Morgunblaðið - 14.01.1966, Side 6

6
MORGUNBLAÐIÐ
F8stu<Jagur 14. Janðar !#§•
Heimurinn um nóft
HEIMURINN UM NÓTT
NR. 3.
Leikstjóri: Gianni Proia.
Framleiðandi: Francesco
Mazzei. Tónlist: Riz Orto-
lani. ttölsk frá 1963. Breið-
tjaldsmynd í Technicolor.
tslenzkur texti. 110 mín.
Laugarásbíó. Frumheiti: II
mondo di notte no. 3.
EINS og nafn og númer gefa
til kynna, er þetta þriðja
myndin í röð svokallaðra
„iheimildarmynda“ sem sýna
eiga skommitanir og annað
næturMf fólks víða um heim
— þó er hábjartur dagur þeg-
ar fjöldi atriða er tekinn. Meg
ineinkenni slíkra „heimildar-
mynda“, í Mondo notte,
Mondo Cane eða Mondo Stu-
pid-stíl, eða hivað sem þessi
ikeimlíka súpa er kölLuð sitt
á hvað, en yfirleitt fölsun á
Æölsun oían. Það sem er kall-
að „heimildir“ um líf fólks
er oftast ekki annað en leik-
in atriði, sviðsett víða um
heim og srvo hrært saman í
eina æsingasúpu, sem síðan
er borin á borð fyrir áhoríend
ur sem sannleikans miynd af
lifnaði mannskepnunnar.
Óvíða er þetta meir áber-
andi en í Nótt nr. 3, þar sem
flest atriði eru auðsæilega
sett á svið fyrirfram, kvik-
myndavélum vendilega kom-
ið fyrir og síðan lætur leik-
stjórinn fólk vinna ákveðin
verk. Flest þessara verka er
fólgin í þvx að fækka fötum á
sem óþægilegastan og lang-
drægastan hátt; slíkur háttun
axméti mundi líklega teljast
til geggjxmar á venjulegum
heimildum. Hér eru kembdir
iþeir næturklúbbar stórborg-
anna, sem ekki tókst að af-
greiða í fyrri myndum, en
(það er eins og að éta gæsa-
steik tíu sinnum á dag að
Ihonfa á þessar sífelldu og leiði
görnu endurtekningar á keim
iíkri klæðalosun mismunandi
aðlaðandi kvenna, sem
sumar hverjar fylla nær út
breiðtjald Laugarásbíós með
mjóikurlausum brjóstlhöttum
sínum. Jafnvel heimsokn í
Lesbiskan nektarklúlbb er 1
engu frábrugðin öðrum nekt-
arsýningum.
Eitt atriði sýnir augljósast
hvað framleiðendur myndar-
innar vilja leggja mesta
álherzlu á og beinMnis falsa
tii að ná fyrirfram ákveðnum
atriðum og áhrifum — ekki
að ná sannari mynd af lífi
fólksins eins og það er. Það
er hlutinn frá Lapplandi, sem
á að sýna samfarasiði Lapp-
anna í réttumim. Þar sáum
við sænska þokkagyðju iða
sér allri til með ekta nætur-
klúbbslostasvip á förðuðu
andlitinu, á meðan ljóshærð-
ur Alain Delon háttar sig fyr-
ir framan hana. Á meðan
þessu stendur þrumar ein-
hver himnesk söng og hljóm-
list í eyrum manns, eins og i
nær allri myndinni. Virðast
þau hljóð líkt og afgangar úr
Biíblíutröllmyndum undanfar-
inna ára hafi verið fengnir
gedins í þessa mynd.
Óneitanlega eru sum atriði
þessarar myndar engin föls-
un. Sikal fyrst og fremst nefna
atlhafnir fakírsins sem stigur
prjónum í gegnum sig og
stöðvar jafnvel hjartslátt sinn
um stund. Þar efast maður
ekki um sannleiksgildi þess
sem íyrir augu ber og er sá
kafli all óhugnanlegur og
ekki öðrum ætlandi að sjá en
óklígjiugjörnum. Sömuleiðis
eru hvaladrápin í Portúgal,
grísiku munkaklaustrin, jap-
önsku Karate-iðk«ndumir
sem rnola múrsteina með
hausnum og mótorhjólakapp-
arnir sem þeysa á strengjum
yfir húsaþökum, sanhferðug
og ekta. Önnur atriði eru auð-
sæilega leikin og sviðsett og
eftir að hafa úðað í áhorfend
ur öllu ruslinu, þá reyna fram
leiðendur að enda óskapnaðar
sýningar sínar með sviðsettu
atriði sem á að hafa einihvern
móral í pökaihominu. Þar er
ung kona látin skríða á hnján
um upp geysilangar kirkju-
tröppur í Róm og á slitot að
færa óbyrju barn í móður-
krvið — það er ef íhenni tekst
að skríða á leiðarenda. Og srvo
endar þulurinn á að segja að
trú hennar gefi von fyrir
næstu kynslóð.
