Morgunblaðið - 08.05.1994, Side 1
BRESKIR
STJÓRNMÁLAMENN
8
Barbara
Castle
s 1 1 1 11 N IU D IAv R
SUNNUDAGUR 8. MAI 1994 * BLAÐ j13
eftir Guðrúnu Guðlaugsdóttur
„WAGNER var erótiker, sú til-
finning litar alla hans músik,
hún er 811 elns eg ústarleikir."
Þad er Árni Kristjúnsson píanó-
leikari sem maelir þessi erú.
Enginn islendingur hefur geng-
iú eins vasklega fram i aú
kynna túnlist Richards Wagners
fyrir samlöndum sinum og Árnl.
Þegar hann var túnlistarstjúri
Rikisútvarpsins lút hann flytja
i útvarpinu Niflungahring
Wagners, sem fluttur verúur
styttur ú listahútió í vor, og las
skýringar meú. Flestar aúrar
óperur Wagners lút hann flytja
ú sama hútt úúur en hann lút
af störfum sem tónlistarstjóri i
úrslok 1974. „Ég fúkk upptökur
ú verkum Wagners frú eldri
sonarsyni hans, sem þú stjúrn-
aói flutningi ú verkum Wagners
i Bayreuth. Ég var þú fyrir löngu
oróinn úskaplega hrifinn af tón-
list Wagners. Hún er töfrandi
og dúleiúandi, svo vel saman
sett og streymir einhvers staúar
aú, ég veit ekki hvaúan. Hún
er nteira en ústriúufull, ég veit
ekki hvernig ég ú aó lýsa þess-
um úhrifum. Björnstjerne Björn-
son heyrúi Tannhauser i Þýska-
landi og varú alveg heillaúur,
þaú var reyndar ekki kurtels-
legt sem hann sagúi: „Man bli-
ver opiums-onanert af svinet,"
en orú hans lýsa þessari kröft-
ugu hrifningu."
Eg var barn þegar ég heyrði
Wagner fyrst nefndan, það
þekktu allir brúðkaupsmarsinn
hans, hann er úr Lohengrin sem var
ein af fyrri óperum hans,“ segir
Árni. „Þegar ég var drengur var
komið á fót hljómsveit á Akureyri
og hún reyndi eitthvað við óperutónl-
ist Wagners, það þótti nú sumum
fremur ruddaleg músík. Akureyring-
ar stóðu framarlega í ýmsu sem að
tónlist laut á þessum áru_m, þar kom
fyrst Konservatorium á íslandi, það
var árið 1923. Kennari við skólann
spilaði oft Söng pílagrímanna, sem
útsett var af Liszt fyrir píanó, það
þarf heilmikið til þess.“
- Hvenær fórst þú að spila á
píanó? „Ég get ekki sagt að ég hafi
byrjað að læra fyrr en ég kom til
Þýskalands. Ég var að vísu sem
drengur fyrir norðan hjá Sigurgeiri
Jónssyni söngmeistara. Ég heyrði
þegar foreldrar mínir voru að tala
um að það ætti að koma mér til
hans og láta hann segja inér til, því
ég var alltaf að gutla eitthvað á
harmoníum sem pabbi minn átti. Ég
Morgunblaðið/Kristinn
var svo skelkaður þegar ég heyrði
þetta að ég faldi mig í geysistóru
röri uppi hjá Sigurhæðum, húsi Matt-
híasar Jochumssonar. Rör þetta átti
að taka við leysingavatni úr brekk-
unni á vorin, en það stóð autt á vet-
urna og þar skreið ég inn og faldi
mig. Það var leitað að mér og ég
fannst, einhver strákskratti hafði séð
mig skríða þarna inn og ég var togað-
ur út á fótunum aftur. Þá var Sigur-
geir búinn að bíða í klukkutíma.
Hann klappaði mér á kollinn og
sagði: „Við skulum tala saman góði
Árni Kristjáns-
snn píanöleikari
talai um tónlist
Wagners, náms-
ár sín í Þýska-
landi og tilveru
sína á ísiandi