Morgunblaðið - 18.03.1973, Side 14
14
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGU'R 18. MARZ 1973
Enginn heiður
að glæsimennsku
Jackie
litli
Coogan
Hann var frægasta
bamastjarna allra tíma
FYRIR hálfri öld var hann
frægasta barn Bandaríkj-
anna. Hann fékk ekki svo
kvef, að heimsfréttir vikju
ekki af forsíðum til að segja
fréttir af líðan hans. Þeg-
ar hann kom til Southamp-
ton á leið til Gríkklands —
en hann hafði með aðstoð
umboðsmanna beitt sér
fyrir fatasöfnun til fátækra
grískra barna fyrir tug
þúsundir doliara — voru
þrjú hundruð þúsund
manns á hafnargarðinum
til að fagna honum. Og
menn stóðu þúsundum
saman úti fyrir gistihúsum,
þar sem hann dvaldist og
hrópuðu nafn hans.
Bn®iin ibaimaisltjjannia — alð
Shtiiriiey Temipiile leáímnfi' umriam-
slkUllúnailii — hetfiur feömlizt imieð
tænniair þair sem faammj tatfði
heellamia. EÆtfir Oieiilk hiatns
& miyniriimmlii „Tihe Kld“ Ifiná
1921, sam cámairiliie Qhiaipflliln
finainílielildidi1 og 3lélk 4 o(g itieist
enin leQbt aif .Tnieiiisitainalvieirlkuim
Chaplins sló Jaokle Coogan,
iþá ifiilmimi ámai að aílidini) svo tnælkli
ilegia í gegini, aO hiamtn) waiilð á
■niælsiliu ómuim tfjytrtimmjytnid ailDna
bamidiairíisikma bainrtöi. Ámilð
1923 vam hamin/ kijörílnini vtim-
sæillaisltiii flleiiíkainit Battndairfikij-
ainmia/. í öðrnu sætíi ikiomi Viaflf-
emltiiinio — íkivianiniaisdainm'öfr-
iinin imiilkiiii — otg í (þrflðja sæti
var .Douiglllals Falilnbainfcs.
Þeltítai igielfium simláhtþgimiymld tuim
iþá ofiboíteöiegu dýirfaumi, seim
Bamldairlilkjaimieinini hiötfðu á
iþesisiuim igiæða£te)ga dmerng-
sfiaiufJat sem vamm. ihiviem tslilg-
uirinm öðruim mieiini uan þeias-
,am rouinldiir.
Hjainin er mú íeiitília|g|imm,
slkölöiátitur anaiðium luan sexttiugt
og á aið balki ífjoguir hjána-
böand 0|g 'tivö íböiimi, áittjámi áma
dólttium og ifjögumrta áma gatnl-
ami isoni. 'Bnm gietuir harnm tfinaan-
■fileyttít 3ér Baeffnletga aið eiigdm
sögmi á liaiflöiisitiiinmf-i, ern aðaíl-
telkjun ihaims ikoona (þó tflrá enid
umsjýtniimlguim á gömlumi imtymtd-
um hamis ulm vtíða vtemölld.
Homtuim íór sehn tfteitiuim öðr-
uim .barmaisitjöimiuimi, aið hamm
þoödtil eklkji alð venða íiuCCIomð-
ilntn.
'Hiainm hietfur gaimiam alf Iþv4
að íbilaða 5 stómuim og þytkSt-
um biinlduimi þair sam enu tfmótjt-
im, Uimaaigmiiir o|g ffrfyinidlitr latf
hómuttn sjóflffiuim tflná gatm-
atlöl .•tdð; hiamm Mifiiin S Ifioaltfiö-
'mmlil, isietggia vimiilr hiamls1 og á
erlfliitjt anieð alð ttmúa því
aið ihamm er eflíká Qemgtum jþað
efltlitrlllætiilsigoð, aam hamm vam
bairmi. A£öa itíð heiflum (homiuim
gengiö enfi'ðClega að Shomfiaisit í
aiugu við Iþær Ettaðreymidiim og
virnfir hamis isegjai, alð eilnmrft
þettai ómaiumísæL Ihaifiií aUrJbatf ver
50 (homuim tfjötium iu(m fióit, (þam
eð hamm haffii að maTgirai dóttnii
haffit átgiæltía lleiilkhœffliaie'ilka,
eihinig effitiim a'ð hiamm óx úir
igmaisiil. Em hammi vair dtetkrilniu
ög effltírfflæifiimiu svo vamiuir, aið
'þegam vtiðtööcuinniair vomu eödd
jalfln isiíiófflkloetfflegiam og htomiuon
flammist isém sæma, ffiyBtnst hamm
gmemólu qg berzlkjiUL
(Bennelkia háms í fcvitkiniymld-
'umiuttn isltóð 1 itfilu ám, firá (þv4
hamm vam éttba iCiffi iáittjlám éma
igattnialM. IHtÚR hólfisit þagam
Chiairfliie Qhaipíffim flór
Onpeheum Theartine fcwööld eilfit
og slá Ooogiam þam 5 staitátítía-
hffluitverfd!. Uim þaið hefur
Coogan ásamt fjögnrra ára syni sínum, Christopher.
