Fjallkonan


Fjallkonan - 22.11.1899, Blaðsíða 4

Fjallkonan - 22.11.1899, Blaðsíða 4
200 FJALLKONAN. XVI, 45.-46. Gufuskipið „Tejo" (tekó), sem sameinaða gufu- skipaféiagið sendi hingað í haust auk hinna ákvcðnu skipa þess hér við land og tekið haíði mjög rnikið af saltfiski bæði héðan og af höfnum vestanlands, strandaði í norðanroki 7. þ. m. 4 kvartmílur fyrir vestan Siglufjörð. Mennirair komust allir á bátum til Haganess í Fljótum. Skipið var fult af sjó, og ekki útlit fyrir að því yrði bjargað, þvi steinar voru gengnir upp úr botninum. í skipinu voru nokkur þúsund skippund af fiski. Rétt á eftir var gufuskipið „Víkingur" þar á ferð, og þykir líklegt að strandmennirnir hafi farið með því skipi, eða að minsta kosti að með því skipi hafi þegar borist fregnin um strandið til útlanda. — Daginn ef'tir að skipið strandaði var gott veður, svo að líkindi eru til að einhverju hafi verið bjargað. Tíðarfar alt af mjög óstilt og regnsamt en snjó- laust að líkindum um alt land. Tombóla. Iðnaðarmannafélagið hélt nýlega tom- bólu og varð ágóðinn af henni rúmar 1000 krónur. — Allar gjafir til tombólunnar vóru frá fé!ag3mönn- um sjálfum. Sjðnleikar. „Laikfélag Reykjavíkui" lék í fyista sinni í vetur á sunnadagskveldið. Pað var „Dreng- urinn minn". Það þótti í þetta sinn takast miður en í fyrra, mest þó fyrir þá sök, að nú vóru tveir leikendur nýir og óvanir í stað Sig. Magnússoaar, sem var einn af beztu leikendunum, og frk. Þuríðar Sigurðardóttur (sem nú dvelur í Khöfn), er líka lék vel. Hinir, Kristján Þorgr., Arni, Stefanía, Gunnþórunn o. fl. Iéku vel að vanda. — Næst á að leika „Æfin- týri á gönguför". Gullbrúðkaup. í 3. þ. m. héldu Reykvíkingar fyrv. yfir- kennara Halldóri Kr. Friðrikssyni og Leópoldínu fru hans sam- sæti í minningu þeBs, að þá var 50. afmælisdagur brúðkaups þeirra. 120 manns tðku þátt í samsætinu. Auk gullbrúðkaupshjón- anna vóru heiðursgestir: tengdasonnr þeirra (bæjarfðgetinn) með konu og börnum, Julius læknir sonur þeirra og Dóra dótt- ir þeirra. — Biskupinn mælti vel fyrir minni brúðhjónanna og þakkaði brúðguminn með snjallri ræðu. Mag. Benedikt Gröndal orti kvæði, sem sungið var í samkvæmiuu. Studentafélagið sendi ávarp, skrautritað af Ben. Gröndal. Samsætið var hið skemtilegasta og stóð langt fram á nótt. Samsöng héldu þeir Brynjólfur Þorláksson landshöfðingja- skrifari og Jón Jónsson sagnfræðiugur 5. þ. m., og þótti báð- um takast vel. Sérstaklega þótti Brynjólfur leika Bnildarlega á harmoníum, og mun það hafa verið misráðið af þinginu, að það veitti honum ekki í sumar þann litla framhaldsstyrk, sem hann sðtti um. — En þessir námsatyrkir eru oft skornir svo við negl- ur, að ekkert gagn verður að þeim. Bókmentir. Lögfræðingur. Útgef. Páll Briem. 3. árg. Akur- eyri 1899. Þessi árg. Lögfræðings flytnr:—1. þýðing af yfirliti yfir lagasögu íslands, sem dr. Konráð Maurer hefir samið. 