Þannig endar þessi mynd,
þar sem reynt er að tána sam-
an flest sem ógeðfeMt er í eðli
mannsins og spilað á æsinga
fýsn álhorfandans. Nú hlýtur
sú spurning að vakna, hvert
kvikmyndaframleiðendur hafi
leitf áhorfendur, ef þeir verða
að grípa til allra sterkustu
og gifurmestu meðala sem
þeir eiga orðið í fórum sín-
um, til að halda þeim innan
veggja kvikmyndahúsanna.
Dugar ekkert lengur
annað en æsingafýsnarspraut-
ur til að laða fólk að kvik-
myndáhúsum? Jæja, er þetta
þá árangurinn af því að sýna
fólkinu „bara það sem það
vill sjá“ og því að gefa skít
í kviikmyndalistina? Er ör-
væntingarfullur eltingaleikur
inn við smekk almennings —
og þá yfirleitt þann lægsta —
'kominn í þá sjáMheldu að
Skrílmennsku og æsingamynd
ir eru nær einu öruggu að-
dráttaröflin í kvikmyndaheim
inum, þar sem niðurlæging
mannsins er orðin ánægja
áhorfandans, skepnuskapur
hans kitlun og sjálfsafsökun
þess sem situr fyrir framan
kvikmyndatjaldið?
Sömu berrassarnir virðast
klæðfletta sig mynd eftir
mynd í þessum leiðigjörnu
Mondo-myndum, án þess þó
að opinbera á nokkurn hátt
fegurð kvenlíkamans. Heldur
er eins og reynt sé með kvik
myndavélinni að skrumskæla
hann á hinn rosalegasta og of-
vaxnasta hátt sem hægt er,
þar sem myndavélinni er nær
troðið inn í líkama konunnar
og stundum kíkt út á áfergju
leg og sjúkleg andlit gamal-
menna þeirra sem stara í ó-
fullnægju sinni á ofskreytta
rjómakrásina. Það verður fróð
legt að sjá hvert kvikmynda-
framleiðendur snúa sér þeg-
ar þeir hafa fullmettað álhorí
endur á þessu ógeði sínu. Þó
væri enn forvitnilegra að vita
hjvenær íslenzkir kvikmynda-
kaupmenn snúa sér frá þessu
uppáhaldi sínu. Það er leitt til
þess að vita, að þegar kvik-
myndahús eiga greiðfæra og
milliliðalausa leið að evrópsk
um kvikmyndamarkaði sem
þekn ítalska, eins og Laugar-
ásbíó á nú, að þá skuli áherzl-
an vera lögð á myndir sem
þessa, þegar gnægð er af
fyrsta fokks myndum i boði.
Það er von mín að Laugar-
ásbóó snúi af þessari braut,
sem leiðir beint út í óþvem-
sýningar, og reyni með sínum
beinu samböndum — Loks þeg
ar við erurn að losna við milli
göngu danskra — að sýna það
bezta sem völ er á og margt
af því bezta sem íitalir hafa
gert undanfarin ár er enn
ósýnt hér. Að lokum: Vonandi
gefur Laugarásbíó ekki oftar
úit jafn ómerkilega og ógeð-
fellda efnisskrá og gefin var
út með þessari mynd — þótt
hún hœfði henni vel — þar
sem vandega er þagað yfir
hverjir kokkar það eru seim
kjötkássuna hafa hrært.
1 „Heimurinn um nótt“ eru m.a. sænskri „raggarar“ látnir sýna
lostaleiki uppá bílþaki í slydduveðri.
Lúðrasveit Keflavíkur
10 ára
ÞANN 16. jan. 1966 verður
Lúðrasveit Keflavíkur 10 ára, er
stofnuð þann dag 1956.
Stofnendur voru 20 áhuga-
menn, sem nutu í upphafi leið-
sögn og stjórnar Guðmundar
Norðdahl 1 fyrstu 4 árin. Þó tók
við stjóm lúðrasveitarinnar
Herbert Ágústsson Hriberschek
og gegndi því stanfi í 5 ár.
Nú er Þórir Baldursson, einn
úr Savanna-tríóinu, stjórnandi
sveitarinnar, en hann lélk með
lúðrasveitinni frá upphafi og þar
tix að hann fór til náms í Reykja-
vxk.
Fyrstu stjórn skipuðu þeir
Guðm. Þ. J-uðjónsson, Baldur
Sigurbergsson os Guðfinnur
Sigurvinsson, en núverandi
stjórn skipa Ólafur R. Guð-
mundsson, Garðar Sigurðsson og
Baldur Sigurbergsson, sem verið
hefur óslitið ritari frá upphafi.
