Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 29.07.1910, Blaðsíða 5

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 29.07.1910, Blaðsíða 5
XXIV., 34.-35. ÞjÓÐVILJjÍN K. 13? því, að strandbaturinn „Vestri" hofði strandað á Haganesvík að kvöldi daginn áður. Þoka hvað hafa verið, og skipið rekizt á sker. Síðari fregnir segja skipið að mestu óskaddað. Frá ísafjarðardjúpi. 3. júlí þ. á., segir í blaðinu „Vestri", að farið hafi verið á skíðum mílli bæjanna Glúmstaðaog Tungu í Fljótum í Sléttuhreppi. í öndverðum júh' var og snjór enn óleystur i Grrunnavíkur- og Snœfiallahreppum í Norður-ísa- fjarðarsýslu, og á stöku bæjum í Onundaríirði var nokkuð af' túnunum undir snjó. Biskups-visítaisíur. Frá 31. júlí næstk. til 7. ág. vi'síterar biskup- inn, hr. Þórhallur Bjarnarson, ýmsar, ef eigi allar kirkjur í Eyjafirði, og bogerja megin fjarð- arins. Raflýsing Afeurcyrar. Ákureyrarbúar hafa í huga, að koma á stofn raflýsingu í kaupstaðnum, og segir blaðið „Norð- urland". að búist sé við, að Kj'ógx verkfræðingur, og Jöhannes verksmiðjueigandi Reykdal i Hafn- arfirði geri baðir tilboð, að því er framkvœmd Verksins snortir. íMismid ára liátiðahald í Svarfaðardalnurn. Svarfdælir hóldu þjóðhátíð 26. iúni síðastl., til minningar um það, að þá voru þúsund ár talin liðin, síðan or byggð hófst fyrst í Svarfaðardal i Eyjatirði. Fjöldi manna hafði sótt þjóðhátíð þessa, Vestur-Skaptiellingar héldu TÞjóðhátíðarsamkomu að Vik i Alýrdal 19. júlí siðastl., skemmtu sér þar vió söng, rreðu- höld o. fl. Friðþjölur Nanseu. Norðmaðurinn Friðþjóíur Nansen, er margir íslendingar munu kannast við, siðan er hann fór í norðurheimskauta-Jeiðangurinn, fæst í sum- ar um tíma við sjómælingar, og fiskirannsóknir, 1 grennd við land vort. IVIarinal ó. t - 9. júlí þ. á. andaðist i Landakotsspítal- anum ekkjan Hóhnfríður Kristín Sigurð- ardbttir. Ilún var fædd 23. júní 1860, og voru foreldrar hennar: Sigurður bóndi Ólafs- son á Saurhóli í Saurbæ í Dalasýslu, og Sesselja kona hans. Árið 1881 giptist hún Lýði Guðmunds- syni (fæddum 20. marz 1851, en dánum 22. jnní 1906), og dvöldu þau í Dala- sýslu, ýmist búandi, éða í húsmennsku, unz þan fluttust vestur á Barðaströnd ár- ið 1892, og nokkrum árum síðar til Arn- arfjnrðar. Börn þeirra hjóna eru: 1. Sigurður Lýðsson, stud. jur., fæddur 22. okt. 1884 og 2. Þórunn Anna, fædd 1. des. 1895. Banarnein Hólmfríðar sálugu var inn- vortis meinsemd. DííÍd er Dý skeð í Kaupmannahöfn ekkjufrú Guðriin Magnússon, systir As- geirs G. Ásgeirssonar, etazráðs. Hún var gipt Jóni kaupmanni Magn- ússyni á Eskifirði, sem látinn er fyrir nokkrum árum. I júnimánuði þ. á. cmdaðist í Isafjarð- aikiup^tið unglingspilturinn Lárus SkiV.a- son, 15 ára að aldri, sonur Skúla keitins Eirík^soDar, úrsmiðs á Isafirði, og konu haDs, Ragnhildar Sigurðardóttur. Hann var yngstur af sonum þeirra hjóna. Hinn 4. desbr. f. á. andaðist að heim- ili sinu Tumakoti í Vogum Guðrún Eyj- ólfsdóttir, 62 ára, ekkja Péturs sál. And- réssonar (f 21. des. 1904). Gi-uðrún sál. ól allan aldur sinn hér í hreppi. Þau hjón eignuðust 9 börn; dó 1 þeirra í æsku; hin eru öll á lifi: Benedikt bóndi í Suð- urkoti, Eyjólfur bóndi í Tumakoti, And- rés bóndi í Nýabæ, Ólafur og Guðlaug bæði ógipt í Tumakoti, Ingvar kvæntur í Hafnarfirði, Elizabet gipt í Reykjavík og Petrún í Ameríku. — Guðrúu sál. var sómakona, greind og trúuð; ágætur maki og bezta móðir. Á.Þ. Hinn 18. deabr. f. á. andaðist að Grund á Vatnsleysuströnd, konan Sigríður Þor- kelsdóttir, 65 ára, eiginkona Ingim. Ingi- ii.UDdarsonar, hálfsystir Einars sál. Zoega í Reykjavík. Þau hjón eignuðust 8 börn, og eru 6 þeirra á lífi, öll upp komin, 4 dætur, allar giptar, og 2 synir, báðir ó- kvæntir. Sigríður sál. var einkar stillt og siðprúð. greÍDd kona, góð eiginkoDa og móðir. Á.