Alþýðublaðið - 08.02.1959, Blaðsíða 4

ÚÍ|efandi: Alþýðuflokkurinn. Ritstjórar: Benedikt Gröndal, Gísli J. Ást-
þqjlsson og Helgi Sæmundsson (áb). Fulltrúi ritstjórnar: Sigvaldi Hjálmars-
eqk. Fréttastjóri: Björgvin Guðmundsson. Auglýsingastjóri Pétur Péturs-
so^. Ritstjórnarsímar: 14901 og 14902. Auglýsingasími: 14906. Afgreiðslu-
jki: 14900. Aðsetur: Aiþýðuhúsið. Prenismiðja Alþyöubl. Hverfisg. 8—10.
iklum áfanga náð
| DÓMURXNN yfir Roland Pretious, hinum
nnga skipstjóra á brezka togaranum Valafelli, er
stáirsti áfangi, sem íslendingar hafa náð í baráttu
siripi fyrir fullri viðurkenningu tólf mílna fisk-
velðilögsögunnar. Vonandi reynist þetta byrjunin
á lokakafla málsins, en það getur ekki endað nema
á einn hátt: að Bretar virði hina nýju fiskveiði-
lögsögu eins og allar aðrar þjóðir hafa gert.
Brezka stjórnin hefur þá stefnu að viðurkenna
ekki nema þriggja mílna landhelgi. Hún beitti
þó ekki herskipavaldi til að reyna að hindra út-
faérslu íslendinga 1952- úr þrem í fjórar mílur,
þótt togaraeigendur svöruðu með löndunarbanm
á fslenzk skip. Enda þótt löndunarbanninu væri
loks aflétt 1956, breytti það ekki afstöðu brezku
stjórnarinnar. Hún viðurkenndi ekki fyrir því
fjögurra mílna línuna. Þvert á móti var hverri
töku brezks togara milli þriggja og jög'urra
mílna línanna mótmælt. Opinberlega er þessi p.f-
staða stjórnarinnar í London óbreytt.
Af þessum sökum er það mikil breyting írá
því óþolandi ástandi, sem ríkt hefur, að brezki
flotinn skuli ekki aðeins hafa sleppt togaranum
Valafelli, heldur komið þannig fram í málinu, að
Eiríki Kristóíerssyni skipherra þótti ástæða tii að
láta bóka í réttarskjölum á Seyðisfirði, að fram-
koma yfirforingjans á HMS. Agincourt hafi verið
hin prúðmannlegasta.
Þessi atburður hlýtur að staðfesta, ávo að
ekki verður um deilt, hversu skynsamleg hefur
verið sú stefna utanríkisráðherra, Guðmundar I.
Guðmundssonar, að halda á þessu máli með festu
en gætni og gana ekki út í vanhugsaðar ráðstaf-
anir. Það er tilefni til að íhuga, hvar þjóðin væri
á vegi stödd, ef farið hefði verið að kröfum kom-
múnista, slitið stjórnmálasambandi við Breta og
gengið úr Atlantshafsbandalagnu. í þessu máli
hafa orðið mikil frávik frá grundvallarsteínu
hinna vestrænu lýðræðisþjóða, að ekki sé meira
sagt, en það hefur verið sterkasta vopn íslend-
inga að vera í samtökum þessara þjóða og geta
þar barizt fyrir rétti sínum. Hvar gátu Ungverjár
risið upp og heimtað rétt sinn gagnvart Rússum?
Hversu dugði Varsjárbandalagið þeim? Einmitt
í þessum dæmurn sést reginmunurinn á frelsi og
ófrelsi.
íslendingar fagna þeim áfanga, sem nú hefur
náðst í baráttunni fyrir tólf mílurn fiskveiðiland-
helgi. En það er fjarri því, að endanlegur-sigur sé
unninn. Því verður enn sem fyrr að halda á land-
helgismálinu af einingu, festu og virðuleik, unz
lokamarkinu er náð.
Faðir okkar og tengdafaðir
ÁRNI ÁRNASON,
Bakkastíg 7, sem andaðist 1. þ. m., verður jarðsunginn frá
Dómkirkjunrxi, mánudaginn 9. þ. m. kl. 2 s, d.
Blóm vinsamlegást afþökkuð, ten þeim, sem minnast vildu
hins látna< er bent á iíknarstofnanir.
Fyrir hönd vandamanna
Guðrún og Loftur Hjartar.
FASTAN —
PÍSLARSAGAN.
