Morgunblaðið - 18.12.1971, Qupperneq 25

MORG1JNBLA.ÐIÖ, LA.OGA.RDAGUR 18. DESEMBER 1971
25
cmm
stundir, er þeir áttu með faoroaa,
einkum í sambandi við fet'ðalög
og hesta.
Góði vinttr, þér þalcka ég fyr-
ir trúfesti þina við mig. Dreng-
skapur og heiðarleiki eru matw-
kostir, sem ég met mikiis, og þá
áttir þú í rikum mæli.
Maður og faestur, þeir eru eitt
fyrir utan hinn skamnisýna
markaða baug.
Þar finnst, hvernig æðum alls
f jöns er veitt
úr farvegi einum, frá sömu
taug.
>eir eru báðir með eLUfum
sálum,
þó andann þeir lofi á tvermur
naálutn,
— og saman þeir teyga í loftsins
laug
lífdrykk af morgunsins guliroðnu
skáiunt.
E M.
Sön Kristjánsswn.
margfaldor
murkað vðor
og sjá hve Hjótt trippin náðu
reisn og hvað þau gengu frjáist.
Hið frábæra starf hans við stöð-
ina verður aldrei fullþakkað.
Sannast að segja undraði mig
það, að svo hijótt skyldi vera
um jafn afbragðsgöðan tamn-
ingamann, því að minum dómi
hefði hann aldrei átt að gera
neitt annað en temja hross.
Þegar litið er yfir ævi Odds,
kemur í ljós, að hann hefur ekki
haft mikið umleikis í lífinu.
Hann hafði einstakt lag á því að
láta lítið á sér bera. Hann var
ákaflega dulur, en traustur og
ábyggilegur. Hann þekkti marga,
en batt tryggð við fáa, og ég
held að vinahópur hans hafi ekki
verið stór. Hann var glaðlyndur
og léttur í máli og einstaklega
bliður við börn, enda voru þau
fljót að hænast að honum. Með
veru sinni fyrir norðan batt hann
tryggð við nokkra menn. Fyrir
þeirra hönd vii ég færa honum
þakkir fyrir ógleymanlegar
Minning;
Oddur Eysteinsson
TÍGRIS
F. 39. 12. 1904. — D. 16. 11. 1971.
f ÞJ-ÓDSÖGUM Jóns ÁmasonaT
er brugðið upp litríkri frásögn af
gæðingmim Snóksdals-Brún og
eiganda hans, Daða sýslumanni í
Snóksdal, er sýnir okkur glöggt
hverju snilld og hæfni manns og
hests fá áorkað, þegar samstillt-
ur er vilji beggja. Þarna er að
fimna mikla sögu, sagða í örfáum
orðum, um mann og hest. Við
eigum einnig frá síðari ttmum
margar sagnir og þekkjum af
eigin raun margan gæðinginn úr
Dölum, og þar liafa verið og eru
enn margir snjallir hestatnenn.
Kinna athafnamestur á því sviði
af seinni tíma mönnum var Odd-
ur Kysteinsson frá Snóksdal.
Oddur var fæddur að Hólmlátr-
um á Skógarströnd 29. desem-
ber 1904. Foreldrar hans voru
hjónin Jóhanna Oddsdóttir og
Kysteinn Jónis-son, er þá voru þar
í húsmennsku. Þau hjón eignuð
ust 13 böm, og var Oddur næst
eiztur þeirra systkina. Hjónin í
Snóksdal, Klln Jósúadóttir og
Kristján Jónsson, tóku Odd tíi
sin strax á fyrsta ári, ®g gengu
þau honum í foreldrastað.
t Snóksdal óx Oddur upp
ásamt bömum þeirra hjóna. Þeg-
ar hann hafði þroska til, tófc
hann þátt í öllum bústörfum og
reyndist dugmikið hraustmenni.
Ljúfur og háttprúður í um-
gengni, en frekar fástóptiniR.
Snemma hneigðist hugur hans
að hestum og hestamennsku, ©g
ungur fór hann að fást við tamn-
ingar. Fyrst þar heima, en síðar
þegar honum hafði aukizt þjálf-
un, fór hann að taka að sér
tamningar fyrir aðra. Oftast
voru það erfiðustu trippin, sem
lentu í hans höndum, einkum
þau, sem aðrir treystu sér ekki
við. Lítt mun hann hafa hugsað
um tíma þann og erfiði, sem í
þetta fór. Aldrei gafst Oddur
upp. Það var fjarlægt honuin að
hætta við hálfnað verk og eng-
inn hestur fór ósigraður úr hans
höndum.
götu 26, og í þeirra skjóli var
hann til æviloka. Á yngri árum
var Oddur nokkrar vertíðrir í
Vestmarmaeyj um og Grindavik,
en hin fjölbreyttu sveitastörf
voru hans aðalvhma á meðan
hann dvaldi x sveit. Kftir að hann
fluttist til Reykjavíkur, vann
hann aðallega hjá Afurðasölu
SÍS, en þó stundum í brúarvinnu
að sumrinu. Nokkur seinni árin
var hann hestahírðir hjá hesta-
mannafélaginu Fák i Reykjavík.
Árið 1964 átti ég nokkurn hlut
að því. að hann réðst norður í
Hrútafjörð að tamningastöð, er
þar starfaði, og ég hafði með að
gera, og við tamningar vann hann
hvert sumar eftír það í Hrúta-
firði og Dölum. Gaman var að
fylgjast með tamningu hjá Oddi
Oddur var einn af stofnendum
hestamannafélagsins Glaðs í Döi-
um, sem var stofnað árið 1928.
Hann var mjög virkur í þeim
félagsskap, einkum i sambandi
við hestamót félagsins. Þar var
hann knapi á flestum ef ekki ÖU-
uim kappreiðum félagsins, ýmist
á sinum hestum eða annarra, allt
fram tii hins síðasta. Hann gerði
og mikið af því að sækja hin
ýmsu hestamót hér og þar um
landið og var oft þátttakandi í
þeim. Hann hafði glöggt auga
fyrir öllu, sem að hestum og
hestamennsku laut, og ég hygg,
að það hafi ekki margt fairið
fram hjá honum, þegar hestar
voru annars vegar.
Oddur átti heima í Snóksdal
tíl ársins 1935, að hann fluttíst
að Koisstöðum í sömu sveit tíl
hjónanna Jóhönnu Magnúsdóttur
og Guðlaugs Magnússonar, er
þar bjuggu og dvaldi þar tíl árs-
ins 1947. Kn það ár brugðu þau
hjón búi og fluttust tíl Fteykja-
vikur. Oddur fylgdi þeim eftír og
bjó áfram hjá þeim að Ljósvaila-
3 leiðir
til aðverða ríkur
1. Náð.u Loch Ness skrímsliou lifandi. VerSI. £1.000.000.
2. Stofnaðu fiugfélag fyrir fiughrætt fólk. Kauptu óflug-
hæfa flugvél og aktu hennl miIH Rvfkur og Akureyrar.
3. Komdu upp laxarækt í Tjörninni í Reykjavík, (Sérðu
ekki fyrir þér stangafjöldann yfir sumartímann?)
Áður en þú hefst handa, viljum við benda þér á að fá
þér skjaiatösku í Pennanum.
Skjalatöskur
fyrirmenn semhrinda hugmyndum
sínum i framkvæmd.