Morgunblaðið - 02.08.1952, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 02.08.1952, Blaðsíða 8
\ 8 MORGUNBLAÐIÐ Laugardagur 2. ágúst 1952 5 snesi ur / m a vigsi m TOKfO, 1. ágúst — Feiknar úr- félli hefur verið á vígstöðvunum í Kóreu undanfarna daga. Her- stjórn Sameinuðu þjóðanna varð í dag 'að beita þyrilflugum til að forða hermöœrum sem einangr- aðir voru sí völáum flóða við víglinuna. Voru 1500 hcrmenn fluttir me.ð þessum hætti á örugga/staði þar af um 600 flug- menh ú?'", Bandaríkjaher. Hafði flugbæki'Stöð þeirra eyðilagzt í flóðunuiri. S. Þ. náðu í dag á sitt vald hsáp; einni á vesturvigstoðv- unum. --Reuter-NTB. p försefí bls. 5 ÍMKS Frpmh. af LJÓSPRENTUN ELÐRí ÁRBÓKA Síðustu ár, þegar eftirsóknin eftir Arbókunum fór 'áð aukast kaupendatalan hefur komizt upp í hartnær 10 þús. og flesta lang- ar til að eiga (Árbækurnar í heild, verður skiljanlegt, hve eftirspurnin hefur veríð geysi- leg. Eldri bækurnar hafa því verið seldar á, mér liggur við SEXTUGUR er í dag 2. ágúst merkisbóndinn Magnús Pálsson, bóndi að Hvaisnesi í Miðnes- hreppi. Magnús er fæddur á Hvalsncsi j 2. ágúst 1892 sonur hjónanna! Gnðlaugar Eyjólfsdóttur og Páls Magnússonar er þar bjuggu, en eru nú bæði látin fyrir allmörg- um árum. Magnús ólst upp á héimili foreldra sinna, og iiefur aldr.ei þaðan farið, þar hefur hánn lifað og starfað í 6& ár og bér staðurinn svip af verkum hslns. Á unglings og þroskaárum Magnúsar kom fljótt í ljós að hann var mjög vel gefinn pilt- ur, riámfús og fljótur að Iæra áf ssimtíð sinni og skygndist jafnvcl fram i tímann meira en algegnt var á þeim tíma. Snemma byrjaði Magnús að vinna og hjálpa for- eldrum sínum við bústörfin og strax eítir fermingu fór hann að stunda sjóróðra með föður sínum sem var formaður á opnum bát, og tó'k Magnús víð formennsku á skipi hans þegar hann náði full- orðihs aldri og stundaði það með- an opin skip voru gerð út héðan af Miðnesinu. Búskapur og afkoma heimil- anna á Suðurnesjum í þá daga krafðist þess að allir meðlimir hverrar fjölskyldu legðu fram krafta sína óskifta til bjargar. Magnús brást ekki skyldu sinni í þeim efnum, hann var heima á vetrum og fór íil atvinnu á sumrin bæði til Austfjarða og Véstfjarða og réri þar á smærri og stærri skipum og þótti liðtæk- ur hvar sem hann gekk að verki. í sveit sinni og víðar er Magnús þekktur maður fyrir störf sín í þágu kirkjulegra málefna og fleiri starfa. Hann hefur starfað i sóknarnefnd Hvalsnessóknar í 34 ár og verið organisti og söng- stjóri í Hvalsneskirkju í yfir 30 ár, hann hefur stofnað þar söng- flokk, og af mikilli alúð við erfið- ar aðstæður lagt kapp á að gera hann sem fullkomnastan, enda er hann sjálíur mikill og góður söng maður og hefur yndi af söng. Magnús er einnig þjóðhaga smið ur«bæði á járn og tré, hann hef- ur smíðað mörg íbúðarhús í sveit sinni og víðar, hann er einnig Hermdarverkakona handtekin mjög góður skipasmiður, og hef- j KÚALA LÚMPÚR —• Einn af ur hsnn srníðað nokkur skip og j kvenleiðtogum i liði hermdar- hafa það þótt afbragðs fleytur, verkamanna í Malaja var hand- ennfremur smíðaði hann eftirlík- tekinn lyrir skömmu. 