Morgunblaðið - 28.12.1969, Qupperneq 4

4
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 28. DESEMRER 1309
22*0*22-
RAUDARÁRSTÍG 31
V_______________/
MAOIMÚSAR
SK15>H3ln2l SIMAr211?0
effirloícwn »tmi 40381
555
4444
| * _L‘±*±*±*
WUBBIH
BILALEIGA
HVERFISGÖTU 103
YW SeinfiTergabifrerfl-VW 5 manrra -VW svgfmragn
VW 9manna-Landrover 7manna
Hópierðir
Til leigu í tengri og skenrvmri
ferðir 10—20 farþega biter.
Kjartan Ingimarsson,
sími 32716.
GUSTAF A. SVEINSSON
hæsta rétta rtögmaður
Laufásvegi 8. — Sím; 11171.
Schannongs minnisvarðar
Bíðjið um ókeypis verðskrá.
ö Farimagsgade 42
Köbenhavn ö.
Einangrun
Góð plasteinangrun hefur hita-
leiðn'staðal 0,028 til 0,030
Kcal/mh. °C, sem er verulega
minni hitaieiðni, en flest önn-
ur einangrunarefni hafa þar á
meðaf gleiull, auk þess sem
plasteinangrun tekur nálega eng-
an raka eða vatn í sig. Vatns-
drægní margra annarra einangr-
unarefna gerir þa i, ef svo ber
undir, að rhjög lélegri einangrun.
Vér höfum fvrstir allra, hér á
landi, framleiðslu á einangrun
úr plasti (Polystyrene) og fram
leiðum góða vöru með hagstæðu
veröi.
REYPLAST H.F.
Armúla 26 — sími "'0978.
§ Hvað eiga prestamir
að boða?
Þannig spyr kona á Akureyri
og skrifar síðan:
„Frá þvf Ríkisútvarpið hóf
stárfsemi sína hefur það haft
messur sem fasfan dagskrárlið á
sunnudögum. Hefur landsmönnum
því gefizt kostur á að heyra
marga presta prédika. Hver sá
prestur, sem tekur að sér þjón-
ustu í þjóðkirkjunni er, eins og
kunnugt er áminntur um að
kenn Guðsorð rétt og hreint,
þegar han-n er vígður, og lofa
þeir því.
Jesús Kristur hóf prédikunar-
starf sitt með því að boða mðnn-
um að gera iðrun og trúa fagn-
aðarboðskapnum (Markúsarguð-
spj. L kap. og Mattheusarguðspj.
4. kap. 17. vers). Þennan boð-
skap hafa svo sannir lærisveinar
Jesú Krists flutt allt frá hans
hérvistardögum. — Þetta er boð
skapur kristinnar trúar. — Það
er hlutverk prestanna að flytja
mönnum iðrunarboðskap og
fagnaðarerindið um hina fyrir-
gefandi náð fyrir fómardauða
Jesú Krists á krossinum á Gol-
gata. Vantrúaði prestur, sem lest
þetta, þú hugsar sjálfsagt „svona
trúa auðtrúa vesaJingar". Má ég
benda þér á sálm, sem Ðavið
Stefánsson þýddi: „Upp á hæðinni
miklu stóð heilagur kross, sem
er hæddur af þúsundum enn. Sjá
ég elska þann kross, þar sem
fómin var færð, sem að frelsaði
synduga menn“. Þetta er aðeins
fyrsta versið af þessium trúar-
heita sálmi Eins og kunnugt er
ganga menn í þjónustu kirkjunn
ar, sem ekki trúa friðþægingar-
kenningxmni, og sumir þeirra
ganga svo langt í vantrúnni, að
þeir afneita henni algjörlega f
ræðum sínum, en halda samt
áfram prestsþjónustu. Ræður
þeirra eru samsafn ýmissa kemn
inga og skreyttar Ritningargrein
um, og svo eru sungnir hintr
gömlu trúarsálmar. Ritning
argreinarnar ásamt sálmunum
setja helgiblæ á guðsþjónustuna,
þrátt fyrir niðurrifið í ræðunum.
