Heimskringla - 20.07.1927, Blaðsíða 1

Heimskringla - 20.07.1927, Blaðsíða 1
Emile Walters ingargildið. Svo og nægilegir peningar til að kaupa fyrir föt, ef látið var sér nægja, þótt bún ingar væru ekki á valt sem rík- mannlegastir. Húsaleigupen- ingar voru einnig við hendina, gengi að verðinu. Tuttugu dalir, — segi og skrifa tuttugu dalir — voru ekki lengi á leiðinni fyrir föt og dans! Um haustið lagði ungi lista- ef herbergi var leigt, einungis i maðurinn af stað til Philadel með tilliti til leigunnar. Á þessu tímabili skaut list hins unga manns drjúgum rót- um. Það var ekki lengur um að villast, að hér var frumlegt listamannsefni á ferðinni, er síð ur en svo lá á liði sínu. :Við lok þriggja ára náms, hafði hinn ungi listamaður tek- ið það miklum framförum, að á lengri dvöl í Chicago var frem- ur lítið að græða. Ákvað hann því að leita austur á bóginn, þar sem skilyrðin til frekari lær- dóms voru meiri. Hann var ekki lengi að velta því fyrir sér, hvað gera skyldi, heldur lagði tafarlaust af stað. Til New York kom hann með tvær hend ur tómar. En það var nú í sjálfu sér ekki nema smáat- riði. Veðrið var yndislegt og ekki margt að því að sofna und ir berum himni, úti í guðsgrænni náttúrunni. Hélt æfintýramað- urinn þegar á stað út á víða- vang, með málaraáhöld sín. — Náði hann haldi á kolakrubbu, Það er hjartastyrkjandi fyrir nær undantekningarlaust öðru-jsem ensinn notaði, og þrvoði aila þá, er annt láta sér um! vísi en hjá samv erkamönnum hana hvíta. Eftir nokkra erfiðis listir níeðal þjóðbrotsins ís- í hans. Næst reyndi hinn ungi muni hafði hann með því kom lenzka hér í landi, að minnast j maður fyrir sér á sviði blaða- ^ ist V|fir næsta laglegt, hvítmál- Björgvinssjóðsins. Því hætta! mennskunnar. Hann seldi blöð; ag sumarheimili. Það leiddi var mikil á, og er enn, að hin listrænu eðliseinkenni fólks vors myndu hverfa, eða renna óátal að inn í erlenda menning. íslendingar vestra, hafa sam- ið sig, flestum fljótar, að siðum þjóða þeirra, er þeir búa með, hvort heldur um Canada eða TJandaríkin er að ræða. Að sjálfsögðu gilti sama reglan um þá, sem aðra innflytjendur, að mesta varð að leggja áherzlu phia og innritaðist þar við lista- skólann, Philadelphia Academy of Fine Arts. Hafði hann þar ofan af fyrir sér með gull- og silfursmíði, en í þeim greinum hafði hann þegar í Chicago unn ið sér frægð fyrir afar frumlega list. Skaraði hann svo að segja á svipstundu fram úr öllum nemendum skólans. Var þroska ferili hans óhindraður upp frá því. Fjárhagsástæðurnar voru, að heita mátti, þær sömu. Neydd- ist hann einu sinni til að láta málaraöskjuna af hendi, upp í þriggja dala húsaleigu. Það var regluleg Herkúlesarþraut, að (Frh. á 5. bls.) þar sem boltaleikir fóru fram. af sjálfu sér, að á þeim tíma Vinnan var skemtileg, en ekkL ars myndi auðvelt að fá vinnu næ^iiega arðberandi, svo hinn hjá. bændum. Þarnablöstu við ungi maður tók að bursta skó. aif(in_ Qg matjurtagarðar á i hjáverkum. Hann var ástund-^ anar hliðar, að ógleymdum unarsamur og metna^argjarn. ( hænsnakofunum. Að maður Nágrannarnir sögðu, að hann, þyrfti að svelta heilu hungri, hefði til þess flest skilyrði, að gat þvf ekki komið til nokkurra verða að manni. : mála. Skemtana þurfti ekki Þá bar svo til, að hinn ungi iengra ag ieita,; en tu Vassar maður tók sér nýtt verkefni College. Eftir það var svo inn- ffyrir hendi, er gerbreytti lof- j an handar, að loknum þvotti, lín íThina 'efnalegu hl\S, án"tillits I samlegum ummælum nágtann- siéttu og fatapressum, að njóta til lista eður fagurfræði. ' anna x vafasamar framtiðar- i leikja með hinum ungu náms- , ... I spár. Hinn ungi æfintýramað- 1 Jj I ur hafði sem sé afráðið að fara ' til Chicago-borgar, og leggja þar stund á listir. Það virtist með öllu óskiljanlegt, sögðu hin Viðurkenningarskeyti. Kftirfarandi viðurkenningarskeyti hafa