Morgunblaðið - 25.05.1984, Qupperneq 28

60
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 25. MAÍ 1984
Eó? SpL/r loctra. af hreinni -fbr^itn]:
Hverm'ig fer&u o& {?v/i cxb rmatréiða.
le^far ÍM duxga roð f"
Ast er...
1/0 0-r7
... að horfa sart
an á grasið gróa.
TM Rea. U.S. Pít. Otf.-all rights reserved
c 1981 Los Anjeles Tlmes Syndicate_______
Með
morgunkaffínu
Hvaö ertu aö segja maður!
Engin launahækkun?
HÖGNI HREKKVÍSI

MHA - Fy^/^0O£?/ MAU5T5IN S
/o
Veður
Kristinn Magnússon skrifar:
Þaö var f lok marsmánaðar, aö
veðurfræðingur, háttvis og alvöru-
gefinn, spáði og útskýrði fyrir
landslýð í sjónvarpinu okkar, að
svo yrði veðrið undarlegt og öðru-
vísi en öll önnur, sem hann hafði
þekkingu á, að það væri vissulega
kærkomin tilbreyting fyrir okkur
ekki síður. Og því til staöfestingar
hékk að sjálfsögðu á sínum stað
veðurkortið, einkar listilega
skreytt og útfært, með öllum þeim
merkjaforða, sem finna má innan
veggja Veðurstofunnar. Ástæðuna
fyrir undrinu taldi fræðingurinn
helst vera, að landsamband ís-
lenskra drauga úr öllum lands-
fjórðungum kæmu til aðalfundar í
lofthjúpum landsins, og vegna
þessarar uppákomu væri að sjálf-
sögðu skylt að hughreysta ekki að-
eins ekta taugasjúklinga, heldur
ekki síður ná til þeirra, sem ekki
bæru þessa meðfæddu hæfileika
utan á sér, vegna strangrar lík-
amsræktar.
Eftir að þessu hráslagalega veð-
urkorti hafði verið snúið hálfan
annan hring í heimilisbíói lands-
manna, fór þessi kvikmyndastjóri
í „veðurleikritinu" eindregið fram
á það við þær eftirhreytur, sem ef
til vill lifðu enn á meðal vor, helst
í þráðbeinan karllegg við björgun-
arsveitirnar, sem hétu „krafta-
skáld“, og ef þær væru enn ofan
foldu, ein eða í slumpum, þá góð-
fúslega leystu þær þessa samkomu
upp.
Eg lét ekki segja mér það tvisv-
ar, því mér er í ætt skotið til Egils
Þakkir vegna
góðrar þjónustu
G.Þ. skrifar:
Það er því miður sjaldan sem
fólk sér ástæðu til að minnast á
það sem vel er gert og mæli með
góðri þjónustu sem er veitt. Flest-
ir hafa yfir einhverju að kvarta
eða vilja benda á það sem betur
má fara. Ég fékk svo góða þjón-
ustu í gömlu og grónu fyrirtæki
hér í Reykjavík að ég get varla
orða bundist.
Þannig er mál með vexti að
blessuð gamla Olympia-rafmagns-
ritvélin mín bilaði fyrir skömmu.
Það er í sjálfu sér ekki óeölilegt en
það er eins og margir hlutir vilji
gjarnan bila þegar síst skyldi. Ég
mátti þess vegna alls ekki við bil-
uninni. Ég fór strax með hana í
viðgerð í fyrirtækið Magnús Kjar-
an hf., Ármúla 22, sem er innflytj-
andi ritvélarinnar og annast við-
gerðarþjoiíustuna. Starfsmaður
þar sagði mér að um smá bilun
væri að ræða en fyrst ég væri nú
komin með vélina í viðgerð þá ætti
ég að skilja hana eftir og láta
hreinsa hana og yfirfara. Ég sagð-
ist bara alls ekki mega missa rit-
vélina mína og vildi fá gert við
hana strax. Þá var mér sagt að ég
gæti fengið lánaða aðra ritvél á
meðan viðgerð stæði sem ég og
þáði en átti alls ekki vona á því að
fá nýjustu og fullkomnustu vélina.
Ég hafði oft látið mig dreyma um
að eignast einmitt samskonar rit-
vél. Ef ég kynni vel við lánsvélina
og hefði áhuga á að festa kaup á
slíkri vél þá bauðst þessi lipri
starfsmaður Magnúsar Kjaran hf.
að taka hina gömlu upp í sem út-
borgun.
Ég vildi bara vekja athygli á
þessari góðu þjónustu en mér
finnst sem betur fer að þjónusta
margra fyrirtækja og verslana
hafa batnað verulega á undan-
förnum árum og er það áreiðan-
lega aukinni samkeppni að þakka.