Prestar, sem ekki trúa á Jesúm
Krist sem freisara okkar mann-
anna, eiga ekki heima í kristinni
kirkju, og ekki þarf lengi að
leita f þjóðfélaginu til þess að
finna áhrif þessarar eyðilegging
arstarfsemi, sem kemur fram í
virðingarleysi gagnvart Guði og
hans boðum, margs konar ótrú-
mennsku og illri breytni. Þjóð
okkar er illa stödd í andlegum
efnum. Boðið henni hinn hreina
og góða boðskap Jesú Krists án
allra uppbóta og breytinga vegna
breyttra tíma. í Biblíunni stend-
ur: „orð Drottins varir að eilífu
og Jesús Krisíur er í dag og í
gær hirvn sami og um eilffð".
Þarna er eina örugga hælið að
finna í kLfí og dauða. Reynslan
sannar það öfd eftir öld, þangað
til Jesús Kristur kemur aftur, en
það getur orðið fyrr en menn
ætla. Enn er náðardagur — einn-
ig fyrir presta, sem villzt hafa frá
sannleikanum. Ekki þurfið þið að
óttast að verða ofsóttir fyrir það
að boða Guðs orð, eins og það
er viða í heiminum. Þess vegna
ættuð þið að athuga vel hvert
stefnir, áður en þið rífið niður
aðarboðskapinn.
spádómsbók Malaki standa
þessi orð í 2. kap. „Því að varir
prestsins eiga að varðveita þekk
ingu, og fræðslu leita menn af
munni hans, þvi að hann er sendi
boði Drottins hersveitanna, en
þér hafið vikið af vegmum og
leitt marga í hrösun með fræðslu
yðar. Sannir prestar, sem kenna
Bibliulegan boðskap, veita áheyr
endum sinum fræðsfu um hinn
góða veg, sem Guð skapari alls
ætlar mönnum að ganga. Hvem
ig getið þið prestar, sem trúið
ekki, að Jesús Kristur hafi end-
urleyst mannkynið með hlóði sinu
haft altarissakramentið trmhönd?
Hvernig getið þið boðað fyrir-
gefningu og frið Jesú Krists
þeim, er þjást af kvölum vondr-
ar samvizku vegna drýgðra
synda? Þið hafið lofað að boða
fagnaðarerindið. Mætti sá algóði
Guð, sem allt hefur skapað og
öllu lífi viðheldur, og sem sagði
I upphafi sköpunarinnar „verði
ljós“ og það varð — mætti hann
fá að upplýsa sálir ykkar, svo að
þið endurfæðist og verðið færir
um að boða vflluráfandi mönn-
um fagnaðarerindi Jesú Krists.
Það eitt nægir sálunum.
Um hina frelsandi trú segir
hinn þekkti æskulýðsleiðtogi Frið
rik Friðriksson: „Vér sjáum
menn er sokknir djúpt í synda-
nauð, en fyrir þig samt risu á
fætur frjálsir meon og fundu
lífsins eina stig."
S.H."
0 Er borgarastyr jöld
í Nígeríu?
Þannig spyr ,3°rgari“ ogskrif
ar síðan:
„Herra Velvakandi:
Ég sendi yður eftirfairaBdi lín-
ur til birtingar í dálkum yðar,
þótt efnið sé ekki íslenzkt innan-
rikismáL
Ég skrifa ekki undir nafni, þvi
hef ég veitt athygli, að stundum
dæma menn um efni greina, ekki
síður eftir höfundi þeirra en efn-
inu.
Ég hef heyrt og séð rætt um
borgarastyrjöld I Nígeríu. En er
það rétt, að svo sé? Fyrir þá,
sem vilja mynida sér skoðun á
málum Nígeríu, — á málefnum
Biafra og þeir munu vera hér
nokkrir, skiftir þessi spurning
mikiu málL Eftir míniuna skiln-
Festi auglýsir
Flugeldar, blys, stjörnuljós, sólir
Einnig grímur og hattar í úrvali o.fl.
