Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 29.07.1910, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 29.07.1910, Blaðsíða 4
136 ÞjÓbviljinkt. XXIV., 34.-36. Vopni var kosinn féhirðir, í 8tað Elísar Thorvaldsonar, er hafði beðið sig undan- þeginn endurkjöri. Til mínningar um 26 ára afmæli kirkju- félagsins, hefir kirkjufélagið gefið út rminningarrit", um 80 bls. að stærð, og fylgía því tíu myndir. I „minaingarritÍDu" eru hátíðaljóð, eptir síra Valdemar Briem, saga kirkju- félagsins (1885—1910) o. fl. Verð bæklingsins er hálfur dollar. Kirkjufélag vestur-íslenzkra únítara hélt ársþing sitt að Mary Hill í Manítoba 19.-22. júní síðastl. Á kirkjuþinginu mættu 13 kjörnir fulltrúar (frá fimm söfnuðum og félögum), og enn fremur fjórir prestar, og sex menu er í framkvæmdarnefnd kirkjufélagsskap- arins eru. Þrír fyrirlestrar voru haldnir: Um „módernista" hreifinguna innan róroverskkaþólsku kirkjunnar. Um „unítarismus". Um kirkjuna. Samþykkt var, að gefa út nauðsyn- legan leiðarvísi, og kennslubækur, handa ungiingum, er íræðast eiga um trúarskoð- anir unítara. Forseti kirkjufélagsins var kosinn S. B. Brynjólfsson, skrifari síra G. Arnason, féhirðir Hannes Pétursson, og útbreiðslu- stjóri B. B. Olson. Akveðið var að næsta kirkjuþing skyldi haldið að G-imli í Nýja Islandi 17. júni 1911. 1. 2. 8 lír Dýraflrði er „Þjóðv." ritað 21. júní þ. á^: „Enda þótt komnar séu sólstöður, eru þó enn snjóskaflar k sumum túnum, og á sumum bæjum verða mat- jurtagarðar eigi stungnir upp vegna klaka og bleytu. Stórar skellur eru alhvítar í túnum, þar sem leysingar-vatnið hefir lengi runnið um, og étið úr allan jurtagróður; en þeir blettir, sem grænir eru, eru rótnagaðir, eptir fé, og kýr. sem [eigi hafa haldizt við í gróðurlausum úthaga, og því hörfað heim til húsa. Stórfellir hefði orðið hér á mörgum bæjum, ef eigi hefði verið næg matvara i allt vor á Þing- eyri; en þvi miður hefir pöntunarfélagið, sem Selur allt mun ódýrara, en Þingeyrarvorzlun, enga matvöru getað haft, til að bjarga skepnum, en við Þingeyrarverzlun hefir bankabygg verið selt á 26 kr., og rúgmjöl á 23 kr. 50 aur., 200 pd:, en haframjöl á 17 kr., 100 pd. Gjafa-timinn varð alls 32 vikur, og gat eng- inn við slíku búizt, og það því síður, sem aldrei varð bata-kafli á milli. Snjóþyngslin um alla ísafjarðarsýslu langt umfram það, sem núlifandi menn rnuna, því að á stöku bæjum voru hús' í kafi á hvitasunnu: Afleiðingarnar eru nú: stór skuldir, vegna mat- vörukaupa til skepnufóðurs, og skepnur viða sár- magrar, og sumstaðar dauðar, þó að til séu stöku menn, sem haldið hafa skepnum sínum vel til fara, og þó skuldlaust. Sumarblíða hér engin komin enn; að eins stöku dagstundir hlýviðri. Fiskafli hér aldrei neinn á seinni árum, nema á mótorbáta niðri á hafi, og er það afar-dýr út- gerð, með lóðum og beitu, og verður þó aldrei almennings hagur, enda almennum hag mjög hnignað, síðan hætt var við opin skip, og róðr- arbáta; Bufjár-sýning. 28. júní þ. a. var búfjársýning haldin að Sel- fossi i Árnessýslu. Sýndir voru nautgripjr, hross og ærpeningur Framlialdsnámsskeiðið við kennaraslcólann. Það stóð yfir frá 17. maí til júníloka þ. á. Þrjátíu voru barnakennararnir alls, og úr ýms- um sýslurn, er kennslunnar nutu. Biskupsvígslan á Hólum. Hún fAr fram 10. júlí þ, á., svo sem áformað hafði vorið. Dómkirkjan á Hólum var fagurlega blómum prýdd, og höfðu konur safnaðarins onnaztum það Alls er mælt, að um ni'u hundruð manna hafi komið að Hólum, til þess að vera við biskups- vígsluna. flest úr Skagafjarðar- Húnavatns- og Eyjafjarðarsýslum, en sumt einnig lengra að. Yfir þrjátíu prestar, eða andlegrarstéttarmenn, voru þar viðstaddir. Síra Bjarni Þorsteinsson á Siglufirði stýrði kirkjusöngnum, og síra Arni Bj'órnsaon á Sauð- árkrók lýsti vígslunni, sem svo er nefnt: en síra Sigfús Jönsaon á Mœlifelli var fyrir altarinu. Biskupinn hr. Þörhallur Bjarnarsonírnvnkvæmdi