formánni demantshátíðanefndar innar íslenzku, hr. J. J. Bíídfell, bor- ist, i tilefni af þátttöku Islendinga í hátíðahöldiinum hér í Winnipeg: took part in the celebrations, as vvell as to all of your people, the sincere thanks of our citizens for the splen- did co-operation, hearty support and interest in making such a success of Canada's Diamond' Jubilee Cele- brations. The contribution of your good folks was very gratifying and en- joyed by all. The day will long be remembered as one of the greatest in the history of Winnipeg in that all of our citizens worked and play- ed together as possibly they havt never done before. It is my very sincere wish that the results of the Jubilee Celebra— tions will not be forgotten and we will all realize the great lesson impres- sed tipon us ; that is, we should every day wherever we can, help each other in our many trials and pro- blems. and as we are glad to share our pleasures so let us share our troubles that may arise in the fu- ture. Truly the Jubilee Celebrations were wonderful and only go to show what can be done. I think we should continually ask of each other the assistance we may need in the better and bigger interests for the deve— lopement of our City, Province and Dominion. Do not let us wait for National Celebrations, but realize Frá- forseta hátíðanefndar Mani-|that everyday has its possibilities. tobafylkis og arinnar : forseta Winnipegnefnd i Fram að þessum Canada éngan veginn skoðast listanna land. Listin hvílir að miklu leyti á næði, auðlegð og þjóðlegri menning. En í ungu landi sem hér, hefir þrenning þessi hvergi nærri náð fullum þroska, enn sem komið er. íslendingar, sem flestir aðrir landnámsmenn, komu hingað með tvær hendur tómar. Varð því fyrsta hlutskifti þeírra það, að berjast fyrir lífinu, koma sér upp skýlum yfir höfuðið og rækta landið. Með öðrum orð- um, þá lágu viðfangsefnin flest og mest, á hinu efnalega sviði. Xíistrænir menn héldu áfram að fæðast í heiminn, engu að síður. Hlutu þeir alla jafna litla örvun í uppvexti, þótt á sér bæru skýr einkenni hins þjóðernislega listararfs, og voru oft vanræktir með öllu. Örfáir börðust til sigurs. Aðrir féllu magnþrota til jarðar við veginn, örvæntandi um allt og alla. Og landinn lét sig þetta litlu ákifta, —¦ eins og honum stæði öld- ungis á sama um það, hver ör- lög þessara manna yrðu. Hér fer á eftir saga, er varpar skýru ljósi á það, sem nú hef- ir verið sagt. Dag nokkurn, fyrir ekki svo ýkja mörgum árum gekk ung- ur maður í þjónustu Hamilton bankans í Winnipeg. Daginn eftir fékk pilturinn lausn frá embætti, að yfirlögðu ráði yfir- boðara sinna, og kom þanigað aldrei aftur. Hann hafði veg- meyjum. Um þessar mundir var Einar Jónsson önnum kafinn við lík- neski Þorfinns karlsefnis og ir vingjarnlegu nágrannar, að ' dvaldi í nágrenni við hinn unga jafn efnilegur unglingur, skyldi stofna jafn fyrirheitaríkri fram tíð í voða, en taka í þess stað að elta-drauma, sem litlar lík- ur væru til, að myndu nokk- urn tíma rætast. Eftir að hafa hrist höfuðin á meðaumkv- unarfullan hátt, gengu þeir svo á ný til sinna daglegu starfa, og steingleymdu hinum unga æfintýramanni. Maðurinn komst heilu og höldnu til Chicago, peningalaus með öllu. Megin-viðfangsefn- in voru tvö, sem sé þau, að geta innritast við listaskóla Chicago borgar, og það — að lifa. Við- fangsefni þessi hvort um sig, kröfðust fjár. En yasar komu- manns voru tómir, eins og þeg- ar hefir verið bent á. Með því að Vísa til sætis S óperuhöll borgarinnar, innvann hann sér nokurn veginn nóg fyrir fæði og húsnæði. Svo komst hann að því, að fá að sópa listaskól- ann á degi hverjum og fékk að launum upphæð, er hrökk til að greiða skólagjaldið með. — Ekki gat það komið til hokk- urra mála að sofna á verðin- um. Hinn ungi maður varð að vinna frá klukkan hálf-sex að morgninum til níu, og frá átta til tólf hvert einasta kvöld. Því sem afgangs varð tímans varði hann til að márta. 