Ný tíðindi - 25.02.1852, Blaðsíða 3

Ný tíðindi - 25.02.1852, Blaðsíða 3
19 ist um að komast í hendur þeirra. En þó að gullnámur þessar sjeu mikift happ f'yrir Breta, og í raun og veru ótætnandi auðsupp- spretta, þá er þó hitt einnig vist, aft í bráð steypir hún hinni blómlegu nýlendu, sem hún fannst í, í liina skelh'legustu fátækt; því hún tekur fyrir alla atvinnuvegi landsmanna og steypir þeim um koll. Sauðfjárræktin er sum- sje hinn helzti atvinnuvegur iiÝlendulmanna á Nýja Holiandi,og voru þar í sumar er var eigi færri en 14 millíónir sauða. Nú er þaft siður, að einn sauðamaður gætir 4 til 10 hundraða sauða. Leggja þeir síðan tveir og tveir sam- an og reka hjarðir sínar á einhvern stað, og er þar fyrir hinn þriftji maður. Hann gætir fjárins um nætur, en sauðamennirnir um daga; því aldrei má það vera mannlaust vegna viltra hunda, sem þar ganga um í ærnum ílokkum og bíta fjeð. Með þessum hætti eru þá þrír menn ætlaðir til þess að gæta hjer um bil 1200 sauða Nú þegar gullnámurnar koma, þá hlaupa menn frá þessum starfa og við það fer öll fjárræktin um koll, og meft henni ó- grynni fjár, efta þá aft sauftabændurnir neyð- ast til að gefa fjármönnum sinum, ef til vill, meira kaup, en sumir þeirra, að minnsta kosti, eru færir um. En það er ekki allt búiö með þessu. Sauðirnir eru klipptir í októbermán- ufti, og gjöra þaft vissir menn, sem ekki hafa annan starfa á hendi, en að ferftast um Iaud- ið til þess. ^JJessir menn hverfa þegar að gullnámunum og getur þaft ollaft mikils tjóns fyrir landsmenn; því ullin má ekki takast seinna af fjenu, en á þessum vissa tíma, vegna þess, að hún skemmist þá afeinskon- ar grasfræi, sem í hana sezt. — Jiessar og fleiri slíkar kvartanir um hinar fyrstu afleið- ingar af gullnámunum í Nýja- Snðurvales, eru samfara gleðinni yfir þeim í blöðum Breta. Er þaft nú einkum tvennt, sem þeim er rik- ast í huga, en þaft er notkun námanna, og viðhald atvinnuveganna í gull - landinu, og með því aft þaft þykir vandi, að koma því hvorutveggju saman, þá verftur gaman að heyra, hvernig þaft tekst. Stúra skipið. ]þess er getift í Berlinga- ttöindum, að í septemberm. í haust hafi Bret- ar verið að smíða hið lengsta skip í heimi. Er það gjört á kostnað verzlunarfjelags nokk- urs. Skipið er 325 feta langt, 43 feta breitt, en 42 feta djúpt Jiað á að bera 3000 tons (þ. e. 2613/1 lestir). Skip þetta gengur af gufumegni og eiga að vera í því 4 gufuvjel- ar, sem allar saman hafa 1200 hesta afl. Svo á það að vera skriðmikið, að það á að fara frá Southampton til Alexandríu (3100 mílur enskar, sem er 652} J mílur danskar, eða 130}$ þingmannaleiðir) á 9 dögum. Gripasýningin mikla i Lundúnaborg. Vegna þess að Lanztíðindin drápu á hana í vor eðvar,ogsögftu ossnokkuðfrá þessu mikla fyrirtæki Breta, glerhöllinni stóru og ýmsu því, sem þar að laut, þá skulum vjer og nú drepa lítið eitt á hana. Allan þann tíma, sem gripasýningin stóð yfir var hún fjöisótt mjög af alls konar inönnum. Lítur það svo út, eins og allt hafi veriö þar hvað öðru samboðið, að fjarskanum til. j>a° er nóg til sannindamerk- is um þetta, að geta þess, að þegar fjölmenn- ast var í glerhöllinni, þá komu þangað ineira en 60,000 manns á dag. 3>a° er ætlun manna að ábatinn, sem Bretar hafi af þessu fyrir- tæki, muni, að öllum kostnaði fr<í reiknuðum, verfta um 2 millíónir rbdd. En ekki vita menn enn til hvers fje þetta muni verða haft. 3>að var afráðift í sumar að 11. d. októ- berm. í haust skyldi byrja á að rýfa niður glerhöllina. Var þá áður búið að tala mikið um það með og móti, en helztu ástæðurnar fyrir úrsliti þessu voru þær: 1) aft hús- ið væri þá búið að vinna það gagn, sem því var ætlað, þegar sýningin var á enda, 2) aft þegar fram liðu stundir yrði það til ærins kostnaftar, aö halda því við, 3) að ef þaft væri nú þegar ryfið þá mætti fá mikið fje upp úr því, og 4) að þá yrði þessi tröllslega bygging eins og eitthvert æfintýri, sem þjóð- irnar myndu lengi segja hver annari, um yfir- burði Breta og um veldi þeirra og stórkost- leika á miftri nítjándu öld. Sýningin og hús'- ið væri þá eins og þægilegur draumur, sem menn gætu aldrei gleymt. Sláttuvjelin úr Vesturheimi. Einn af gripunum, sem Vesturálfubúar sendu til Lun- dúnaborgar í sumar eð var, var fjarskalega stór sláttuvjel. llöfundur heuuarheitir M'Cor-

x

Ný tíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný tíðindi
https://timarit.is/publication/77

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.