Morgunblaðið - 18.10.1970, Side 5

MORGUNB'LAÐIÐ, SUNNGDAGUR 18. OKTÓBER 1970
29
í>að er nýi flugstjórinn ykk-
ar, sem talar.
Che Guevara árásarsveitin
frá Þjóðfrelsisfylkingu Palest-
ínu hefur yfirtekið stjóm þess-
arar flugvélar, og krefst þess
að allir farþegar hennar fylgi
nákvæmlega eftirfarandi regl-
um:
1. Sitjið kyrr i sætum ykkar
og verið róleg.
2. Með tilliti til öryggis ykk-
ar eruð þið beðin að
spenna greipar fyrir aftan
hnakkann.
3. Gerið ekkert það, sem
gæti stefnt lífi annarra far
þega í hættu.
4. Við viljum eftir þvi sem
áform okkar leyfa verða
við öllum ykkar óskum.
Góðir farþegar. Meðal ykkar
er farþegi, sem ber ábyrgð á
dauða og þjáningum fjölda
palestínskra karla, kvenna og
barna, og það er í þeirra nafni,
sem við höfum gripið til þess-
ara aðgerða i þeim tilgangi að
koma þessum morðingja fyrir
palestinskan byltingardóm.
Aðrir farþegar geta litið á sig
sem gesti dáðríkra Palestínu-
araba í gestrisnu og vinsam-
legu landi. Sérhver ykkar, án
tillits til trúarbragða eða þjóð-
ernis, er frjáls ferða sinna
strax og þotan er lent.
Kæru farþegar, áfangastað-
ur okkar er vinsamlegt land
þar sem vingjarnleg þjóð tek
ur við ykkur. Við þökkum ykk
ur samstarfsviljann, og við óek
um ykkur góðrar ferðar.
HVAR BR
HERSHÖFÐINGINN ?
.Sá, sem við höfðum ætlað
okkur að handsama, var Rabin
hershöfðingi (fyrrum forseti ís-
raelska herráðsins), og vissum
við að hann hafði pantað far
með þessari flugvél. Hins veg-
ar kom í ljós að hann hafði
breytt ferðaáætlun sinni á sið-
asta augnabliki. Býst ég við að
háttsettir Israelar telji meira
öryggi i að ferðast með erlend-
um flugfélögum en með E1 Al.
Þegar hér var komið sendum
við út ávarp um talstöð þot-
unnar til umheimsins:
Þjóðf relis isfylking Palestínu
tilkynnir hér með að Che Gue-
vara árásarsveit hefur yfirtek-
ið stjórn Boeing-þotu í eigu
TWA. Er hér um að ræða flug
840 á leið frá Róm með stefnu
á Lydda-flugvöll á hernumda
svæðinu í arabisku Paiestínu.
Shadia Abu-Ghazali flugstjóri,
sem tekið hefur við stjórn flug-
vélarinnar, og félagar hennar
biðja alla að nota eftirfarandi
kallmerki í öllum fjarskiptum
við þotuna: Þjóðfrelsisfylking
in — frjáls arabisk Palestina.
Við vekjum athygli á því að
verði þetta kallmerki ekki not-
að, munum við ekki svara.
Takk fyrir.
Shadia Abu-Ghazali var
tökunafn mitt. Sú rétta Shadia
var áður félagi í Þjóðfrelsis-
fylkingunni, og var drepin í
október 1968, þá 21 árs að
aldri.
Eftir að hafa sent orðsend-
ingu okkar út um talstöðina,
rétti ég flugstjóranum nýja
flugkortið hans. Við fylgdum
ekki venjulegri flugleið yfir
Aþenu og Nicosíu, heldur flug-
um niður með Grikklands-
strönd og síðan suð-austur á
bóginn, yfir Heraklion á Krit,
og áfram austur eftir, áleiðis
til Lydda. Ekki sérlega
skemmtileg flugferð, þvi lengst
af vorum við í 33 þúsund feta
hæð.
Þegar flugstjórinn breytti
um stefnu til að komast inn á
nýju flugleiðina, varð ég þess
vör að hann hélt áfram að
beygja i stjór eins og hann ætl-
aði inn á suð-vestlæga stefnu.
