Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.03.1910, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.03.1910, Blaðsíða 6
42 Þ J ÓÐV ILJ IN N. XXIV, 10.-11. laogt uru líður. En þær koina þvi betur tið liði, sem merkjunum er betur haldið til ekilp. Þsð er þvi vinsamleg bón eqíd til alira, «r hiut eiga að máli, að hafa góðargæt ur á merktum fiskum og láta ekki hjá liða, að skila mér UDdirskrifuðum þeim merkjum er fást, ásamt stuttri skýrslu um leDgd fisksins (fiá snjáldti tilsporðs enda), inánaðardag, dýpi og staðinn, er fiskurinn va? veiddur á. Merkið or hvít- ur beinhnappur með látúnsplötu og á henni stafirnir Da og númer; á þorski er það fest á kjálkabarðið, á skarkola utan til é miðju baki. Fyrir hvert merki er borguð 1 króna. Fyrir hönd dr. Johs. Schmidt Bjarni Sæmundsson. Hans Jakobsen er eini maðurinu, sem þykist hafa séð „drauginn", en g-etur þó eigi sagt glögg deili á honum. Hitt og- þetta, Hjá Hans Jakobsen, sjálfseignarbónda i þorp- inu Hedensted i Danmörku, hefur nýlega kennt all-inikils reimleika. Mjólkurfötur hafa t. d. horfið, svo að enginn vissi hvað af þeim var orðið. en komið svo aptur á sinn stað, óvíst hvernig; skepnurnar bafa verið leyBtar, og komizt á ringulreið í peningshúsun- um, garðávöxtum verið floygt til og frá o. s. frv. Vörður hefur verið haldinn, til þess að ganga úr skugga um, bvernig á þessu gseti staðið, en «nginn orðið neins vísari, og einu sinni, er30— 40 menn voru staddir á heimili Hans Jakobsen's, kom t. d. urjólkurfata úr háa lopti, og datt niður, þar sem þeir voru, og vissi enginn, hvaðan bún koni. Lögreglumenn hafa verið látnir rannsaka mál- ið, en einskis orðið vísari. Aðstoðarmaður á stjórnanáðs-skriíritofunni í Kaupmannahöfn er 18. febr. þ. á. skipaður cand, polít Jónas Ein- arsson, sem gegnt hefur þar öðru hvoru skrif- stofustörfum að undanförnu. £>að virðist því ástæðulítið, er „Þjóðólfur" er að hnýta í ráðherra fyrir þessa stjórnarráðs- stöfim. Að því er oss er kunnugt, hefir hr. Jónas Einarsson og verið eindreginn „heimastjórnar- maður", svo að um laun fyrir politiskt fylgi get- ur hér sízt verið að ræða. Frá íafjarðardjúpi. Aflabrögð fremur góð framan af vetri, til ára- mótanna, og fiskur yfirleitt fremurjvænn. | SvFrá nýári reitingsafli, en gæftatregð, sífelld- I ar óeæftir i hálfan mánuð, i febr. nær óslitinn norðangarður. Barnaveiki hefir í vetur stungið sér niður í I Bolungarvík, og víðar við ísafiarðardjúp, Nýr dýralæknir. 18. febr. þ. á. hefir ráðherra skipað Siaurö Ein- \ arsson, cand, veter., sem dýralækni í norður- og austur-ömtunum. Ákveðið er, að hann setjist að á Akureyri, Simslit hindruðu hraðskeytasamband við ísafjörð. og Vestíirði; um hríð fyrri hluta febrúarmánáðar. Óvanaleg snjóþyngsli kvað hafa valdiðsíma- I slitunum. „íngóifur". Mælt er, að Andrcs stúdent Björnsson taki við ritstjórn blaðsins „Ingólfur" á komandi Vori. Samsæti héldu ýmsar konur í ísafjarðarkaupstað 150 gamalmennum í síðastl. janúarmánuði. Hefur og söm verið venja þoirra nokkur und- an farin ár. Styiktarsjóður sjómanna í Vestmannaeyjum 8. febr. þ. á. var kgl. staðfesring veitt, að því er snertir skipulagsskrA fyrir „styrktn-s.jóð sjó- manna í Vestmannaeyjum". Uppnæð sjóðsins or (ÍOO kr., som er gjöf frá „Skipi'-ábyrgðarfélagi Vostmannaoyja", og or að- al-tilgangur hans sá, að styrkja aldurhnigna eða heilsubilaða sjómenn. sem lögheimili hafa átt í Vestmannaeyjum að minnsta koáti 10 ar sam- fleytt, og stundað þar sjó jafn langan tíma. Til þess að auka sjóðinn skal nokkuð af vöxt- unum árlega lagt við höfuðstólinn.