1 þrjú ár samfleytt var þessum lifnaB— listamann. Tókust brátt með þeim kunnugleikar. Á kvöldin gengu þeir oft saman langar leiðir. Skýrði Einar þá Jfyrir hinum unga manni, mikilleik ís lenzks anda, þar sem hann hef- ir notið sín bezt í svip og sögu íslenzkrar listar. Hvatti hann unga manninn til látlausrar bar- áttu á listamannsbrautinni, en gagnrýndi jafnframt verk hans Winnipeg, June 18th 1927. Mr. J. J. Bíldfell, Editor "Logberg", Columbia Press, Ltd., •Sargent & Toronto Sts., Winnipeg, Man. Dear Sir:— On behalf of the entire Provincial Committee and the Committee of the City of Winnipeg we take this opportunity to express our. sincere appreciation for your contribution to the Nationalities Concert given over C. K. Y. on the evening of Tune 17th. We feel that this effort will aid the Jubilee workers verv materially hy arousing enthusiasm in the cele- lnation of Canada's Diamond Jubilee of Confederation It will aid still further in cementing the bonds of national tinity, a thought which is the very centre of the Jubilee move- ment. As a Canadian you have appealed to Canadians to give of their best in a great National Thanksgiving Cele- bration. and we wish you to know that hoth Committees are sincerely í'rateful. JAMES AIKINS, Chairman of Provincial Committee. H. B. SHAW, Again thanking you most sincere- ly from the very bottom of my heart for all you have done in the past, and assuring you of the very best wishes of all our people, believe me to remain. Yours very truly, R. H. WEBB, Mayor. ÞYÐINGAR. Wpg. 18. jún't Mr. J. J. Bíldfell, ........ 1927. Kæri herra! Fyrir hönd gervallrar fylkisnefnd arinnar og nefndar Winnipegborgar, grípum vér tækifærifí til þess at5 beindist aS þv't aS gera demants— afmseli Canada svo hátíSlegt. Illutdeild yðar góðu manna var öllum til ángæju og gleði. Lengi munu menn minnast þessa dags, sem eins hins merkasta í sögu Winnipeg- borgar, >ökum þess að allir borg- arar unnu og léku þar í nánari sam- vinnu, en ef til vill nokkru sinni hefir átt sér staC. 1'aíS er einlæg ósk mín, aS árangur hátí'ðahaldsins falli ekki ! gleymsku, og að vér öll hugfestum þann lærdóm. er vér þá námum; þ. . a. s.. að vér daglega ættum aS hjálpast að í öllum erfiðleikum 05 vandamálum, og bera jafn fúslega hvers annars áhyggjur og gleði, er oss mega henda. Vissulega var þetta undursamleg hátíð, er hefir sannfært oss um hvaö gera má. Kg hygg að vér ættum stöðugt að æskja gagnkvæmrar að- steCar, borg vorri, fylki og ríki tit blessunar. Látum oss ekki btða þjóðhátiðanna heldur minnast þess, að hver dagttr ber ný tækifæri í skauti sínu. Af óllu hjarta þakka-eg yður enn fyrir allt, sem þér hafið gert, og fullvissa yður um allar bezttt árnaðar óskir þjóðar vorrar yður til handa.. Yðar einlægur, R. H. WEBB, borgarstjórt. Ur bréfi frá Mr. W. H. Paulson, fylkisþingmanni í Saskatchewan: "— — I wish to send hearty con- gratulations to your Celebration Committee on their immense success. I can hardly describe what a thrill it gave me to see you head the list in that great contest." Þýðing: --------Mig Iangar til að láta í ljós vig hát'tðanefnd ykkar hjartanlegasta samfögnuð okkar hér, yfir þessum afbragðs úrslitum. Eg get tæplega lýst hrifningu minni yfir því að sjá ykkur efsta á blaði í þessari miklu samkeppni. votta yður einlægt þakklæti fyrir þann) af samúð og glöggum skiln- Chairman of Winnipeg ICommitte. ingi. Kveðst listamaðurinn ungi lengi muni bua að viðkynning- unni við Einar Jónsson. Undir Frá borgaranefndinni í Winnipeg 5nn verið og léttvægur fundinn. arhætti haldið uppi, með Htlum Eftir að hafa lagt saman dáU< eitthvað til að borða, ef ekki hinum örfandi áhrifum frá þess- um víðfræga landa sínum, óx listamanninum unga