Þ. Hinn 1. jan. þ. á. andaðist að Flekku- vik bóndinn Kristján Jönsson Breiðfjörð, sonur Jóns eál. Breiðfjörðs, hreppstjóra á Brunoastöðura. Kristján sái. var kvænt- ur Guðbjörgu Guðmundsdóttur. ættaðri austan úr Holtum; þau eignuðust 1 dótt- ur, seni er á Jífi. Kristján sál. var dreng- ur góður, eins og hann átti kyn til, og dugnaðarmaður meðan heilpan leyfði, en fyrir nokkrum árum fékk hann heilablóð- fall, og var aumingi frá þeirri stund til dauðadags. Á.Þ. 21 Þjófurinn hefði óefað fundið kalt vatn renna sér milli skinns og hörund, hefði hann séð framan í Harvey eins og hann var. Harvey fór nix fram í fördyrið, lét á sig hattinn, og fór í yfirfrakkenn sitn. Hann var vbdut að ganga sór til hressingar, or vanda btir að hönduuj, sem hanu þurf'ti að ráða fram úr. Hinir aðkomumenDÍrnir, sem áttu heima í matsölu- húsinu, voru háttaðir, er hann kom heim aptur. Hann gekk nú hægt upp stigann, og inn í herberg- ið sitt. hálf háttaði, og settist á rúmstokkÍDn. Haon gat ekki slitið hugaDn frá smaragðinum, og og virti i huganum fyrir sér alla, sem i stofunni höfðu verið, til þess að reyna að komast eptir, hver þjófurinn væri. Hver gat þjófurinn verið? Honum var það þegar ljóst, að systkinin Dale gætu eigi átt neinn hlut að málí. Hvar var þjófurion þá? Var það þegjandalegi maðurinn, sem óðagotið var á, og eÍDatt stóð upp frá miðdegisverði á undan hinum, til þess að ná í sama hægindastólirm hjá arinininum, og geta isetið þar allt Hðlangt kvöldið, og lesið eitthvað eptir Goldsmith, Dickens, eða því urr; líkt? Var það unga fráin, er mest barst á í klæðaburði, kona unga, fölleita, sorgbitna mannsins, sem kom í mat- söluhúsið á laugardögum, og-sunnudogum, og virtist kát- ur, er hann komst út aptnr? Eða var það ucga stúlkan, sem stalst, til að horfa á aðra, er sizt, varði, stúlkan, sem einatt kom inn í stof- una, er enginn átti hennar von, og þess utan var á rápi 14 En Elena gerði sig nú hnakkakerta, og gremja skein út úr auwunum á henni. „Það er nú mál, að jeg fari að koma mér heim", mælti hún kuldalega. „Hvar erum við?" Að svo mæltu hallaði hún sér fram, og gægðist út, og mælti síðan all-forviða: „Lído!" „Hvað hugsar Guiseppa!" mælti Grayshaw í hálfum hljóðum „Nóttin er fögur!" svaraði gamli bátsráðandinn, „og mér þótti bezt fara á því, að ungu hjónaleysin fengju að jafna sig ögn, eptir það, sem gjörst hafði, og að vér kæmumst burt, áður en þeir kæmust á snoðir um, hver þér væruð, Crayshawu. „Jeg sá, að sá, sem þér áttuð fyrsc viðM, mælti hann enn fremur „var borinn burt. — Veitti eg þessu athygli rneð því að bátur gat fljótt náð oss. — En ef þér viljið snúa við, bygg eg eigi, að hætti sé á ferðum. — Ef til vill harið þér þó eigi á móti þvi, að vér lendum snöggv- ast við Lído, svo að eg geti hvílt handleggina dálítið, þvi að árarnar er þungar, og eg er farinn að eldast". Hann lenti síðan við ströndina, og var þar mikið af smá- um kræklings-skeljum, er glóðu, sem perlur, í tunglskininu. En er er þau voru stígin á land, varð hann eptir i bátnuiu, og lét, sem þyrfti hann eitthvað að dunda, áð- ur en hann færi sjálfur í land. Þau gengu nú þegjandi upp frá sjónum, og heyrðu soghljóðið er bárurnar liðu hægt upp að sandinum, og soguðust út aptur Orayshaw tók fyrri til máis. „Var það ekki héma. sem hertogÍDn, klæddur bezta .skrúði, og á hátiðlegan hátt, varpaði gullna hringnum í

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.