| Snjöf'lóð féll í' Skálavík ytri í Norður-ísafjarðarsýslu síðastl. þriðjudag (1. marz), og varð níu mönn- um að bana. Nánari fregnir um þetta hörmulega slys, að snjóflóðinu mikla í HnifBdal "nýlega afstöðnu, verða að bíða næsta nr. blaðs vors. Drukknun. J?að slys vildi til 'ó. þ. m. (marz), að báti hvolfdi á höfninni í Reyk.javík, og drukknaði einn mað- ur, Jón skipst.jóri Guðmundsson. Sjö menn voru alls á bátnum, og varð hin- um sex bjargað, en einum þeirra þó með litlu, eða engu lífsmarki. þótt hann lifnaui við seinna. IVlíiitintLlíit- 24. ágúst f. á. andaðist að Gardar í Norður-Dacota í Canada Helgi Daníelsson, 83 ára að aldri. 17 Jasper er skrítinn karl, sem virðist hafa ímigust á mér, því að þegar eg kem inu í bókasafnsherbergið, bregst það eigi, að hann fái mér miða,sem letrað er á: „Farið burt!" Það væri heimskulegt, að fara að kíta við veslings karlinn, og þvi hlæ eg nú að eins, og fer. Það er annars einkennilegt hvemig hann hagnýtir miðana, til að gera sig skiljanleean. Skriptin tr fögur hreinskript, og á miðunum eru orð, sem eiga við hvað eina, sem fyrir kemur. Stundum skeytir hann saman tvö eða þrjú orð, til að gera sig skiljanlegaD. Þegar hr. Harley býður mér til miðdegieverðar, stendur á miðanum: „TLÍðdegÍ9verðuru, og broai eg þa «r eg fi r. Um daginn sýodi hann mér miða, sem letrað var á: „Athuga ekki vestur-álmuna'", og var því auðsætt, að hann vissi, að þetta var vani minn. Jeg svaraði þá einhverju, sem að vofunni laut, og retti bann mér þá miða, sem letrað var á: „Aulabárður". Þetta er dú það seinasta, sem okkur hefur á milli farið, og efast eg ekki um, að eg hefi minnkað að mun í hans augum, sakir hjátrúar mÍDnar. . Þá vík eg að Felix: Örðugra starf hefi eg eigi tekizt á hendur, en að kenna honum. Hann er að vísu ongan veginn beimskum, en hann er fáorður, hirðu'aus, latur, og færist ekki fjör í hacn, nema hann tali um skáldskapini). VtslÍDgs drengurinn er blóðlítÍDD, og engu Jíkara, «d bann bresti lífsafl. Jeg gæti eins vel reynt, að koma lifi í hDoðaðan 22 Stundum fóru Tresham og Fay ein, og robbnðti þau þá um hitt og þetta. Fay geðjaðist vel að heimiliskennarannin, og voru þau þvi öpt saman. Að mörgu leyti var hún mjög barnaleg, og opin- ská og svc einstaklega sakleysisleg. að Tresham gat ó- mögulega fengið sig til þess, að gjörast höggormurinn, er tældi hana, til að bo ða af skilnings-trénu. Honum duldist eigi, að hann bar ást til hennar — En henni var alveg ókunnugt uui það, og hefði að likindum eigi skilið hann, þó að hann hefði lýst ti'finn- ingum íinum fyrir henni. „Vitið þér, hvað mér dettur dú í hug, hr. Tresham? mælti Fay einu sinni, er þau reru niður eptir ánni að morgni dags, ér veðrið var unaðslega fagurt. „Mér dett- ur í hug, að ef þér væruð ekki hérna, myndi mér dauð- leiðast". „Er þ»ð nú satt?" svaraði Tresham, og reyndi, að láta bera sem minnst á því, hve yfir honum glaðnaði. „Þér eruð hér þó í föðurhiisum". „Æ, haun pabbi!" mælti húu, og sló út höndinni. „Jeg gni naumast kalla hann þvi nafoi, þvi það er ekki Derna stöku sinnum, sem hano fæst til þess, að vera öðr- um til skemmtunar, og samlætis". . Q-ilbert brosti. „Hvers vegna á hann að lifa, sem einsetumaður?" mælti hún. „Hann ætti þó að minnsta kosti að muna eptir því, að hanD á dóttur, sem á að giptast?tt Tresham leit til jarðar. „L^ngar yður mjög, til að giptast, jungfru Harley?" mælti hann að lokum.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.