FA3TAN er að hefjast, og
með henni píslarsagan. Sú
saga leiðir í ljós, hvað það
gat kostað að fylgja Kristi á
hans tíð. — Hvorki meira né
minna en fangelsi og dauða.
Baráttan var hörð, og sagan
sýndi svo, að ekki varð um
villst, að fylgjendur frelsar-
ans voru reiðubúnir að standa
eða falla með honum — og
píslarvottarnir urou útsæði
kirkjunnar.
VÉR F,RUM EKKI
OFSÓTTIR.
PÍSLARGANGA kristinna
maxma á ís’andi nú er engin
barátta vi.ð ofsóknir. Kristin-
dómurinn er hér viðurkennd
trúarbrögð, og meginatriði
hans hafa þrátt fyrir allt fest
rætur í lífsskoðun þjóðarinn-
ar. F,n samt er háð barátta, og
það sen við er að etja er
fyrst cg fremst vor eigin
deyfð, manndómsleysi og ó-
hreinskilni. VersJu óvinir
kirkjunnar og kristindómsins
hér á Tslandi nú eru ekkj of-
sækjendur hans, heldur ját-
endur, Sem ekkert ieggja á
sig, — kærulausir menn, sem
horfa aðgerð'alausir á aðgarða
leysið.
GÖMUL SAGA.
EINU sinni heyroi ég prest
segja eftirfarandi sögu: Mað-
ur nokkur hafði um skeið
sýnt mikinn áhuga á kristinni
trú og kirkjulegu starfi. Hann
brá sér um tíma burtu úr borg
inni og dvaldi þar sem menn
almennt höfðu litlar mætur
á kristindómsmálum, kusu
heldur léttúð og alvöruleysi,
og gerðu jafnvel gys að trú-
rækni og bænrækni. Þegar
maðurinn kom heim, var hann
spurður, hvernig honum hefði
fallið dvölin á þessum stað,
og hvort hann hefði ekki orð-
ið íyrir óþægindum af því að
vera innan um fólk, er þann-
ig hugsaði. — Hann svaraði:
Ég varð ekki íyrir neinum ó-
þægindum. — Heldurðu að
mér hafi dottið í hug að fara
að segja þeim, að ég væri
kristinn?
EF ÞÚ VILT K-OMAST
HJÁ að sæta aðkasti vegna
trúar þinnar, skaltu hafa
sama ráðið, — að segja eng-
um, hver sé afstaða þín til
Krists. — En um leið verð-
urðu að gera þér ljóst það,
sem Einar Kvaran segir í
sálminum:
„En ætlir þú að aftni Krists
að vera,
þú átt um daginn krossinn
hans að bera“.
Framsóknarhúsið
Dansleikur í kvöld.
Hljómsveit Gunnars
Ormslev.
Söngvarar Helena Eyjólfs-
-dóttir og Gunnar Ingólfss-
son.
Aðgöngumiðasala frá kl. 5
Framsóknarhúsið.
PireSli hjólbarðar
fyúrliggjandi í eftirtöldum
stærðum:
900x20 ,
750x20
600x16
590x13
560x13
Sveinn Egilsson h.í.
Laugavcn- 105 íSími 22466)
Fordumboðið,
Jakob Jónsson. ^ -^ -^ -^-
Viljnm ráða góðan rennismið íil verkfæra-
smíða. Góð laun. Góð vimiuskilyrði.
Upplýsingar í verksmiðjunni.
H.l. Raftækjaverksimðjan Halnarfirði.
Samkvæmt 161. gr. heilbrigðissamþykktar fyrir
Reykjavík nr. 11, 1950, er hundahald í lögreglusagn-
arumdæminu óheimilt, að undanteknum þarfahundum
í sambandi við búskap á lögbýli, enda hafi leyfi ver-
ið veitt fyrir hundinum.
Þeir, sem kunna að hafa ólöglega hunda í vörzlu smni
hér í bænum, teru áminntir um að ráðstafa þeim taf-
arlaust að viðlagðri ábyrgð.
Lögreglustjórinn í Reykjavík, 6; febrúar 1959.
iSigurjón Sigurðsson.
Gömíu dansarnir
í kvöld kl. 9.
Hin vinsæla dægurlaga
söngkona
DOLORES MÁNTEZ
syngur með hljómsveií-
inni;
Aðgöngumiðasal frá kl
8. — Sími 12826.
Tryggið ykkur miða
tímanlega.
mtm
4 8. febr. 1959 — Alþýðublaðið