2. Eitg. um ágang búfjár eftir útgefandann (framh. frá f. árg.). — 3. Yfirlit yfir löggjöf í út- löndum. — 4„ Erfðaábúð, sjálfsábúð og leiguábúð, eftir útgef. Ritið er fróðlegt, eins og að undanförnu, en ekki er það eiginlega alþýðurit. Það er þó gefið út með styrk ár landssjóði sem svarar öllum prentkostnaði. Með því móti er auðvelt að gera út tíinarit. Blöðin fá engan styrk úr landssjóði, og eru þau þó miklu ver borguð en tímaritin. Búnaðarrit. Útgef. Hermann Jönasson. 13. ár. Reykjavík 1899. Þetta timarit er líka gefið út með styrk úr lands- sjóði, og þótt það hafi talsverðan kaupeudafjölda og þyki gott og nauðsynlegt rit, getur það ekki staðist, og hefir því legið við hvað eftir annað, að hættyrði við það. Sýnir þetta eitt meðal annars, hve örðugt er að gefa út tímarit og blöð hér á landi um þessar mundir. í þcasum árg. Búaað&rritsins er löng ritgeið um mjólkurbú í Daumörka og Noregi eftir Sigurð Sig- urðsson frá Langholti. Ritgerð þessi tekur nærri þriðjung af árganginum. Hann skýrir þar frá bin- um ýmsu mjólkurbúum á Norðurlöndum og meðferð þeirra á mjólkinni; það var einkanlega sís grein Bú- naðarins, sem hann átti að kynna sér eftir ráði bú- n&ðarfélags Suðuramtsins, sem veitti honum styrk til utanfarar, og hefir hann eflaust leyst það vel &f hondi. Ritgerð hans kemur í góðar þarfir á þessum tíma, eérstaklega af því, að út lítur fyrir, að menn muni fara að reyna koma hér upp mjólkurbúum, að minsta kosti í smáum stíl, eins og ráðið var til í ritgerð um það efiii í þessu blaði eftir Pétur alþing- ismann Jónsson. og ritstjóra þessa blaðs. Til þessa lutu einnig fjárveitingar í fjárlögunum fyrir 1900— 1901 : 2000 kr. til kenslu í mjólkurmeðferð og 20 þús. kr. lánsheimild til sveitarfélaga til að stofna iujólkur- bú. Búnaðurinn mun nú fara að breytast í þá átt, að minsta kosti í sumum héruðnm, að menn fækka' sauðfé meir og meir en fjólga kúm, og leggja því mesta stund á túnræktina. Sauðfé hefir verið fækk- að óvanalega mikið á Suðurlandi í haust, og stöku bændur hafa gert sig sauðlau*?. Séra Eggert Páls- son á Breiðabólstað, einn af bcztu búhöldum af sunn- lenzku prestunum, fargaði öllu fé sínu í haust og ætlar framvegis eingöngu að \ih.ía kúabú. Það hlýt- ur eflaust að vera ábatavænlegra, £ð taka þá Btefnu í búnaðinum, ef afurðir sauðfjárins haldast framveg- is í jafnlágu verði og að undanförnu. Höfundurinn ^segir í niðurlsginnu: „Eitt af því fyrsta, sem nú þarf að gers, er að koma upp mjólk- urbúum sem víðast. Verði það eigi gert. hafa menn þar með kveðið upp dauðadöm yfir landbúaðinum á Islandi og íslenzlm þjbðerni". Hann vill iáta koma upp kenslustofnun í mjólkurmeðferð, helzt við Hvann- eyrarskólann, og að fengiin sé maður, helzt frá Jót- landi, sem er vel að sér í öllu verk'.egu sem lítur að smjörgerð og ostagerð, til þess að annast kensluna. Hann ætlast til að kvenfólk læri þessi störf og ann- ist þau á heimilunum. Siðast leggar haun ti!, að

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.