14 þúsund ingu af áttahring sem var hér á ¦' sterlingspund höfðu verið lögð til | Framh. af h!s. 2 ibrauð". Margbreyttir hæfileikar Islendinga og gáfur njóta sín nú . að vísu betur en áður við batn- Jandi hag. Þjóðin er eins og þegn- inn, hún hefur ekki einungis iikama. heldur og sál. I • I Ofstækið fellur hér að mestu i jíarveg stjórnmáJanna, en það má ekki henda, áð hringiða flokka- drátta sogi til sín allt andlegt líf. Hinna stærstu verðmæta getum vér notið í sameiningu, þau eru einföld, hljóðlát cg göfgandi. Þjóðernið er okkar einkunn, svipur landsins, samhengi sög- unnar og samhugur vor allra, sem nú erum uppi. Öll landsins börn eiga jafnan rétt til menn- ingararfsins mikla, eftir því sem þeim er áskapað að njóta hans og ávaxta. Rótlaus lýður verður ekki langlífur í neinu landi. Ef vér finnum samhengi liðinna haía þær eldri veríð ófáanlegar. kynslóða og eining allra þeirra, Þær voru sumar gefnar út í að- |Eem nú byggja landið, í sál okkar eins 500 eintökum, en þegár á hátíðlegum stundum. Þá höfum vér í spenntum greipum þa'ð krossmark, sem fjandsamieg öfl flýja fyrir. Ef ég á mér ósk á þessari stundu, sem ég vona, þá er hún sú, að mér auðnist að taka starfandi þátt í lífi þjóðarinnar, njéta í yðar hóp háítum lands- Ö ininngaror að segja svörtum markaði fyrir ins, sögu, bókmennta og daglegra allt upp í 100 kr. stykkið. Svo mikil hefur eftirspurmn verið, að Ferðafélagið taldi óhjákvæmi- legt að gefa elztu Árbækurnar út að nýju. Komu tvær þeirra, um Þórsmörk og Snæfellsnes út Ijósprentaðar í vor. Þetta sýnir góða framtakssemi og vildi ég stihga upp á því að ýmís útgáfu- félög, sem gefa út eftirsótt tíma- rit og ársrit tækju sér Ferða- félagið íil fyrirmyndar. Hvernig 5 er t. d. með Fornbréfasafnið hjá • starfa á þann veg, að öryggi og menning íslands- fari vaxandi. Vér trúum á landið, treystum á þ.ióðina og felum oss forsjá Guðs. Hann blessi oss og varðveiti á viðsjálum tímum. byðingðGfsóknir Bókmenntafélaginu. Þar eru :?á- ein hefti uppseld. Gerir það upp- : lagið af öðrum heftum nær verð- laust, meðan Fornbréfasafnið fæst einstöku sinnum í heild á svortum markaði og skiptir verð- ið þá þúsundum króna. • Ferðafélagið verður 25 árá n. k. haust og verður annarrar starfsemi þess þá :>iánar •ninnzt. En þó ekki væri nema útgáfa Árbókanna, íægi mikilvægt starf að baki þessi 25 ár. Það starf á vonandi enn eftir ao aukast og margfaldast. Þ. Xh. BELGRAD, 31. júlí — Belgrad- útvarpið segir í kvöld, að Gyð- ingaofsóknir hafi hafizt í Rúm- eníu eftir brottrékstur Önnu Paukers, sem sjálf er af Gyðing- um komin. Rúmenskt blað kvart- ar yfir, að Gyðingar í landinu séu stjórninni íjandsamlegir. —Reuter-NTB. landbúnaðarsýningunni 1947 og allir dáðust af sem sáu. í hrepps- nefnd Míðneshrepps var Magnús í mörg ár einnig virð- ingarmaður fyrir Brunabótafélag íslands frá byrjun. Skapferli Magnúsar er þannig að ekki mun hann kæra sig um að mikið sé gurnað af verkum hans, en ég sem hefi þekkt Magnús frá 1915 og hefi mikið haft sánian við hann að sælda finn mig knúðan til að skrifa þessar línur þótt fáíæklegar séu. Á þessum merkis degi munu margir minnast þess starfs sem Magnús hefur af hendi leyst og senda honum hlýjar kveðjur og innilegar óskir um vel farnað á óliíuðum árum. Vinur. ..