Heildsölubirgðir
FESTl
sími 10590
ingi felur nafnið borgarastyrjöld
í sér styrjöld miilli borgara lands
ins, sem er ekki svæðisbundin og
sprottin af ágreiningi um, hvern-
ig, eftir hvaða regluim og hverjir
skuli stjórna landinu. Það eru
andstæðar skoðanir hópa, sem
sjálifir eru svo ólíkir og svo æstir,
að þeir láta vopnin skipta.
Mér skilst, að í Nígeríu sé ekki
um slíka styrjöld að ræða heldur
sé það ákveðmn þjóðflokkur (Ibó
ar eða flokkasamsteypa, á
ákveðnu iandssvæði, Biafra, sem
berst fyrir sjálfstæði sínu, en
stærri hluti þjóðarinniar með
stjóm Nígeríu vill ekki veita
þetta sjálfstæði. Mér er ekkikunn
ugt, hve stór hluti Biafra er af
Nígerfu, esm ÖH er stærri en átt-
falt ísland, eða hve mikill hluti
íbúanna þar býr, en það riður
alls ekki baggamuninn.
Barátta smærri og veikari þjóð
ar fýrir sjálfstæði sínu er oss ís-
lendingum hvorki fjarlaeg né
ókunm. Þess má minnast, að á
fyrstu árum þessarar aldar kom
upp deila í Skandinavíu, þar
se*n minna ríkið af tveimur viidi
fá sjálfstæði, en andstaða var
hjá hinu stærra. Það kom þó ekki
til styrjaldar, sem betur fór. Svip
uð saga er oss enn kunnari. 1
Nígeríu er styrjöld, en þeir em
engir þroskaðir Norðurlandabúar.
Margs er að gæta og margt er
ókunnugt þar, og það er erfitt að
átta sig til fulls á málum fjar-
iægra, fjarskyldra og ókenndra
þjóða.
En það eru fleiri en Afríkumegr
ar, sem eittihvað vamtar í. Sam-
kvæmt ummælum Wilsons hims
brezka selja bæði Breiar og
Rússar vopn til stjórmar Nígeríu
og þeirri sölu má ekki linna.
Mammon er máttugur. Svo bæt-
ist grátt ofan á svart. Alkirkju
ráðið lætur frá sér fara yfirlýs-
ingu, sem minjiir miig á dýra-
vemdunarmerm, sem vilja koma
í veg fyrir að veiðimenm kvelji
veiðidýrin og ámmna þá um að
aflífa þau skj ótt og kvalalítið.
Hefir forystumönnum hinna þró
uðu Evrópuþjóða og kirkjunnii
ekki komið í hug að beita ráð-
um og áhrifum sínum til þess að
blóðbaðinu linni og að aðilar
semji eims og siðaðir menn? Litl-
ar fregnir hafa farið af því.
Vopnaveldin selja vopn til
þesB að halda áfram stríðinu I
Nígeríu, en jafnframt og um leið
leggja kirkjudeildir og margiir
aðrir góðir menn fram fé og starf
til þess að bjarga börnium og full
orðnum í sama landi frá kvölum
hungurs og hordauða.
Það er margt skrítið í kýr-
hausnum.
Borgari".
0 Hættulegir kerta-
stjakar?
„Neskaupstað, 15. des. ’69.
Velvakandi góður!
Engum vafa er undirorpið, að
jólin nálgast óðfluga. Þau byrj-
uðu innreið sína á höfuðborgar-
svæðið í nóvemaberbyrjun, a.m.k.
samkvæmt auglýsingum útvarps
og blaða.
Hvað er það, sem vakir fyrir
kaujMnönnum? Þeir úða út jóla-
skrauti og jólaisveinum, auglýsa
jól og jólagjafir — næstum tveim
mánuðum fyriir hátíðina. Eru
þeir ekki að eyðileggja hátíðina?
Er ekki glysið og ga*anið orð-
ið hversdagslegt, þegar jólin
loksins koma?
