Morgunblaðið - 28.12.1969, Qupperneq 17

MORGUNIBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 28. DBSEMiBER 1060
17
Kínverjar
berjast
í Burma
Obaerver — John Stirlirng.
í FYRSTA skipti hefur nú ibú
wm Burmia verið skýrt opinber-
iega frá því hversu uimfan.gs-
mikdll gá dkæiruíhiernjaðuT or sem
rekinn er á um 800 milína víg-
llíniu skógi vaxdnna fjalla, milli
Yuinnan 1 Kina og Kadhin hér-
aðsins í Burma. Ne Win, hers-
höfðingi, hinm Sterki maðtur
Burma, hefuir skýrt frá bardög
um miiflflli öryglgisigveiita Ihiains og
íbuirmians'kra toammúnista, þar
sem manntjón stjórnarhersine
var 133 fallnir og 205 særðir,
meðan andistæðingamir misstu
355 faflilna og 217 særða.
Sérfræðingar f málefnum
Burma í Bangtook, telja ólik-
legt að nokkur hópur burm-
anSkra kommúnista sé svo öfl-
ulgur að hann geti valdið svona
mikflium Skaða, eða þolað svona
miitoið manntjón. Þessir sérfræð
ingar telja svo tiil örulggt að
hermienn úr fastaher Kina taki
þátt í bardögunum í — og um-
hverfiis Kadhin héraðið.
Flóttamenn frá Kachin, sem
toomnir eru til Bangtook halda
þwí fnam alð kínrveæSkdr hier-
menn hafi gert innrás í land
þeirra og að vegna stöðiuigra
árása þeirra og gagnárása
stjómarhensins, sé næstum bú-
ið að þurnka út ætitfloltokinn.
Þesisar fuillyrðinigar eru að öfll-
ium Bkiinduim ýtotar, en allt
þendir þó til þess að Kínverj-
ar haifi náiðizt iinin í Noaðiur-
Bunma.
Tafl'ið en að urn 800—900
mienn eigi hlut að mál'i, vel
vopnaðir og vel þjálfaðir.
Sniemma á síðasta ári réðst
þessi sveit langt inn á svæðá
stjórnarherisns, með aðstoð
toommúnista frá Kachin.
Talið er að Kínivenjar geri
þettia í tvening tooinar tifllgamgl í
fyrsta laigii viflj'a þeir létta álaig-
inu af kommúnistum af kín-
verstoum uppruna, sem haf-
ast viið sunnan till í Mið-Burma,
en þar hefur stjórnarherinn
upprætt yfirstjórn sikæruliða'-
sveitanna. í öðru lagi viljaþeir
flullflifcomina það ,ybelti“ kín-
verskra álhrifa sem liiggur frá
Assam, gegnum Naga hæðirnar,
gegnum Kadhin og Shan héruð-
in og áð Houa Kong héraðiinu
í norðvestur Laos.
^Nýlegar ættbálkauppr eisnir í
norðuxhiuta Thailands renna
Og þar er hver
höndin upp
á móti annarri
stoðuim undir þá kenningiu að
Kína ætli sér ekki minna verto-
efni en að koma upp því sem
kal'la mætti noktours toonar högg
deyfi í héruðum þeim eða lönd-
ulm sem liggja að landamærum
Kína, með því að gera fólkið
þar sér vinveitt eða a.m.k. und
irgefið.
Ne Win, hershöfðingi fja.llaði
um stríðið í þriggja kluktou-
stunda ræðu sem hann hélt á
þingi stjórnarflokks' Burma
„Socialisit Programmie Party“
en það mætti þýða á þá leið
að það væri fflökkur sem hefði
að stefnu að koma á sósíalisma
í landimu. Ne Win er hermiað-
ur og sniðgengur yfinloitlt þau
störf sem eru stjórnmádamönn-
um dagl'egt brauð, en nú er
hann stiginn inn í hrdnginn og
hyrjiaiður að verjia stefniu sínia.
Foryistuigreinar í buirmönsk-
um blöðum (sem lúita að
nokknu stjórn yfirvalda) lýsa
ræðun.ni sem „ákveðimni“ og
„huigrakkrii“. En aðrir aðilar
myndu kalla 'hana aifsötoun.
Hún lýsir mikium álhyggjum af
núverandi st'efnu varðandi leið
Buirma til sósíal'ismians, og fjalfl
atði að milkJLu leyti um fynrver-
andi stjómarsfcrá sem hann
felldi úr gildd þegar hannhrifs
aði tiíl sín völdin í síðara skipti,
1962. Það er augljósit að hann
hefur samvizkubit veigna þess
hvernig hann fór með gömiu
stj órn arskrána.