Ef til vill var hann að reyna
að nálgast Wheelus flugstöðina
bandarísku í Libýu. En ég
Frímerki þetta var gefið út til heiðurs flugvélarræningj unum.
fylgdist vel með áttavitanum
og fyrirskipaði honum að taka
rétta stefnu. Eftir það gaf ég
honum bein fyrirmæli i hvert
skipti hve margar gráður hann
átti að beygja.
FÁIÐ YKKUR KAMPAVÍN!
Eftir stundarfjórðungs ferð
minnti vinur minn mig á að far-
þegamir væru enn með spennt
ar greipar fyrir aftan hnakka.
Ég leit inn í farþegarýmið —
og þetta var rétt. Bað ég þá að
afsaka þau óþægindi, sem við
höfðum valdið þeim, og bað
jafnframt flugfreyjuna að bera
farþegunum það sem þeir
vildu af mat og drykk — þeir
gætu fengið kampavín ef þeir
kærðu sig um. Að öðru leyti
höfðum við ekki frekara sam-
band við farþegana eða flug
freyjumar það sem eftir var
ferðarinnar.
Við reyndum af fremsta
megni að komast í betra sam-
band við áhafnarmeðlimina
þrjá í stjórnklefanum, en það
tókst ekki. Við spurðum þá
hvort þeir óskuðu einhvers að
snæða eða drekka, en þeir af-
þökkuðu. Við buðum þeim af
vindlingum okkar, en þeir af-
þökkuðu þá einnig. Þeir
spurðu okkur einskis varðandi
okkur sjálf. Einstaka sinnum
sneri flugstjórinn sér við í sæti
sínu og leit á mig, en hrissti
síðan höfuðið eins og hann ætti
erfitt með að trúa sinum eigin
augum. Einustu samskipti okk-
ar voru þegar aðstoðarflug-
stjórinn spurði eins og skóla-
piltur hvort hann mætti fara á
salernið.
Flugstjórinn gaut stundum
augunum að handsprengjunni,
sem ég hélt á, og til að róa
hann lagði ég handlegginn á
öxl hans, klappaði honum á
vinstri öxl með sprengjunni og
sagði: „Svona nú, ég er vön
því að handleika svona hluti.
Verið þér bara rólegur."
Stuttu siðar klóraði ég mér i
hnakkanum með sprengjunni
til að sýna honum hve vön ég
væri að handleika hana — en
ég efast um að það hafi verkað
mjög róandi á hann.
SAMBAND VIÐ KAIRÓ
Klukkan 15,55 — stefna 140
gráður.
Það kamu viðburðalaus
timabil í þessari annars svo við
burðaríiku ffl-ugferð, og þau
voru aðeins rofin með þeim orð
sendingum, sem ég sendi um
talstöðina til landanna, er við
flugum yfir eða nálægt —
Italía Grikkiand, Arabiska
sambandslýðveldið, Líbanon og
Sýrland. í þessum orðsending-
um skýrði ég frá gjörðum okk-
ar og bað um stuðning við
„réttláta baráttu palestínsku
þjóðarinnar," og lauk máli
mínu með orðunum: „Niður með
bandarísku heimsvaldastefn-
una og zionismann. Við munum
sigra.“ Aðstoðarflugstjórinn
leit reiðilega til mín í
hvert skipti sem ég minntist á
Bandarikin.
Ég ræddi einnig við farþeg-
ana um kallkerfið og skýrði
þeim frá baráttu okkar: „Við
höfum rænt þessari þotu, því
við viijum skera á þær rætur,
er halda lífinu í israel. Þið
sikuluð ekki fara til Israel —
þar á andstaðan í baráttu ekki
síður en á leiðiinná þangað. Seg-
ið vinum ykkar og kunningjum
það. Við viljum snúa heim til
lands okkar, og við vitum að
við getum búið í friðsamlegri
sambúð með Gyðingum, þvl það
höfum við áður gert.
Klukkan 16,10 — stefna 112
gráður.
Fjarskiptin við fkigtuminm I
Kaíró fóru fram á arabisku, og
voru nánast sagt ökemmtileg.
Ég hef sannfærst um,
að svo er ekki.
Er nokkur sígaretta betri en
TENNYSON?

>