ásmegin— meðvitundin um eigin mátt, glæddist á ný, og margfaldaði ásetning hans til að berjast til þrautar. Nú var komið að þeim merkis atburði er hann skyldi selja sitt fyrsta málverk. Læknir einn, búsettur í nágrenninu, haffði veitt hinum unga manni og verkum hans nokkra athygli, og spurði um verð einnar myndar- innar. Þetta voru nú ljótu vandræðin. Hvers virði var myndin? Ungi maðurinn herti upp hugann og srvaraði snögg- lega, að hún kostaði tuttugu dali. Svo sló það hann jafn- harðan, að ef til vill hefði hann farið fram á óhæfilegt verð. breytingum. Oftast nær var Hálfsneypulegur var hann í þann veginn að fara, er lækn- eftir dálk, varð útfcoman þr. var lögð sérstök áherzla á nær irinn tilkynnti honum að hann Winnipeg, Jttly 4th. 1927. Mr. J. J. Bildfell, 142 Lyle St., Winnipeg, Man. Dear Mr. Bildíell:— The Citizen's Committee desire to express to you their sincere appre- ciation of your splendid asststance in making the Jttbilee Celebration such a happy event. Yours sincerely, H. B. SHAW, General Chairman. Frá Borgarstjóra: Winnipeg, July 14th, 1927 Mr. J. J. Bildfell, Icelandic Representative, Diamond Jubilee Celebrations, 142 Lyle Street, Winnipeg, Manitoba. My Dear Mr. Bildfell:— skerf, er þér . lögðuð til þjóðflokka hljíSmleikanna, sem C. K. Y. víð— varpaði að kvöldi hins 17. júní. ()ss skilst að sá skerfur sé drjúg hjálp starfsmönnum hátíðahaldsins, að vekjja Hfandi áhuga fyrir de— mantsafmæli hins canadiska sam- bandsríkis. Enn fremttr mun hann og treysta bönd þjóðeiningarinnar, en sú hugmynd, er einmitt megin— kjarni hátíðahaldsins. Sem Canadamenn hafið þér skír- skota,'ð til Canadamanna, að gera sitt ítrasta á þessari miklu allsherj- ar þakkarhátið þjóðarinnar, enda er það ósk vor að þér vitið. að báðar nefndirnar eru yður innilega þakklát- ar. Sign. JAM. AIKINS, formaður fylkisnefndarinnar. H. B. SHAW. formaður Winnipegnefndarinnar. 4. júlí 1927, Mr. J. J. Bíldfell Kæri Mr, Bíldfell! Borgaranefndin vill hér með votta yður einlægt þakklæti sitt fyrir þá hlutdeild, er þér áttttð í því, að af- mælishátíðin heppnaðist svona á-< gætlega. Yðar einlægur. H. B. SHAW. 13. júlí 1927. Mr. J. J. BÍIdfelI......... Kæri Mr. Bíldfell! Eg vildi mega biðja yöur að gera svo vel, að flytja samnefndarmönn- mti yðar, og þeim öðrum er tóku þátt í hátíðahaldinu, og reyndar öllum Hátíðarskeyti. Eftirfarandi skeyti barst ritstjóra H«imskringlu frá yfirræðismanni Dana í Montreal, hr. J. E. Böggild en fvrir óafsakartl'eg'a vanglá fórfct fyrir að birta það í síðasta blaði. Er Mr. Böggild beðinn afsökUnar á þessu. Editor Heimskringla, 855 Sargent Ave., Winnipeg, Man. Take pleasure in informing you that the following Telegrams have been exchanged between the Prime Minister of Iceland, Mr. Thorlaksson, and tbe Canadian Prime Minister, W. L. Mackenzie King: "At the celebration of the sixtieth Anniversary of the Dominion of Canada, who has given a new and prosperous to so many citizens of Icelandic nationality, the Govern- mer»t of Iceland beg to express their congratulations and best wishes for prosperous ftttttre." "On behalf of the Government and People of Canada, may I ex- press the most sincere aprreciation of your kind message from the Govern- ment and citizens of Iceland on the occasion of our Diatnond Jubilee. — At this time for national thanksgiv- ing, we share your pride in the con- tribution to our national life which has been made by many sons and daughters of Iceland to whom Can- ada has become a second Homeland." BOGGILD, Consul General. MESSA. Guðsþjónustan í Arnesi þjóðbræðrum yðar, einlægustu þakkir I wish you would kindly convey vorar, borgaranna, fyrir hina ágætu ' sunnud*g fer fram kl. 11 f. h to your Committee and those who satrívinnu,, hjálpfýsi og áhuga, er Þorgeir Iðnsson. næsta

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.