biskupsvígslu-athöfnina, og prófastar úr Skaga- fjarðar- og Húnavatnssýslum voru vígsluvottar. Vígslubiskupinn nýi, síra ijteir Sœmundsson á Akureyri. prédikaði. Að biskupsvígslunni lokinni, flutti Síra Matth- ías Jochumsson kvæði, er hann hafði ort. Matthías Þörðarson, fornmenjavörður flutti og fyrirlostur um altaristöfluna í Hólakirkju sem talin er merkasta altaristaflan hér á landi. Biskupskápa Jóna Arasonar hafði verið send norður, og var G-eir Sæmundsson í henni, er hann var vigður: — En send verður hún suður aptur, til geymslu á forngripasafninu, sem ver- ið hofir. Raflýsing Seyðisljarðiir. Hr. Jbhannea verksmiðjueigandi Reyhlal í Haf n- arfirði hefir nýskoð gert áætlun um, hvað kosta myndi að koma á fót rafmagnsstöð í Seyðisfjarð- arkaupstað, og komist að þeirri niðurstöðu, að kostnaðurinn muni verða 30 þús. króna. „Vestri" strandar. 27. þ m. (julí) barst símfregn, er skýrði frá 13 þegar dansleikurinn var að eins hálfnaður, og mér hefði þótt gaman, að láta hann ekki finna mig, en þegar eg var komin hálfa leið ofan að bétnum, kom hópvtr af grímuklæddum mönnum, með hávaða og söng; þrír námu etaðar — og það, sem svo gerðist, þekkið þér. — £>ér frelsuðuð mig, lof sé Maríu meyju, ogu — hún leit al- varlega og alúðlega á hann — ,jeg er yður mjög þakklát!" En hann var annars hugar, og hnyklaði brýrnsr. .Þér hafið óbeit á Cosimo? Hvers vegna það?" Unga stulkan varð niðurlút. „Hann er rikur, hann frændi minn. — Hann er kominn af eldri grein Monte- lupíættarinnar, og þess er fariðá leit, að eg giptist hon- um", mælti hún lágt. „Og þér?" roælti hann, og var þá all-harðmæltur. „Jeg, neiu, svaraði hún, all-áköf. r^'P*' eg m'g nokkuru sinni, þá giptist eg —"; hún beit saman vör- unum, leit undan og roðnaði. Crayshaw fór nú að verða forvitinn. „Hverium?14 spurði hann. „Segið mér það, barnið gott!" Um leið og hann mælti þetta, þreif hanD um riln- liðinn á henni, til þess að knýja fram svar, en kenndi þá til í særða handleggnum, svo að hann kveinkaði sér. „Nú hatð þér ýft upp sárið!" mælti hwn, er hún sá, hve hann afmyndaðist í framaD. „Hreifið yður eigi! Jeg skal segja yður það. — Það er cnginn — alh enginn Ekki annað" — hún tæpti á einhverju —; „en f'aðirminn var Englendingur, skiljið þér það!" Honum var léttara um hjartaræturnar, teygði sig aptur á bak, og rak upp — skellihlátur. „Hann hefrþá verið Englendingur!" mælti hann. rOg það veit guð, að það skuluð þér og verð»!" 22 úr einu herberginu í annað, eða^þá á rjátli í fordyrinu, eða á ganginum? Eða var það feiti karlinn, dimmraddaði; sí-hlægjandi sem vanir var að segja ýmsar kýmnissögur, sem fáir gátu lagt trúnað á? Var það ekkjaD, þuDglyndislega, eða þá gamla ó- gipta stúlkaD, sem einatt var svo einstaklega skarfhreifin. Hann velti þessu fyrir sér hvað eptir annað, en gat þó eigi fest grunÍDn á einum þeirra, öðrum fremur. Honum þótti því réttast, að fara að sofa, enda eigi ó- hugsandi, að hann hefði talið skakkt, er hann tók smar- agðana niður raeð sér. Hann lauk því aptur upp skúffunnni, hellti úr silf- ur dósinni á borðið, taldi smaragðana vandlega að nýju, lét þá síðan aptur í silfurdósina, og setti hana nákvæm- leg\ á sama staðian í skúffuDni, þar sem hún hafði verið. Svo lokaði hann skuffunni, og tyllti sér niður, engu hýrari á svipinn, en áður. Hann lét reykinn koma út úr sér í stuttum reykjar- strokum, er ráku hver aðra. Það var verra, en hann hafði búist við, því að smaragðsteinarnir höfðu upprunalega verið þrjátíu og þrír eu voru nú að eins tuttugu og sjö eptir. Sex eteina vantaði, og það voru stærstu og feg- urstu smaragðirnír, sern horfnir voru. Hér var eigi um neitt að villast. Einhver — Hklega sá, er stolið hafði smaragðinum, hlaut að hafa lykil að skáífoni, og hanu, eða hún hvort sem það var nú karl eða kona, hlaut að hafa komið í herbergið, meðan hann var fjarverindi, að hugsa

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.