í minu tilfelli með ritvélina þá
sannast það allavega að sá hagn-
ast sem innir mikla og góða þjón-
ustu af höndum.
og verðbólga
á Borg, og hann studdi strax við
bakið á mér og sendi mig með
glóðvolgan kveðskapinn inn i
blankalognið og hlýjuna á lands
vors veðurstofu, þarna uppi á
hæðinni, ekki langt frá húsinu á
sléttunni. Þar fór líka saman hlýj-
ar móttökur, þegar ég afhenti ör-
yggisventilinn, sem átti að helga
meðalið og verða til þess að feykja
burt hverju því veðrarassgati sem
hefði húsnæði í lofthjúpum lands-
ins. Og ég læt mig trúa því stað-
fastlega, að mikið hafi þetta leitt
gott af sér, því í næsta þætti fram-
haldsleikritsins, kvöldið eftir, þá
var allt önnur persóna í „veður-
leikritinu" hlaupin í skarðið og
glampaði öll og geislaði af vellíð-
an.
En smáreddingar eins og þessar
eru hreint smámunir miðað við
samtakamátt allrar þjóðarinnar,
þegar bjarga skal því sem bjargað
verður. Þar hefur árangurinn ver-
ið skjalfestur hjá „þróunarstofn-
uninni", eftir að Steingrímur yfir-
ráðherra fetaði í fótspor Agöthu
Cristie, og gaf út „máltíðarleynd-
armálið" sem dreift var inn á
hvert heimili. Þar leysti laufblaðið
„steinselja" í miðjum grjóna-
grautnum upp þrefalda stressið í
sögunni: Veskið, budduna og
bankaferðirnar.
Vonandi verður þessi lausn til
höfuðs verðbólgudraugnum ekki
til þess, að kýlt verður í gegnum
yfirstandandi þing óafturkræfu
framsóknarfrumvarpi, sem kæmi í
veg fyrir að grænmetisætur yrðu
að neita sér um að smjatta á
ávöxtum trjáa og holdaríkra
kinda og kúa, þótt grauturinn eigi
alltaf að vera efstur á matseðlin-
um, þó svo blessaðar undanþág-
urnar séu mikið í tísku, svona til
hugarléttis fyrir þá, sem hærra
standa í kvóta og krónutölu virð-
ingarstigans.
En samtakamáttur og hrein-
ræktað hugarfar mörlandans, auk
þess sem þeir eru áhrifagjarnastir
allrar veraldar þjóðflokka og nyt-
samir sakleysingjar ennþá fjöl-
mennir, sem þrýstu kommakörl-
unum niður I ráðherrastólana
fyrir svo stuttu siðan, að enn eru
seturnar volgar eftir þá og ylja
þægilega framsóknarbossum, sem
skiptu með þeim setum. Og sam-
kvæmt kúnstarinnar reglum verð-
ur að passa vel uppá, og láta ekki
fáeina fiskikarla slá útvegsráð-
herra og fylginauta hans útaf lag-
inu, þótt þeir hafi þetta um veiði-
löggjöfina að segja:
Hún er nú opin í báöa enda,
eykur þaö hjá manni reiöina.
Mörgum er búið á þaö aö benda,
bruna þeir samt hina leiöina.
Að svo rannsökuöu man skai
haldið I þá von, að drepa megi alla
veður- og verðbólgudrauga með
svæsnum líkamskröftum og til-
fallandi tölvubúnaði af bestu gerð,
þar sem vitað er, að þessir upp-
reisnardraugar eru það stál-
hraustir og ekki síður hugvitssam-
ir, einkum vegna þess að heilabúi
þeirra er svo vel komið fyrir undir
skelinni, að engin kölkun eða
krankleiki nær að festa þar rætur
innandyra, og ekki til þess vitað
að þeir geispi golunni vegna lifs-
leiða.
Ég tel að endingu fara best á því
að semja til frambúðarlausnar við
þá eins og aðra I svipuðum blóð-
flokki, þegar bráðlega verður
safnast saman og þrefað I „karp-
húsinu“, og allir standa þar upp I
lokin sem óstöðvandi sigurvegar-
ar, og geta þá allir slappað af á
bakinu með Mangósopa á báðar
hendur, með löglegum söluskatti
upp I topp, eða þannig sko. Myndi
þá nýbyrjaða sumarið færa okkur
sérhannað veðurfar með sveskjum
og rúsínum „steinlausum" undir
tönn.
Mitt í drunga þessa daga
draugar spá í veöurfar.
Fleiri slíkir fjárlög naga,
fer aö blása allstaðar.
Hvaða lausn þá helst skal hafa,
herra veöurfraeöingur.
Kannski drekka sólskinasafa
svo það minnki næöingur?
Á útvarpið bara
sinfóníuplötur?
Edda skrifar:
„Sæll Velvakandi!
Ég er 12 ára og mig langar að
spyrja Morgunblaðið hvar
Myndasögurnar halda 9Íg, því
við höfum ekki fengið þær tvo
síðastliðna fimmtudaga. Von-
andi eru þær ekki hættar en þær
eru það langskemmtilegasta I
öllu Morgunblaðinu.
Svo langar mig að spyrja út-
varpið hvort þeir eigi bara plöt-
ur með sinfóníum? Ég spyr bara
af því að það er aldrei neitt ann-
að en sinfóníutónleikar I útvarp-
inu, það eru morgunsinfóníur,
hádegissinfóniur og kvöldsin-
fóníur. Ég veit það er fólk sem
finnst gaman að sinfóníum en ég
held að þeim nægi ein á dag. Svo
mættu þeir vera betri þessir
unglingaþættir. Mér finnst þeir
vera miðaðir við smábörn.
Þá er það ekki rneira."