VILDU LYÐRÆÐI
í desember 1968 stoipaði hann
ráð 33 reynidlra sfjórnimiália-
mia/nma, sem átflu að vena ráðgjiaf
ar hans í sambandi við endur-
skipulagningu stjórnmálaltoerfis
ins og efnahagsfcerfiisins. Hann
tók Skýrt fram að þeim þýddi
ekki að stiniga upp á neinum
róttætoum breytingum. Hlut-
verk þeirra væri aðeins að
koma með uppbyggilegar tillög
ur.
En viitriinigamndir 33 (hiöfðlu ráð
hans að engu. Þóflt þedr næðu
ekki algerri samstöðu um það,
voru ráðleggingar þeirra til
herforingjastjórnarinnar á
þann veg að þeir kröfðuslt þess
að aftuir yrði snúið til lýðræð-
isliegs stjórnarfars. Þe'ir lögðu
sérstáka áherzllu á hversu iU'a
hefði verið hafldið á efnahags-
málum, og á vandamál fiá-
mennra ættflokka.
Harðastur af öllum var
U Nu, fyrrverandi forsæitisráð-
herra, aem sendi sína persómu-
legu skýrislu ti£L hershöifðingj-
anis. Hlamin sagðfl þar að eitaa-
hagsvandamál, fjármálal'eg
vandamáfl, félagsfleg vandamál
og vandamál í sambandi vdð
innanlandsfrið, væru að tortíma
Buirma.
Hann lagði till að herforimgja
stjómin í Ranigooni, afsiaflaði
völdurn í hendur stjórniar sem
mynduð væri í samræmi við
það sem segði í sitjórnar-
skránnd. Nu Win, hafnaði túJ-
lögunnd uimhuigsun arlaust, eins
baiflnaði hann tveim ö'ðirum til-
lögum ráðgjafa sinna um end-
urbadtur .
Og nú hefur hershöfðinginn
hafið gagnárás á gagnrýnend-
ur sírna. Hann bedmir spjótum
sínium eiinlkium að igömfllu sitjóim
arskránnd, sem hann segir hafa
verið ófæra um að ná því tak-
marki sem hienmi var ætlað:
sósíaliama og þjóðareiningu.
Ne Win, hershöfðingi.
En hann lætur sér ekki
nægja að gagnrýna andstöðuna
í stórum dráttuim, bann veitist
einnig að einstökum mönnum
og málefmum. Edtt aðalskot-
mark 'hams á því sviði er U Nu,
sem nú er landfflótta í Bang-
kok. Fyrir skömmiu ferðaðist
bann um Vesturlönid og bvatti
till þess að Ne Win yrði sbeypt
með vopnavaldi. í hefindar-
skynd beflur Ne Win dregið 20
ára gamalt mál fr,am í dags-
ljósið.
Árið 1949, segir hershöfðing-
inin, toorn bópur „igamialla
gtijómmiálamainn/a“ aJð rnáli við
hann með þá til'lögu að hann
hrifsaði til sín völdim. Þeir
sögðu að indvenskir og buirmi-
anisflcir igósisiedigemidjur mymdiu sjá
um fjárhagshliðin.a ásamt
brezkum verZlunarmönnum.
Hershöfðinginn segir að hann
hafi strax látið U Nu (þá for-
sætisráðherra) vita um þetta,
og til að safna frekard sönnun-
argögnum ræddi hann aflbur við
svikarama og hljóðritaði sam-
talið.
ailt samstarf mJili ættflotok-
anna og gtjórnarinnar úr sög-
unnd. Efltir að hafa á þennan
hátt vísað frá sér sökinni áhin
um hættulega slæmiu samskipt-
um, m'iinnihluta ættfflokkanna og
Rangoon, talaði hershöfðinig-
inn af óvenjulegri hreinskiflni
urn öryggisvandamiál 'liandsins. “
BARIZT UM ALLT
LANDIÐ
„Þótt maiðlur leitaiði um all-
an heim að landi sem hefði
jiafn miikinn fjölda uppreisnar-
aðifla og Burma, yrði sú leilt
áranigurslauis.“ Hann byrjar á
að cfjaflflla um Temasserim-Skaig-
ann í suðri, sem hamn segir sjó-
ræninigja fara yfir tifl. þess að
stundia iðju sína í landhelgi
Burma. í Mið-iBurmia nefinir
Ihanin uppneisinir Kiarem- og Mon-
ættbáflkanna. „Og í morðri eru
Kanen- og Shian-uppreisoar-
mennirnir Her okkar eltist ydð
þessa aðiila og berst við þá eft-
aðlhafzt, Æyrir en fimm ánutm sið-
ir beztu getu.“
Þá tekur heróhöfðinginn það
sikýirt taam að ihætbufliegast sé
ástandið á norður landamærun
uim, sem liggja að Kínia. Hann
gætir þess vel að segja að óvin-
urinm í norðri séu burmanskir
kommúniistar, en ekfci Kínverj-
ar, en ef hann er í einhverjum
vafa um hug Kíínverja í sinn
garð aatti honium að nægja að
hflusta á útvarpið í Peking, sem
kaliar hann blóðþyrstan léns-
herra.
