann á hann einu var gott tækifæri. Það eína sem að sinni í Los Angeles, þegar h.ann var, var, að þú varst búinn að fá vann í bankanum undir öðru nafni. —•»*,-yr ARNALESBOK jXlorguzihlaðsiiis *¦ Ævintýri ^fikka B: Töfraspegillinn talandi Eítii Andrew Gladwyn 27. Þegar hertoginn nálgaðist spegilinn, setti hann upp einglirni. Svo hneigði hann sig fyrir kónginum, ranghvolfdi augunum til Mikka. Að þessu loknu horfði hann í spegiiinn fullur sjálfstrausts. En rödd spegilsins sagði: Ó, hvað jeg fyrirlít fólkið allt fávísa skrílinn þann. Mitt hjartá er frosið, hart og kalt, hata jeg sannleikann. Þegar röddin þagnaði, hvarf brosið um leið af vörum hertogans og hann skakklappaðist út úr salnum. Á flóttanum missti hann einglírnið niður í gólfið. Glerið brotnaði og hirðfólkið hló, því að engum var hlýtt til hertogans. — Jæja, svo hann er líka ónytjungur, sagði Mikki við kónginn. —¦ Já, hann er slæmur, svaraði kóngurinn. — Hann fer undir dálkinn „vondur", hrópaði kóngur til Hræreks ritara. Og svo var nafn hertogans þegar í stað fært undir dálkinn „vondur". Það var töluverður hópur manna, sem hafði verið skrif- aður undir þann dálk. — Jæja, hver er næstur? Næst kom hin fagra herbergisþerna drottningar. Spegillinn ljóstr- aði því upp um hana, að hún væri helsta kjaftakindin við hirðina. Því næst kom dyravörðurinn. Hann var svo hlægilegur útlits, langur en stuttfættur með geysistór rauð eyru, svo að Mikki gat ekki að sjer gert að skella upp úr, þegar maðurinn horfði í spegilinn. j Þrátt fyxir útlitið var hann heiðarlegur maður, ágætlega skapi farinn. Hann var settur í dálkihn fyrir „góða". Meðal þeirra, sem á eftir fylgdu var gjaldkerinn, sem eins og fjármálaráðherrann var óheiðarlegur. Honum þótti gaman að elta kjúklinga nágrannans aðeins vegna þess, að honum fannst egg vond á bragðíð. • »•«« NÝTT NYTT Náttföt á telpur Náttkjólar á telpur Undirkjólar á telpnr Telpubiixur I. FLOKKS ENSKAR PRJÓNASILKIVÖKUK. LÍTIÐ í GLUGGANA. ¦ Laugaveg 26. Sími: 5186. STYRIMANNASKOLINN heldur DANSÆFINGtJ í skólanum i kvöld klukkan 9. Aðgöngumiðar vJJ innganginn — Olvun bönnuð NEFNDIN I VETRARGARÐURINN VETRARGARÐURINN ÐAAISI.EE1IUK í VETRARGARÐINUM í KVÖLD KL. 9. Miðapantanif í síma 6710, frá kl. 3—4 og eftir kl. 8. Hljómsveit Baldurs Kristjánssonar. S. F. H. A AðaLfundur Fiskifjelagsdeildar Reykjavíkur, verður haldinn í Fiskifjelagshúsinu þriðjudaginn 13. þ. mán. kl. 9 síðdegis. ÐAGSKRA: Venjuleg aðalfundarstörf. STJÓRNIN. Attkafundi SölumíðstÖðvar Hraðfrystihusanna er frestað, Z m m og hefst hann klukkan 14 á mánudag 12. nóv. í Breiðfirðingabúð. • «-***.*i*t*iírs**0-*0**"*i*jí Ge«!RcaMMW«n AÐVÖRUN til kaupenda Morgunblaðsias Athugið að hætt verður án frckari aðvörunar að senda blaðið til þeirra, sem ekki greiða þ/ið skilvíslega. Kaup- endnr utan Reykjavíkur, sem fá blaðað sent frá afgreiðslu þess hjer, verða að grciða það fyriifram. — Reikninga verður að greiða strax við framvísun «g póstkröfur innan 14 daga frá komudegi. WWWimMWH 1

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.