Á þessu 10 ára tímabili hefur
Lúðrasveit Keflavíkur komið
opinberlega fram í 60—70 skipti
og farið víða út um land og tekið
á móti lúðrasveitum frá Reykja-
vík, Hafnarfirði, Selióssi og
Færeyjum. Aðeins 6 af stofnend-
um eru nú starfandi með sveit-
inni. Æfingar eru tvisvar í viku
9 raánuði ársins og æfir lúðra-
sveitin nú af kappi undir afmæl-
istónleika í vor, en minnist af-
mælisins með hófi á hinum rétta
afmælisdegi, laugardaginn 15.
janúar. — hsj —
Handbók
• Álfamærin
svarar Ólafi
Álfamærin hefur sent
mér svar við bréfi Ólafs lilju-
rósar í dálkum Velvakanda sl.
sunnudag, en hann krafðist
þess m. a. í bréfi sínu að ís-
lenzka kirkjan geröi grein fyrir
grundvelli sínum og stefnu-
marki hinnar íslenzku kirkju
og taldi að prestar hefðu skyld-
um að gegna gagnvart grund-
velli hinnar lútersku þjóðkirkju
á íslandL
Álfamærin kveðst hafa skrif-
að eftirfarandi bréf gegnum
miðil til Ólafs kredduritara
þess, er reið með björgum fram
og dó úr hræðslu. Og hér kemur
bréfið:
• Kredda er ekki trú
Ólafur liljurós,
Ég er álfamærin, sem stakk
sverðinu í síðu Ólafs. Hann
hefði ekki þurft að deyja, vesa-
lingur, ef hann hefði kunnað
sína guðfræði betur. Svo hjá-
trúafullur var hann, að hann
hélt að guð hefði ekki skapað
álfa, heldur djöfulinn. Og þegar
ég baúð honum ástir mínar, and
legt frelsi þeirra, sem ekki eru
fjötraðir blindum álagaham
kreldunnar, ólund hennar og
ofstæki, þá flýtti hann sér sækj
andi heim til mömmu sinnar og
sálaðist þar úr hræðslu.
Til hvers er að leggja ást við
slíka aumingja?
Nú er Ólafur genginn aftur,
en vofa hans hefur ekkert vitk-
ast í Hadesarheimi. Enn getur
hann ekki hugsað sér Guð nema
annaðhvort sé hann í Komm-
únistaflokknum éða Sjálfstæð-
isflokknum, en einhverjum
flokki öðrum. Hvílík formyrkv-
un skilningsins. Ekki er vitað,
að Kristur hafi verið í neinum
flokki, nema hvað hann kom í
kurteisisheimsókn til Jóhannes-
ar frænda síns. Allra sízt fyllti
hann flokk þeirra, sem á þeim
dögum töldu sig réttlátasta
allra manna: Fariseanna.
Taldi hann heldur ólíklegt, að
að þeir kreddusmiðir kæmust
nokkru sinni til himnaríkis.
Á sama hátt þykir mér það
heldur ólíklegt, að Kristur
mundi nokkru sinni láta sjá sig
í þeirri kirkju, sem Ólafur
liljurós tilheyrir. Ólafur er
ekki farinn.að skilja það enn,
sem meistarinn skildi fyrir tvö
þúsund árum, að kredda er ekki
trú, heldur fræðikenning mis-
viturra manna, sem getur stað-
ið til bóta. í nafni kristinnar
kreddu voru menn þjáðir og
brenndir á báli í gamla daga,
alveg eins og þeir Stalin og
HANDBÓK byggingamanna kem
ur nú út í fyrsta sinn á vegum
Sambands byggingamanna.
Bókinni er ætlað að vera 1
senn fræðandi uppsláttarbók og
handhæg vasa- og minnisbók
með almanaki. Henni er ætlað,
að einhverju leyti, að bæta úr
þeim skorti sem verið hefur á
handhægum upplýsingum um
faglegt og félagslegt efni.
Ætlunin er að bókin komi út
árlega, fyrir hver áramót, með
endurbættu efni, þannig að 1
hverir útgáfu komi nýtt efni um
ýmsa þætti byggingariðnaðarins,
með svipuðu sniði og kaflinn um
meðferð á tré í þessari bók.
Hitler létu drepa fólk milljón-
um saman í nafni kreddu.
Nálægt slíkum kreddupostulum
hefur Kristur aldrei komið. í
hæsta lagi kynni hann að hala
grátið yfir þeim, eins og hann
grét yfir böðlum þeim, sem
krossfestu hann.
Ólafur liljurós harmar það, að
íslenzkir prestar skuli ekki
vera nógu miklir kreddumenn
í boðun kristindómsins. Sjálfur
telur hann sig sennilega riddara
Krists, eins og krossferðamenn
þeir, er áður drápu menn 1
hans nafni. En nálægt þess kon
ar riddurum hefur Kristur
aldrei komi'ð. Vesalings Ólafurl
Þú hefur ekkert lært síðan við
sáum síðast. Þú sýnist enn vera
ofurseldur hjátrúnni og fávizk-
unni, munt kafna í þessu öðru
sinni. Hversu lengi þarf ég að
skammast mín fyrir að hafa
elskað þig?
Höfum flutt verzlun vora og
verkstæði að
LÁGMÚLA 9
Símar:
38820 (KI. 9—17)
38821 (Verzlunin)
38822 (Verkstæðið)
38823 (Skrifstofan)
Bræðurnir Ormsson hf.
Vesturgötu 3, Lágmúla 9.
Sími 38820.