Chaplin skrifað i endurminn-
ingum sínum og farið lofsam-
legum orðumi um frammi-
stfiöðui hamis og sagt að harnn
haffli þá þegam veffltít althyigffli
hvemsu aiuðveöldlllega Iþesslil IfiltM
Úr myndimii „The Kld" sem gerði Coogan frægan.
ssitáðf vttntnStt giefba máð vafldi
á áflitoatfeniduim, þóffit ekflci veerf
hamm Ihiám 4 iiloffitíilnlu. QhiajpðJiin
toyglgði mymdálnia „The KM“
mémiaist ultam umi Jadkf.e Ooog-
an og endla þðfit tnyinidki og
Itefflkruir Ohatpillilnls sfjállfis ymðu
homMm málk* pensómullieg-
ur sigur vamð frami Coogans
þó enm ffnteömil. tÞé vam Ihamn
númfflega fiimnm áma gattnaflfll, Íþv4
að ikiváflÐmiyiniduinliini flófci múím-
illegia ám.
Þegam hamm Vam áitíta áma
gatmailíl féikk (hamm (háiltfla (m/iflfljj-
óm doliara fyrflr Iþað eiltit að
gena samsnálng vdð Metmo Goffld
wym Mteyem áavilkmiyindaiflyiritr-
taefloið. IÞegam fliamm vam 13 áma
hlafflðil (hainm flairá® tíöl (New
Yorik álljjáffi simmum — offibaist
í eiinlkiaiileslt stimmái.
(Þegam Ooiqgiam er spuirðum
nú 'hvarit hainm haffiii verfð eítns
og ömnur bömn, hnyfcMam
hann brúnimam. — Hvemig á
ég að /víilfia það, er íiamm Itnl
ffneð að segjia. ÉJg vilsSli aflldmei
hwað vemtjlullteg bömn/ gerðu.
Bg vafr iájtiinin igema eiltítihMað,
sietn imór fflammsit ósiköp venju-
Jegt iþá og ágætlt, eni get sléð
síðam, aö hefium afllls ektkJi ver-
ið fyiráir bairm áj imámui meflfli.
Þegar ég vam 7 áma (keyipltiuiin
við misaisltónt hiús með sumld-
fflauig og öflfllui salmam. IÞað vam
afflltJ flyrfm 'penjimigiama/, sieim Óg
'hatfðii a'ffflað. Þegair ég vam ttfilu;
áma 'félkfc éjg háiam lupþhæðölr
'fyriir aið Ifloima á gioliffivöfflliinin
og IþytkjaStf CleilkHi igoillf vilð ifinæg
uistfui imeMama. (Þéveramdil OtL-
ymipiuimeiSitairi 1 stumtdil vam
fanigutran tfll' að flÐanmia iméir alð
symidaL Ég 'sá lefktkierrtt althiugar
vert Við þetítJa þá, mér fajnmöt
'þetlfia réffit eims og það áifiti að
vema.
Bn slrmáim sanniam ffiór
að önaga úr heifflegþeiítíuiniumD.
Hamm' segálr að hamtn hiaifiii ffiemg
ið vemri MlultMerfc. Hvem gelt-
um saglt 1411 luim það ttneð miofltik-
umri vlssiui. Aflltémid íieilium Ooo-
gam, að svilpfltelglt fflrálflalffl tföð-
um söinia hatfii' haiflt djjiúp og nnlilk
jl 'áihmif á sl:|g, ekflfli aiðeims siál
ræm, helldium eiinmlijg lfljláirlha|gs-
teg, þvlí að móðálr hamls gilflt-
5lslt fljótitegia alfltlum og að þvá
er ha/nm hiellldur ffirann, meymldi
stjúipfflalðilr hains að fléfflieltíta
hamin effitím því sem hamni iliffls-
ins mögulega gat.
Bnigiu- að slöum ihléflit hamn'
áÆnaim að flieiiíka. og isegtja iríá
að enda þótrt mesta frægðim
hafflii ekfloi Staðið miearía 4 'tíiu
ám vam fliainm enm aCOáttæmrál Itliinld
imuim, þegam h'alnm vam uirn ifiví
tugt. Þá tóku við ýmiss kon-
am emfiðleifloar 4 válniríu sema
eámflflailíffli'. Hamm. igdlfitáislt eimrti
effinillegusitu fcyirtboirríbui, sielm
þá vam að (komaj tfiriaim á Sjóm-
ansviðfflð, Betíty Gnalblle og þam
kom, aið horuulm Ifairaraslt húh
slkyggtjai aHhaafcafllega Ó sjlálltf-
arn sá(g, svo að teiðilr þeálnna
sfcifJdU’ vom bmáöam. Hamni héflft
áfflnattn iörivæmtllngH/rfiuIllllnL íllefllt
aið haonimgjiu og Mlultíverflouttn,
sean vam í hrfgai ihiame 4 maium-
'iinmil eiffit og (hlið SBttma.
Og enlda þóffit hamrn Qieáiklii mú
eiitt og eilbt aðafllhlllultvierfc í
kViflflmymiduim þá er fflraagð
im Æarniim veg alílinar veaaflldiam
fiymiir flöngui — miemia 5 flnuiga
h'ams, þeimram bairmiaistttjöinmu,
sem meslt 'áflimií hiafflðil 4 heim-
iinuirn imeðam húm vair og hét
Jaoflflie fllilta/i) Coogam.
fc'AVA*.*'.’.*» . .\tMi>...,iY.r,-,V.'iViV>V»V.VOViT.V.'.V(’<V,V,VtY»V/W/»’,V.V.V<V.,.V.V.V.V*V.V,V.',V.'.Vi'.V.V.-.V/iV4V.ViV.V.'.ViViViVt'.V.'1-.V,V,-.’.'.'.,,V.'4,.V.