-¦¦ -iskafli MaríhaH-síyrkir verða vsiffir í Bretlandi LUNDÚNUM, 31. júlí — Brezka stjórnin hefir afráðið að vei+a árlega 12 bandarískum stúdent- um námsstyrki við brezka há- skóla. Er til þeirra stofnað í þakk lætisskyni við viðreisnaráætlun- ina í Norðurálfu, cnda hafa þeir, hlotið nafnið Marshall-styrkirn- höíuðs henni. Mínar innilegustu þakkir færi ég þeim, sem hei'ðruðu mig með heillaskeytum, blómum, gjöfum og heimsókn- um á 75 ára aímæli mínu. — Guð blessi ykkur 5*1. Sesselja Magnúsdóttir, Laugarnesvsgi 83. Fædd 26. sepfem'ber 18g0. Dáin 24. júlí 1952. HÚN Iaut eíns og maður gæti kannske sagt, réttum lögiím lífs- ins. Hún var lengst af æfinnar heilsugóð, og gekk æfiveginn, að visu ekki alltaf jafn sléttan og greiðfæran, en sem þó þegar fram liðu stundir, varð sýnilega greið- ari og ánægjulegri yfirferðar, með hverju árinu, sem leið. Hún náði, gæti maður sagt, viðunánlega háum aldri, fil þess að sjá allar eða langflestar vdnir góðrár moður rætast, og fékk svo, komin 'hátt á anriáð ár yfir sjötugt óg án sýnilegrá ellimárka, lausn frá sförfúm jarðneska lifs- ins, án undangenginna, langvar- andi veikinda. Hún andaðist af hjartabilun eftir fárra daga sjúkdómslegu. Aslaug var fædd að Bæ í Lóni í Austur-Skaftafellssýslu. For- eldrar hennar voru Eyjólfur Ein- arsson, bóndi og kona haris, Ás- laug Sigurðardóttir, er andaðist meðan dóttirin var enn á barns- aldri. Þá fór það eins og svo oft vill verða hjá bó'rnum og ungl- ingum, þegar móðirin er horfin, hún ólst upp meðal vandalausra á Jökuldal og siðan á Fljótsdals- héraði. Heimili hennar á þessum stöðum og fósturforeldra kann ég ekki að nefna. Eftir það lá vegurinn til Norð- fjarðar og síðan til Seyðisfjarð- ar, eins og fleiri ungra stúlkna, á svipaðan hátt og ungra manna, bæði af Suðurlandi og anriars staðar frá. Á þeim árum, eins og reyndar allán síðari hluta áldar- innar og fyrstu ár þessarar aldar, var sumarafli á Austfjörðum miklu meiri en í öðrum veiði- stöðum hér við land. Ungu menn- irnir víðsvegar að sóttu sjóinn, eins og þá var títt með nærri ó- umræðilegum ákafa og dugnaði og eru dæmin nærtæk af mörg- um þeirra, er flutt höfðu hingað, bæði úr Mýrdal og Rangárvalla- sýslu, Þeir leituðu á sumrum til Austfjarða. Fjöldi stúlkna fékk þar einnig næga sumarvinnu, við aðgerð og verkun aflans, og beitingu lóða, meðan sjómennirnir lögðu sig til svefns eða stuttrar hvíldar,og þar ætla ég að unga stúlkan frá Bæ í Lóni, hafi á þessum árum haft. sumarvinnu. Guðmundur Ej'jólfsson frá Miðskála undir EyjafjöTmm, var meðal þeirra ungu manna er fil Austfjarða leituðu á sumrin, og þar mun fundum Áslaugar og hans hafa íyrst borið saman. — Þau giftust 1913 og fluttu hingað til Eyja árið eftir. Þau eignuðust 5 börn, 4 drengi og 1 stúlku. Eru þau: Björn, kaupmaður; Rakel, gift í Reykjavík; Þórarinn, skrif- stofumáður; Tryggvi, verzluriar- maður. Yngsti sonurinn hét Ást- valdur Ragnar, hann komst ekki lengra en á 