En, hershöfðingjanum er full
kunnugt um ástandið. í ræðu
sinni sagði hann mieðal annars:
„Hvað snertir lamdamæraskær-
urnar vii óg biðja ykkur, og
þjóðina að láta ekki reiðina
Wlaupa með yfctour í göniuir. Öfl
þau sem við berjuimst gegn við-
urkenna opinberlega að þau
njóti aðstoðar utanaðfcomandi
aðifl'a, en við vifljum ekki hafa
horn í síðu neins.“
Ne Win segir að hann hafi
ektoi þurflt að hafa fyrir þessu,
þvi stjórn U Nus hafi eflckert
aðhasfzt, fyrr en fiimm árurn síð-
ar þegar U Nu reiddist einum
samsærismannanna og gróf mál
ið upp. Ne Win hefði orðið eitt
aðaivitnið í málinu, en eins og
hann spáði, var málið dregið til
baka áður en til réttairhalda
lcom.
Ne Win gefur önnur daem.i tifl
stuðnings fullyrðinigum sínum
uim að stjómiarstoráim taá 11948
hafi skapað aðstöðu tifl. valda-
misnotkumar, gert það mögu-
legt að nota trúarbrögð sem
þrep á flramaleið, og eflcflci fliindr
að skerðingu á völdum forseta.
Og hann dregur enga dul á
hvern hann teiur ábyrgan. U
Nu, sem talsmaður stjórnlaga-
þingsins og forsætdsráðherra
svo tiil óslitið frá 1947 til 1962,
var bæðd aðal semjandi og túlk
andi stjórnarsflcrárinnar.
Hershöfðinginn leggur sig
einnig ailan fram við að bendla
U Nu við það sem hann kallar
einn versta gaUamn á gömlu
at j ór n arstor ánn i: Kynþátta-
vandamálið. Hann segir að
stjórnarskráin gamla hafi við-
haldið breztou stefniunni um að
alskilja og stjórna, með því að
mynda aðskilin héraðsráð fyrir
hálendinga og minnihluta aatt-
flloktoa.
Þegar svo florstöðuimönnum
þessara héraðsráða sinmiaiðiisit
við forsætisráðherrann, var
Af hermannlegri hreinskilni
heldur hann áfram: „Þeirrar
spurningar lcynni að verða
spurt bvort við hieiflðum mlátt tíl
að gera gagnárás ef við æskt-
um þess. Og ég yrði að svara
breinskilniáleg,a — nei.“
Hershöfðinginn og fólk hams
verður því að bjóða hinn varng-
ann. Hann sagði, jafnvel eftir
óeirðir kínverskra stúdenita i
Rangoon sem Peking l>orgaði, og
landamiæraskæruirnar á þessu
áiri, afð biainin miuinidli gera aillt sem
í JhaiUs valdi stæðd tifl. að end-
urvekja vináttu Burma og
Kína. En hann gerir það einn-
ig Ijóst að óvinátrta Kína miuni
ekki flirekja hann frá þekri
stefnu að Burma sé óháð.
í samræmi við þann sfldflining
sem Ne Win leggur í þetta hug
talk heflur Burma dregiið sig imn
í skel sína ef svo mó að orði
komaist og hefur sem.minnist af
skipti af heimdnum umJhverfis
landið.
Svo virðist sem þessum ein-
búahætti verði haldið áfram, og
þannig verður einniig með inn-
anrikiisstefnu Ne Wins, án
stjórnarslcrár og lýðræðia-
skipuflaigs. Þrátt fyrir nýleg
áflöŒl sem orðið haifla bæði
innan lands og uitan, mun hers
höfðinginn og fylgismenn hans
arfca áfram leið Burma til
sósíalisma. Þeir trúa því enn
að þeiæ 'ganigi í tatot, luvaið svo
sem segjia má um aðlra flbúia
landsins.