Eitt er það, sem mér finnst
ákaflega furðulegt, að skuli við-
gangast fyrir hver einustu jóL
Þar á útvarpið hlut að máli.
Um árabil, allt frá því ég man
eftir mér, hefur Jón Pálsson haft
tómstundaþátt fyrir böm og ungl
inga. Ekki fer milli mála, að
þáttur sá er gagnlegur og
skemmtilegur, flytur margt
þroskandi efni. En þá þótti mér
keyra til fulls, þegar í siðaista
þætti, Jón kenndí ungfólkinu enn
einu simni að búa til kertastjaka
úr klósettpappírsrúllu. Það stapp
ar nærri æði, mú á timum bruna-
vama, að varpa út yfir landsins
börn þvílíkri fásinnu. Gait hann
ekki kennt tilbúning á stjökum
úr gipsi eða einhverju álíka eld
traustu efni?
Með þeseu háttarlagi er vfsvit-
andi verið að bjóða hættunni
heim.
Mörg eru þau heimili, sem
lagzt hafa í rúst á jólanótt, eða
jólagleði spilLzt á annan hátt sak
ir ótraiustra kertastjaka, gerðra
úr pappír ellegax tré.
Þetta er váleikur, sem stöðva
þarf.
— pabbi.
• List og gagnrýni
„Heiðraði Velvakandi!
Hvað er list? Samkvæmt orða-
bók Memnmgarsjóðs þýðir list:
Sú íþrótt að búa til fagra hluti.
Hver er þá fær um að dæma list?
Líklega „listgagnrýnendur. En
að hvaða leyti em þeir færari?
Máltækið segir: Hver hefur sinn
smekk. Hver getur t. d. sagt til
um hvort sé betra steiktar
kartöflur með salti, eða kartöflu
mús með sykri? Um þetta er ekk
ert algilt hægt að segja. Það verð
ur hver að dæma fyrir sig.
Eins er með listaverk, mál-
verk, tónverk o.s.frv. Það sem
einum þykir fagurt þykir öðrum
ljótt. Þetta hefur m.a. komið
fram í útvarpsþáttum Guðmund-
ar Jónssonar, Pósthólf 120, þegar
hann hefur lesið til skiptis bréf,
þar sem beðið er um að skrúfa
fyrir „bítlagairgið eða „klass-
lska gargið". Þetta er óeköp eðli-
legt, því að hver hefur sinn
smekk.
Vissulega breytist smekkur
manna með tímanum og e.t.v.
verða þeir „bítlasinnuðu" „klass-
ískt sinnaðir" áður en langt um
líður. Einnig eru til menn, sem
(a.m.k. segjast) njóta elektrón-
ískrar „tónlistar", eða SÚM „lista
verkanna". En hver getur sagt
að eitt listaverk sé betra enann
að? Slíkt getur enginn dæmt um
nerna fyrir sjálfan sig.
Ég festi þetta á blað eftir að
hafa lesið bréf séra Benjamíns
Kristjánssonar f dálkum þínum f
dag, en „aðalritstjórinn", sem
hann segir frá, virðist hafa ein-
hverja merija, sem eru betur til
þess fallnir en aðrir, að segja til
um hvað væri gott listaverk og
hvað væri slæmt. Mér dettur ekki
í hug að séra Benjamín Krist-
jámsson geti dæmt bók réttilega
frekar en aðrir, enda þótt hún
sé eftir kunningja hans. En hvers
vegna má hann ekki birta álit sitt
á henni eins og aðrir? Hver seg-
ir að gagn rýnendu r þessa blaðs
(eða annarra blaða) hafi betri
listasmekk en aðrir?
Það hlýtur alltaf að vera al-
mamningsálitið sem færast er um
að dæma einstök listaverk. Ef
Tistavorkin eru ætluð almenningi
en ekki eingöngu „listgagnrýn-
endum", hlýtur dómur hans a8
ráða.
J.S. Atlason".
Skdtar 11 — 15 dro
Munið skátaheimilið 29. des. að Brautar-
holti 6, frá kl. 7—11.
Garðbúar.