14. ár, þá hrapaði hann til bana, 19. maí 1936. Mann sinn missti Áslaug 16. desember 1924. Hann var meðal þeirra 7 manna er drukknuðu hér víð Eiðið á leið út í „Gull- foss". Þá var elzti sonurinn, Björn, 9 ára, en sá yngsti tveggja ára. Það segir sig sjálft, að á þeim dögum hefur framtíðin ekki bros að móti ekkjurini, alveg efna- lausri rrieð 5 börn á ómaga aldri. En þarna var þó nokkur bót í máli. Þau hjónin höfðu komið sér upp ofur litlu og lágreistu íbúðarhúsi, er þau nefndu Mið- bæ, sem að vísu var langt frá að vera skuldalus eign. En hvað um það. Yfirráð yfir íbúðínni gerði ekkjunni mögulegt að íialda barnahópnum saman. EkVi þarf að efa að þarna hef- ur ekki aðeins þá, heldur og oft á næstu árum Verið þröng og í búi, það rnun, að minnsta kosti eldri kynslóðin geta skilið. En þá kom líka glöggt í ljós, sem o'ft og þráfaldlega hefur sýnt sig undir svipuðum kringumstæð- um, að mörgum ofnalausum ekkj um með barnahóp á ómaga aldri, óx, ef svo mætti segja, ásmegin við hverja þraut. Frú Áslaug' sýndi brált, að hún var meðal þeirra. Þróttur og hugrekki ein- kenndi öll hennar störf. Hún kom öllum börnunum upp eins og fyrr segir. Áslaug var gæfuscm kona. — Henni auðnsðist að geta, að end- aðri æfileið litið yfir farna veg- inn og séð þar yfirgnæfandi marea fagra og ánægjusamlega sóJskinsbletti. Jarðarför hennar fer fram f Vestmannaeyjum á morgun. Vestmannaeyjum, 1. ágúst 1352. Gunnar ólafsson. — 5-prengisandiir ! Frh. af bls. 7. Guðmundur og „fjölskyldan" háfa lauslega áætlun suður, e-i búast þó við að fara að mestu í byggð, þó sennilega ekki alfara- ieið, en það fer nú eftir því hvernig liggur á þeim. — Vignir. Markús: » é é ttftir Ed Doéi. foptum>telv; i vv/s comne :i\ ^a^ark i.'P to o-:eck on th:g gtcne í * Framh. af bls. 6 Frá Vopnafirði hafa gæftir ver ið-aligóðar en tregur afíi framan af mánuðinum. Siðari hluta mán- aðarirjs hefir aflinn glæðst. AJÍur afíinn f6r til frystingar og auk þess lögðu ."iðkomubátar upp r.okkurn aflá tjl írystihússins. Frá Bakkafpríí stdndunu 14 bátai- aða.Hega Tiandfæra \ i og yar afii lengst af tregur en gu-Bcídisí ''ú'ndir lók máiíáðárin's. Gæftir voru einr.ig stopuiar. — MííSK, VOU KNCW TWA' WOUNDED BEAR, ME TR7 mm,? AMD WAPPENED ALCNS IN Tö K!LL JQHNNYr.--~/ IV TIME TO WELP P.E5CUE JCMNMY: A1ALOTTE f'*J"'i know..?S...\Mb have ðee^! lookíns pop HE'& TR1ED> . VCU TY/O OAyS/ TC- K|LL VOU ^>mk SEVEDuL TlMi Vf-->fp ;ar aflinn caltaS'j '--¦-¦ ¦-¦¦... 1) — Veiztu það, Markús, að Særði Björn.reypdi að drepa mig. '—Já, ég veif* það og h'áfth'geí'Öi margsinnis tilraun til þess. I,;. ,. i 2) — Sern betur fer 'var ég á ieiðinrii hjngað norður úr. ti}Æý5 ¦; 3) •— En Mai-kús, . hvernk, j 4);—-_yið .skuinm ,-koma .|nn i leitk.áð steininurn _pg bað" y.ldi sterrdur á ..þeésu. feveis végríá' húsið.VÉg.-'FÍl^sa, 'isM bjr;,^ að svo.til, að ég gat bjargað Jonna vildi Særði-'Bjði'h ráða nlfg af, ffrina''s'varið við* öílión oíkar spurningum., ¦ lOlfl ;i r; ;•¦ ¦ .¦ ¦ U'it- irá' drukknun. Við höfum vcrið dögurrí. að léfta áð þéf í tvo líága. ' 1 *$r >

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.